eerst en vooral meld ik dat je nu een text zonder leestekens gaat krijge
en mss een beetje ongeordend
zal eve heel mijn verhaal doen
bedankt alvast aan de mense die de moeite doen het te leze
ik heb in het verlede al vaak tips en goede raad gekrege
hier op df
om het niet zo ver te late kome
maar natuurlijk heb ik al die goede raad in de wind geslage
ik hoop dat mensen die niets zinnigs kunne zegge in hun reactie
hun mening dan ook gewoon voor hun zelf houde
maar natuurlijk heb ik al die goede raad in de wind geslage
zit er gewoon onderdoor
ben net weer gaan zuipe
en word er super emotioneel van
zit al vanaf 12 uur me kapot te wene
en kan het gewoon ff ni meer aan
net nu ik een super meisje leer kenne
en er morge mee naar centerparcs ga
krijg ik het bessef dat ik gewoon nooit meer van de drugs af raak
ik haat mijn ouders gewoon
ben opgegroeid in een grote ruzie
vader is alcohol verslaafd
zelf ook probleme met alcohol in een depressieve situatie
en ben opgegroeid zonder degelijke opvoeding
mijn stiefmoeder zegt zelf dat een groot deel van de fout bij men vader ligt
op mijn 12de heeft men vader me eens dronke gevoerd met een halve fles sterke drank van 40%
en daar werd dan gewoon mee gelache
terwijl het eig hetzelfde is als frankenstein tot leve wekke
ik weet van mezelf dat ik een monster ben
een monster met een onbevredigbare drang naar drugs en alcohol
als ik speed gebruik gaat de drang naar alcohol weg
maar helemaal nuchter leve gaat voor me gewoon niet meer
ik heb al 100 poginge gewaagd om met alles te stoppe
maar hoe dan ook komt die drang elke keer sterker en sterker terug
in mijn jeugd heb ik dag in dag uit te hore gekrege
dat het niets zal worde met mij
dat ik in de goot zal eindige
dat ik drugs en alcohol probleme heb
terwijl ze er eigelijk gelijk in hebbe
en het eigenlijk door hun is dat ik alcoholverslaafd ben
en drugs probleme heb
maar ik weet gewoon diep in mezelf dat ik niet zonder kan
dat merk ik gewoon als ik nuchter ben
nuchter denk ik heel de dag na over de zin van mijn leve
speed is het enige wat me nog kan doen lache
terwijl het me als ik alleen ben depressief en stil maakt
zonder speed of alcohol
merk ik gewoon dat mijn leve niets waard is
mezelf late opneme wil ik gewoon niet
omdat het leve zonder drugs en alcohol voor me gewoon de hell is
en als ik eens een paar dage zonder kan leve komt die enorm sterke drang naar drugs of alcohol elke keer weer dubbel zo sterk terug
ben al meerdere kere in het ziekehuis beland
als gevolg van alcohol of drugs gebruik
ik ben stapel verliefd op dat meisje
en bessef gewoon dat het geen zin heeft er een relatie mee te beginne als de gevoelens wederzijds zijn
omdat ik goed genoeg weet dat ik in het begin wel van de drugs kan afblijve en daardoor verkloot ik de relatie dan toch weer
iedereen van men vriende denke allemaal dat ik speed gebruik omdat ik het zo lekker vind
terwijl ik eigelijk drugs gewoon haat
drugs maakt men leve gewoon draagelijk
niemand weet dat ik het enkel gebruik om al mijn verdriet te kunne verberge en verschuile
ik denk gewoon elke dag aan zelfmoord en heb het lef niet om de stap te zette
weet gewoon geen raad meer met mezelf
en begrijp niet dat men vader 21 jaar gelede geen condoom gebruikt heeft
dan zat ik nu niet in deze situatie
en was ik denk ik veel beter af geweest
ik denk gewoon dat ik niet gemaakt ben om te leve op aarde
ik ben het leve gewoon niet waard
en heb gewoon enorm veel spijt dat ik ooit met drugs en alcohol begonne ben
want ook bij mij is het als experimentere begonne
en is het door mijn enorm miezerabele jeugd periode
uitgegroeid tot een ziekte die in mijn oge enkel met de dood kan beeindigd worden

Mocht je je 's avonds vervelen heb je in iedergeval een goed gespreks onderwerp... De zin van het leven natuurlijk
Maar hij had er wel zelf voor gekozen uiteindelijk! Al lijkt mij doodgaan aan de drugs omdat het gewoon absoluut niet lekker is, toch minder nobel dan doodgaan voor mensen in nood. Maargoed... aan jou de keus.
