Waar: op mijn studentenkamer
Wie: Alleen ik
Wat: ongeveer 15 gram Mexicaanse truffels
Wanneer: Gisteren 29 oktober 2010
Voorbereiding:
De eerste keer alleen trippen. Ik was redelijk zenuwachtig toen ik me bedacht dat ik het hele huis voor mezelf zou hebben en ik truffels kon gaan eten in mijn eentje. Ik had de afgelopen maand al leuke speeltjes voor tijdens het trippen gekocht. Ik had een laserlampje, glowsticks, bellenblaas potjes, snoep, chocola en mijn eerste zelfgedraaide jointje. Ook had ik 3 kaarsen gekocht, waarvan eentje met een herfstmotiefje. Verder nog potlood en papier neergelegd en heerlijke muziek en natuurfilms uitgekozen.
(Klik op de plaatjes om ze groter te maken)
De trip:
De truffels werden geconsumeerd met een halve pizza, omdat ik behoorlijk honger had en om de smaak (die helemaal niet zo smerig was) te verbergen. Dit had ik al eens eerder gedaan met paddo's en toen was het goed bevallen. Eerst at ik de helft op, omdat dit de eerste keer alleen trippen werd en ik wilde het rustig aan doen. Een natuurfilm en 3 kwartier verder besloot ik de rest er ook achteraan te gooien, want ik merkte er nog helemaal niets van. Nog een natuurfilm en 3 kwartier later was ik bang dat ik er niet veel van ging merken. Ik zette de muziek op en ging met een glowstick spelen.
Toen merkte ik dat het toch begon. Als ik een glowstick brak, zag ik de kleurige lichtgevende vloeistof heel mooi door de staaf verspreiden. Ik ging op mijn chille stoel zitten en pakte de dekens erbij. Ik had al een pyjama en badjas aan, dus alles was heerlijk zacht. De trip kwam heel langzaam opzetten, heel anders dan ik normaal gewend ben. Ik denk dat dit vooral te maken heeft met het langzame opeten van de truffels en omdat het mexicaantjes waren.
Het duurde het hele album Nothing Lasts van Shpongle totdat ik bij het hoogtepunt kwam. Ik pakte de joint en rookte hem erg langzaam op. Deze joint was echt heerlijk en toen Jimmi Hendrix begon te spelen was alles perfect. Ik keek naar mijn computerscherm en de Windows Media Player visualisatie was echt mooi. Ik had hem op Accu - willekeurig gezet en het leek alsof het programma precies wist wat er moest komen.
Hier had ik nog een mooi levensles uitgehaald. Ik zag telkens een willekeurige accu visualisatie (als je niet weet wat het is, rechtermuisknop op het scherm van media player en dan accu, willekeurig). Elke visualisatie vond ik zo prachtig dat ik wilde dat deze de hele tijd bleef. Maar telkens veranderde hij weer in een nieuwe. Dit vond ik dan eerst jammer, totdat ik zag dat de andere visualisatie ook zo prachtig was. Dit had ik ook met de muziek. Als Shpongle op stond wilde ik alleen nog maar Shpongle, maar als deze was afgelopen en Jimmi Hendrix kwam vond ik dit ook perfect en erg mooi. Dit stond voor mij gelijk aan het leven. Het leven verandert steeds, maar dit is niet erg, want verandering betekend niet meteen dat het slechter wordt.
Ik bleef niet de hele tijd naar het scherm kijken. Soms deed ik mijn ogen dicht. Ik wilde namelijk graag wat CEV's krijgen. Helaas zag ik helemaal niets. Ook geen OEV's trouwens, wat ik ook jammer vond. Alles was wel perfect mooi en heel scherp, maar ik zag bijna geen vervormingen. Misschien was dit achteraf gezien wel goed voor de eerste keer, maar op dit punt was de trip heel erg zwak. Mijn ogen dicht doen was trouwens wel erg fijn, ik dacht aan alles en niets. Helaas weet ik nu niet echt meer wat ik allemaal dacht.
De joint was ook geweldig. Ik rookte hem zo langzaam op dat hij telkens uitging (kwam denk ik ook doordat ik er weinig tabak in had gedaan). Ik deed de joint telkens weer aan met een lucifer, alleen was ik hier niet echt goed in. Ik vond de lucifer zo mooi en de vlam die er vanaf kwam dat de helft van de tijd de lucifer alweer uit ging voordat ik een trekje had genomen. Dit vond ik helemaal niet erg en ik was juist blij dat de joint steeds uitging zodat ik hem weer aan mocht steken.
