Een rustgevend middel

mistakemaker

Belezen gebruiker
Ik ben mijn vader verloren. Hij was de enige persoon die mij kende en begreep en hielp. Ik was de enige die hem kende en hij voelde zich zo alleen elke dag voordat hij overleed…
Ik ben blij dat hij rust heeft nu. Maar ik ga kapot. Ik ben alleen, ik heb niemand die mij kan helpen. Ik heb ook geen vrienden sinds ik ben gestopt met 3mmc.
Mijn vraag is of er iets bestaat wat me gewoon even alles laat vergeten of heel erg kalmeert of een soort “happy pill”.
Ik wil er niet zijn, ik weet dat ik wel moet.
Maar soms wil ik gewoon even een korte uitweg wanneer het teveel word.
Ik doe altijd mijn best, maar ik ben de verantwoordelijke voor al zijn erven. Ook de kosten van alles, zijn huis etc. Ik heb niemand om mee te praten, die me vasthoud en me rustig maakt.

Ik weet dat het niet goed is, maar ik maakte al een tijd gebruik van RC en ik vraag me af wat het beste is om gewoon even de pijn zachter maakt, wanneer ik op mijn eindpunt zit.
Iemand wat advies?
Het zou natuurlijk ook een natuurlijk middel kunnen zijn of andere tips 🤍

Ik wil gewoon gelukkig zijn.
Maar ik ben niemand zonder hem
Gisteren vond ik op zijn telefoon een dagboek en las ik dit. Ik ben mezelf aan het verliezen.
 

Bijlagen

  • IMG_0829.jpeg
    IMG_0829.jpeg
    236,3 KB · Weergaven: 81
Laatst bewerkt:

LionX

Badass junkie
Misschien gek of out of the box, maar op die momenten probeer ik met behulp van de juiste muziek mooie en fijne herinneringen terug te halen om het verlies/ verdriet even wat minder pijnlijk te maken.
En daarnaast is verdriet door verlies gewoon ontzettend pijnlijk maar wel een proces waar je doorheen moet om tot acceptatie te kunnen komen.
Hou je sterk, jank je ogen eruit en blijf in het hier en nu.
Verdoven is uitstellen en helpt misschien tijdelijk, maar geft je in the end meer
Ellende en verdriet.

Heel veel sterkte! ❤️
 

_shikantaza

Badass junkie
Ik ben mijn vader verloren. Hij was de enige persoon die mij kende en begreep en hielp. Ik was de enige die hem kende en hij voelde zich zo alleen elke dag voordat hij overleed…
Ik ben blij dat hij rust heeft nu. Maar ik ga kapot. Ik ben alleen, ik heb niemand die mij kan helpen. Ik heb ook geen vrienden sinds ik ben gestopt met 3mmc.
Mijn vraag is of er iets bestaat wat me gewoon even alles laat vergeten of heel erg kalmeert of een soort “happy pill”.
Ik wil er niet zijn, ik weet dat ik wel moet.
Maar soms wil ik gewoon even een korte uitweg wanneer het teveel word.
Ik doe altijd mijn best, maar ik ben de verantwoordelijke voor al zijn erven. Ook de kosten van alles, zijn huis etc. Ik heb niemand om mee te praten, die me vasthoud en me rustig maakt.

Ik weet dat het niet goed is, maar ik maakte al een tijd gebruik van RC en ik vraag me af wat het beste is om gewoon even de pijn zachter maakt, wanneer ik op mijn eindpunt zit.
Iemand wat advies?

Ik wil gewoon gelukkig zijn.
Maar ik ben niemand zonder hem
Gisteren vond ik op zijn telefoon een dagboek en las ik dit. Ik ben mezelf aan het verliezen.
Een ouder die overlijdt is één van de meest verdrietige zaken in het leven. Daar mag je best een tijdje verdrietig om zijn. Maar als je er over een maand nog slecht bij zit, ga dan bij de huisarts langs. Voor op de korte termijn kun je wel iets kalmerends krijgen. Voor de lange termijn kun je denken aan therapie of in ieder geval praten met een psycholoog of POH-GZZ.

