Het gaar ongeveer max 4 weken duren zoiets. Vrijdag al intake gesprekIk hoop voor je dat je snel terecht kunt in zuid Afrika of een andere ontwenningskliniek!
Er zijn zoals eigenlijk overal voor, wachtlijsten en nu maar hopen dat het niet te lang duurt.
Stap 1 heb je gezet, en dat is een heel erg belangrijke....erken dat je hulp nodig hebt, je kunt het niet alleen, want je bent ( zwaar) verslaafd.
Dit heb je nu geaccepteerd allemaal.
Je bent heel goed bezig!!
Ik zie dan zoiets voor me als:Heeft iemand misschien wat tips deze tijd te overbruggen met zo min mogelijk gebruiken? Ik merk dat nu in me koppie veel de gedachte speelt: “je mag nu nog dus fuck it ga maar weer”. En vind het ook wel lastig er tegenin te gaan. Want ik merk ook een soort gekke acceptatie ervan? Omdat ik weet dat ik binnenkort hulp heb en deze gekke periode stopt. Ik kijk er oprecht naar uit, misschien klinkt dat gek geen idee. Ik kan echt niet wachten. Als ze zouden zeggen: “je kan morgen op het vliegtuig stappen” zou ik het direct doen. Maar ik wil nu niet vol mezelf in gebruik storten. Ik bedoel ik accepteer nu als het keertje mis gaat. Heb nu wel geaccepteerd dat ik het inderdaad niet zelf kan en zonder intensieve hulp. Maar ik kan niet accepteren als ik nu vol ga gebruiken.
Ik begrijp je teleurstelling heel goed. Alleen denk ik dat je even 'vergeet' dat je een hele afschuwelijke traumatische ervaring achter de kiezen hebt. Dus het is niet 'zomaar' weer in elkaar gestort. Daar is een hele duidelijke aanleiding voor. Eigenlijk kun je veel zelfvertrouwen hebben. Er is heel veel voor nodig om jou weer de fout in te laten gaan. Want welk mens zou onbeschadigd kunnen zijn na bepaalde gebeurtenissen die in jouw leven zijn gebeurd? Niemand toch?Zo dicht bij me leven weer oppakken na jarenlangen problemen (eetstoornissen, depressies, persoonlijkheidsproblamtiek). Me leven ligt al ‘stil’ sinds mijn 17e. Bijna 10 jaar..normaal was ik altijd gelijk vol in (intensieve) behandelingen gesprongen. Omdat ik me leven terug wilde. Maar omdat het juist een tijd lang echt goed ging met me, en ik juist bezig was met bouwen aan me toekomst deze keer, heeft het me nu langer gekost om het te accepteren. Accepteren dat ik het weer voor nu niet kan.
Misschien kun je een grens bepalen. Wat mag nog wel en wat niet? En vraag dan vooral je fellows en alle andere hulplijnen die je hebt, om te helpen met je grens te bewaken. Kijk, helemaal niet gebruiken gaat niet lukken, dat is een feit. Maar je kunt wel streven naar iets wat acceptabel voor je is. Bepaalde dagen? Of een bepaalde hoeveelheid? Of alleen als X gebeurt? Of alleen als je het via Y kunt krijgen? Ik zeg natuurlijk maar wat. Maar ik denk dat het wel goed zou zijn om een realistisch doel te stellen en dan ook voor vol te gaan om dat te behalen. Zo ga je dan ook met een goed/positief gevoel weg als je die grens hebt bewaakt.Maar ik kan niet accepteren als ik nu vol ga gebruiken.
Nog even helemaal los nu het nog kan. Dat is een hele bekende. Je verslaving is aan het woord. Je zieke hoofd, niet jij. Dat is een belangrijk besef.Heeft iemand misschien wat tips deze tijd te overbruggen met zo min mogelijk gebruiken? Ik merk dat nu in me koppie veel de gedachte speelt: “je mag nu nog dus fuck it ga maar weer”. En vind het ook wel lastig er tegenin te gaan. Want ik merk ook een soort gekke acceptatie ervan? Omdat ik weet dat ik binnenkort hulp heb en deze gekke periode stopt. Ik kijk er oprecht naar uit, misschien klinkt dat gek geen idee. Ik kan echt niet wachten. Als ze zouden zeggen: “je kan morgen op het vliegtuig stappen” zou ik het direct doen. Maar ik wil nu niet vol mezelf in gebruik storten. Ik bedoel ik accepteer nu als het keertje mis gaat. Heb nu wel geaccepteerd dat ik het inderdaad niet zelf kan en zonder intensieve hulp. Maar ik kan niet accepteren als ik nu vol ga gebruiken.
