(Reverse) candy flip bij depressie

[Fenrir]

Hoi!
Deze post werd iets langer dan ik verwachtte, sorry. De twee vetgedrukte zinnen zijn de TL;DR versie!

Ik ben aan het spelen met een idee, hopelijk kan iemand me vertellen of ik hier verstandig aan zou doen.

TL;DR Ik ben depressief en probeer bewust om te gaan met drugs, en ik heb een vraag over candy flipping bij depressie.
De vraag staat (vetgedrukt) onder de volgende paar alinea's!


Eerst wat achtergrond:

Ik heb last van een dysthieme stoornis, wat erop neerkomt dat ik al twaalf, dertien jaar onafgebroken depressief ben, met periodes van zeer zware depressie. Elke dag duurt het opstaan zeker een uur, omdat ik mezelf er eerst van moet overtuigen dat ik nog wil leven. (Dat lukt gelukkig bijna elke dag!)
Ik heb anderhalf jaar geleden - eindelijk - hulp gezocht, maar door de geweldige effectiviteit van onze GGZ word ik steeds doorverwezen (met wachttijden die in het ergste geval opliepen tot meer dan drie maanden). Ik ontvang nog steeds geen therapie of medicatie - en dat kan nog wel even duren!

Nou ben ik al een aantal jaar bezig met het verkennen van drugs, op een vrij verstandige manier: zo heb ik maar één keer drie maanden tussen XTC- gebruik gehad, meestal eerder een half jaar (behalve afgelopen weekend, maar dit verhaal is al lang genoeg ). Ook let ik goed op mijn gemoedstoestand, op de setting en op de geschikte gelegenheid; ik lees me grondig in over wat ik gebruik; en ik verzorg mijn lichaam goed.

Ik vind MDMA, 2C-B en alle andere dingen die ik geprobeerd heb erg leuk, maar mijn focus begint zich te verleggen van recreatief gebruik naar zelfverkenning en bewustzijn; drugs als een soort gereedschap om jezelf (en anderen) beter te leren kennen, en met het leven om te leren gaan.

Ik ben vooral geïnteresseerd in het nemen van LSD om dieper te gaan. Ik ben me bewust van de risico's van LSD, en de impact die depressie hierop kan hebben. Mijn (depressieve) mindset is dan ook niet ideaal voor recreatief gebruik, maar ik ben geïnteresseerd in zelfverkenning.

Toch wil ik de ervaring zo mooi mogelijk maken. Een bad trip hoeft natuurlijk niet slecht te zijn als je er betekenis uit haalt, maar als dat te vermijden is is het mooi meegenomen. Één van de factoren die meespelen in de vorm die je trip aanneemt is je gevoelswereld op het moment dat je de LSD neemt, en ik voel me meestal beroerd.


Mijn vraag:

Is het een goed idee om MDMA in te nemen om mezelf in een gelukkige staat te brengen, en daarna LSD te nemen?
(Natuurlijk zorg ik dan voor een fijne omgeving, een nuchtere en vertrouwde tripsitter, en een uitgeruste en gezonde lichamelijke staat.)

Mijn voorlopige plan:
Dagen van tevoren: goed slapen, gezond eten, relevante vitamines e.d. bijnemen.
Dag zelf: middag doorbrengen met de tripsitter om in de sfeer te raken, 4 uur voor het nemen van de LSD (T-2:30) een heerlijke vegetarische couscoussalade eten, en zorgen dat de tripsitter Xanax of Lorazepam heeft).

T+0:00 90mg MDMA
T+1:30 100ug à 150ug LSD
T+6:00 30mg MDMA ? (afhankelijk van de duur van de LSD trip, om de werkingsduur te verlengen, zodat de MDMA samen met de LSD eindigt.)
T+9:00 - T+12:00 Rond deze tijd de comedown, iets eten en evt. een jointje roken.

(Advies over deze werkwijze is natuurlijk ook welkom! Ik ben me bewust van het feit dat je de MDMA bij een "echte" candy flip 4 uur na de LSD neemt, ik ga dus voor een ander effect - maar zit ik een beetje goed qua dosering? Of heb je nog ander advies voor me?)

Dus... begin ik dan aan iets doms, of heb ik het allemaal goed uitgedacht?


Ps: aangezien ik afgelopen weekend XTC gebruikt heb wacht ik natuurlijk mínstens drie maanden voor ik dit probeer (als jullie het niet unaniam als een idioot idee bestempelen natuurlijk).

Pps: Mocht ik tegen die tijd antidepressiva slikken, dan wacht ik natuurlijk met candy flippen (en XTC/MDMA in het algemeen) tot ik er weer een tijdje af ben!

 

[Mindless]

Ik had een keer hetzelfde idee: om eerst mdma te nemen en dan de lsd. Dat werd me hier afgeraden (voor het doel om een echte candyflip te doen) dus heb ik op de normale manier een candyflip geprobeerd, wat overigens niet helemaal lukte. In verhouding had ik teveel mdma genomen, waardoor dat teveel overheerste en er geen echte synergie ondstond tussen beide. Ik denk dat jij met 90mg ook aan de hoge kant zit bij 100 a 150 microgram lsd.

Maar ja, jij neemt het zo te horen ook niet echt om een candyflip te doen, maar om een goede lsd trip te krijgen. Toch zou ik denk ik de mdma iets omlaag schroeven. Verder denk ik dat eerst mdma nemen wel een optie zou kunnen zijn voor jouw doel. Ik denk dat anderen dat ook zullen zeggen, maar wacht dat ook even af.

