zorgen over blowen

[Deepthinkr]

Dit verhaal schrijf ik omdat ik ergens mee struggle. Ik kamp al een tijdje, een hele tijd, met het gevoel dat ik moet stoppen met blowen. Ik voel me onzeker en terneergeslagen in periodes waarin ik blow. Ik ga in mezelf gekeerd zitten en ben erg vergeetachtig. Ik skip verantwoordelijkheden en ik slaap er slecht door. Het blowen opzich vind ik leuk, alleen kan ik mezelf niet controleren hiermee. Ik kan het niet bij een keer in het weekend houden, als ik eenmaal smoke wil ik meer en meer smoken. Ik voel me de dag nadat ik gesmoked heb een beetje nerveus en dat gevoel kan alleen weggenomen worden door een andere joint, of door een paar dagen niet te blowen. Ik zit al erg lang in deze cyclus. Ik denk zelfs al 3 of 4 jaar. Ik wissel periodes waarin ik niet blow af met periodes waarin ik heel veel blow. Het begint altijd met weer een keer blowen met een van mijn vrienden, want al mijn vrienden blowen, en veel ook. Ik vind het dan weer super leuk en heb weer een positieve vibe bij smoken. Ik denk op zulke momenten ook altijd dat ik er wel voor ga zorgen deze keer dat ik niet veel ga smoken, ik heb mezelf immers al bewezen door een tijdje niet te smoken hiervoor. Van de eerste keer blowen komt eigenlijk al vrij snel de tweede keer, vaak de dag daarna al. Ik zit dan weer in die smoke vibe waarin je constant weer wilt blowen. Ik zit altijd gelijk weer in die vibe, een soort roes noem ik het. Deze roes verdwijnt na 3 0f 4 dagen niet smoken. Op die momenten denk ik ook altijd bij mezelf dat ik het fijn vind om niet te smoken, ik ben dan helder, socialer en meer naar buiten gericht. Ik zie op zulke momenten in dat ik beter niet kan smoken en voel me chill zonder. Echter, na een tijdje zwakken de positieve dingen van het niet smoken af in mijn hoofd en ga ik weer steeds meer positieve dingen zien van blowen en ga ik het steeds meer missen. Het is super chill, je bent heerlijk in je eigen space en kan enorm goed en snel en diep nadenken. Na een tijdje steek ik dan ook weer een joint op met vrienden, met de gedachte dat ik het allemaal nu in de hand heb en dat ik, zoals ik eerder schreef, er wel voor kan zorgen dat ik incidenteel blow en dat het geen negatieve effecten op mij heeft als ik het zo aanpak. Echter is dit nog nooit zo gelopen. Altijd weer trap ik in dezelfde val en gaat het van kwaad tot erger, smoke ik meer en meer en ga ik me weer steeds slechter voelen over dat ik smoke, ga ik het op momenten doen waarvan ik weet dat het beter is om niet te doen en voel ik me slecht als ik het doe en heb gedaan. Dit gaat bij mij altijd zo. Ik stop altijd weer een tijdje op momenten dat ik er echt weer diep in zit, en dan begint de cyclus opnieuw. Ik zou graag willen dat ik het incidenteel kon doen, maar ik heb mezelf al zo vaak bewezen dat dit niet te doen is. Echter kom ik er ook niet vanaf, er komt altijd weer een moment waarop de druk zo groot is dat ik weer ga blowen. Hoe zien jullie dit? Herkennen andere mensen dit? En hoe gaan anderen hiermee om?

 

[Levensgenieter🌈]

Wat maakt dat de druk zo groot is dat je het toch weer gaat doen? Omdat je bij vrienden zit die het allemaal doen?
Als ik het zo lees, voel je je beter als je niet blowt, en vergeet je na een tijdje nuchter zijn hoe minder je je voelde als je stoned was.
Je valt steeds weer in dezelfde valkuil. Daarom is mijn advies om er helemaal mee te kappen. Ik heb de indruk dat je dan veel gelukkiger bent.
Zijn er nog voordelen aan het blowen voor je?
Vraag je vrienden het niet aan te bieden als je gestopt bent. Probeer wat meer op te trekken met mensen die niet blowen?

 

[Neocortex]

...

Ik heb je post hier boven maar even weg gelaten. Leestekens en alineas kunnen helpen om je boodschap effectiever over te brengen. Of heb je een ander doel dan advies inwinnen over het gebruik van cannabis?

 

[Mindless]

Vrij herkenbare situatie. Het willen stoppen, dat doen voor een tijdje, dan zin krijgen om het weer eens te doen en omdat je het dan een tijdje niet gebruikt hebt wiet weer als heel positief ervaren en het mede daarom (naast verveling) de volgende dag ook maar weer doen. Het is een cyclus die heel lang door kan gaan. Ik ben zelf al zo vaak door die cyclus gegaan, dat ik al lang niet meer weet hoe vaak dat gebeurd is. Op het moment kan ik wel makkelijk 1 keertje wiet gebruiken en het daar dan bij laten, maar dat heb ik vaker ervaren en dat veranderde dan later weer waardoor ik het toch weer impulsief dagen lang achter elkaar ging doen... Dus ik heb wel geleerd voorzichtig te zijn met uitspraken als "ik heb nu controle over mijn wietgebruik".