De gedachte die mij hielp toen ik mijn Pa plotseling verloor - hij is altijd bij mij in gedachten en in mijn hart (of genen als je het wetenschappelijk wilt zien).

Ik zou toch echt eerst de natuurlijke manier proberen. Als je werkt een week of 2 vrij vragen. Mediteren, praten met familie, boswandeling, hobbies, of gewoon rust nemen als je dan niet continu in de put zit. Er zijn praatgroepen over verlies. Bijvoorbeeld https://www.humanitas.nl/programmas/lotgenotengroep-rouw/ geef dat een kans. Lotgenotencontact kan heel krachtig zijn.

Maar als je het in de hand kunt halen, een drankje. Misschien een drankje waar je vader ook van hield. Het zit hem vaak in kleine dingetjes om mensen aan te herinneren / te eren.

Komt wel goed 🙏
 
Laatst bewerkt:

Relmuis

Wijs gebruiker
Klinkt als rouw en de daarbij horende emoties.
Vind dat helemaal niet vreemd.

Het enige waar ik me nog enigszins mee kon ontspannen was muziek.
Twee keer een stuk in m'n kraag gezopen, één keer een blackout en de andere keer een enorme huilbui dus dat was het ook niet.
Benzo's deden niks, ik was niet angstig of zoiets maar verdrietig.
Ben nooit een pil tegengekomen die deed wat ik op dat moment wilde.
Over me heen laten komen was de truc, en toestaan dat ik mezelf slecht mocht voelen.
En me realiseren dat ik wel nog een keuze had, aan wat gebeurd was kon ik niks veranderen maar de keuze om dingen positief of negatief te bekijken had ik nog wel.
Al waren er genoeg dagen waarop dat totaal niet lukte.
Take care!
 

Guapo Temudgin

Bewuste gebruiker
Er is geen drugs op de wereld die de pijn en verdriet weg kan nemen van verlies.
Praat er met mensen over om je heen want gedeelde smart is halve smart.
Na regen komt er uiteindelijk weer zonneschijn dus geef het alle tijd die je nodig bent maar verstop je gevoelens niet met middelen want daar stel je jouw gevoel alleen mee uit en los je niks mee op.
 

Deadwing

Wijs gebruiker
Mijn ouders zijn in anderhalf jaar tijd overleden. Met mijn vader ging het al een tijdje niet goed, maar het overlijden van mijn moeder was een schok van jewelste voor de hele familie. Beiden zijn al jaren geleden overleden. Al jaren geleden gebeurd en ik mis ze nog regelmatig. Begrijp dus maar al te goed hoe intens je verdriet nu moet zijn.

Uit je post begrijp ik dat je geen vrienden hebt nu dus lijkt het mij raadzaam contact met je huisarts op te nemen. Goede tips zoals meditatie en de natuur in zijn al genoemd, maar ik denk niet dat je daar nu heel veel aan hebt. Iets later wel waarschijnlijk. Alcohol en drugs om de pijn te verdoven of te verzachten lijkt me ook niet verstandig. Je zou misschien wel een alternatief kalmeringsmiddel als Valeriaan kunnen proberen dat je bij het Kruidvat kunt kopen. Ik heb er niks aan gehad maar misschien helpt het jou wel.

Het hele rouwproces is toch iets waar je door heen zal moeten. Ik heb bijvoorbeeld een hele middag op bed liggen huilen toen ik het bericht ontving van mijn broer die ernstig ziek was en opgegeven. Helaas maar 41 geworden. Maar ik had toen wel mensen om me heen en dat scheelde natuurlijk veel. En ook alles verwerkt zonder alcohol en drugs. Probeer in ieder geval naar mensen uit te reiken om het van je af te praten. Dus contact opnemen met je huisarts lijkt me verstandig. En als het kan, even minder werken als je een baan hebt.

Ik wens je veel sterkte in deze moeilijke tijd.:praying1::praying2:
 

mistakemaker

Belezen gebruiker
In jouw geval nam ik een borrel of een benzo.