Wat ik erg vaag vond is dat er op het doosje stond dat er tandenstokers in zaten. Ik snapte er niets van, en nu vind ik het eigenlijk nog steeds raar :P
Ik denk dat ik ongeveer anderhalf uur over de joint heb gedaan. Daarna probeerde ik wat bellen te blazen. Dit is echt geweldig als je tript. In de bellen zie je alle kleuren van de regenboog en als ze op je blote voet uit elkaar spatten duurt het heel even voordat je alle minuscule spettertjes op je voet voelt vallen. Ik snap na gisteren weer waarom kinderen bellen blazen zo leuk vinden.
Na het hele album Spontaneous Illumination van Entheogenic kwamen een paar nummers van U2. With Or Without You was het mooiste dat ik deze trip had gehoord. Het klonk zo perfect en hij duurde voor mijn gevoel ook een half uur. Deze heb ik met mijn ogen dicht beleeft, en toen ik mijn armen in de lucht hield voelde het alsof het niet beter kon. Ik was zo dankbaar voor dit gevoel.
Na nog een album van Shpongle (Tales of the Inexpressible) voelde ik dat mijn trip begon af te nemen. Ik vond het veel minder vervelend dan mijn vorige trips. Dit kwam denk ik omdat ik wat papier en een potlood had gepakt en ik al tekenend weer terug op aarde kwam. Ik heb een behoorlijke tijd getekend, maar ik weet niet voor hoe lang.
(voor de tekeningen zie de volgende post, omdat ik maar 5 links per post kan maken)
Achteraf:
Toen ik er echt uit was ben ik niet meteen gaan slapen, omdat ik voelde dat ik toch niet meteen in slaap ging komen. Het was 1:30 uur, ongeveer 6 uur nadat ik de eerste truffel had genomen. Ik voelde me goed en ik voel me nu nog steeds goed, heerlijk even de wereld met een ander paar ogen bekeken
Wie: Alleen ik
Wat: ongeveer 15 gram Mexicaanse truffels
Wanneer: Gisteren 29 oktober 2010
Voorbereiding:
De eerste keer alleen trippen. Ik was redelijk zenuwachtig toen ik me bedacht dat ik het hele huis voor mezelf zou hebben en ik truffels kon gaan eten in mijn eentje. Ik had de afgelopen maand al leuke speeltjes voor tijdens het trippen gekocht. Ik had een laserlampje, glowsticks, bellenblaas potjes, snoep, chocola en mijn eerste zelfgedraaide jointje. Ook had ik 3 kaarsen gekocht, waarvan eentje met een herfstmotiefje. Verder nog potlood en papier neergelegd en heerlijke muziek en natuurfilms uitgekozen.
(Klik op de plaatjes om ze groter te maken)
De trip:
De truffels werden geconsumeerd met een halve pizza, omdat ik behoorlijk honger had en om de smaak (die helemaal niet zo smerig was) te verbergen. Dit had ik al eens eerder gedaan met paddo's en toen was het goed bevallen. Eerst at ik de helft op, omdat dit de eerste keer alleen trippen werd en ik wilde het rustig aan doen. Een natuurfilm en 3 kwartier verder besloot ik de rest er ook achteraan te gooien, want ik merkte er nog helemaal niets van. Nog een natuurfilm en 3 kwartier later was ik bang dat ik er niet veel van ging merken. Ik zette de muziek op en ging met een glowstick spelen.
Toen merkte ik dat het toch begon. Als ik een glowstick brak, zag ik de kleurige lichtgevende vloeistof heel mooi door de staaf verspreiden. Ik ging op mijn chille stoel zitten en pakte de dekens erbij. Ik had al een pyjama en badjas aan, dus alles was heerlijk zacht. De trip kwam heel langzaam opzetten, heel anders dan ik normaal gewend ben. Ik denk dat dit vooral te maken heeft met het langzame opeten van de truffels en omdat het mexicaantjes waren.