Wat denk ik heel erg helpt is iets anders hebben dan wiet, waar je grote voldoening uithaalt. Wiet geeft instant voldoening, maar wat als je iets hebt dat meer moeite vereist, maar ook meer voldoening geeft? Voor de wiet hoef je niets te doen, dus die voldoening zal altijd vrij oppervlakkig zijn. Maar wat als je bijvoorbeeld een hobby hebt, waar je je voor moet inzetten en welke je grote voldoening geeft? Elke keer dat de verveling komt opzetten, pak je dan die hobby op in plaats van die joint/pijp/vape. Als je eenmaal die echte voldoening voelt, heb je helemaal geen behoefte om verveling te verdoven, want die is er dan niet. Zelf ben ik veel bezig met meditatie en spiritualiteit. Niet echt een typische 'hobby', maar dit geeft mij enorme voldoening. Voel ik verveling, dan ga ik mediteren en overkom ik zo die verveling, waardoor ik een veel grotere voldoening ervaar dan ik ooit zou kunnen ervaren met wiet. Mocht je interesse hebben, ik heb kort geleden een topic geopend over guided meditatie:

Guided meditation topic

Maar als dat niets voor je is, zou ik je aanraden wel iets te zoeken als vervanger voor die wiet. En dan bedoel ik geen andere drug natuurlijk. Iets waar je moeite voor moet doen, beter in kunt worden. Iets wat je echte voldoening geeft ipv de makkelijke instant high/bedwelming van wiet. Wiet staat bekend als softdrug, maar is in mijn ogen mede daarom ook zo venijnig. Het lijkt zo onschuldig allemaal, maar het kan je helemaal in zijn greep houden als je niet oppast...

 

[De Zandman]

Wiet staat ( nog) bekend als softdrug.
Maar, is dat eigenlijk nog wel zó?
Met het kweken onder lamplicht en het maken van ideale groei omstandigheden is de wiet van tegenwoordig erg sterk geworden.
Wat zijn de voordelen van blowen, en wat zijn de nadelen ervan?
Maak eens een lijstje ervan?
Ik denk, dat er meer, veel meer nadelen zijn, dan voordelen!
Even de medicinale cannabis buiten beschouwing gelaten.
Voor mij waren de nadelen eigenlijk enorm.
Daarom ben ik er definitief mee gestopt.
Op een gegeven moment was ik er klaar mee.
En nu nog steeds.
Natuurlijk scheelt dit van persoon tot persoon, dus kan ik er niets over zeggen wat anderen als voor, en nadelen van ondervinden...

 

[8️⃣6️⃣]

@Legio Patria Nostra
Naar mijn mening is de wiet echt niet veel sterker geworden, volgens mij is dat maar een praatje van de tegenstanders van softdrugs.

 

[De Zandman]

Mijn eigen ervaring is, dat in de jaren 1972 en daarna, de hash op Pinkpop ( daar begon ik met inkopen) beslist niet de sterkte had van tegenwoordig.
Indo weed, ( mijn eerste ) daarvan kon je aan het roken blijven! En citral eveneens.
Ik Zie de dealertjes nóg zitten onder een paraplu, waarop te lezen stond, wat er precies verkocht werd..
De laatste wiet, die ik rookte was Silver Haze, en Sweet Haze.
Deze twee laatste waren behoorlijk sterk.
Alleen de smaak ervan was afgrijselijk, en mijn longen verweerden zich ook nogal krachtig. Je hoest je kapot van die wiet.
Ik vond zero zero en Kasjmir erg lekker, Afghaanse ook.
En deze waren ook best wel sterk.
En laten we de Turkse hash niet vergeten.!

 

[8️⃣6️⃣]

@Legio Patria Nostra
In 1972 was ik er nog niet, maar toen ik begon rond 1990 had je al vrijwel net zo'n sterke wiet als er nu te verkrijgen is.

 

[Iffness]

Ik denk inderdaad ook dat wiet met de jaren steeds sterker geworden is. Als in: toenemend thc gehalte. Ik vind het wel terecht dat wiet nog steeds bij de softdrugs gerekend wordt, omdat het wel... lastig is te overlijden aan een overdosis wiet 😀

 

[De Zandman]

Daarin heb je gelijk, al is dit niet het kardinale punt waar het om gaat.
Ook van water kan je bij een " overdosis" overlijden, als je er maar genoeg van drinkt!
Voorts is alcohol, waar je veel makkelijker een overdosis van kunt innemen, overal te koop. Een harddrug, Nota bene!....terwijl cannabis veel lastiger te krijgen is, in die zin dat er maar weinig verkooppunten van mogen zijn!
De bekende Nederlandse kromheid!

@ 8 6, toen jij begon, was Ik al 20 jaren eerder aan het jointjesroken, en geloof me toen was de kwaliteit veel anders, dan nu..
Jij begon in 1990 zo ongeveer, nu zijn we 30 jaren verder.
Is er echt niets veranderd? Behalve het drugsbeleid, dan?
En natuurlijk is er een grens. Verder dan 25% THC is al heel erg moeilijk om te kweken, nu in de coffeeshops ligt de sterkte op 14 tot 17% als ik het goed heb..
Veel hoger kom je dus niet onbewerkt, en ik neem aan dat 17% wel genoeg is..