Intake was fijn en goed. Nog geen info over een datum. Me huisarts had me al 3 dagen geleden verwijsbrief moeten sturen en behandelgeschiedenis. Elke keer gebeld van heb het nog niet. Dus dat vertraagd het weer. Maandag ochtend gelijk weer bellenHa @Shitzooi hoe is je intake vandaag gegaan? Heb je al wat meer concrete info gekregen?
Hoe minder je nu nog gebruikt, hoe beter je start met de behandeling gaat zijn. Ik zeg niet dat het makkelijker wordt maar elke keer dat je nu een craving kan weerstaan win je iets.Heeft iemand misschien wat tips deze tijd te overbruggen met zo min mogelijk gebruiken? Ik merk dat nu in me koppie veel de gedachte speelt: “je mag nu nog dus fuck it ga maar weer”. En vind het ook wel lastig er tegenin te gaan. Want ik merk ook een soort gekke acceptatie ervan? Omdat ik weet dat ik binnenkort hulp heb en deze gekke periode stopt. Ik kijk er oprecht naar uit, misschien klinkt dat gek geen idee. Ik kan echt niet wachten. Als ze zouden zeggen: “je kan morgen op het vliegtuig stappen” zou ik het direct doen. Maar ik wil nu niet vol mezelf in gebruik storten. Ik bedoel ik accepteer nu als het keertje mis gaat. Heb nu wel geaccepteerd dat ik het inderdaad niet zelf kan en zonder intensieve hulp. Maar ik kan niet accepteren als ik nu vol ga gebruiken.
Fijn dat de intake zo positief was! Hoe lager de drempel is om te gaan starten, hoe meer je ook zult slagen in het tegengaan van gebruik, denk ik zo. Ik bedoel eigenlijk: als je er als een berg tegenop ziet omdat de intake al niet zo soepel ging, dan zul je ook meer in een stemming zijn om te gebruiken, zodat je niet aan die vervelende instantie hoeft te denken.Intake was fijn en goed. Nog geen info over een datum. Me huisarts had me al 3 dagen geleden verwijsbrief moeten sturen en behandelgeschiedenis. Elke keer gebeld van heb het nog niet. Dus dat vertraagd het weer. Maandag ochtend gelijk weer bellen
Ja als ik morgen bel en het nog steeds niet snel geregeld is ga ik langs.Fijn dat de intake zo positief was! Hoe lager de drempel is om te gaan starten, hoe meer je ook zult slagen in het tegengaan van gebruik, denk ik zo. Ik bedoel eigenlijk: als je er als een berg tegenop ziet omdat de intake al niet zo soepel ging, dan zul je ook meer in een stemming zijn om te gebruiken, zodat je niet aan die vervelende instantie hoeft te denken.
Heb je zelf al een plannetje gemaakt hoe je je gebruik zoveel mogelijk kunt beperken de aankomende tijd?
En misschien even langsgaan bij de HA? Bij mijn praktijk scheelt dat soms nog wel.
Terugval hoort erbij maatje. Zolang je maar de wil hebt om er iets aan te doen wordt het een keer beter. Goed dat je het hier deelt. Ik denk aan je 💪Het gaat kut. Ga wel meetings en probeer zo veel mogelijk clean te blijven. Had 3 dagen maar vandaag terugval.
morgen spreek ik de psychiater. En vandaag de huisarts eindelijk gezien voor de verwijzing. Hoop stress eromheen. Elke dag bellen en gevraagd moet ik langs komen. Nee hoefde niet zou de verwijzing krijgen. En dan gister horen: de huisarts wil je eerst zien…
Maar goed dat komt nu ook goed. Vrijdag verwijzing ophalen.
zou morgen eigenlijk naar Bruce Springsteen gaan met de familie (vader is groot fan opgegroeid met zijn muziek daardoor) maar ik heb de afspraak (online) om 18.15 met de psychiater. Dat zelfs ervoor afgezegd.
ik kan gewoon echt niet wachten tot ik naar de kliniek kan. Maandag ging heel goed met clean blijven was ook helemaal mezelf gewoon. Vrolijk, lekker druk en was weer naar de gym geweest. Voelde me zo goed. En toen dinsdag was al echt een strijd. Hele dag ertegen vechten. En nu vandaag weer mis.
ik weet dat de kliniek pas het begin is. Maar goed het is een start. In ieder geval een goede start van me nieuwe leven hoop ik
Herkenbaar, en hoort er bij. Toch weer 3 dagen gewonnen. Da’s al beter dan hoe ‘t was.Het gaat kut. Ga wel meetings en probeer zo veel mogelijk clean te blijven. Had 3 dagen maar vandaag terugval.
morgen spreek ik de psychiater. En vandaag de huisarts eindelijk gezien voor de verwijzing. Hoop stress eromheen. Elke dag bellen en gevraagd moet ik langs komen. Nee hoefde niet zou de verwijzing krijgen. En dan gister horen: de huisarts wil je eerst zien…
Maar goed dat komt nu ook goed. Vrijdag verwijzing ophalen.
