Shroomfan
Belezen gebruiker
Een tripreport van een jaartje geleden
Drugs:
Hawaiiaanse
Dose:
1,3 g. gedroogd
Bodyweight:
60 kg.
Een groot deel van de gedroogde paddo’s heb ik in kleine snippers geknipt. Ik heb alles gemengd in appelsiensap en het ging vlot binnen. Geen vieze smaak of geur.
Mijn beste maat G. kwam een oogje in het zeil houden. Mijn vrouw en zijn vrouw waren er ook. Nadat ik de portie binnenhad , ging ik voor hem een glas drinken pakken. Toen ik terugkwam , begon mijn hard snel te kloppen. Net of ik had gelopen. Misschien door de paddo’s , misschien door de zenuwen?
Ik ging rustig in de lederen zetel zitten, na 5 minuten begon het al sterk te werken. Het leek net of ik, wanneer ik met mijn ogen knipperde, telkens in een andere living zat.
Daarna stond ik op en ging in mijn bureaustoel zitten aan de grote tafel. G. kwam bij me zitten en tekende een simpel mannetje op een blad. Het leek net of de lijnen op het blad lagen alsof ze er op genaaid waren. Het hoofd van het mannetje stak er een beetje uit.
Toen ik naar mijn vrouw op de zetel keek , leek ze 100 maal mooier dan ze al is.
Rechts van me keek ik naar de witte muur met reliëf. De nerven begonnen als het ware te pulseren en te dansen en er werden allerlei figuren gevormd. Wondermooi! Ik kon mijn ogen er niet afhouden.
Op vragen antwoorden werd toen al heel moeilijk. G. vroeg me wat ik zag. Ik kon amper mijn zinnen afmaken.
Mijn vrouw vroeg iets aan G. over hun toekomstige reis en om een of reden vond ik dat een domme vraag. Ik heb haar toen gevraagd niet zo’n domme vragen te stellen.
Hij stelde me voor om eens naar buiten te gaan. We gingen langs de keuken en daar keek ik naar hem. Zijn gezicht leek anders. Het leek open geplooid.
Aan de buitendeur gekomen , kreeg ik het erg koud en wou niet verder gaan. Ik zag de volle maan boven schijnen. Het leek of ik er kon op inzoomen. Daarna werd de maan net een witte tunnel.
Toen we terug binnenkwamen , ging ik terug in mijn lederen zetel zitten. Ik kreeg een hevige lachbui. Mijn vrouw controleerde of de voordeur op slot was. Ik vroeg haar :’Waar ga je naartoe?’ Ik begon hevig te lachen en het leek alsof er een publiek meelachte. Plots zat ik net in een andere ruimte die van snoep en gekleurde suiker leek gemaakt te zijn. Ik voelde me een echte komiek.
De muziek op de TV leek plots van alle kanten te komen. De witte muren kregen allerlei kleuren.
Rond 23 u 30 is G. naar huis vertrokken. We bleven in contact via een walkie talkie , want hij woont hiernaast.
Ik ben naar de muren blijven kijken en de kleuren vulden de ruimte. Ze kwamen uit de bovenhoek gestraald en het leken allemaal gele bubbels. Ongelooflijk mooi! Nooit heb ik zo’n mooie dingen gezien.
Ik wilde terug rechtstaan. Dat ging erg moeizaam. Toen ik rechtstond leek ik van alle kanten recht gehouden te worden. Net alsof ik in een overvolle bus stond. Ik voelde dingen door mijn lijf gaan , ik kan het moeilijk beschrijven , maar het was fantastisch. Net of er stapte iemand door mijn lijf ofzo.
De parketvloer begon te kronkelen en kwam naar boven. Het leek een pelsen vloer te worden. Mijn mond viel echt open en mijn adem stokte in mijn keel van de schoonheid. Van daaruit keek ik even naar de TV. De beelden leken opgemaakt uit duizenden mini-gezichtjes. Het was een clipje met zwarte vrouw. Ze leek echt van chocolade.
k keek naar mijn vrouw , zij is ook zwart en ze leek belegd te zijn met koper en goudkleuren. Ze leek een soort lachende godin.