 

[De Zandman]

Aan de TS zou ik willen zeggen:
Jij moet stoppen met wiet.
Om dit duidelijk te kunnen maken zou je eens een A4 tje kunnen nemen, waar je links de voordelen van blowen en rechts de Nadelen kunt zetten.
Gewoon eens rustig voor gaan zitten, en eerlijk opschrijven.
Het kan zijn, dat je toch verbaasd zult zijn over de uitkomst.
Als je wilt stoppen, hier op DF staat veel advies, wat je ter hand kunt nemen, en geloof me als je echt wilt, dan kun je dit!

 

[Iffness]

Die bekende Nederlandse kromheid, waar je over schrijft, was voor mij een van de hoofdredenen om te stoppen.

Ik vond het vroeger heerlijk om na mijn werk in een shop (centrum amsterdam) neer te ploffen om een jointje te roken. Dat kan niet meer. Ieder jaar 10% meer toeristen, geen extra shops. Wel meer van die enge tl-verlichte, canabislollie verkopende nutellazaken, maar geen coffeeshops.

Dus als je nu binnenkomt in je favoriete shop, krijg je van die blikken van al die toeristen van begin 20, van "wat doet die ouwe lul hier?".
En geen zitplaats: Halen & wegwezen.

Het sociale aspect wat blowen voor mij had, is er gewoon niet meer.

Ik rijd ook zo'n 20.000km per jaar. Mijn laatste bon is van zo'n 5 jaar geleden. Maar als je dagelijks een jointje rookt, zoals ik de afgelopen 30 jaar, blaas je altijd positief.

En dit wordt nu even zwaar bestraft dan als ik na een litertje sterke drank achter het stuur zou kruipen.

 

[De Zandman]

Idd.
Doe dit dus niet. Blijf weg bij die shops .
Als ze jou nog op de koop toe aanzienlijk als een oude lul, die ff snel zen wietje komt halen...toe maar.
Dat zou ik me niet laten welgevallen!

Laat je niet snatsen!
Eén en al misère.
Niet Doen!

 

[Iffness]

Idd.
Doe dit dus niet. Blijf weg bij die shops .
Als ze jou nog op de koop toe aanzienlijk als een oude lul, die ff snel zen wietje komt halen...toe maar.
Dat zou ik me niet laten welgevallen!

Laat je niet snatsen!
Eén en al misère.
Niet Doen!

(Hmmm... opmerkelijk dat je geciteerde bericht een paar regels toevoegt aan je geposte bericht)

Ik hoop dat je dit niet zegt uit eigen ervaring...

En nee hoor, gestopt zijn bevalt me prima. Ben wel erg bored omdat ook niet eens kan werken of naar de sportschool vanwege dat kloterige coronavirus.

 

[Iffness]

(Ah, je was je post aan het editen, vandaar)

 

[De Zandman]

Ik heb weleens zo'n ervaring mogen meemaken.
Dat liep voor de dader niet zo goed af.
Niemand, niemand laat ik m ij met disrespect behandelen.
Al helemaal niet in een coffeeshop....Het moet toch niet gekker worden!
Mijn geld is net zo goed, als dat van een ander, nietwaar...

 

[Iffness]

Ik heb weleens zo'n ervaring mogen meemaken.
Dat liep voor de dader niet zo goed af.
Niemand, niemand laat ik m ij met disrespect behandelen.
Al helemaal niet in een coffeeshop....Het moet toch niet gekker worden!
Mijn geld is net zo goed, als dat van een ander, nietwaar...

Zo bedoelde ik het niet.
Ik heb altijd een goed contact gehad met het personeel van de shop.
Het is meer dat als je als tourist van begin 20, echt niet geinteresseerd bent in zo'n oude kerel als ik. Kan het me zelfs voorstellen ook. Ik lijk meer op hun vader/leraar, dan op iemand om gezellig mee te blowen.
En dat is nog wederzijds ook: ik ben niet ook zo geinteresseerd in de zieleroerselen van 20-jarige britse blowers.
Punt wat ik wilde maken was dat, door het Amsterdamse coffeeshopbeleid, er in de coffeeshops letterlijk geen plaats meer is voor locals zoals ik. Alle plaatsen zijn bezet door toeristen.

 

[De Zandman]

Maar wat wil je daar nou precies.
Een voorraadje inkopen, prima
Maar ga je daarheen voor de gezelligheid?
Tsja....Ik bleef er eigenlijk nooit langer dan een 10 tot 15 minuten.
Want al die vage zever...Nee.
Toen ik vroeger naar mijn vaste thuisdealer ging, dat was echt leuk, daar bleef ik weleens meerdere uren!
Plus dat deze man erg, erg goed materiaal in de verkoop had.
Maar in zo'n n coffee shop, daar was maar weinig te beleven behalve dat ik goed op mijn wisselgeld moest letten.
Eén van de medewerksters daar stond zelf terwijl zij aan het werk was, stevig mee te blowen met als gevolg dat zij meerdere malen veel te weinig geld teruggaf.
Het was maar goed, dat daar een camera was, zodat de hele transactie terug te zien was .
Eén heel slechte zaak.
Ik snap niet, dat de uitbater dit blowgedrag toestond.