Heb je überhaupt al enige ervaring met psychedelica? Dat is me nog niet helemaal duidelijk.

Verder, wat ik eigenlijk altijd aanraad: leer mediteren (als je dat nog niet deed). Voor zowel het trippen als voor het dagelijkse leven. Dan heb je een manier om door eventuele moeilijke fases van een trip heen te komen en een manier om gelukkig te zijn vanuit jezelf. Mediteer je al, maar ervaar je niet dat je depressie hier door begint te verdwijnen, dan is je techniek nog niet correct of moet je hier nog langer mee doorgaan en moet je (imo) eerst kijken om dat te verbeteren. Ik kan je namelijk nu al zeggen: psychedelische ervaringen kunnen zeker een doorbraak zijn voor iemand, maar ze zullen je niet blijvend geluk geven. Ik heb ook een verleden met depressies. Om daar uit te komen en te blijven zul je correct moeten leren mediteren en vooral: elk moment mindfulness toe moeten passen.

 

[Psychedelibee]

T+0:00 90mg MDMA
T+1:30 100ug à 150ug LSD
T+6:00 30mg MDMA ? (afhankelijk van de duur van de LSD trip, om de werkingsduur te verlengen, zodat de MDMA samen met de LSD eindigt.)
T+9:00 - T+12:00 Rond deze tijd de comedown, iets eten en evt. een jointje roken.

Ik heb even geen tijd om je hele verhaal te lezen, maar heb de dikgedrukte delen even gelezen en je voorgestelde schema.

DIt lijkt me een vrij slecht idee, aangezien de MDMA ver voor de LSD gaat uitwerken en dan krijg je de MDMA comedown terwijl je nog vol aan het trippen bent. Dat zal echt geen pretje zijn en dan wordt je juist depressief van het uitwerken van de MDMA wat nog eens versterkt wordt door de LSD. Verder heeft na 6 uur MDMA bijnemen geen enkele zin, aangezien tegen die tijd allang je hele serotonine voorraad is opgemaakt. Het echte blije MDMA effect duurt gewoon maar maximaal 5 tot 6 uur en bijnemen gaat dit niet verlengen, bijnemen gaat dan enkel nog de vervelende bijwerkingen verlengen. LSD duurt bijna 12 uur, waarvan de piek zeker 4 uur duurt, dus het gaat je gewoon niet lukken om de volledige trip MDMA ernaast te ervaren.

Daarbij denk ik dat als je LSD echt als therapeutische tool voor je depressie wilt gebruiken je dit ook beter enkel op zichzelf kunt ervaren, want dan heb je ook de volle helderheid en inzichten van de LSD zonder dat die door MDMA gekleurd worden. Het zal wellicht best een hele moeilijke trip worden, maar juist de moeilijke trips zijn vaak het meest leerzaam achteraf en leidden eerder tot een doorbraak dan enkel een leuke trip. Als je het dan doet raad ik je wel aan dat er een nuchtere tripsitter bij is die je echt vertrouwd.

 

[Mindless]

Is het wel zeker dat je dan een dip krijgt Bee? Van lsd alleen word ik altijd ook al happy.

 

[Fenrir]

Ik had een keer hetzelfde idee: om eerst mdma te nemen en dan de lsd. Dat werd me hier afgeraden (voor het doel om een echte candyflip te doen) dus heb ik op de normale manier een candyflip geprobeerd, wat overigens niet helemaal lukte. In verhouding had ik teveel mdma genomen, waardoor dat teveel overheerste en er geen echte synergie ondstond tussen beide. Ik denk dat jij met 90mg ook aan de hoge kant zit bij 100 a 150 microgram lsd.

Maar ja, jij neemt het zo te horen ook niet echt om een candyflip te doen, maar om een goede lsd trip te krijgen. Toch zou ik denk ik de mdma iets omlaag schroeven. Verder denk ik dat eerst mdma nemen wel een optie zou kunnen zijn voor jouw doel. Ik denk dat anderen dat ook zullen zeggen, maar wacht dat ook even af.

De "echte" candy flip lijkt me inderdaad een prachtige ervaring. Het zal echter nog wel een paar jaar duren voor ik sterk genoeg in mijn schoenen sta, zowel qua gemoedstoestand als que ervaring met psychedelica. Vandaar dat ik met een lage dosis LSD wil beginnen, en (het mij goed bekende) MDMA de overhand gun.
Ik zie dat Pychedelibee mij dit plan geheel afraadt - mocht ik het toch ooit uitvoeren dan neem ik je adviezen over dosering wel ter harte!

Heb je überhaupt al enige ervaring met psychedelica? Dat is me nog niet helemaal duidelijk.

Ik heb ervaring met truffels en 2C-B (en ik heb MDMA al enkele malen voor soortgelijke doeleinden gebruikt), en ik heb in de komende maanden BK-2C-B op de planning, en paddo's (in gezelschap van een goede vriend die daar ervaring mee heeft).
Voor ik LSD probeer maak ik bewust eerst kennis met de effecten van wat vergevingsgezinder psychedelica!