Ik ging op mijn knieën aan het salontafeltje zitten. Toen viel heel de ruimte weg en zag ik mijn vrouw niet meer. Ik leek in de lucht te zitten. Ik zag alle kleuren van de regenboog , maar vooral geel en roze. Ik wilde G. oproepen via de walkie talkie en probeerde het hem te omschrijven. Maar ik kon het gewoon niet. Het was onbeschrijfelijk. Ik kon niet meer opstaan. Vanaf dan weet ik niet meer of ik mijn ogen open had of niet.
Even later leek ik even iets helderder te worden en merkte dat ik nog steeds op de grond zat. Met mijn hoofd op de salontafel. Ik stond recht , erg moeizaam en ging terug in de lederen zetel zitten. Ik keek naar de klok en ik denk dat het 0 u 10 was.
k ging naast mijn vrouw in de zetel op de grond zitten. Op Tv was ‘Girls of the Playboy Mansion’. Die meisjes leken me erg minderwaardig te worden. Ik vond hen minderwaardig en nog minder dan beesten. Ik ben hun heel hard beginnen uitlachen. En begon een preek tegen mijn vrouw over hoe slecht deze meisjes wel niet waren. Ik dacht dat ik in hun gedachten kon zien.
Ik keek naar het plafond en heel de woonkamer leek weg te vallen. Ik leek in het heelal te zitten. Ik had het gevoel alsof ik iemand anders werd. Het leek alsof God me in zijn huid liet kruipen om te laten zien hoe het was om God te zijn, hoe het voelt om God te zijn. Dit leek me even erg griezelig , want ik was ervan overtuigd dat het echt zo was. Maar het leek niet op God , zoals ik mij hem voordien had voorgesteld. Het leek op een soort intelligente energie-wezen ofzo. Ik kan het niet omschrijven. Het was even erg bangelijk. Ik keek vanuit de ruimte naar beneden wat de aarde leek te zijn. Maar het was geen aardbol. Het was iets anders.
Dat wezen liet me voelen hoe verdrietig het was. Hij was erg teleurgesteld in de mensen , maar liet blijken dat hij hiervoor zelf de fout was. Ik denk dat ik op dat moment ben beginnen huilen. Het leek een soort droom waar ik inzat.
Het wezen probeerde me duidelijk te maken dat we hier op de aarde zijn gezet , zoals we er nu uitzien. Het voelde zich schuldig dat het ons niet perfect heeft gemaakt , zodat we alleen maar goed konden zijn , geen kwaad doen , niet ziek worden of sterven.
Daarna was ik nog steeds in de ruimte en stond of lag op een soort plein met allerlei prisma’s met hun kleuren.
Toen leek ik terug wat wakkerder te worden en probeerde ik te vertellen wat ik zag. Ik denk dat ik nog steeds huilde en ik voelde me enorm droevig.
Van de rest herinner ik me niet meer zoveel. Ik weet nog wel dat ik naar de klok keek en het was 1 u 20.
Mijn vrouw is daarna gaan slapen. Ik kon al terug gaan , maar nog erg moeizaam. Ik ging naar de keuken en keek in de spiegel. Ik leek enorm cool! Ik was gewoon een superster en voelde me enorm fier. Alles aan me leek perfect. Ik concentreerde me op mijn gezicht en dat leek spitser te worden zoals dat van een rat of muis. Dit was super! De reflectie van de ruimte acht me in de spiegel leek verder en verder weg te gaan.
Ik begon honger te krijgen en leunde voorover tegen het aanrecht. Het leek of ik tientallen keren op deze plaats ben wakker geworden. Daarna was het alsof ik opeenvolgend dan weer in de keuken en dan weer in de living zat. Ik denk dat ik hier een paar black-outs heb gehad.
Terug aan het aanrecht , heb ik een portie spaghetti opgewarmd in de microgolf , en leek de trip langzaam af te nemen. Het was toen 2 u 15.
Ongelooflijk , mooie , fantastische trip die ik nooit van mijn leven had willen missen! Onbeschrijflijk en ik kan het iedereen aanraden!! De volledige dag erna heb ik wel heel de tijd aan deze trip aan het denken geweest om deze stroom van beelden te verwerken en met proberen uit te maken wat ik nu allemaal heb gezien. Ik ben er niet uitgekomen
Drugs:
Hawaiiaanse
Dose:
1,3 g. gedroogd
Bodyweight:
60 kg.
