Ik herken mezelf in de reden van gebruik uit mijn verleden. Waar ik baat bij heb gehad zijn gesprekken met specialisten, dingen verwerken en leren om te gaan met mijn eigen emoties. Je leert eigenlijk de realiteit onder ogen te komen. En dit kan best heel moeilijk zijn.
En verder blijf veel met hem praten. Vooral positief en veroordeel hem niet. Ook tijdens een terugval of wanneer hij een slechte dag heeft. Anders werkt dit toch averechts met hetgeen je probeert te bereiken.
Na mijn heftige periode van gebruik, ben ik abrupt gestopt. Dit resulteerde in extreme oververmoeidheid. Het enige wat ik deed was op bed liggen. En dit moet je gewoon doorkomen. Er komt echt een eind aan. Al lijkt het alsof je geen stap vooruit komt.
Genoeg eten en drinken, veel vitaminen tot je nemen en probeer de dagelijkse dingen weer op te pakken. Doe dit met kleine stapje's, Bijvoorbeeld eens afwassen, boodschapje doen of de hond eens uit te laten. En voer dit langzaam op. Je begint met een half uur actief zijn, na een tijdje ben je een uur actief. En zo langzaam wen je er weer aan om "nuchter" dingen te ondernemen. Hier krijg je als het ware energie van en het booste mijn zelfvertrouwen.
Verder lijkt me tijdens de afkick periode medicijnen nemen met amfetamine erin niet wenselijk. Of hij moet zich aan de voorgeschreven dosering kunnen houden. En niet de pilletje's als vervanging gaan gebruiken voor de oude bekende straat speed.