Verder, wat ik eigenlijk altijd aanraad: leer mediteren (als je dat nog niet deed). Voor zowel het trippen als voor het dagelijkse leven. Dan heb je een manier om door eventuele moeilijke fases van een trip heen te komen en een manier om gelukkig te zijn vanuit jezelf. Mediteer je al, maar ervaar je niet dat je depressie hier door begint te verdwijnen, dan is je techniek nog niet correct of moet je hier nog langer mee doorgaan en moet je (imo) eerst kijken om dat te verbeteren. Ik kan je namelijk nu al zeggen: psychedelische ervaringen kunnen zeker een doorbraak zijn voor iemand, maar ze zullen je niet blijvend geluk geven. Ik heb ook een verleden met depressies. Om daar uit te komen en te blijven zul je correct moeten leren mediteren en vooral: elk moment mindfulness toe moeten passen.

Bedankt voor de tips! Mediteren doe ik al jaren (hoewel ik het periodes laat voor wat het is). Het is voor mij een hulpmiddel om beter om te gaan met mezelf, maar geen oplossing voor onderliggende problematiek. Misschien kan ik via die weg nog vooruitgang boeken; hopelijk kan de (volgende) psy mij hier beter in begeleiden.

Zoals ik het zie heeft een depressie meerdere mogelijke oorzaken en triggers die elkaar versterken, zoals slechte brain chemistry, trauma's, negatieve gedachtenpatronen, negatieve emoties, conditionering (in de vorm van imitatiegedrag, slechte opvoeding, of het jezelf aanleren van foute gewoontes).
Waarom ik denk dat psychedelica mij kunnen helpen: ik ben me, deels door de professionals die ik gesproken heb en deels door veel en grondige zelfanalyse en gesprekken met anderen, bewust van een zeer groot deel van de problematiek. Ik hoop dat de psychedelica mijn onderbewustzijn kan helpen om te begrijpen wat mijn verstand weet, en er echt in te geloven. En vice versa!

Bedankt voor je reactie in ieder geval

 

[Fenrir]

Ik heb even geen tijd om je hele verhaal te lezen, maar heb de dikgedrukte delen even gelezen en je voorgestelde schema.

Snap ik, het is een hele lap tekst!

DIt lijkt me een vrij slecht idee, aangezien de MDMA ver voor de LSD gaat uitwerken en dan krijg je de MDMA comedown terwijl je nog vol aan het trippen bent. Dat zal echt geen pretje zijn en dan wordt je juist depressief van het uitwerken van de MDMA wat nog eens versterkt wordt door de LSD. Verder heeft na 6 uur MDMA bijnemen geen enkele zin, aangezien tegen die tijd allang je hele serotonine voorraad is opgemaakt. Het echte blije MDMA effect duurt gewoon maar maximaal 5 tot 6 uur en bijnemen gaat dit niet verlengen, bijnemen gaat dan enkel nog de vervelende bijwerkingen verlengen. LSD duurt bijna 12 uur, waarvan de piek zeker 4 uur duurt, dus het gaat je gewoon niet lukken om de volledige trip MDMA ernaast te ervaren.

Duidelijke taal!
Het is heel verleidelijk om hier tegenin te gaan ("Ik word niet depressief van de comedown", "Ik kan echt wel langer dan 6 uur door op MDMA", etc) maar als ik niet naar de raad van ervaren gebruikers / ervaren mensen / staff wil luisteren moet ik natuurlijk niets vragen.
Een kleine aanmerking: het nemen van de MDMA voor de LSD wilde ik vooral doen om goed de LSD-trip in te gaan, en niet te verzeilen in nutteloze onaangename hallucinaties over demonen of iets dergelijks. Mocht ik echter halverwege de trip kennis maken met de duistere kanten van mijn geest, dan is dat niet alleen oke maar misschien zelfs wenselijk voor mijn doel.
Maar als je nog steeds tegen bent, is dat een hele goede indicatie dat ik dit niet hoef te proberen!

Daarbij denk ik dat als je LSD echt als therapeutische tool voor je depressie wilt gebruiken je dit ook beter enkel op zichzelf kunt ervaren, want dan heb je ook de volle helderheid en inzichten van de LSD zonder dat die door MDMA gekleurd worden. Het zal wellicht best een hele moeilijke trip worden, maar juist de moeilijke trips zijn vaak het meest leerzaam achteraf en leidden eerder tot een doorbraak dan enkel een leuke trip.

Aha, je hebt mijn vorige opmerking eigenlijk al beantwoord. Zo denk ik er inderdaad ook over.
(Ik overweeg dan ook zeker om alleen LSD te proberen, mijn oorspronkelijke vraag is slechts een zoektocht naar de beste manier om dit te doen en geen in steen gehouwen plan.)

Als je het dan doet raad ik je wel aan dat er een nuchtere tripsitter bij is die je echt vertrouwd.

Uiteraard! Ik zou niet zonder willen mile:

Bedankt voor je inzicht en advies!

 

[Psychedelibee]

"Ik word niet depressief van de comedown"

Volgens mij had ik je vragen al redelijk beantwoord, maar wil hier toch nog even op reageren.

Ikzelf ben ook niet meteen depressief in de comedown, maar het komt bij sommigen wel voor. Maar ook wanneer je er niet depressief van word gaat je stemming wel vrij snel omlaag van enorme euforie naar een meer normale gemoedstoestand tot een wat lager dan normale gemoedstoestand.