Het duurde het hele album Nothing Lasts van Shpongle totdat ik bij het hoogtepunt kwam. Ik pakte de joint en rookte hem erg langzaam op. Deze joint was echt heerlijk en toen Jimmi Hendrix begon te spelen was alles perfect. Ik keek naar mijn computerscherm en de Windows Media Player visualisatie was echt mooi. Ik had hem op Accu - willekeurig gezet en het leek alsof het programma precies wist wat er moest komen.
Hier had ik nog een mooi levensles uitgehaald. Ik zag telkens een willekeurige accu visualisatie (als je niet weet wat het is, rechtermuisknop op het scherm van media player en dan accu, willekeurig). Elke visualisatie vond ik zo prachtig dat ik wilde dat deze de hele tijd bleef. Maar telkens veranderde hij weer in een nieuwe. Dit vond ik dan eerst jammer, totdat ik zag dat de andere visualisatie ook zo prachtig was. Dit had ik ook met de muziek. Als Shpongle op stond wilde ik alleen nog maar Shpongle, maar als deze was afgelopen en Jimmi Hendrix kwam vond ik dit ook perfect en erg mooi. Dit stond voor mij gelijk aan het leven. Het leven verandert steeds, maar dit is niet erg, want verandering betekend niet meteen dat het slechter wordt.
Ik bleef niet de hele tijd naar het scherm kijken. Soms deed ik mijn ogen dicht. Ik wilde namelijk graag wat CEV's krijgen. Helaas zag ik helemaal niets. Ook geen OEV's trouwens, wat ik ook jammer vond. Alles was wel perfect mooi en heel scherp, maar ik zag bijna geen vervormingen. Misschien was dit achteraf gezien wel goed voor de eerste keer, maar op dit punt was de trip heel erg zwak. Mijn ogen dicht doen was trouwens wel erg fijn, ik dacht aan alles en niets. Helaas weet ik nu niet echt meer wat ik allemaal dacht.
De joint was ook geweldig. Ik rookte hem zo langzaam op dat hij telkens uitging (kwam denk ik ook doordat ik er weinig tabak in had gedaan). Ik deed de joint telkens weer aan met een lucifer, alleen was ik hier niet echt goed in. Ik vond de lucifer zo mooi en de vlam die er vanaf kwam dat de helft van de tijd de lucifer alweer uit ging voordat ik een trekje had genomen. Dit vond ik helemaal niet erg en ik was juist blij dat de joint steeds uitging zodat ik hem weer aan mocht steken.
Wat ik erg vaag vond is dat er op het doosje stond dat er tandenstokers in zaten. Ik snapte er niets van, en nu vind ik het eigenlijk nog steeds raar :P
Ik denk dat ik ongeveer anderhalf uur over de joint heb gedaan. Daarna probeerde ik wat bellen te blazen. Dit is echt geweldig als je tript. In de bellen zie je alle kleuren van de regenboog en als ze op je blote voet uit elkaar spatten duurt het heel even voordat je alle minuscule spettertjes op je voet voelt vallen. Ik snap na gisteren weer waarom kinderen bellen blazen zo leuk vinden.
Na het hele album Spontaneous Illumination van Entheogenic kwamen een paar nummers van U2. With Or Without You was het mooiste dat ik deze trip had gehoord. Het klonk zo perfect en hij duurde voor mijn gevoel ook een half uur. Deze heb ik met mijn ogen dicht beleeft, en toen ik mijn armen in de lucht hield voelde het alsof het niet beter kon. Ik was zo dankbaar voor dit gevoel.
Na nog een album van Shpongle (Tales of the Inexpressible) voelde ik dat mijn trip begon af te nemen. Ik vond het veel minder vervelend dan mijn vorige trips. Dit kwam denk ik omdat ik wat papier en een potlood had gepakt en ik al tekenend weer terug op aarde kwam. Ik heb een behoorlijke tijd getekend, maar ik weet niet voor hoe lang.
(voor de tekeningen zie de volgende post, omdat ik maar 5 links per post kan maken)
Achteraf:
Toen ik er echt uit was ben ik niet meteen gaan slapen, omdat ik voelde dat ik toch niet meteen in slaap ging komen. Het was 1:30 uur, ongeveer 6 uur nadat ik de eerste truffel had genomen. Ik voelde me goed en ik voel me nu nog steeds goed, heerlijk even de wereld met een ander paar ogen bekeken
Misschien jammer dat je geen visuals hebt gehad, maar volgens mij heb je je prima vermaakt 
