Hopelijk gaat nu alles weer goed met je. We trappen een open deur in als we zeggen dat het lang kan deuren, maar de volhouder wint. En ja, het is moeilijk, maar je wil er iets aan doen en dat op zich is al moedig.
Bedankt voor je bericht.
Dat de weg naar blijvend herstel geen makkelijke weg is, dat heb ik ondertussen ruimschoots ondervonden.
Dat de tijd in de kliniek de (in mijn ogen, uiteraard persoonsgebonden) makkelijke periode is in het traject naar blijvend herstel, ben ik mij ook van bewust.
Ik heb ondertussen meerdere opnames achter de rug, en probeer nu de valkuilen en de oogkleppen en wellicht ook wel de zelfoverschatting die ik eerder had mee te nemen om weer meer bagage en tools mee te nemen als ik de kliniek verlaat.
Voor de mensen die wellicht over meetings beginnen, ik heb ze geprobeerd, het past simpelweg niet bij mij als persoon. Ik voel me er niet prettig (meerdere locaties bezocht, heb het echt een kans gegeven).
De grootste verandering(en) ten opzichte van mijn eerdere pogingen is mijn motivatie, en mijn netwerk.
Ik heb altijd moeten liegen en op eieren moeten lopen omdat mijn omgeving (ex partner) geen steunende, helpende factor was in dit moeilijke proces.
Mijn huidige partner daarintegen wist al voor we een relatie kregen van mijn problematiek, en is ook betrokken bij mijn tijd in de kliniek, is aanwezig bij gesprekken en is bereid en capabel genoeg om mij te ondersteunen vanaf het moment dat ik de kliniek ga verlaten, en het echte werk naar blijvend herstel gaat beginnen.
Dit alles uiteraard op een gezonde manier, met duidelijke grenzen en een helder plan wat we binnen mijn opname met mijn begeleiding gaan opstellen.
Het gevoel en besef dat ik eerlijk kan zijn als ik zucht ga krijgen, er daadwerkelijk iemand bovenop me zit en de signalen die zijn opgesteld in mijn csp herkend en daar op zal acteren, geeft mij veel goede moed.
Daarnaast ga ik mijn ambulante traject een uitgebreider aanpakken, en ook naast mijn traject van VZ met een pschygoloog aan de slag om onderliggende trauma's aan te pakken.
Ook ga ik mijzelf laten omscholen richting werk wat mij zingeving geeft, en daarin krijg ik al geruime tijd begeleiding van een reïntegratie coach voor verslaafden in herstel.
En ondanks dat meetings niks voor mij waren, is er wel iets wat ik er uit gehaald heb, en belangrijk is voor mij als persoon.
One Step At A Time, herstel duurt lang en ik wil als persoon graag te snel en kan moeilijk doseren, wil vaak te snel en overschat mijzelf dan.
Ik ben er van overtuigd dat ik ooit blijvend in herstel zal zijn, en ik doe mijn uiterste best.
Ik kan niet in de toekomst kijken, maar ik kijk weer vooruit en niet achteruit, en dat is al een ontzettende overwinning, want dat ik dit typ en dit topic (en daarmee ikzelf) nog levend is, had ik eigenlijk niet verwacht.