Wat je je echt goed moet realiseren is dat LSD je stemming ontzettend uitvergroot, het opzetten van andere muziek kan door LSD al je stemming veranderen van zeer euforisch naar erg droevig. Dus die kleine schommeling naar beneden ivm de comedown van MDMA kan in enen uitvergroot worden tot een zeer diep dal.

Ik denk oprecht dat je op deze manier meer kans loopt op een nare trip dan wanneer je enkel LSD zou doen. Trippen moet je sowieso niet voor de fun doen natuurlijk, maar het is wel belangrijk om de meeste risico's af te dekken.

 

[Fenrir]

Het is heel verleidelijk om hier tegenin te gaan ("Ik word niet depressief van de comedown", "Ik kan echt wel langer dan 6 uur door op MDMA", etc) maar als ik niet naar de raad van ervaren gebruikers / ervaren mensen / staff wil luisteren moet ik natuurlijk niets vragen.

Volgens mij had ik je vragen al redelijk beantwoord, maar wil hier toch nog even op reageren.

Ikzelf ben ook niet meteen depressief in de comedown, maar het komt bij sommigen wel voor. Maar ook wanneer je er niet depressief van word gaat je stemming wel vrij snel omlaag van enorme euforie naar een meer normale gemoedstoestand tot een wat lager dan normale gemoedstoestand.

Wat je je echt goed moet realiseren is dat LSD je stemming ontzettend uitvergroot, het opzetten van andere muziek kan door LSD al je stemming veranderen van zeer euforisch naar erg droevig. Dus die kleine schommeling naar beneden ivm de comedown van MDMA kan in enen uitvergroot worden tot een zeer diep dal.

Ik denk oprecht dat je op deze manier meer kans loopt op een nare trip dan wanneer je enkel LSD zou doen. Trippen moet je sowieso niet voor de fun doen natuurlijk, maar het is wel belangrijk om de meeste risico's af te dekken.

Oeps, even voor de duidelijkheid: dit schaarde ik onder de noemer "domme, nutteloze opmerkingen" en deze statements wil ik dus juist NIET maken

 

[Psychedelibee]

Oeps, even voor de duidelijkheid: dit schaarde ik onder de noemer "domme, nutteloze opmerkingen" en deze statements wil ik dus juist NIET maken

Weet ik, maar ik wilde er toch even duidelijk op in gaan voor de zekerheid Al is het niet voor jou relevant dan wellicht nog voor iemand die meeleest.

 

[Fenrir]

Weet ik, maar ik wilde er toch even duidelijk op in gaan voor de zekerheid Al is het niet voor jou relevant dan wellicht nog voor iemand die meeleest.

Daar heb je een punt.

Nogmaals bedankt voor je input, tenzij iemand nog met hele goede argumenten komt denk ik dat ik je advies gewoon op ga volgen!

 

[Mindless]

Voor ik LSD probeer maak ik bewust eerst kennis met de effecten van wat vergevingsgezinder psychedelica!

LSD is in mijn ogen (en in die van vele anderen) een stuk vergevingsgezinder dan paddo's/truffels.

Bedankt voor de tips! Mediteren doe ik al jaren (hoewel ik het periodes laat voor wat het is). Het is voor mij een hulpmiddel om beter om te gaan met mezelf, maar geen oplossing voor onderliggende problematiek. Misschien kan ik via die weg nog vooruitgang boeken; hopelijk kan de (volgende) psy mij hier beter in begeleiden.

Vat dit niet verkeerd op, maar als je al jaren mediteert en dit niet als een oplossing voor onderliggende problematiek ziet, dan is je meditatie niet wat het eigenlijk wezen moet. Ik ben bang dat meditatie vaak niet goed onderwezen wordt, omdat degene die het onderwijst zelf vaak niet goed weet wat meditatie echt is. Meditatie is een zeer diepgaand en ingrijpend fenomeen, waar vaak veel te licht over gedacht wordt. Van echte meditatie is pas sprake wanneer men voorbij het verstand gaat, wat betekent dat men voorbij de voor waarheid aangenomen concepten van het verstand gaat. Enkele concepten die men hierbij vaak over het hoofd ziet omdat ze zo schijnbaar absoluut waar lijken te zijn, zijn bijvoorbeeld: tijd, ruimte, materie. Zolang men niet het geloof in deze concepten (want dat zijn ze) uitstelt kan er geen sprake zijn van meditatie. Hier zijn nu als de ondoorgrondelijke eeuwigheid die je bent is de enige echte meditatie.

Let er dus heel goed op dat je tijdens het mediteren niet bijvoorbeeld denkt 'ik zit in deze kamer als persoon te mediteren op deze vrijdag avond'. In deze gedachte heb je bovenstaande concepten al aangenomen als waarheid en kan er simpelweg geen sprake zijn van meditatie. Heb je wel deze of een vergelijkbare gedachte, aanschouw deze dan, maar geloof het niet. Pas wanneer je je geloof in álle concepten uitstelt, vindt meditatie automatisch plaats en zal er zo'n hoge energie door je heen gaan dat je depressie onmogelijk in stand is te houden. Het wordt gewoonweg uit je systeem gespoeld. En dit hoeft geen jaren te duren. De snelheid waarmee dit gaat hangt helemaal af van je durf en volharding om door de lagen van het ego heen te breken.

Leun dus niet teveel op wat zo'n psycholoog je leert is wat ik probeer te zeggen, maar ga zelf op zoek naar hoe je je meditatie zo diep mogelijk kunt maken.

