Chaincells
Belezen gebruiker
Wat; 10gram truffels, Mexicana A. p.p.
Wie; Ik & T.
Waar; Bos, Stad, overal en nergens.
Ik zou een paar weken geleden met een andere vriend deze truffels gebruiken, maar hij had opeens geen interesse meer, wat ik erg jammer vond. T wou wel truffelen met me, en toen dit dus.
Om 12:00 de truffels gegeten, gewoon gekauwd en met water weggespoeld. Ik vond ze echt niet lekker, maar had nog net geen braakneigingen. Toen zijn we gaan fietsen naar een bos wat ongeveer op een half uur afstand van mijn huis ligt.
Tijdens het fietsen gebeurde er niet veel, maar toen we bijna in het bos aankwamen voelde we al wat veranderingen in gehoor/reukvermogen.
Eenmaal daar aangekomen hebben we onze fietsen ergens ver in dat bos gezet, bij een soort open plek. We zijn toen gaan 'chillen' in een soort speeltuintje wat daar was.
We probeerde steeds te ontdekken of we nou aan het trippen waren of niet. De effecten namen steeds meer toe, maar zoals bij bijna elke 1e keer qua drugs dacht ik dat ik het me verbeelde.
Toen raakte ik in gesprek met T, en hebben we een half uur gepraat. We hadden amper door dat we extreem filosofisch werden, en opeens merkte T op dat hij zo extreem veel nadacht, en ik herkende het helemaal.
Toen begonnen we een beetje vaag te doen;
Ik: Zullen we naar onze fietsen gaan?! T: Ja! Doen we!
*Bij fietsen aangekomen; Gast... wat doen we hier? .. Geen idee :l! En dan keihard lachen natuurlijk.
En dat echt meerdere keren. En dus keihard gelachen.
We zijn in een soort buis gaan liggen, (soort van rioolpijp, maar dan voor kinderen om door heen te kruipen). Daarin veranderde de hele setting steeds. De buis werd heel lang, daarna heel erg kort, toen voelde het net alsof ik in één of andere grot aan het klimmen was. Opeens leken alle gaatjes in het beton op wormen, daarna weer op schimmel, en daarna weer normaal.
Ik keek op m'n mobiel, en het was pas 13:30, ik was helemaal verbaasd want ik dacht dat we al weer 3 uur bezig waren.
Toen we uit de buis klommen dachten we dat we weer helemaal clean waren, toen waren we teleurgesteld. Maar al gauw merkten we dat het niet zo was. Het ging continue van; Ja, dude, ik ben weer clean man! Ja.. ik ook! En dan opeens weer vet vage gedachtes en gesprekken, om 2 minuten daarna weer tot de conclusie te komen dat we weer helemaal normaal waren.
We kregen erge honger en zijn om ongeveer 14:30 naar de Albert Heijn gegaan. We zeiden continue; Ja! We gaan wel normaal doen hé? En we waren er van overtuigd dat dit wel ging lukken.
Eenmaal in de AH aangekomen, damn. Wat een vage boel daar zeg, het leek wel alsof het 20keer groter was dan normaal, en ál die producten waren gewoon zoveeel. Ik dacht dat ik dubbel zag, maar eigenlijk kwam dat gewoon omdat er altijd een heleboel de zelfde producten bij elkaar stonden.
We konden totaal niet kiezen/bepalen waar we trek in hadden, en we hebben uit eindelijk maar energie drink & Doritos, nacho-cheese gekocht.
We zijn naar een bankje gereden, maar daar kwamen te veel mensen langs, en toen zijn we weer naar het bos gegaan. We konden in het bos maar geen plek vinden waar geen mensen waren, en we bleven maar rijden, als een stel formule 1 racers.
Opeen gegeven moment leek het echt alsof we op de vlucht waren, en we hebben als een stel gevluchte criminele door dat bos geraced.
Uiteindelijk een bankje tegen gekomen, en daar tot 17:00 uur diep filosofische gesprekken gehad, over wat we wouden bereiken in ons leven, en nog veel meer diepe dingen.
Toen naar huis gegaan. De muziek die ik op had onderweg was echt extreem mooi, intens, en ging echt mijn hele lichaam door.
Toen nog tot half 9 vaag gevoelt, en toen was mijn trip helemaal over. Wel een geslaagde dag dus.
Iets minder visueel dan ik zou willen, maar dat hele mind-fuck aspect vond ik ook geweldig.
