Trip door je lichaam
Een trip gaat niet enkel door je hoofd. Je hele lichaam staat op actief om impulsen te ontvangen, die uiteindelijk in je hoofd verwerkt worden. Al je zintuigen versterken zich, soms geraken ze op een rare manier aan elkaar gekoppeld; zo heb ik eens geluid een vorm zien aannemen, kleuren worden helder, het lijkt alsof je energie ziet, alles is sterk geladen. Een diepgewortelde liefde voor de natuur vloeit naar buiten en zorgt er soms voor dat je dierlijke kant terug wat ruimte krijgt. Alles is met elkaar verbonden vaak prachtig en fantastisch maar even gruwelijk en lelijk.
Ik vind trippen heel leerrijk. Er is een ervaring die mij voor altijd zal bijblijven en mijn visie op de mens heeft veranderd. Er zijn er meerdere, maar deze houd me al heel lang bezig.
Op een gegeven moment in mijn trip, zat ik plots in een soort van micro-macro wereld. Ik werd "uitgezoemd" door het heelal met al zijn planeten en sterren en van daaruit werd ik ineens weer "ingezoemd" naar de aarde, mijn lichaam, mijn huid en meer... tot in mijn lichaam tot aan de kern van een cel van mijn lichaam, dan weer het heelal in en terug naar die cel, deze keer een deeltje van een grassprietje naast me. en zo ging dat in en uitgezoem een tijd door tot ik begreep dat het heelal een lichaam is met cellen en dat iedere cel opzich een heelal is.
Nu dit is niet zo nieuw omdat veel mensen blijkbaar deze theorie delen dat het menselijk lichaam een weerspiegelijng zou zijn van de kosmos.
Wat mij zo boeit is dat ik deze bevinding heel visueel heb kunnen ervaren in een trip.
Een trip gaat niet enkel door je hoofd. Je hele lichaam staat op actief om impulsen te ontvangen, die uiteindelijk in je hoofd verwerkt worden. Al je zintuigen versterken zich, soms geraken ze op een rare manier aan elkaar gekoppeld; zo heb ik eens geluid een vorm zien aannemen, kleuren worden helder, het lijkt alsof je energie ziet, alles is sterk geladen. Een diepgewortelde liefde voor de natuur vloeit naar buiten en zorgt er soms voor dat je dierlijke kant terug wat ruimte krijgt. Alles is met elkaar verbonden vaak prachtig en fantastisch maar even gruwelijk en lelijk.
Ik vind trippen heel leerrijk. Er is een ervaring die mij voor altijd zal bijblijven en mijn visie op de mens heeft veranderd. Er zijn er meerdere, maar deze houd me al heel lang bezig.
Op een gegeven moment in mijn trip, zat ik plots in een soort van micro-macro wereld. Ik werd "uitgezoemd" door het heelal met al zijn planeten en sterren en van daaruit werd ik ineens weer "ingezoemd" naar de aarde, mijn lichaam, mijn huid en meer... tot in mijn lichaam tot aan de kern van een cel van mijn lichaam, dan weer het heelal in en terug naar die cel, deze keer een deeltje van een grassprietje naast me. en zo ging dat in en uitgezoem een tijd door tot ik begreep dat het heelal een lichaam is met cellen en dat iedere cel opzich een heelal is.
Nu dit is niet zo nieuw omdat veel mensen blijkbaar deze theorie delen dat het menselijk lichaam een weerspiegelijng zou zijn van de kosmos.
Wat mij zo boeit is dat ik deze bevinding heel visueel heb kunnen ervaren in een trip.



en waarom ik dat bedacht weet ik bij god niet want ik haat wiskunde :P