Zoals ik het zie heeft een depressie meerdere mogelijke oorzaken en triggers die elkaar versterken, zoals slechte brain chemistry, trauma's, negatieve gedachtenpatronen, negatieve emoties, conditionering (in de vorm van imitatiegedrag, slechte opvoeding, of het jezelf aanleren van foute gewoontes).

Dat is wat wordt gezegd, maar ik zie er weinig nut in om daar aandacht aan te besteden. Wat zulk denken doet is eindeloos antwoorden zoeken in het verleden. Voor mij is depressie uiteindelijk altijd terug te leiden naar het negeren van je echte zelf, je ware aard van irrationeel geluk die altijd hier en nu is.

Waarom ik denk dat psychedelica mij kunnen helpen: ik ben me, deels door de professionals die ik gesproken heb en deels door veel en grondige zelfanalyse en gesprekken met anderen, bewust van een zeer groot deel van de problematiek. Ik hoop dat de psychedelica mijn onderbewustzijn kan helpen om te begrijpen wat mijn verstand weet, en er echt in te geloven. En vice versa!

Ik denk dat psychedelica zeker kunnen helpen. mile: Het is een goede manier om beter te leren wat meditatie (en daarmee de ware aard) echt is. Het leert je door het je te laten zien/ervaren. Tenminste, als je intentie is om je bewustzijn te verruimen. Maar uiteindelijk zijn het wel slechts tools. Je moet er niet van afhankelijk worden.

 

[Fenrir]

Een heleboel om te verwerken @Mindless, ik reageer even in een voor mij logische volgorde:

Vat dit niet verkeerd op, maar als je al jaren mediteert en dit niet als een oplossing voor onderliggende problematiek ziet, dan is je meditatie niet wat het eigenlijk wezen moet. Ik ben bang dat meditatie vaak niet goed onderwezen wordt, omdat degene die het onderwijst zelf vaak niet goed weet wat meditatie echt is. Meditatie is een zeer diepgaand en ingrijpend fenomeen, waar vaak veel te licht over gedacht wordt. Van echte meditatie is pas sprake wanneer men voorbij het verstand gaat, wat betekent dat men voorbij de voor waarheid aangenomen concepten van het verstand gaat. Enkele concepten die men hierbij vaak over het hoofd ziet omdat ze zo schijnbaar absoluut waar lijken te zijn, zijn bijvoorbeeld: tijd, ruimte, materie. Zolang men niet het geloof in deze concepten (want dat zijn ze) uitstelt kan er geen sprake zijn van meditatie. Hier zijn nu als de ondoorgrondelijke eeuwigheid die je bent is de enige echte meditatie.

Let er dus heel goed op dat je tijdens het mediteren niet bijvoorbeeld denkt 'ik zit in deze kamer als persoon te mediteren op deze vrijdag avond'. In deze gedachte heb je bovenstaande concepten al aangenomen als waarheid en kan er simpelweg geen sprake zijn van meditatie. Heb je wel deze of een vergelijkbare gedachte, aanschouw deze dan, maar geloof het niet. Pas wanneer je je geloof in álle concepten uitstelt, vindt meditatie automatisch plaats en zal er zo'n hoge energie door je heen gaan dat je depressie onmogelijk in stand is te houden. Het wordt gewoonweg uit je systeem gespoeld. En dit hoeft geen jaren te duren. De snelheid waarmee dit gaat hangt helemaal af van je durf en volharding om door de lagen van het ego heen te breken.

Leun dus niet teveel op wat zo'n psycholoog je leert is wat ik probeer te zeggen, maar ga zelf op zoek naar hoe je je meditatie zo diep mogelijk kunt maken.

Ik onderken absoluut dat ik geen expert ben op het gebied van meditatie. Wel is het zo dat ik me al jaren verdiep in dit onderwerp, en zeker niet klakkeloos aanneem wat psychologen/psychiaters me de afgelopen anderhalf jaar verteld hebben.
Uiteindelijk is het een discipline die erg aan persoonlijke invulling onderhevig is (en van wat ik hier en elders op het forum gelezen heb, heb jij zeker een duidelijke kijk hierop).
Los hiervan is mijn ervaring tot nu toe dat meditatie een gereedschap is om problemen op te sporen en ze te bestrijden, maar dat het de oorzaak niet altijd weg kan nemen. (Zo heb ik bijvoorbeeld ontdekt dat mijn gebrek aan zelfvertrouwen met het schone geslacht het gevolg is aan een lage eigenwaarde - die zelf weer andere oorzaken heeft - maar ben ik niet in staat dit te remediëren door middel van meditatie).
Zoals ik al zei, het is mij duidelijk dat jij hier beter in thuis bent dan ik, en je zult vast en zeker gelijk hebben: ik heb echter geen significante doorbraak gemerkt bij mezelf in de jaren dat ik mediteer. Hopelijk groei ik hierin nog verder!

Dat is wat wordt gezegd, maar ik zie er weinig nut in om daar aandacht aan te besteden. Wat zulk denken doet is eindeloos antwoorden zoeken in het verleden. Voor mij is depressie uiteindelijk altijd terug te leiden naar het negeren van je echte zelf, je ware aard van irrationeel geluk die altijd hier en nu is.

