ik omschrijf mezelf als ingewikkeld, kheb vele dingen meegemaakt wat mijn leven geen goed heeft gedaan. khe op jonge leeftijd mn broertje veloren. kheb een ernstig ongeluk gehad met een grasmaaier waardoor ik een handicap heb. mn ouders gaan uit mekaar. en ik doe alles en iedereen om me heen vreselijke pijn. mijn leven is verandert!
ik zit nu al bijna een jaar aan de drugs( vooral xtc en speed) waardoor ik mezelf aan het kwijtraken ben. maar als ik het gebruik voel ik mezelf gewoon goed. normaal voel ik me ion het nauw gedreven als ik naast van die "stoere gaste" sta. met x op voel ik me THE MAN, waardoor ik enig gevoel van eigewaarde krijg
kheb mezelf ten onder gebracht.
ik heb nu een vriendin waar ik super veel van hou. ze is echt ALLES voor me. ik kan nioet zonder haar. kzit de laatste tijd in een enorme dip en zij is het enige wat mij nog houvast geeft in deze tijd. vroeger was ik een spontane vrolijke jongen met kuiltjes in zn wangen van het lachen. de kuiltjes zijn weg. ik had altijd schitterende ogen waar sterretjes van plezier in waren te zien. de sterren zijn weg/
ik weet mezelf geen raad meer. gister ging ik met mij vriendin uit en heb ik ook xtc genome. eerst 1 maar da heeft bij mij zo weinig effect dat ik er nog eens anderhalf had genome. (t ware 4 dubbele) mn vriendin had ut door dacht ik dus hebbik er in een hoekj getrokke en het verteld.
ze ging me eerst zoenen als een gek en leip toen huilend naar de toiletten met een vriendin. ik zakte door de grond van ellende . toen ze naar buiten kwam zei ik lieverd en wou der knuffele , maar ze duwde zich van me af en liep naar buiten. mijn aaf was verneukt kheb alleen maar bier naar binnen gegooid daarna in mn uppie onderuit gezakt aan de bar. mense keken me aan, ik voelde de blikken in mn rug brande maar het boeide me niet meer. ik wilde dood.
later buiten heb ik keihard staan vechten en heb een gast die een maat van me sloeg een kk op zn hoofd geslage met mn helm. die heeft vandaag zker hoofdpijn. daarna weet ik het niet meer. er stonden 3 gaste vollop op me in aant slaan en ik voelde niks. kheb ze alle 3 van me afgeslage (weer et hellm ) en ben toen weggelope. dit gevecht deed me goed. ik ben een kleine niet zoon sterke gozer maar deze aaf had ik ze te pakke. voor 5 min voelde ik me weer THE MAN.
tot ik weer bij mn zinne kwam en het die avond agespeelde drama weer in me opkwam. de poliytie kwam dus ben ik hem snel gepeerd. khad geen zin in een nachtje cel.
kben naar een maat gegaan en heb daar alles verteld. dit waren mijn ECHTE vrienden, die mij altijd zijn blijven steuenen. terwijl ik ze heb laten vallen als een baksteen. we hebben zeer serieus gepraat en hun begonnen over de hoop. jullie kennen het allemaal wel denk ik. een afkickkliniek. ik voel me niet zwaar verslaafd en ben het ook niet maar in vergelijking met vroeger ben ik niet meer de oude ik. en kdnek dat ik dat ook nooit meer zal worde.
mn leven is een ware hel geworde de laatste tijd. mn ouders gaan scheide en hierthuis is niet echt meer van liefde te spreken tussen hun 2. dit doed me pijn. wat me nog meer pijn doet is mn vriendin. kheb ut verknald ook al heb ze ut me vergeven.
ik d8 dat met haar alles beter zou worde . en dat leek ook heel even zo. maar het gaat nog steeds bergafwaarts met me. kdnek zelfs aan dood gaan. kheb al met een gelade gweer tegen met oog aan gestaan met mn teen bij de trekker. kheb bijna de haren uit mn hoofd getrokke . gaten in mn deur geslage. ik weet me cht geen raad.
maar dit is waar ik dit allemaal voor type.
ik wil graag jullie mening, hoe denk ejullie nou over me als je dit leest?. kweet jullie kennen me nioet enzo. maar klink ik echt als een geval die naar de hoop moet?met ondersteunig voor mijn psycsihe problemen en mijn drugsgebruik?