zou morgen eigenlijk naar Bruce Springsteen gaan met de familie (vader is groot fan opgegroeid met zijn muziek daardoor) maar ik heb de afspraak (online) om 18.15 met de psychiater. Dat zelfs ervoor afgezegd.
ik kan gewoon echt niet wachten tot ik naar de kliniek kan. Maandag ging heel goed met clean blijven was ook helemaal mezelf gewoon. Vrolijk, lekker druk en was weer naar de gym geweest. Voelde me zo goed. En toen dinsdag was al echt een strijd. Hele dag ertegen vechten. En nu vandaag weer mis.
ik weet dat de kliniek pas het begin is. Maar goed het is een start. In ieder geval een goede start van me nieuwe leven hoop ik
Dat wordt steeds makkelijker en normaler. Alcohol zit er gewoon zo als 'normaal' ingebakken. Wordt over het hoofd gezien als 'drugs'. Maarja, het is een geestversnderend middel: enkel met een ander stigma eromheen.alcohol gaat wel wat moeilijker worden te accepteren weet ik. Merk het nu al als ik uiteten ga. Dat ik toch wel een glaasje wijn mis bij me eten. Of bij Ajax wedstrijd een biertje. En op mijn leeftijd draaien veel dingen nog rond zuipen. Verjaardagen, avondje kroeg etc. Maar goed. Als alcohol drinken betekend dat ik hier weer eindig..niet waard. Ik wil mezelf gewoon weer terug.
ook heb ik school gesproken. Ze was heel lief en begripvol. Zei dat ze het heel stoer van me vindt dat ik dit aan haar vertel en dit aan ga. En dat wanneer ik er klaar voor ben haar kan bellen om op een nieuwe datum de cursus opnieuw te starten. Dus dat is echt heel fijn. Nu voelt het gewoon als een pauze en niet als iets definitiefs.
Ik merk het al een tijdje. Toen ik vrienden vertelde dat ik verslaafd ben was ook veel de reactie: oh maar je kan dan later wel gewoon weer drinken. Of ohh kom gewoon op me verjaardag, dan let ik op je dat je geen drugs doet maar alleen drinkt.Dat wordt steeds makkelijker en normaler. Alcohol zit er gewoon zo als 'normaal' ingebakken. Wordt over het hoofd gezien als 'drugs'. Maarja, het is een geestversnderend middel: enkel met een ander stigma eromheen.
Het zit zelfs zo diep dat mijn ma vond dat ik mijn fris eigenlijk ook eens in een gezelliger glas moest doen als zij aan de borrel ging.
Hoezo is een bier- of wijnglas gezellig? Waarom is dat gezelliger dan een fris glas?
Zijn allemaal maar concepten in ons hoofd. En die zijn af te leren.
Je gaat jezelf ook terug vinden, en je hoofd wordt een fijnere plek om te zijn, fijner dan ooit tevoren. En de gedachte alleen al dat je die nieuwe jij op het spel zet met gebruiken zal steunend werken, en je de motivatie geven om de goede dingen te gaan en blijven doen. Houd altijd in je achterhoofd waar je het voor doet, waar je harde werk uiteindelijk voor is.Beetje onduidelijk misschien. Maar ik moest dus huilen omdat ik me gewoon wanhopig voel. Ik moest huilen toen ik zei: “ik mis mezelf. Me leven. Ik wil niet zo leven zoals nu. Ik vind het leven gewoon niet zo leuk op dit moment. Ik wil weer mezelf terug en een fijn leven met me vrienden en familie”
Daar geloof ik ook echt in! Ik ben er echt van overtuigd dat ik een fijn leven tegemoet ga als ik clean ben. Het gaat niet makkelijk zijn. Maar echt ik kan niet wachten.Je gaat jezelf ook terug vinden, en je hoofd wordt een fijnere plek om te zijn, fijner dan ooit tevoren. En de gedachte alleen al dat je die nieuwe jij op het spel zet met gebruiken zal steunend werken, en je de motivatie geven om de goede dingen te gaan en blijven doen. Houd altijd in je achterhoofd waar je het voor doet, waar je harde werk uiteindelijk voor is.
Voor mij is m'n nuchtere hoofd in herstel zo'n fijne plek geworden dat ik niet eens meer middelen wil. Het wordt er toch niet fijner meer van. Ook niet met drank.
"Herstel heeft mij gebracht wat de drugs mij hadden beloofd". Onthoud die maar. Je gaat 't meemaken!
En dan zeggen ze (meer in de VS trouwens) dat wiet de gateway drug is. Volgens mij is dat eerder alcohol.Anyway, ik dwaal af. Maar dit is me altijd een doorn in het oog. Maargoed, het went en uiteindelijk mis je het steeds minder.