Daar ben ik het in zekere mate mee eens, maar toch is terugkijken belangrijk. Vergelijk het bijvoorbeeld met een pijnlijke arm: als je wil genezen, zul je je eerst moeten beseffen dat je vijf jaar geleden van je fiets bent gevallen en een haarscheur in je ellepijp hebt opgelopen die nu voor comlicaties zorgt.
Vanuit deze visie zijn de inzichten uit, zeg, cognitieve gedragstherapie niet het einddoel, maar een essentiele stap van de reis. (Ook hier wil ik even benadrukken dat ik me ervan bewust ben dat mijn visie niet per se juister is dan die van anderen, en dat ik erg blij ben met inzichten die anderen me kunnen geven )

Ik denk dat psychedelica zeker kunnen helpen. mile: Het is een goede manier om beter te leren wat meditatie (en daarmee de ware aard) echt is. Het leert je door het je te laten zien/ervaren. Tenminste, als je intentie is om je bewustzijn te verruimen. Maar uiteindelijk zijn het wel slechts tools. Je moet er niet van afhankelijk worden.

Dit is precies de instelling waarmee ik dit pad insla, hopelijk werkt het!

LSD is in mijn ogen (en in die van vele anderen) een stuk vergevingsgezinder dan paddo's/truffels.

Interessant: ik heb me veel ingelezen over psilocybine en LSD en ik krijg over het algemeen de indruk dat het andersom is. Nou hebben we het wel over een specifieke toepassing van deze middelen, en binnen deze context zou het zeker waar kunnen zijn wat je zegt!
Zou je me dan ook aanraden om mijn plannen (in de nabije toekomst paddo's, daarna LSD) om te gooien en gewoon met LSD te beginnen? (Hebben anderen hier ook een mening over?)


Nogmaals bedankt voor je inzichten en wijsheid! mile:

 

[Psychedelibee]

Zou je me dan ook aanraden om mijn plannen (in de nabije toekomst paddo's, daarna LSD) om te gooien en gewoon met LSD te beginnen? (Hebben anderen hier ook een mening over?)

LSD is zeker vergevingsgezinder of vriendelijker dan psilo. Psilo is veel chaotischer en gaat veel makkelijker richting de duistere kant. Onderschat LSD niet overigens, want daar gaat het vaak fout.

Maar in principe is LSD wel wat makkelijker te handelen en vaak gewoon net even wat vrolijker. Enige wat LSD heftiger kan maken dan psilo is dat het twee keer zo lang duurt.

 

[Fenrir]

Enige wat LSD heftiger kan maken dan psilo is dat het twee keer zo lang duurt.

Best logisch nu je het zo zegt.

 

[Mindless]

Ik onderken absoluut dat ik geen expert ben op het gebied van meditatie. Wel is het zo dat ik me al jaren verdiep in dit onderwerp, en zeker niet klakkeloos aanneem wat psychologen/psychiaters me de afgelopen anderhalf jaar verteld hebben.
Uiteindelijk is het een discipline die erg aan persoonlijke invulling onderhevig is (en van wat ik hier en elders op het forum gelezen heb, heb jij zeker een duidelijke kijk hierop).

Ik ben ook zeker geen know-it-all hoor (kom alleen vaak zo over, kan ik me wel voorstellen ). Maar ik heb wel ontdekt dat meditatie die in staat is om de diepste depressies als sneeuw voor de zon te laten verdwijnen nou juist niet aan persoonlijke invulling onderhevig is. Dat is waar het vaak "verkeerd" gaat. Iedereen heeft zijn eigen vorm/interpretatie van 'meditatie', maar dat zijn slechts mind-games. Het is pas wanneer de mind-games stoppen, dat de meditatie begint. Alle persoonlijke opvattingen van meditatie is proberen te mediteren van het ego, terwijl datzelfde ego ongestoord verder kan gaan met zijn pseudo-bestaan. "Ik ben aan het mediteren". Het klinkt zo logisch, maar er is helemaal geen 'ik' die mediteert. Er is alleen de meditatie. Met taal creëren we dingen die er niet zijn.

Los hiervan is mijn ervaring tot nu toe dat meditatie een gereedschap is om problemen op te sporen en ze te bestrijden, maar dat het de oorzaak niet altijd weg kan nemen. (Zo heb ik bijvoorbeeld ontdekt dat mijn gebrek aan zelfvertrouwen met het schone geslacht het gevolg is aan een lage eigenwaarde - die zelf weer andere oorzaken heeft - maar ben ik niet in staat dit te remediëren door middel van meditatie).

Ik denk dat dat het probleem is. Je probeert jezelf te verbeteren met meditatie als tool om je doel te bereiken. Ten eerste: wie probeert zichzelf te verbeteren? Zoek naar wie het is in jou die zichzelf niet goed genoeg vind. Is die persoon überhaupt te vinden? Of was het slechts een gedachte die zegt dat je niet goed genoeg bent? Wat weet een gedachte over jou? Helemaal niks.

Ten tweede: meditatie wordt op deze manier iets dat je doet, een activiteit. Maar meditatie is geen activiteit. Het is de stopzetting van alle activiteiten. Meditatie is letterlijk alleen: bewust zijn van bewustzijn. Korter gezegd: zijn. Want door te zijn, ben je je automatisch bewust van je zijn. Meditatie is dus niet wat 'je' doet, het is wat je bent. Wanneer dat inzicht er is, kan simpel 'zijn' "gestart" worden. Vanuit daar zal zelfvertrouwen je wereld binnentreden. Maar dit is niet het zelfvertrouwen van een ego, maar echt zelfvertrouwen. Dit zelfvertrouwen zoekt geen aanvulling van zichzelf in een ander, maar is content in zichzelf (Wat gek genoeg toch weer anderen aantrekt en daar is ook helemaal niets mis mee. Maar wees er scherp op dat er niet een subtiel verlangen van het ego in sluipt. ).