 

[Iffness]

Ja, heb ik ook wel gehad.
Heb ook wel eens te veel geld teruggekregen: "je betaalde toch met € 50?", "Nee, dat was de vorige klant, ik betaalde met € 20" 😀

 

[8️⃣6️⃣]

Ik heb weleens zo'n ervaring mogen meemaken.
Dat liep voor de dader niet zo goed af.
Niemand, niemand laat ik m ij met disrespect behandelen.
Al helemaal niet in een coffeeshop....Het moet toch niet gekker worden!
Mijn geld is net zo goed, als dat van een ander, nietwaar...

Eh, ben jij er zo een dan die als je vind dat iemand verkeerd naar je kijkt er maar meteen op gaat slaan?

 

[De Zandman]

Nee. Zo een ben ik niet.
Ik ga geweld normaliter uit de
Ik heb al eerder gezegd, elders hier op DF, dat ik een vlieg pas platsla, als hij steekt.
Dus...
Kijken mag. Tuurlijk. Al helemaal als het een knappe dame betreft.

Maar beledigen, dit kan in sommige gevallen niet zo aflopen, zoals de dader wellicht gedacht had.
Ik ga normaliter geweld uit de weg. Jazeker.
Ik zit niet te wachten op dat soort zaken. Nee.

 

[Iffness]

Verontwaardiging is een makkelijk op te wekken gevoel, waar je je helemaal in kunt verliezen.

 

[Martinus]

Dit verhaal schrijf ik omdat ik ergens mee struggle. Ik kamp al een tijdje, een hele tijd, met het gevoel dat ik moet stoppen met blowen. Ik voel me onzeker en terneergeslagen in periodes waarin ik blow. Ik ga in mezelf gekeerd zitten en ben erg vergeetachtig. Ik skip verantwoordelijkheden en ik slaap er slecht door. Het blowen opzich vind ik leuk, alleen kan ik mezelf niet controleren hiermee. Ik kan het niet bij een keer in het weekend houden, als ik eenmaal smoke wil ik meer en meer smoken. Ik voel me de dag nadat ik gesmoked heb een beetje nerveus en dat gevoel kan alleen weggenomen worden door een andere joint, of door een paar dagen niet te blowen. Ik zit al erg lang in deze cyclus. Ik denk zelfs al 3 of 4 jaar. Ik wissel periodes waarin ik niet blow af met periodes waarin ik heel veel blow. Het begint altijd met weer een keer blowen met een van mijn vrienden, want al mijn vrienden blowen, en veel ook. Ik vind het dan weer super leuk en heb weer een positieve vibe bij smoken. Ik denk op zulke momenten ook altijd dat ik er wel voor ga zorgen deze keer dat ik niet veel ga smoken, ik heb mezelf immers al bewezen door een tijdje niet te smoken hiervoor. Van de eerste keer blowen komt eigenlijk al vrij snel de tweede keer, vaak de dag daarna al. Ik zit dan weer in die smoke vibe waarin je constant weer wilt blowen. Ik zit altijd gelijk weer in die vibe, een soort roes noem ik het. Deze roes verdwijnt na 3 0f 4 dagen niet smoken. Op die momenten denk ik ook altijd bij mezelf dat ik het fijn vind om niet te smoken, ik ben dan helder, socialer en meer naar buiten gericht. Ik zie op zulke momenten in dat ik beter niet kan smoken en voel me chill zonder. Echter, na een tijdje zwakken de positieve dingen van het niet smoken af in mijn hoofd en ga ik weer steeds meer positieve dingen zien van blowen en ga ik het steeds meer missen. Het is super chill, je bent heerlijk in je eigen space en kan enorm goed en snel en diep nadenken. Na een tijdje steek ik dan ook weer een joint op met vrienden, met de gedachte dat ik het allemaal nu in de hand heb en dat ik, zoals ik eerder schreef, er wel voor kan zorgen dat ik incidenteel blow en dat het geen negatieve effecten op mij heeft als ik het zo aanpak. Echter is dit nog nooit zo gelopen. Altijd weer trap ik in dezelfde val en gaat het van kwaad tot erger, smoke ik meer en meer en ga ik me weer steeds slechter voelen over dat ik smoke, ga ik het op momenten doen waarvan ik weet dat het beter is om niet te doen en voel ik me slecht als ik het doe en heb gedaan. Dit gaat bij mij altijd zo. Ik stop altijd weer een tijdje op momenten dat ik er echt weer diep in zit, en dan begint de cyclus opnieuw. Ik zou graag willen dat ik het incidenteel kon doen, maar ik heb mezelf al zo vaak bewezen dat dit niet te doen is. Echter kom ik er ook niet vanaf, er komt altijd weer een moment waarop de druk zo groot is dat ik weer ga blowen. Hoe zien jullie dit? Herkennen andere mensen dit? En hoe gaan anderen hiermee om?

Ik denk dat als je ooit hooked ben geraakt aan wiet, dat je dan de rest van je leven een tweestrijd houd. Tis hardnekkig spul. De mentale hook die het heeft is niet te onderschatten.

Mijn oplossing is dat ik het mezelf soms gun, alleen dan neem ik echt een grote joekel bong rip en dan ga ik vaak zo hard dat ik daarna een tijdje geen zin meer heb. Het is al weer een paar weken terug dat ik voor het laatst gerookt heb en ik voel nu al wel weer als ik thuis alleen zit een urge om weer eens wat te nemen.