Het helpt waarschijnlijk dat ik het een paar keer aan mezelf bewezen heb dat dat niet gaat. Één glas was vaak niet genoeg en vanaf de derde moet ik ineens coke of speed hebben 😅🙄
En ja, dan is de remming er dus al af door de alcohol. Maargoed, dat zal je zelf misschien nog ervaren. Of niet.
Klinkt heftig hoor...Het gaat niet goed. Weer gebruikt. En ben gewoon jankend aan het snuiven. Maar ik kan niet stoppen. En ik heb morgen avond concert van Springsteen waar ik heen ga met me vader. En ik heb / had er zo veel zin in. En nu ben ik bang dat ik weer een hele nacht geen slaap heb en ik niet meer durf te gaan.
Ik kan daar eigenlijk voor jou geen antwoord op geven. Maar voor mij was het antwoord heel simpel:Waarom kan ik het dan nu niet weg leggen?
Kijk, wat je zou kunnen doen. Maar dit is enorm lastig, is om je coke door de wc te spoelen.Ik voel me fucking klote. Ik wil dit niet. Ik wil me vader niet teleur stellen. Ik wil dit niet meer
Dankjewel voor je reactie. Dit is echt heel helpend voor me.Klinkt heftig hoor...
Maar oh zo herkenbaar! Het was voor mij niet anders. Leuke dingen willen doen met anderen, juist ook met mijn vader die terminaal ziek was. Maar die verdomde verslaving stond er gewoon tussen...
Ik kan daar eigenlijk voor jou geen antwoord op geven. Maar voor mij was het antwoord heel simpel:
Omdat ik verslaafd ben.
Omdat ik verslaafd ben en niet voldoende hersteld ben om weerstand te bieden tegen die verslaving.
Knoop dat in je oren. Het is een ziekte, geen morele tekortkoming. Geen slappe ruggengraat, maar een nare, nare ziekte.
Kijk, wat je zou kunnen doen. Maar dit is enorm lastig, is om je coke door de wc te spoelen.
In een vlaag van opwelling dat je er helemaal klaar mee bent, kan dat soms lukken.
Zodra het doorgespoeld is heb je ongetwijfeld instant spijt. Maar dan is het wel weg.
Daarna is het zaak om dat nare kutgevoel van je af te praten. Met je directe omgeving of door een fellow of fella te brengen. Spreek je helemaal uit, helemaal betekent dat dat kutgevoel ook weg is.
Daarna is er ruimte om rustig te slapen als de coke ver genoeg is uitgewerkt en je je gevoel hebt uitgesproken.
Het is een optie, maar makkelijk is het niet. En geef jezelf dus ook niet op je kop als dat niet lukt. Want dat betekent maar een ding: dat je nog niet voldoende hersteld bent om er weerstand tegen te kunnen bieden. Meer niet!
Je bent niet zwak, of een mislukking, maar gewoon nog niet hersteld! ❤️
Probeer wat milder voor jezelf te zijn. Je bent ziek en hebt hulp nodig, en die heb je ook ingeschakeld. Als je nu plots helemaal clean kon blijven zou dat een wonder zijn, want dat lukt bijna niemand (zeker met coke). Kun je met compassie naar jezelf en jouw situatie kijken in plaats van jezelf straffend toe te spreken? Je probeert het toch? Aan de inspanning ligt het niet!Het gaat niet goed. Weer gebruikt. En ben gewoon jankend aan het snuiven. Maar ik kan niet stoppen. En ik heb morgen avond concert van Springsteen waar ik heen ga met me vader. En ik heb / had er zo veel zin in. En nu ben ik bang dat ik weer een hele nacht geen slaap heb en ik niet meer durf te gaan. Waarom kan ik het dan nu niet weg leggen? Ik voel me fucking klote. Ik wil dit niet. Ik wil me vader niet teleur stellen. Ik wil dit niet meer
Ik heb het uiteindelijk weg kunnen leggen en ben om 1 uur me bed in gegaan. Om half 2 me ogen dicht gedaan en heel eigenwijs dicht gehouden tot ik in slaap viel. Denk dat ik pas om 5 een beetje in slaap gekomen ben want zag nog dat het licht buiten werd. Dus wel moe maar het had veel erger gekund.
Pfff ja, ik heb mezelf soms echt gek lopen maken dat ik maar niet in slaap kwam, vooral als ik de volgende dag ergens moest zijn.Mijn credo is wat dat betreft altijd geweest, slaap je niet, dan rust je maar. Optimaal is het niet, maar beter dan wakker zijn en actief bezig zijn. Mits je niet teveel loopt te malen, want dat vreet ook energie.
Hopelijk kan je vanavond even genieten! Veel plezier!
Om te kijken wat aan de basis ligt van je verslaving kan dit heel interessant zijn: https://forms.gle/vHkM9Qxoo8XLKjjt5