Zoals ik al zei, het is mij duidelijk dat jij hier beter in thuis bent dan ik, en je zult vast en zeker gelijk hebben: ik heb echter geen significante doorbraak gemerkt bij mezelf in de jaren dat ik mediteer. Hopelijk groei ik hierin nog verder!

Wat niet iedereen weet, is dat iedereen bezig is met de spirituele zoektocht. De spirituele zoektocht is de zoektocht naar geluk. Iedereen is constant geluk aan het zoeken. En is geluk er, dan stopt de zoektocht vanzelf. En niemand weet diep van binnen meer dan een ander. Het zit in ons allen. mile:

Daar ben ik het in zekere mate mee eens, maar toch is terugkijken belangrijk. Vergelijk het bijvoorbeeld met een pijnlijke arm: als je wil genezen, zul je je eerst moeten beseffen dat je vijf jaar geleden van je fiets bent gevallen en een haarscheur in je ellepijp hebt opgelopen die nu voor comlicaties zorgt.
Vanuit deze visie zijn de inzichten uit, zeg, cognitieve gedragstherapie niet het einddoel, maar een essentiele stap van de reis. (Ook hier wil ik even benadrukken dat ik me ervan bewust ben dat mijn visie niet per se juister is dan die van anderen, en dat ik erg blij ben met inzichten die anderen me kunnen geven )

Dat is zeker waar in dat geval. Maar met geluk zit het wel wat anders. Je kunt niet plannen om gelukkig te zijn. Het is een spontaniteit. Het gaat nooit gebeuren in de toekomst. Er is geen stap die je moet zetten naar de plek van geluk, dat is wat het voor zovelen zo moeilijk maakt. We willen een stappenplan, maar geluk is nog niet eens een millimeter van je vandaan in ruimte en geen milliseconde van je vandaan in tijd. Terugkijken naar het verleden = de verhulling van geluk. Het is de schaduw over het licht zelf. Als er niet terug (of vooruit) gekeken wordt, wordt gezien dat het hier al is. (De illusie van) tijd is hoe het ego zichzelf in leven houdt door geluk uit te stellen. Als het verleden en de toekomst gezien worden als wat ze zijn: gedachten/concepten van het verstand, blijft eeuwigheid over en die eeuwigheid zelf is het geluk dat vrij is van tijd en andere concepten. Dit klinkt misschien allemaal extreem zweverig, maar ik heb het hier over het meest vertrouwde, bekende en gewone "gevoel" dat er is.

Interessant: ik heb me veel ingelezen over psilocybine en LSD en ik krijg over het algemeen de indruk dat het andersom is. Nou hebben we het wel over een specifieke toepassing van deze middelen, en binnen deze context zou het zeker waar kunnen zijn wat je zegt!
Zou je me dan ook aanraden om mijn plannen (in de nabije toekomst paddo's, daarna LSD) om te gooien en gewoon met LSD te beginnen? (Hebben anderen hier ook een mening over?)

Dat hoeft niet per se hoor. Je kunt prima eerst paddo's doen als je het rustig aan doet met de dosering. Vrijwel altijd zijn paddo's (of truffels) ook goed te doen als je er nog niet heel veel op hebt getript. Latere trips worden vaak een stuk lastiger. En wat Psychedelibee zegt: LSD duurt twee keer zo lang, waardoor het zijn eigen uitdagingen weer heeft. Er is niet een bepaalde volgorde waarin je ze het beste kunt doen denk ik.

Nogmaals bedankt voor je inzichten en wijsheid! mile:

Heel graag gedaan. Er is niets waar ik liever over praat dan dit. mile: Heel veel succes trouwens!

 

[Fenrir]

(...)

Wat een hoop inzicht en informatie! Ik zal het de tijd geven om tot me door te dringen, mijn best doen om in de juiste mindset te komen, en dit alles toe beginnen te passen. Ik verwacht over een maandje of zo terugkoppeling te kunnen geven over de manier waarop dit mijn bewustzijn / bewust zijn beïnvloed heeft

Dat hoeft niet per se hoor. Je kunt prima eerst paddo's doen als je het rustig aan doet met de dosering. Vrijwel altijd zijn paddo's (of truffels) ook goed te doen als je er nog niet heel veel op hebt getript. Latere trips worden vaak een stuk lastiger. En wat Psychedelibee zegt: LSD duurt twee keer zo lang, waardoor het zijn eigen uitdagingen weer heeft. Er is niet een bepaalde volgorde waarin je ze het beste kunt doen denk ik.


Heel graag gedaan. Er is niets waar ik liever over praat dan dit. mile: Heel veel succes trouwens!

Bedankt voor je wijsheid en je geduld - ik ga er wat mee doen!

 

[Metalcored00d]

Wow, bedankt aan iedereen die mee hielp aan deze waardevolle thread. Echt prachtige dingen die hier gezegd werden over ons bewustzijn! @Mindless is er een "methode" om aan meditatie te beginnen die je aanraadt?