Maar alleen als je er normaliter af kunt blijven en let op je verkeersverplichtingen.
Kan helaas niet goed tegen alcohol, maar benzo’s gebruik ik wel. Heb ook geen problemen met het gebruik van benzo’s.
Maar welke zou je in dit geval aanraden?
 

mistakemaker

Belezen gebruiker
Ga alsjeblieft naar de huisarts. Die gaat je helpen om professionele hulp te krijgen, voor de lange termijn.

Voor de korte termijn, want ik ben ook geen heilige en begrijp je nood en zucht: Liter vodka is tm vandaag nog in de aanbieding bij Gall.

Zou ik verkiezen boven andere drugs. Alcohol en lekker melancholische muziek, Radiohead ofzo..


Sterkte 💗
Ik kom er elke 2 weken. 2 maanden aan anti-depressiva gezeten en daarna mee gestopt. Ivm met het halen van mijn autorijbewijs.
Ik krijg wel slaappillen maar natuurlijk niet te veel tegen misbruij. Dankjewel 🤍
 

Relmuis

Wijs gebruiker
Voelde je je wel beter met dat antidepressivum?
Bij mijn weten zijn die doorgaans niet effectief bij rouw, tenzij er sprake is van een bijkomende depressie.
Maar misschien werkt het voor jou wel.
 

mistakemaker

Belezen gebruiker
Voelde je je wel beter met dat antidepressivum?
Bij mijn weten zijn die doorgaans niet effectief bij rouw, tenzij er sprake is van een bijkomende depressie.
Maar misschien werkt het voor jou wel.
Ik weet niet of het werkte, maar na stoppen kan je ook niet zomaar terug volgens mij. En er zitten nare bijwerkingen aan met stoppen en dat al na 2 maanden. Ik wil gewoon graag mijn rijbewijs halen. Ik slikte al anti depressiva voordat mijn vader overleed..
 

mistakemaker

Belezen gebruiker
Ik zou het met je huisarts bespreken.
Die kent je zo te horen goed genoeg.
Wie weet kan ze tijdelijk iets voor schrijven
Ik spreek hem de 19e pas weer. Was gestopt met anti-depressiva die hij me gaf. Krijg wel slaappillen, maar 10 per 3 weken. In geval dat het verslavend zou worden.
 

mistakemaker

Belezen gebruiker
Een ouder die overlijdt is één van de meest verdrietige zaken in het leven. Daar mag je best een tijdje verdrietig om zijn. Maar als je er over een maand nog slecht bij zit, ga dan bij de huisarts langs. Voor op de korte termijn kun je wel iets kalmerends krijgen. Voor de lange termijn kun je denken aan therapie of in ieder geval praten met een psycholoog of POH-GZZ.

De gedachte die mij hielp toen ik mijn Pa plotseling verloor - hij is altijd bij mij in gedachten en in mijn hart (of genen als je het wetenschappelijk wilt zien).

Ik zou toch echt eerst de natuurlijke manier proberen. Als je werkt een week of 2 vrij vragen. Mediteren, praten met familie, boswandeling, hobbies, of gewoon rust nemen als je dan niet continu in de put zit. Er zijn praatgroepen over verlies. Bijvoorbeeld https://www.humanitas.nl/programmas/lotgenotengroep-rouw/ geef dat een kans. Lotgenotencontact kan heel krachtig zijn.

Maar als je het in de hand kunt halen, een drankje. Misschien een drankje waar je vader ook van hield. Het zit hem vaak in kleine dingetjes om mensen aan te herinneren / te eren.

Komt wel goed 🙏
Familie word hem niet, ze kennen me niet en zien niet in hoe erg ik het probeer. Ik gebruik zeker niet elke dag benzo’s etc. Alleen soms, bvb toen ik achter zijn apple dagboek kwam. Valeriaan is helaas ook niets voor mij hetzelfde geld voor mediteren. Ik ben al jaren angstig geweest dat hij er niet meer zou zijn, hij is de enige die mij kende en begreep. Inmiddels is hij nu bijna niet meer met mij.
Wel afspraken bij de huisarts en poh ggz, maar het helpt me niet..
 

mistakemaker

Belezen gebruiker
Ga alsjeblieft naar de huisarts. Die gaat je helpen om professionele hulp te krijgen, voor de lange termijn.