Het is wel vaag. Het is voor mij altijd intens euforisch, maar tegelijkertijd ook een behoorlijke mindfuck. De laatste keer dat ik een hoge dosis nam op een nuchter paar hersenen toen dacht ik dat het internet iedereen in de gaten houd en een eigen bewustzijn heeft en toen heb ik mijn pc uit gezet en ben ik op de bank gaan leggen. Na afloop denk ik dan van. poeh dat was me even te paranoïde en dan heb ik er weer helemaal geen zin meer in. En dan na een paar weken dan herinner ik me vooral hoe fijn het voelt om echt super high te zijn.

 

[De Zandman]

Ik heb geen tweestrijd over wiet.
Ook niet over drank.
Niet over oxcycodon.
Voor mij is het erg eenvoudig.
Handen af van deze zooi.
Dan komt dat dilemma er niet verder aan te pas.
Want ga je in discussie met jezelf, tegen de verslavingsdemon, al helemaalals je " een beetje" genomen hebt,
Dan is de uitkomst van de discussie al meteen bekend.
Want:
Je verliest deze!

 

[Mindless]

Ik denk dat als je ooit hooked ben geraakt aan wiet, dat je dan de rest van je leven een tweestrijd houd. Tis hardnekkig spul. De mentale hook die het heeft is niet te onderschatten.

Ik denk dat het wel te overkomen is door wat anders te vinden dat je meer voldoening geeft dan wiet. Maar op het moment dat je je minder goed voelt om wat voor reden dan ook - geestelijk of lichamelijk - dan kan het gauw weer verleidelijk worden om het weer te nemen en je snel even beter te voelen. En dan moet je zeer alert zijn om dan niet te blijven hangen in dagelijks gebruik.

 

[Martinus]

Ik denk dat het wel te overkomen is door wat anders te vinden dat je meer voldoening geeft dan wiet. Maar op het moment dat je je minder goed voelt om wat voor reden dan ook - geestelijk of lichamelijk - dan kan het gauw weer verleidelijk worden om het weer te nemen en je snel even beter te voelen. En dan moet je zeer alert zijn om dan niet te blijven hangen in dagelijks gebruik.

Ik weet het niet. Ik ben toch wel redelijk high on life. Maar wiet blijft leuk. Zelfs als ik op een berg van 3000m sta te trippen op mijn ervaring, dan denk ik stiekem toch wel eens. Hmm ik zou hier eens een wietje moeten roken.

 

[8️⃣6️⃣]

@Legio Patria Nostra
Ik vind geweld gebruiken tegen een belediging toch echt te ver gaan.

 

[Mindless]

Ik weet het niet. Ik ben toch wel redelijk high on life. Maar wiet blijft leuk. Zelfs als ik op een berg van 3000m sta te trippen op mijn ervaring, dan denk ik stiekem toch wel eens. Hmm ik zou hier eens een wietje moeten roken.

Voor mij telt het vaag en lui worden van wiet toch wel zwaar, wat het veel makkelijker maakt voor me om er vanaf te blijven. Alleen als ik geestelijk en/of lichamelijk niet echt top ben, dan is wiet erg fijn voor me. Maar als ik me goed voel, of zelfs érg goed met behulp van een tripmiddel of zo, dan wil ik die helderheid niet kwijtraken door wiet, ook al wordt de trip er bijvoorbeeld intenser of visueler door.

 

[De Zandman]

@Legio Patria Nostra
Ik vind geweld gebruiken tegen een belediging toch echt te ver gaan.

Je was er niet bij.
Dus kan je niet beoordelen, laat staan: oordelen.
Maar,
Om dit enigzins duidelijk te maken, zal ik zeggen wat er gebeurde.

Als ik ergens binnenkomen, en vervolgens door iemand van top tot teen word aangegaapt als was ik een alien, en deze persoon zegt tegen mij: he ouwe lul, wat doe jij hier, wat zie je eruit, met wie hoert jouw moeder?
Jij hoort hier niet...!

Dit gebeurde In Een coffeeshop, dus.
Met nogal wat klanten.
Wat denk je:
Dan gebruik ik (gepast ) geweld. Jazeker!
Waarna deze dader er veel slechter uitziet, dan ik. Echt wel.
Vind ik dit leuk? Nee.
Maar dit laat ik mij echt door niemand zeggen.
Dat aangapen alleen al, maar, kijken mag.
Deze uitspraak, die neem ik niet. Simpel.

En nu. Wat doe jij in dit geval.
Ik handel.
Tevreden?!

 

[Anderemaan]

Wiet staat ( nog) bekend als softdrug.
Maar, is dat eigenlijk nog wel zó?
Met het kweken onder lamplicht en het maken van ideale groei omstandigheden is de wiet van tegenwoordig erg sterk geworden.
Wat zijn de voordelen van blowen, en wat zijn de nadelen ervan?
Maak eens een lijstje ervan?
Ik denk, dat er meer, veel meer nadelen zijn, dan voordelen!
Even de medicinale cannabis buiten beschouwing gelaten.
Voor mij waren de nadelen eigenlijk enorm.
Daarom ben ik er definitief mee gestopt.
Op een gegeven moment was ik er klaar mee.
En nu nog steeds.
Natuurlijk scheelt dit van persoon tot persoon, dus kan ik er niets over zeggen wat anderen als voor, en nadelen van ondervinden...