 

[Mindless]

Wow, bedankt aan iedereen die mee hielp aan deze waardevolle thread. Echt prachtige dingen die hier gezegd werden over ons bewustzijn! @Mindless is er een "methode" om aan meditatie te beginnen die je aanraadt?

Ik zou niet teveel in methodes denken. 'Meditatie' is slechts 'Zijn'.

Het is je eigen bewustzijn dat ipv op gedachten, op zichzelf gericht is. Het is het richten op gedachten dat je weghoudt van je eigen bliss die hier nu al aanwezig is.

Er is dus een stoppen van je aandacht op gedachten richten nodig, zodat diezelfde aandacht terug kan vallen naar- en rusten in zichzelf.

 

[XMR]

Wow, bedankt aan iedereen die mee hielp aan deze waardevolle thread. Echt prachtige dingen die hier gezegd werden over ons bewustzijn! @Mindless is er een "methode" om aan meditatie te beginnen die je aanraadt?

Voor mij was de makkelijkste methode simpelweg focussen op je ademhaling. Voel hoe de lucht door je neus stroomt, je longen vult en vervolgens weer via de zelfde weg verlaat. Focus op hoe het je laat voelen.

Tussendoor zullen er allerlei gedachtes langskomen, focus daar niet op. Zodra je merkt dat je toch op gedachtes bent gaan focussen en in een gedachtereeks bent beland, zorg je enkel dat je weer focust op je ademhaling. Doe dit zonder boos te worden of gefrustreerd te raken.

Aan het begin zal dit erg moeilijk zijn, maar na een tijdje zul je de concentratie ontwikkelen om dit langer vol te houden.

 

[troksky]

los van alles .. paddestoelen?
duurt minder lang..

 

[Deadwing]

Voor mij was de makkelijkste methode simpelweg focussen op je ademhaling. Voel hoe de lucht door je neus stroomt, je longen vult en vervolgens weer via de zelfde weg verlaat. Focus op hoe het je laat voelen.

Tussendoor zullen er allerlei gedachtes langskomen, focus daar niet op. Zodra je merkt dat je toch op gedachtes bent gaan focussen en in een gedachtereeks bent beland, zorg je enkel dat je weer focust op je ademhaling. Doe dit zonder boos te worden of gefrustreerd te raken.

Aan het begin zal dit erg moeilijk zijn, maar na een tijdje zul je de concentratie ontwikkelen om dit langer vol te houden.

Een meditatie methode die ik kan aanraden is Mindfulness. Google het eens of kijk bij beschikbare apps die je voor een klein bedrag kunt aanschaffen. Ik zie het niet als een wondermiddel hoor, maar het helpt me wel degelijk om de dag beter en kalmer door te komen. In groepsverband zou je ook eens kunnen Googlen op “ Zen.nl” . Heb ik geprobeerd maar mij lag het niet zo. Ik mediteer liever alleen. Er zijn uiteraard ook vele andere meditatie methodes. Geduld en wat discipline is zeker wel nodig in het begin want het voelt vreemd aan om “ om alleen maar stil te zitten en je gedachten waar te nemen” ..We zijn niet gewend om niks te doen, mediteren lijkt op luieren..dat is het natuurlijk niet. Het is voor mij in ieder geval een prima vervanging voor bijv medicatie die ik dus niet slik voor angsten en depressies. En dat het overigens niet voor iedereen genoeg zal zijn om elke dag normaal te kunnen functioneren snap ik natuurlijk ook wel. Maar je kunt het altijd proberen.

 

[Deadwing]

los van alles .. paddestoelen?
duurt minder lang..

Paddestoelen kunnen heel verkeerd uitpakken. Een bad trip kan ellende veroorzaken.
Ben er trouwens zelf ook niet op tegen hoor. Deze week nog een zakje magic truffels besteld.

 

[Metalcored00d]

Paddestoelen kunnen heel verkeerd uitpakken. Een bad trip kan ellende veroorzaken.
Ben er trouwens zelf ook niet op tegen hoor. Deze week nog een zakje magic truffels besteld.

Interessant! Zelf ben ik veel meer "bang" van LSD dan van paddenstoelen, maar iedereen is daarin blijkbaar anders. Maar zelfs een "vervelende" LSD-ervaring blijft leerzaam!

 

[Mindless]

Interessant! Zelf ben ik veel meer "bang" van LSD dan van paddenstoelen, maar iedereen is daarin blijkbaar anders. Maar zelfs een "vervelende" LSD-ervaring blijft leerzaam!

Waar is deze grotere angst op gebaseerd?

 

[Deadwing]

Waar is deze grotere angst op gebaseerd?

Nou..ik heb maar een lsd trip gehad en een aantal magic truffels trips . Durf toch wel te zeggen dat die lsd trip vele malen heftiger was. Maar bijzonder was het wel en ik denk al een tijdje aan mijn tweede trip binnenkort. Die grotere angst voor lsd kan ik me wel een beetje voorstellen.

 

[Deadwing]

Interessant! Zelf ben ik veel meer "bang" van LSD dan van paddenstoelen, maar iedereen is daarin blijkbaar anders. Maar zelfs een "vervelende" LSD-ervaring blijft leerzaam!

Lsd vind ik dus ook vrij heftig. Maar die ene trip die ik vorig jaar had was leerzaam en interessant!