Voor de korte termijn, want ik ben ook geen heilige en begrijp je nood en zucht: Liter vodka is tm vandaag nog in de aanbieding bij Gall.

Zou ik verkiezen boven andere drugs. Alcohol en lekker melancholische muziek, Radiohead ofzo..


Sterkte 💗
Ik zit inmiddels al sinds voor mijn vader overleed bij de huisarts met antidepressiva waar ik inmiddels mee ben gestopt. Alcohol is niet mijn ding, maar misschien dat ik dat een kans kan geven (met mate). We dronken samen altijd Baileys 😓
 

mistakemaker

Belezen gebruiker
Heel veel sterkte :praying2:

Hierboven staan al wat goede tips. Maar van andere middelen zou ik ook even wegblijven. Die kunnen nu voor alleen maar meer ellende zorgen naar mijn menig.
Het is op dit moment fijn om je te verdoven, maar dan komen diezelfde gevoelens vroeg of laat harder terug.
Ik begrijp je reactie helemaal, nu ben ik gelukkig geen misbruiker van benzo’s. Ik slik ze heel af en toe wanneer het echt te veel word en ik niemand om me heen heb. Dankjewel 🤍
 

_shikantaza

Badass junkie
Familie word hem niet, ze kennen me niet en zien niet in hoe erg ik het probeer. Ik gebruik zeker niet elke dag benzo’s etc. Alleen soms, bvb toen ik achter zijn apple dagboek kwam. Valeriaan is helaas ook niets voor mij hetzelfde geld voor mediteren. Ik ben al jaren angstig geweest dat hij er niet meer zou zijn, hij is de enige die mij kende en begreep. Inmiddels is hij nu bijna niet meer met mij.
Wel afspraken bij de huisarts en poh ggz, maar het helpt me niet..
Geef de lotgenotengroep een kans. Alles beter dan Benzo’s… Als je het nu goed verwerkt heb je er de rest van je leven wat aan.
 

miles

Wijs gebruiker
Misschien gek of out of the box, maar op die momenten probeer ik met behulp van de juiste muziek mooie en fijne herinneringen terug te halen om het verlies/ verdriet even wat minder pijnlijk te maken.
En daarnaast is verdriet door verlies gewoon ontzettend pijnlijk maar wel een proces waar je doorheen moet om tot acceptatie te kunnen komen.
Hou je sterk, jank je ogen eruit en blijf in het hier en nu.
Verdoven is uitstellen en helpt misschien tijdelijk, maar geft je in the end meer
Ellende en verdriet.

Heel veel sterkte! ❤️
Dit is de beste reactie denk ik, hoewel ik het wel combineer met een paar drankjes, gewoon 2 glaasjes ofzo.
Niks mis met af en toe ff flink janken, kan echt opluchten, geloof me maar, ik heb t gisteravond nog gedaan
 

annihilation

Badass junkie
Ik zou sowieso niet gaan verdoven nu. Daarmee verdoof je je gevoel en verwerk je het dus niet. Ga je dit voor langere tijd doen dan kan je straks afkicken van de benzo's en daarna het verlies. Ga naar de huisarts en vraag voor een doorverwijzing naar een psycholoog of gewoon iemand waarmee je kan praten en je ei/gevoelens kwijt kan. Nu drugs erin gooien creëer je alleen maar meer problemen mee in the long run!

En die een twee biertjes worden er waarschijnlijk 4/5 7/8 etc etc
 

mistakemaker

Belezen gebruiker
Ik weet dat gebruiken niet de oplossing is, maar niet gebruiken is niet een oplossing. Zelfs al gebruik ik een maand niks, het gevoel blijft hetzelfde en ik zit vast op 1 plek.
 