Voor mij heeft wiet by far het meeste schade aangericht dan welke andere (van de 50 die ik er heb geprobeerd) drug dan ook.

Ik heb er HPPD door gekregen (altijd hallucineren, dus permanente hersenschade), ben er onzeker en lui van geworden. Heb er (tien)duizenden euro’s aan uit gegeven. Het heeft veel van mijn motivatie afgepakt. Het heeft er voor gezorgt dat ik veel minder om (alle) dingen gaf (echt apatisch, egoistisch).

Ik vergeet er nog een paar (zoals dingen vergeten, haha)..

Zelfs haalde het om eerlijk te zijn de nieuwsgierigheid in mijn leven weg. Dit is waarom ik ook wou stoppen (ik miste mijn belangstelling voor de kleine dingen die ik als kind had).

Toch heb ik nogsteeds soms zin in een joint. Maakt dit uit? Nee, zo werkt een verslaving. Je hebt er zin in ondanks je weet dat het niet goed voor je is. Mensen willen vaak van de “ik heb er zin in” af, ze willen dat de craving stopt. Dit zal niet (nou misschien na extreem lang) gebeuren.

Dit is ook niet de manier om er vanaf te komen. Dit moet niet het doel zijn.

Accepteer dat je er zin in hebt, maar accepteer ook dat je er eigenlijk ook géen zin in hebt. Als je denkt: ik wil een joint roken, denk dan niet “nee dat mag niet”, maar denk: het mag wel, niemand houdt mij tegen, maar ik kies ervoor dit niet te doen, ondanks ik het wel wil.

Natuurlijk is dit niet zo makkelijk als het klinkt, maar vertrouw erin dat je het kan. Je zult bewuster moeten worden van de voor en nadelen.

In iedergeval geen non chalante houding, het richt overduidelijk schade aan.

Probeer er stap voor stap steeds bewuster mee bezig te zijn, en herinner jezelf aan zowel de positieve, maar ook zeker de negatieve kanten. Een simpele notitie in je telefoon kan al helpen, maar vogel dat vooral voor jezelf uit.

Ik heb extreem veel plezier beleeft aan het roken van lekkere joints, maar ik herinner mezelf er steeds aan dat dit voor mij niet meer zo werkt. Als je een middel misbruikt veranderd de werking, helaas.

Succes, als er mensen zijn die na 10 jaar dagelijks gebruik kunnen stoppen, kun jij het ook. Vertrouw daarop.

 

[De Zandman]

Schade door het roken van wiet heb ik dus óók.
Er zijn zenuwen in mijn voeten beschadigd, en in de portemonnee, daar wil ik niet eens aan dénken .
Relatie kapot.
En nog veel meer.
Het geld bezien?
Daar kunnen we 2 jaar van leven als God in Frankrijk in Thailand.
Met alles erop en eraan!
Maar Ja. Vroegah is voorbij.
Kunnen we niets meer aan veranderen.

 

[mitchieee]

Dit verhaal schrijf ik omdat ik ergens mee struggle. Ik kamp al een tijdje, een hele tijd, met het gevoel dat ik moet stoppen met blowen. Ik voel me onzeker en terneergeslagen in periodes waarin ik blow. Ik ga in mezelf gekeerd zitten en ben erg vergeetachtig. Ik skip verantwoordelijkheden en ik slaap er slecht door. Het blowen opzich vind ik leuk, alleen kan ik mezelf niet controleren hiermee. Ik kan het niet bij een keer in het weekend houden, als ik eenmaal smoke wil ik meer en meer smoken. Ik voel me de dag nadat ik gesmoked heb een beetje nerveus en dat gevoel kan alleen weggenomen worden door een andere joint, of door een paar dagen niet te blowen. Ik zit al erg lang in deze cyclus. Ik denk zelfs al 3 of 4 jaar. Ik wissel periodes waarin ik niet blow af met periodes waarin ik heel veel blow. Het begint altijd met weer een keer blowen met een van mijn vrienden, want al mijn vrienden blowen, en veel ook. Ik vind het dan weer super leuk en heb weer een positieve vibe bij smoken. Ik denk op zulke momenten ook altijd dat ik er wel voor ga zorgen deze keer dat ik niet veel ga smoken, ik heb mezelf immers al bewezen door een tijdje niet te smoken hiervoor. Van de eerste keer blowen komt eigenlijk al vrij snel de tweede keer, vaak de dag daarna al. Ik zit dan weer in die smoke vibe waarin je constant weer wilt blowen. Ik zit altijd gelijk weer in die vibe, een soort roes noem ik het. Deze roes verdwijnt na 3 0f 4 dagen niet smoken. Op die momenten denk ik ook altijd bij mezelf dat ik het fijn vind om niet te smoken, ik ben dan helder, socialer en meer naar buiten gericht. Ik zie op zulke momenten in dat ik beter niet kan smoken en voel me chill zonder. Echter, na een tijdje zwakken de positieve dingen van het niet smoken af in mijn hoofd en ga ik weer steeds meer positieve dingen zien van blowen en ga ik het steeds meer missen. Het is super chill, je bent heerlijk in je eigen space en kan enorm goed en snel en diep nadenken. Na een tijdje steek ik dan ook weer een joint op met vrienden, met de gedachte dat ik het allemaal nu in de hand heb en dat ik, zoals ik eerder schreef, er wel voor kan zorgen dat ik incidenteel blow en dat het geen negatieve effecten op mij heeft als ik het zo aanpak. Echter is dit nog nooit zo gelopen. Altijd weer trap ik in dezelfde val en gaat het van kwaad tot erger, smoke ik meer en meer en ga ik me weer steeds slechter voelen over dat ik smoke, ga ik het op momenten doen waarvan ik weet dat het beter is om niet te doen en voel ik me slecht als ik het doe en heb gedaan. Dit gaat bij mij altijd zo. Ik stop altijd weer een tijdje op momenten dat ik er echt weer diep in zit, en dan begint de cyclus opnieuw. Ik zou graag willen dat ik het incidenteel kon doen, maar ik heb mezelf al zo vaak bewezen dat dit niet te doen is. Echter kom ik er ook niet vanaf, er komt altijd weer een moment waarop de druk zo groot is dat ik weer ga blowen. Hoe zien jullie dit? Herkennen andere mensen dit? En hoe gaan anderen hiermee om?