Een groot deel van de gedroogde paddo’s heb ik in kleine snippers geknipt. Ik heb alles gemengd in appelsiensap en het ging vlot binnen. Geen vieze smaak of geur.
Mijn beste maat G. kwam een oogje in het zeil houden. Mijn vrouw en zijn vrouw waren er ook. Nadat ik de portie binnenhad , ging ik voor hem een glas drinken pakken. Toen ik terugkwam , begon mijn hard snel te kloppen. Net of ik had gelopen. Misschien door de paddo’s , misschien door de zenuwen?
Ik ging rustig in de lederen zetel zitten, na 5 minuten begon het al sterk te werken. Het leek net of ik, wanneer ik met mijn ogen knipperde, telkens in een andere living zat.
Daarna stond ik op en ging in mijn bureaustoel zitten aan de grote tafel. G. kwam bij me zitten en tekende een simpel mannetje op een blad. Het leek net of de lijnen op het blad lagen alsof ze er op genaaid waren. Het hoofd van het mannetje stak er een beetje uit.
Toen ik naar mijn vrouw op de zetel keek , leek ze 100 maal mooier dan ze al is.
Rechts van me keek ik naar de witte muur met reliëf. De nerven begonnen als het ware te pulseren en te dansen en er werden allerlei figuren gevormd. Wondermooi! Ik kon mijn ogen er niet afhouden.
Op vragen antwoorden werd toen al heel moeilijk. G. vroeg me wat ik zag. Ik kon amper mijn zinnen afmaken.
Mijn vrouw vroeg iets aan G. over hun toekomstige reis en om een of reden vond ik dat een domme vraag. Ik heb haar toen gevraagd niet zo’n domme vragen te stellen.
Hij stelde me voor om eens naar buiten te gaan. We gingen langs de keuken en daar keek ik naar hem. Zijn gezicht leek anders. Het leek open geplooid.
Aan de buitendeur gekomen , kreeg ik het erg koud en wou niet verder gaan. Ik zag de volle maan boven schijnen. Het leek of ik er kon op inzoomen. Daarna werd de maan net een witte tunnel.
Toen we terug binnenkwamen , ging ik terug in mijn lederen zetel zitten. Ik kreeg een hevige lachbui. Mijn vrouw controleerde of de voordeur op slot was. Ik vroeg haar :’Waar ga je naartoe?’ Ik begon hevig te lachen en het leek alsof er een publiek meelachte. Plots zat ik net in een andere ruimte die van snoep en gekleurde suiker leek gemaakt te zijn. Ik voelde me een echte komiek.
De muziek op de TV leek plots van alle kanten te komen. De witte muren kregen allerlei kleuren.
Rond 23 u 30 is G. naar huis vertrokken. We bleven in contact via een walkie talkie , want hij woont hiernaast.
Ik ben naar de muren blijven kijken en de kleuren vulden de ruimte. Ze kwamen uit de bovenhoek gestraald en het leken allemaal gele bubbels. Ongelooflijk mooi! Nooit heb ik zo’n mooie dingen gezien.
Ik wilde terug rechtstaan. Dat ging erg moeizaam. Toen ik rechtstond leek ik van alle kanten recht gehouden te worden. Net alsof ik in een overvolle bus stond. Ik voelde dingen door mijn lijf gaan , ik kan het moeilijk beschrijven , maar het was fantastisch. Net of er stapte iemand door mijn lijf ofzo.
De parketvloer begon te kronkelen en kwam naar boven. Het leek een pelsen vloer te worden. Mijn mond viel echt open en mijn adem stokte in mijn keel van de schoonheid. Van daaruit keek ik even naar de TV. De beelden leken opgemaakt uit duizenden mini-gezichtjes. Het was een clipje met zwarte vrouw. Ze leek echt van chocolade.
k keek naar mijn vrouw , zij is ook zwart en ze leek belegd te zijn met koper en goudkleuren. Ze leek een soort lachende godin.