Dopester

Bewuste gebruiker
Toen mijn vader overleed heb ik geen traan gelaten en alles diep diep diep weg gestopt. Dit gaat er vroeg of laat uit komen. Maakt niet uit wat of hoe je het gaat verdoven of verdringen. Je moet vooral doen wat jij op het moment denkt wat nodig is 😉.

En ik ben redelijk fucked up links gegaan in die periode 🫣

Het grappige bij mij was dat ik na 2 jaar uiteindelijk besloot om naar de psycholoog te gaan, kostte wat tijd, en na een half jaar sessies heb heb ik uiteindelijk een jank sessie van een een uur gehad bij een in feite een vreemde. Dat heeft wel wat druk van de ketel gehaald.

het klinkt Lame maar zulke shit heeft echt tijd nodig… tijd heelt alles.
 

Dopester

Bewuste gebruiker
Maar doe nu vooral wat je denkt wat je moet doen. Zolang je jezelf maar vooral andere niet mee beschadigd (uiteraard beschadigen we onszelf met middelen, maar dat is niet wat ik bedoel 😉)

Muziek is voor mij altijd een goede uitlaatklep.
 

_shikantaza

Badass junkie
Ik weet dat gebruiken niet de oplossing is, maar niet gebruiken is niet een oplossing. Zelfs al gebruik ik een maand niks, het gevoel blijft hetzelfde en ik zit vast op 1 plek.
Alleen niet gebruiken is ook niet genoeg. Wat doe je om het verlies te verwerken?

Het zal trouwens altijd pijn blijven doen. De ene dag meer en de andere dag minder. Het is een groot verlies. Het heeft echt tijd nodig.
 

mistakemaker

Belezen gebruiker
Alleen niet gebruiken is ook niet genoeg. Wat doe je om het verlies te verwerken?

Het zal trouwens altijd pijn blijven doen. De ene dag meer en de andere dag minder. Het is een groot verlies. Het heeft echt tijd nodig.
Ik heb de afgelopen tijd geprobeerd mijn leven gewoon normaal te leven, maar helaas ben ik weer teruggezakt in mezelf opsluiten op mn kamer.
Ik weet dat het slecht is, maar ik krijg mezelf de afgelopen week niet meer omhoog.
Ik probeer echt tegen mezelf te zeggen dat ik iets moet gaan doen, maar vervolgens eindig ik toch weer heel de dag in mn kamer.
 

mistakemaker

Belezen gebruiker
Mooi dat deze (perongeluk?) gebumpt is. Hoe heb je die dagen doorstaan @mistakemaker ? Hoe was dat voor jou, hoe voelde je je daarna?

En misschien de belangrijkste, hoe gaat het nu met je?
Ik heb geen idee hoe ik hier nog ben. De dagen na dat hij overleed en de maand erna was echt overlevingsmodus, alles moest financieel geregeld worden en 4 dagen na zijn overlijden was zijn afscheid. Het huis moest leeg en schoon binnen een maand en teruggeleverd worden. Het was echt paniek. Ik ben nog een tijd gaan reïntegreren op mijn oude werk, zit nu al een tijd in de ziektewet. In de eerste maanden was er nog begrip voor, maar nu voelt het alsof alles om me heen verder is gegaan behalve ik.
Ik sta al maanden stil en het voelt alsof ik elke keer terugval.
 

_shikantaza

Badass junkie
Ik heb de afgelopen tijd geprobeerd mijn leven gewoon normaal te leven, maar helaas ben ik weer teruggezakt in mezelf opsluiten op mn kamer.
Ik weet dat het slecht is, maar ik krijg mezelf de afgelopen week niet meer omhoog.
Ik probeer echt tegen mezelf te zeggen dat ik iets moet gaan doen, maar vervolgens eindig ik toch weer heel de dag in mn kamer.
Daar ga je je inderdaad niet beter van voelen. Maak een afspraak bij de huisarts. Je komt er wel weer uit, baby steps.
 
Bovenaan