ik heb dit ook ‘ ik wil ook stoppen en mezelf beloofd en me vriendin alleen in het weekend en woensdag want dat is de helft van de werkweek’ ik doe het ook elke dag’ en na het blowen zelf dnk ik ook kutzooi’ maar alsnog, ik rookte eerst hasj en ben toen gestopt met roken’ en rook nu wiet omdst daar minder tabac in gaat’ maar ik heb het idee dat wiet verslaafder is als hasj’ dus als je wiet rook , probeer hasj te roken

 

[Astronaut]

Vind het erg herkenbaar... Na paar dagen niet smoken of na een dag werken al zelfs merk ik de positieve effecten. En dan komt weer dat zwakke moment.... Ahh lekker ganja roken en ontspannen, fuck alles. Inderdaad het naar binnen keren. Het onderdrukken van gevoelens. Voel mezelf niet meer wie ik was zoals vroeger voordat ik ermee begon 15 jaar geleden. Het is nu meer blowen omdat het gewoon zo is, het moet, al is het maar een klein stickie per dag. Het is enorm moeilijk om er van af te blijven. En zelfs mensen die niet blowen en niet weten dat je blowt (collega's etc) merken toch wel dingen op. Ik hou enorm van wiet maar het heeft ze duistere kant voel me soms net een skunkjunk. Ik lees mee misschien heeft iemand nog tips om er van af te komen
Greetz

 

[Mindless]

Vind het erg herkenbaar... Na paar dagen niet smoken of na een dag werken al zelfs merk ik de positieve effecten. En dan komt weer dat zwakke moment.... Ahh lekker ganja roken en ontspannen, fuck alles. Inderdaad het naar binnen keren. Het onderdrukken van gevoelens. Voel mezelf niet meer wie ik was zoals vroeger voordat ik ermee begon 15 jaar geleden. Het is nu meer blowen omdat het gewoon zo is, het moet, al is het maar een klein stickie per dag. Het is enorm moeilijk om er van af te blijven. En zelfs mensen die niet blowen en niet weten dat je blowt (collega's etc) merken toch wel dingen op. Ik hou enorm van wiet maar het heeft ze duistere kant voel me soms net een skunkjunk. Ik lees mee misschien heeft iemand nog tips om er van af te komen
Greetz

Je kunt met dingen als stoptober meedoen. Ik heb al een tijd niet meer zo'n drang om vaak wiet te doen, maar zat er door dat wat jij omschrijft (even lekker helemaal ontspannen) toch vaak nog 1 keer in de week of 1 keer in de 2 weken aan. Dat lijkt weinig, maar het betekent in de praktijk voor mij toch weer een dag heel laat op bed, junkfood vreten en de volgende dagen sloom, wazig en niet uitgerust zijn. Nu met stoptober heb ik even een extra stok achter de deur en heb ik de hele maand al niet gebruikt. En ik mis het ook niet. Ook al is het nog maar een week oktober, waarom niet gewoon nu nog inspringen? Je kunt altijd alleen maar nu stoppen, dus nu lijkt me een goed moment. Je weet immers al heel goed dat het je eigenlijk niets brengt, behalve spijt. Hoe vaak moet je dat weer leren (ikzelf ook honderden keren hoor, dus dit is geen oordeel ).

En als oktober voorbij is, zet dan bijvoorbeeld een nieuw doel in het goede voornemen topic. Creëer voor jezelf een stok achter de deur. Licht anderen in over je voornemens. En daarnaast, haal het ook gewoon niet meer in huis als je het eigenlijk echt niet weer wilt doen.

Het is vrij simpel om te stoppen met wiet, alleen moet je vaak die keuze steeds weer opnieuw maken.

 

[GoldenGrow]

Ik kamp al een tijdje, een hele tijd, met het gevoel dat ik moet stoppen met blowen. Ik voel me onzeker en terneergeslagen in periodes waarin ik blow

uit ervaring kan ik zeggen dat, als jij het gevoel hebt te moeten stoppen met blowen... dat je dat zeker moet doen. Het zal even moeilijk zijn en ik herken zeker wat je omschrijft maar uiteindelijk is het het waard!