Ik ging op mijn knieën aan het salontafeltje zitten. Toen viel heel de ruimte weg en zag ik mijn vrouw niet meer. Ik leek in de lucht te zitten. Ik zag alle kleuren van de regenboog , maar vooral geel en roze. Ik wilde G. oproepen via de walkie talkie en probeerde het hem te omschrijven. Maar ik kon het gewoon niet. Het was onbeschrijfelijk. Ik kon niet meer opstaan. Vanaf dan weet ik niet meer of ik mijn ogen open had of niet.
Even later leek ik even iets helderder te worden en merkte dat ik nog steeds op de grond zat. Met mijn hoofd op de salontafel. Ik stond recht , erg moeizaam en ging terug in de lederen zetel zitten. Ik keek naar de klok en ik denk dat het 0 u 10 was.
k ging naast mijn vrouw in de zetel op de grond zitten. Op Tv was ‘Girls of the Playboy Mansion’. Die meisjes leken me erg minderwaardig te worden. Ik vond hen minderwaardig en nog minder dan beesten. Ik ben hun heel hard beginnen uitlachen. En begon een preek tegen mijn vrouw over hoe slecht deze meisjes wel niet waren. Ik dacht dat ik in hun gedachten kon zien.
Ik keek naar het plafond en heel de woonkamer leek weg te vallen. Ik leek in het heelal te zitten. Ik had het gevoel alsof ik iemand anders werd. Het leek alsof God me in zijn huid liet kruipen om te laten zien hoe het was om God te zijn, hoe het voelt om God te zijn. Dit leek me even erg griezelig , want ik was ervan overtuigd dat het echt zo was. Maar het leek niet op God , zoals ik mij hem voordien had voorgesteld. Het leek op een soort intelligente energie-wezen ofzo. Ik kan het niet omschrijven. Het was even erg bangelijk. Ik keek vanuit de ruimte naar beneden wat de aarde leek te zijn. Maar het was geen aardbol. Het was iets anders.
Dat wezen liet me voelen hoe verdrietig het was. Hij was erg teleurgesteld in de mensen , maar liet blijken dat hij hiervoor zelf de fout was. Ik denk dat ik op dat moment ben beginnen huilen. Het leek een soort droom waar ik inzat.
Het wezen probeerde me duidelijk te maken dat we hier op de aarde zijn gezet , zoals we er nu uitzien. Het voelde zich schuldig dat het ons niet perfect heeft gemaakt , zodat we alleen maar goed konden zijn , geen kwaad doen , niet ziek worden of sterven.
Daarna was ik nog steeds in de ruimte en stond of lag op een soort plein met allerlei prisma’s met hun kleuren.
Toen leek ik terug wat wakkerder te worden en probeerde ik te vertellen wat ik zag. Ik denk dat ik nog steeds huilde en ik voelde me enorm droevig.
Van de rest herinner ik me niet meer zoveel. Ik weet nog wel dat ik naar de klok keek en het was 1 u 20.
Mijn vrouw is daarna gaan slapen. Ik kon al terug gaan , maar nog erg moeizaam. Ik ging naar de keuken en keek in de spiegel. Ik leek enorm cool! Ik was gewoon een superster en voelde me enorm fier. Alles aan me leek perfect. Ik concentreerde me op mijn gezicht en dat leek spitser te worden zoals dat van een rat of muis. Dit was super! De reflectie van de ruimte acht me in de spiegel leek verder en verder weg te gaan.
Ik begon honger te krijgen en leunde voorover tegen het aanrecht. Het leek of ik tientallen keren op deze plaats ben wakker geworden. Daarna was het alsof ik opeenvolgend dan weer in de keuken en dan weer in de living zat. Ik denk dat ik hier een paar black-outs heb gehad.
Terug aan het aanrecht , heb ik een portie spaghetti opgewarmd in de microgolf , en leek de trip langzaam af te nemen. Het was toen 2 u 15.
Ongelooflijk , mooie , fantastische trip die ik nooit van mijn leven had willen missen! Onbeschrijflijk en ik kan het iedereen aanraden!! De volledige dag erna heb ik wel heel de tijd aan deze trip aan het denken geweest om deze stroom van beelden te verwerken en met proberen uit te maken wat ik nu allemaal heb gezien. Ik ben er niet uitgekomen
