Doncorleone8000
Newbie
Mijn allereerste joint heb ik gerookt op mijn 15 jaar. Hierna ben ik af en toe beginnen blowen gewoon op hele uitzonderlijke momenten. Rond mijn 16-17 jaar rookte ik een keer om de 2 weken en op mijn 18-19 jaar rookte ik dagelijks. Dit heb ik hierna wel terug afgebouwd en ondertussen op mijn 20 jaar ,( bijna 21 ) , rook ik zo een 2 keer per week alleen vallen die jointjes nu soms anders dan vroeger.
Vroeger kon ik enorm genieten van het roken van wiet. Naast het simpelweg high worden en plezier maken gaf het mijn leven ook kleur en kreeg ik er andere inzichten van , inzichten die op nuchtere momenten ook zeker en vast hun nut hebben gehad.
Tegenwoordig is wiet roken soms anders. Ik krijg er soms een onrustig , gestrest of emotieloos gevoel van. Hierdoor ben ik ook veel minder aanwezig in de gesprekken wanneer ik samen met vrienden rook. wanneer ik dan iets vertel heb ik het gevoel dat ik vreemde dingen zeg of mij vreemd gedraag , een heel wazig gevoel eigenlijk terwijl dit in de realiteit volgens mij slechts een gedachte is. Ik heb nog nooit iemand horen zeggen " wat zeg jij nu" of " wat doe jij nu"...
Het grote verschil met vroeger is dat ik toen meer in het "nu" rookte. Ik was aan het genieten van het moment en dat straalde ik ook uit. Tegenwoordig zit ik , na het roken , met mijn gedachten overal behalve in het moment zelf. Dan kan ik soms enkel maar zitten , staren en denken en kan ik eigenlijk bijna niets meer vertellen ( al zeker geen grappen ) Hierdoor heb ik , zoals eerder gezegd , het gevoel dat ik vreemd overkom.
Hierdoor ontwikkel ik soms vlak voor of tijdens het roken een soort van "angst" , angst is niet volledig het juiste woord , maar eerder een gevoel van "hmmm ik hoop dat ik lekker ga op de joint en me niet de hele tijd zorgen ga maken over bepaalde dingen " wat dus meestal automatisch zorgt voor een slechtere high. Het is een soort van vicieuze cirkel.
Uiteraard heb ik dit niet iedere keer als ik rook want dan was het voor mij heel simpel... gewoon stoppen ... verder besef ik ook dat wiet nog altijd heel nuttig kan zijn voor mijn leven zoals bv het beter slapen , hier heb ik sinds mijn kinderjaren al problemen mee , maar na een avondje wiet roken kan ik slapen als de beste.
Ik zou terug willen roken zoals vroeger : lachen , plezier , praten , diepe conversaties en vol avontuur.
Ik denk dat het probleem ergens psychologisch in mezelf zit gecombineerd met een slaaptekort maar het kan ook zijn dat dit iets typisch is voor mensen die al langer roken of dat ik bepaalde dingen over het hoofd heb gezien.
Alleszins ben ik niet de enigste waarbij de wietervaringen na verloop van tijd is veranderd.
Heeft iemand hier eerdere ervaring mee gehad?
Vroeger kon ik enorm genieten van het roken van wiet. Naast het simpelweg high worden en plezier maken gaf het mijn leven ook kleur en kreeg ik er andere inzichten van , inzichten die op nuchtere momenten ook zeker en vast hun nut hebben gehad.
Tegenwoordig is wiet roken soms anders. Ik krijg er soms een onrustig , gestrest of emotieloos gevoel van. Hierdoor ben ik ook veel minder aanwezig in de gesprekken wanneer ik samen met vrienden rook. wanneer ik dan iets vertel heb ik het gevoel dat ik vreemde dingen zeg of mij vreemd gedraag , een heel wazig gevoel eigenlijk terwijl dit in de realiteit volgens mij slechts een gedachte is. Ik heb nog nooit iemand horen zeggen " wat zeg jij nu" of " wat doe jij nu"...
Het grote verschil met vroeger is dat ik toen meer in het "nu" rookte. Ik was aan het genieten van het moment en dat straalde ik ook uit. Tegenwoordig zit ik , na het roken , met mijn gedachten overal behalve in het moment zelf. Dan kan ik soms enkel maar zitten , staren en denken en kan ik eigenlijk bijna niets meer vertellen ( al zeker geen grappen ) Hierdoor heb ik , zoals eerder gezegd , het gevoel dat ik vreemd overkom.
Hierdoor ontwikkel ik soms vlak voor of tijdens het roken een soort van "angst" , angst is niet volledig het juiste woord , maar eerder een gevoel van "hmmm ik hoop dat ik lekker ga op de joint en me niet de hele tijd zorgen ga maken over bepaalde dingen " wat dus meestal automatisch zorgt voor een slechtere high. Het is een soort van vicieuze cirkel.
Uiteraard heb ik dit niet iedere keer als ik rook want dan was het voor mij heel simpel... gewoon stoppen ... verder besef ik ook dat wiet nog altijd heel nuttig kan zijn voor mijn leven zoals bv het beter slapen , hier heb ik sinds mijn kinderjaren al problemen mee , maar na een avondje wiet roken kan ik slapen als de beste.
Ik zou terug willen roken zoals vroeger : lachen , plezier , praten , diepe conversaties en vol avontuur.
Ik denk dat het probleem ergens psychologisch in mezelf zit gecombineerd met een slaaptekort maar het kan ook zijn dat dit iets typisch is voor mensen die al langer roken of dat ik bepaalde dingen over het hoofd heb gezien.
Alleszins ben ik niet de enigste waarbij de wietervaringen na verloop van tijd is veranderd.
Heeft iemand hier eerdere ervaring mee gehad?
!