 

[De Zandman]

Geen enkele soort dope, drugs, is het gebruik, en de misere die dit gebruiken met zich onlosmakelijk meeneemt, waard. Nee.
Voor mij iig niet.
Maar
Het vlees is gewillig, maar de geest is zwak...

 

[Donald41]

Dit verhaal schrijf ik omdat ik ergens mee struggle. Ik kamp al een tijdje, een hele tijd, met het gevoel dat ik moet stoppen met blowen. Ik voel me onzeker en terneergeslagen in periodes waarin ik blow. Ik ga in mezelf gekeerd zitten en ben erg vergeetachtig. Ik skip verantwoordelijkheden en ik slaap er slecht door. Het blowen opzich vind ik leuk, alleen kan ik mezelf niet controleren hiermee. Ik kan het niet bij een keer in het weekend houden, als ik eenmaal smoke wil ik meer en meer smoken. Ik voel me de dag nadat ik gesmoked heb een beetje nerveus en dat gevoel kan alleen weggenomen worden door een andere joint, of door een paar dagen niet te blowen. Ik zit al erg lang in deze cyclus. Ik denk zelfs al 3 of 4 jaar. Ik wissel periodes waarin ik niet blow af met periodes waarin ik heel veel blow. Het begint altijd met weer een keer blowen met een van mijn vrienden, want al mijn vrienden blowen, en veel ook. Ik vind het dan weer super leuk en heb weer een positieve vibe bij smoken. Ik denk op zulke momenten ook altijd dat ik er wel voor ga zorgen deze keer dat ik niet veel ga smoken, ik heb mezelf immers al bewezen door een tijdje niet te smoken hiervoor. Van de eerste keer blowen komt eigenlijk al vrij snel de tweede keer, vaak de dag daarna al. Ik zit dan weer in die smoke vibe waarin je constant weer wilt blowen. Ik zit altijd gelijk weer in die vibe, een soort roes noem ik het. Deze roes verdwijnt na 3 0f 4 dagen niet smoken. Op die momenten denk ik ook altijd bij mezelf dat ik het fijn vind om niet te smoken, ik ben dan helder, socialer en meer naar buiten gericht. Ik zie op zulke momenten in dat ik beter niet kan smoken en voel me chill zonder. Echter, na een tijdje zwakken de positieve dingen van het niet smoken af in mijn hoofd en ga ik weer steeds meer positieve dingen zien van blowen en ga ik het steeds meer missen. Het is super chill, je bent heerlijk in je eigen space en kan enorm goed en snel en diep nadenken. Na een tijdje steek ik dan ook weer een joint op met vrienden, met de gedachte dat ik het allemaal nu in de hand heb en dat ik, zoals ik eerder schreef, er wel voor kan zorgen dat ik incidenteel blow en dat het geen negatieve effecten op mij heeft als ik het zo aanpak. Echter is dit nog nooit zo gelopen. Altijd weer trap ik in dezelfde val en gaat het van kwaad tot erger, smoke ik meer en meer en ga ik me weer steeds slechter voelen over dat ik smoke, ga ik het op momenten doen waarvan ik weet dat het beter is om niet te doen en voel ik me slecht als ik het doe en heb gedaan. Dit gaat bij mij altijd zo. Ik stop altijd weer een tijdje op momenten dat ik er echt weer diep in zit, en dan begint de cyclus opnieuw. Ik zou graag willen dat ik het incidenteel kon doen, maar ik heb mezelf al zo vaak bewezen dat dit niet te doen is. Echter kom ik er ook niet vanaf, er komt altijd weer een moment waarop de druk zo groot is dat ik weer ga blowen. Hoe zien jullie dit? Herkennen andere mensen dit? En hoe gaan anderen hiermee om?

 

[Donald41]

Probeer eens wat meer om te gaan met mensen of vrienden te maken die niet met blowen of andere drugs bezig zijn. Ooit realiseer je je dat 80% vdvriendschappen die zo goed als volledig gebaseerd waren op druggebruik geen echte vriendschappen waren. Die 20% die veel later nog overblijven dat waren de echte....

Zo is mijn ervaring...

 

[De Zandman]

Daarin heb je volkomen gelijk.
Alles, wat met drugs te maken heeft, is krom, niet echt, niet zoals het lijkt.
In de scène is iedereen maar met 1 ding bezig. Drugs.
Gebruiken, en kopen/ verkopen.
Valt dat ene ding weg, dan blijft er helemaal niets meer van over...en gaat ieder zijns weegs.
Je spreekt elkaar nooit meer.
Want je hebt elkaar niets meer te zeggen, plus als je gestopt bent, en je zoekt die andere (n) weer op, probeer dan maar eens, om clean te blijven..
Stoppen betekent afscheid nemen.
Van het middel, maar ook van de hele scène.
Anders werkt het niet....

 

[Donald41]

Ik heb zo "geluk" gehad dat toen ik rond de 30 was veel vrienden had die zwaar gebruikten tussen 40 en 50.. Op enkele uitzonderingen na zijn die er allemaal al lang niet meer...
Toen er begonnen te sterven heb ik besloten dat ik toch wel ouder dan 70 wil worden en een heel stuk kalmer aan gaan doen.