Wie; Ik & T.
Waar; Bos, Stad, overal en nergens.
Ik zou een paar weken geleden met een andere vriend deze truffels gebruiken, maar hij had opeens geen interesse meer, wat ik erg jammer vond. T wou wel truffelen met me, en toen dit dus.
Om 12:00 de truffels gegeten, gewoon gekauwd en met water weggespoeld. Ik vond ze echt niet lekker, maar had nog net geen braakneigingen. Toen zijn we gaan fietsen naar een bos wat ongeveer op een half uur afstand van mijn huis ligt.
Tijdens het fietsen gebeurde er niet veel, maar toen we bijna in het bos aankwamen voelde we al wat veranderingen in gehoor/reukvermogen.
Eenmaal daar aangekomen hebben we onze fietsen ergens ver in dat bos gezet, bij een soort open plek. We zijn toen gaan 'chillen' in een soort speeltuintje wat daar was.
We probeerde steeds te ontdekken of we nou aan het trippen waren of niet. De effecten namen steeds meer toe, maar zoals bij bijna elke 1e keer qua drugs dacht ik dat ik het me verbeelde.
Toen raakte ik in gesprek met T, en hebben we een half uur gepraat. We hadden amper door dat we extreem filosofisch werden, en opeens merkte T op dat hij zo extreem veel nadacht, en ik herkende het helemaal.
Toen begonnen we een beetje vaag te doen;
Ik: Zullen we naar onze fietsen gaan?! T: Ja! Doen we!
*Bij fietsen aangekomen; Gast... wat doen we hier? .. Geen idee :l! En dan keihard lachen natuurlijk.
En dat echt meerdere keren. En dus keihard gelachen.
We zijn in een soort buis gaan liggen, (soort van rioolpijp, maar dan voor kinderen om door heen te kruipen). Daarin veranderde de hele setting steeds. De buis werd heel lang, daarna heel erg kort, toen voelde het net alsof ik in één of andere grot aan het klimmen was. Opeens leken alle gaatjes in het beton op wormen, daarna weer op schimmel, en daarna weer normaal.
Ik keek op m'n mobiel, en het was pas 13:30, ik was helemaal verbaasd want ik dacht dat we al weer 3 uur bezig waren.
Toen we uit de buis klommen dachten we dat we weer helemaal clean waren, toen waren we teleurgesteld. Maar al gauw merkten we dat het niet zo was. Het ging continue van; Ja, dude, ik ben weer clean man! Ja.. ik ook! En dan opeens weer vet vage gedachtes en gesprekken, om 2 minuten daarna weer tot de conclusie te komen dat we weer helemaal normaal waren.
We kregen erge honger en zijn om ongeveer 14:30 naar de Albert Heijn gegaan. We zeiden continue; Ja! We gaan wel normaal doen hé? En we waren er van overtuigd dat dit wel ging lukken.
Eenmaal in de AH aangekomen, damn. Wat een vage boel daar zeg, het leek wel alsof het 20keer groter was dan normaal, en ál die producten waren gewoon zoveeel. Ik dacht dat ik dubbel zag, maar eigenlijk kwam dat gewoon omdat er altijd een heleboel de zelfde producten bij elkaar stonden.
We konden totaal niet kiezen/bepalen waar we trek in hadden, en we hebben uit eindelijk maar energie drink & Doritos, nacho-cheese gekocht.
We zijn naar een bankje gereden, maar daar kwamen te veel mensen langs, en toen zijn we weer naar het bos gegaan. We konden in het bos maar geen plek vinden waar geen mensen waren, en we bleven maar rijden, als een stel formule 1 racers.
Opeen gegeven moment leek het echt alsof we op de vlucht waren, en we hebben als een stel gevluchte criminele door dat bos geraced.
Uiteindelijk een bankje tegen gekomen, en daar tot 17:00 uur diep filosofische gesprekken gehad, over wat we wouden bereiken in ons leven, en nog veel meer diepe dingen.
Toen naar huis gegaan. De muziek die ik op had onderweg was echt extreem mooi, intens, en ging echt mijn hele lichaam door.
Toen nog tot half 9 vaag gevoelt, en toen was mijn trip helemaal over. Wel een geslaagde dag dus.
Iets minder visueel dan ik zou willen, maar dat hele mind-fuck aspect vond ik ook geweldig.
