Ik blijf maar topics maken he.
In ieder geval, ik dacht ik deel mijn laatste paddo-ervaring maar eens met jullie. Deze is een paar maanden geleden en was alles behalve plezierig. Ik had met twee maten afgesproken om bij mij thuis te gaan spacen. Het was ongeveer de 20ste keer dat ik paddo's nam en een bad trip heb ik nooit gehad. We aten met pijn en moeite(zoals altijd) onze porties op en gingen maar wachten op onze reis. Na een minuut of 5 gaat het mis, een van die gasten wordt niet lekker en gaat ff naar de tuin. Daar deed hij iets wat ik dat moment verschrikkelijk vond. Hij trok mijn vuilnisbak open en kotste hem ff vol. Ik baalde hier echt verschrikkelijk van en werd ineens bang dat ik zelf ook niet goed ging worden. De paddo's begonnen al een beetje op te komen en ik merkte dat ik me steeds ongemakkelijker begon te voelen. Op een gegeven moment na lang wachten had ik het gevoel ergens te zijn blijven hangen. Ik was net niet nuchter en net niet vaag. De hele middag ben ik in deze staat geweest. Het ging gepaard met een ongelooflijk ongemakkelijk gevoel en de kleinste dingen leken een probleem. Later ging ik op internet lezen en daar vond ik tot mijn verbazing dat er precies beschreven stond wat ik had meegemaakt.
Zo ging het dus ongeveer. Dat stukje dat de wereld als nieuw werd enzo is misschien een beetje overdreven. Maar toen het gevoel eindelijk wegging voelde dat wel heerlijk en het was een enorme opluchting. Mijn eerste besluit was om nooit meer paddo's te doen maar daar kwam ik al heel snel op terug. Ik heb het zo vaak gedaan en tuurlijk kan het een keer misgaan. Ik heb het sindsdien niet meer gedaan maar het zal er zeker nog een keer van komen.
In ieder geval, ik dacht ik deel mijn laatste paddo-ervaring maar eens met jullie. Deze is een paar maanden geleden en was alles behalve plezierig. Ik had met twee maten afgesproken om bij mij thuis te gaan spacen. Het was ongeveer de 20ste keer dat ik paddo's nam en een bad trip heb ik nooit gehad. We aten met pijn en moeite(zoals altijd) onze porties op en gingen maar wachten op onze reis. Na een minuut of 5 gaat het mis, een van die gasten wordt niet lekker en gaat ff naar de tuin. Daar deed hij iets wat ik dat moment verschrikkelijk vond. Hij trok mijn vuilnisbak open en kotste hem ff vol. Ik baalde hier echt verschrikkelijk van en werd ineens bang dat ik zelf ook niet goed ging worden. De paddo's begonnen al een beetje op te komen en ik merkte dat ik me steeds ongemakkelijker begon te voelen. Op een gegeven moment na lang wachten had ik het gevoel ergens te zijn blijven hangen. Ik was net niet nuchter en net niet vaag. De hele middag ben ik in deze staat geweest. Het ging gepaard met een ongelooflijk ongemakkelijk gevoel en de kleinste dingen leken een probleem. Later ging ik op internet lezen en daar vond ik tot mijn verbazing dat er precies beschreven stond wat ik had meegemaakt.
Crisis
Soms begint de trip met een verstarring. Dingen komen nog niet goed uit de verf en je voelt dat het hier en daar wringt en dat er blokkades overwonnen moeten worden. Op zo'n moment heb ik het gevoel dat ik in een soort tussenruimte zit: ik ben niet meer daar waar ik vertrok, maar ik ben ook nog niet waar ik wezen wil, met andere woorden de trip is nog niet in volle gang. Dit tussenstadium kan heel naar aanvoelen. Soms voel ik me gevangen en weet ik niet hoe ik moet ontsnappen en soms krijg ik een enorme angstaanval of ik heb het gevoel dat ik krankzinnig dreig te worden. In al deze gevallen bleek het belangrijk dat ik kalm en goed in mijn centrum bleef: de crisis loste dan uiteindelijk altijd op. De angst of waanzin die op komt zetten is als het ware de rommel die de paddestoel uit je drijft en wanneer je alles kalm onder ogen ziet en zo goed mogelijk probeert te ervaren kom je er altijd goed doorheen. Achter de angst en de gekte die je voelt ligt altijd het paradijs en ik heb dan ook iedere keer meegemaakt dat na deze aan vangsmoeilijkheden de wereld als nieuw werd: het gras werd zo groen dat het haast pijn deed aan mijn ogen en alle kleuren worden heel intens.
Zo ging het dus ongeveer. Dat stukje dat de wereld als nieuw werd enzo is misschien een beetje overdreven. Maar toen het gevoel eindelijk wegging voelde dat wel heerlijk en het was een enorme opluchting. Mijn eerste besluit was om nooit meer paddo's te doen maar daar kwam ik al heel snel op terug. Ik heb het zo vaak gedaan en tuurlijk kan het een keer misgaan. Ik heb het sindsdien niet meer gedaan maar het zal er zeker nog een keer van komen.