REAGEER A.U.B. op een normale manier
ik zit nu al bijna een jaar aan de drugs( vooral xtc en speed) waardoor ik mezelf aan het kwijtraken ben. maar als ik het gebruik voel ik mezelf gewoon goed. normaal voel ik me ion het nauw gedreven als ik naast van die "stoere gaste" sta. met x op voel ik me THE MAN, waardoor ik enig gevoel van eigewaarde krijg
kheb mezelf ten onder gebracht.ik heb nu een vriendin waar ik super veel van hou. ze is echt ALLES voor me. ik kan nioet zonder haar. kzit de laatste tijd in een enorme dip en zij is het enige wat mij nog houvast geeft in deze tijd. vroeger was ik een spontane vrolijke jongen met kuiltjes in zn wangen van het lachen. de kuiltjes zijn weg. ik had altijd schitterende ogen waar sterretjes van plezier in waren te zien. de sterren zijn weg/
ik weet mezelf geen raad meer. gister ging ik met mij vriendin uit en heb ik ook xtc genome. eerst 1 maar da heeft bij mij zo weinig effect dat ik er nog eens anderhalf had genome. (t ware 4 dubbele) mn vriendin had ut door dacht ik dus hebbik er in een hoekj getrokke en het verteld.
ze ging me eerst zoenen als een gek en leip toen huilend naar de toiletten met een vriendin. ik zakte door de grond van ellende . toen ze naar buiten kwam zei ik lieverd en wou der knuffele , maar ze duwde zich van me af en liep naar buiten. mijn aaf was verneukt kheb alleen maar bier naar binnen gegooid daarna in mn uppie onderuit gezakt aan de bar. mense keken me aan, ik voelde de blikken in mn rug brande maar het boeide me niet meer. ik wilde dood.
later buiten heb ik keihard staan vechten en heb een gast die een maat van me sloeg een kk op zn hoofd geslage met mn helm. die heeft vandaag zker hoofdpijn. daarna weet ik het niet meer. er stonden 3 gaste vollop op me in aant slaan en ik voelde niks. kheb ze alle 3 van me afgeslage (weer et hellm ) en ben toen weggelope. dit gevecht deed me goed. ik ben een kleine niet zoon sterke gozer maar deze aaf had ik ze te pakke. voor 5 min voelde ik me weer THE MAN.
tot ik weer bij mn zinne kwam en het die avond agespeelde drama weer in me opkwam. de poliytie kwam dus ben ik hem snel gepeerd. khad geen zin in een nachtje cel.
kben naar een maat gegaan en heb daar alles verteld. dit waren mijn ECHTE vrienden, die mij altijd zijn blijven steuenen. terwijl ik ze heb laten vallen als een baksteen. we hebben zeer serieus gepraat en hun begonnen over de hoop. jullie kennen het allemaal wel denk ik. een afkickkliniek. ik voel me niet zwaar verslaafd en ben het ook niet maar in vergelijking met vroeger ben ik niet meer de oude ik. en kdnek dat ik dat ook nooit meer zal worde.
mn leven is een ware hel geworde de laatste tijd. mn ouders gaan scheide en hierthuis is niet echt meer van liefde te spreken tussen hun 2. dit doed me pijn. wat me nog meer pijn doet is mn vriendin. kheb ut verknald ook al heb ze ut me vergeven.
ik d8 dat met haar alles beter zou worde . en dat leek ook heel even zo. maar het gaat nog steeds bergafwaarts met me. kdnek zelfs aan dood gaan. kheb al met een gelade gweer tegen met oog aan gestaan met mn teen bij de trekker. kheb bijna de haren uit mn hoofd getrokke . gaten in mn deur geslage. ik weet me cht geen raad.
maar dit is waar ik dit allemaal voor type.
ik wil graag jullie mening, hoe denk ejullie nou over me als je dit leest?. kweet jullie kennen me nioet enzo. maar klink ik echt als een geval die naar de hoop moet?met ondersteunig voor mijn psycsihe problemen en mijn drugsgebruik?
REAGEER A.U.B. op een normale manier
tsja horeca he 
