spongecola
Belezen gebruiker
Ergens in Januari heb ik voor het eerst Salvia gerookt. Ik was er al enige tijd nieuwschierig naar en besloot het met 2 andere mensen te doen. Wij hebben het x10 extract gehaald.
Het moment was aangebroken, we hadden een puurpijpje en een gram Salvia. M'n maat besloot het als eerst te doen en probeerden maar eerst een klein beetje. Hij merkte er weinig van en ik besloot het ook te doen. Ik werd een beetje lacherig en voelde me eigenlijk een beetje stoned.
Ik heb daarna 3X op nieuw het pijpje bijgevuld, de laatste keer dacht ik, oke fuck it, ik propte het hele kopje vol en trok hem bijna in een keer weg. Ik legde het kopje weg en wist totaal niet meer wat me overkwam. Ik wist niet wat ik had gedaan en wat er allemaal gebeurde.
Ik had een hele erge tunnelvisie, m'n maat zat in de bank maar ik kon hem nauwelijks nog zien. Ik leek het gevoel te hebben alsof ik in een trein zat (Ja een trein). Ik kreeg constant een trekkend en neerslepend gevoel aan m'n hoofd. Mijn denkvermogen was weg, het enige waar ik aan dacht, wacht af het zakt straks weg. De nuchtere persoon wist niet wat die moest doen. Ik zei met veel moeite dat het totaal niet goed ging, hij vroeg ; wat wil je dat ik voor je doe? Ik antwoordde neeeneee niks, gaat helemaal goed. Ik begon weer te brabbelen, hij verstond het niet goed kwam dichterbij en ik zei waterpomp tang tegen hem. Hij had snel een emmer opgehaald aangezien ik heel onrustig in de bank zat en alle kanten eigenlijk op ging. Ik wou hem uitleggen wat ik voelde, maar het kon niet aangezien ik zelf nog niet eens begreep wat ik voelde. De hele realiteit was in elkaar gezakt. Er was blijkbaar nog iemand binnen gekomen tijdens de trip, maar dat kreeg ik pas in de gaten toen mijn trip ten einde kwam.
Salvia is voor mij een eenmalige ervaring geweest. Ik vond het eng dat ik niet meer normaal kon nadenken of praten. Het heeft mij bovendien een hele andere kijk op realiteit en het leven gegeven. Een die ik liever niet had, ik dacht voor het roken van salvia wel eens over het leven, wat we hier eigenlijk doen en wat alles überhaupt is maar dit was nooit diepgaand. Sinds salvia denk ik hier soms zo diep over na dat het bijna omslaat in een paniekaanval.
Ik hoop dan ook dat dit uiteindelijk nog zal bij trekken.
Het moment was aangebroken, we hadden een puurpijpje en een gram Salvia. M'n maat besloot het als eerst te doen en probeerden maar eerst een klein beetje. Hij merkte er weinig van en ik besloot het ook te doen. Ik werd een beetje lacherig en voelde me eigenlijk een beetje stoned.
Ik heb daarna 3X op nieuw het pijpje bijgevuld, de laatste keer dacht ik, oke fuck it, ik propte het hele kopje vol en trok hem bijna in een keer weg. Ik legde het kopje weg en wist totaal niet meer wat me overkwam. Ik wist niet wat ik had gedaan en wat er allemaal gebeurde.
Ik had een hele erge tunnelvisie, m'n maat zat in de bank maar ik kon hem nauwelijks nog zien. Ik leek het gevoel te hebben alsof ik in een trein zat (Ja een trein). Ik kreeg constant een trekkend en neerslepend gevoel aan m'n hoofd. Mijn denkvermogen was weg, het enige waar ik aan dacht, wacht af het zakt straks weg. De nuchtere persoon wist niet wat die moest doen. Ik zei met veel moeite dat het totaal niet goed ging, hij vroeg ; wat wil je dat ik voor je doe? Ik antwoordde neeeneee niks, gaat helemaal goed. Ik begon weer te brabbelen, hij verstond het niet goed kwam dichterbij en ik zei waterpomp tang tegen hem. Hij had snel een emmer opgehaald aangezien ik heel onrustig in de bank zat en alle kanten eigenlijk op ging. Ik wou hem uitleggen wat ik voelde, maar het kon niet aangezien ik zelf nog niet eens begreep wat ik voelde. De hele realiteit was in elkaar gezakt. Er was blijkbaar nog iemand binnen gekomen tijdens de trip, maar dat kreeg ik pas in de gaten toen mijn trip ten einde kwam.
Salvia is voor mij een eenmalige ervaring geweest. Ik vond het eng dat ik niet meer normaal kon nadenken of praten. Het heeft mij bovendien een hele andere kijk op realiteit en het leven gegeven. Een die ik liever niet had, ik dacht voor het roken van salvia wel eens over het leven, wat we hier eigenlijk doen en wat alles überhaupt is maar dit was nooit diepgaand. Sinds salvia denk ik hier soms zo diep over na dat het bijna omslaat in een paniekaanval.
Ik hoop dan ook dat dit uiteindelijk nog zal bij trekken.