Pubers

[Javelin FGM-148F]

Ben benieuwd naar jullie pubertijd.
Eigenlijk meer naar diegene die moeilijke pubers waren.
Wat vinden achteraf jullie van jullie eigen gedrag?
Waarom waren jullie zo?
Ik heb een zoon van 15. Havo- vwo denk niveau, zit op havo 3.
Gaat niet naar school. We hebben al de jeugdzorg ingeschakeld, maar tot nu toe zie ik geen verschil in zijn gedrag. Hij praat niet met ons, wil alleen maar achter pc zitten, wordt agressief als zijn laptop wordt weggehaald.
We hebben alles geprobeerd, goede gesprekken uitvoeren, afspaken maken, beloningen en straffen, maar uiteindelijk blijven we op hetzelfde plek. Ik heb sterke vermoeden dat hij in autistische spectrum zit en ik hoop dat hij gauw getest gaat worden. Maar wat dan? Hoe kunnen we verder helpen ?
Hoe dan ook, misschien wilt iemand van jullie, wie hetzelfde problemen had als mijn zoon, even delen hoe is het met jullie geweest en hoe is het nu geworden? Bijvoorbaat dank!

 

[Harrie In De Warrie]

Hey wel veel vragen tegelijk tijd voor een autist. Achteraf schaam ik me enorm van mijn eigen gedrag en wat ik gedaan heb.
Waarom ik zo was geen idee. denk dat het met puber gedrag heeft te maken, stoer doen of als je overprikkeld bent een manier van explosief afreageren. en uiteindelijk groeit hij daar ook wel overheen. (maar door te zeggen van het is maar een fase werd ik destijds ook heel boos)

Als het blijkt dat hij autisme heeft groeit hij daar natuurlijk niet overheen. Wel kan je met ambulante begeleider of met systeem therapie wel meer inzicht krijgen waarom hij zo is en handvaten krijgen hoe je er mee om moet gaan. Ook alle autisten zijn weer anders (het zijn net mensen) Wat de een als prettig ervaart kan voor de ander alweer not done zijn.

Ik heb nu dagbesteding een plek om mij vrij te uiten met creatieve dingen, ik zit nog steeds midden in het process opzoek naar vrijwilligerswerk / mbo opleiding of betaald werk.

Als je prive bericht wil sturen voel je vrij.

 

[Javelin FGM-148F]

Hey wel veel vragen tegelijk tijd voor een autist. Achteraf schaam ik me enorm van mijn eigen gedrag en wat ik gedaan heb.
Waarom ik zo was geen idee. denk dat het met puber gedrag heeft te maken, stoer doen of als je overprikkeld bent een manier van explosief afreageren. en uiteindelijk groeit hij daar ook wel overheen. (maar door te zeggen van het is maar een fase werd ik destijds ook heel boos)

Als het blijkt dat hij autisme heeft groeit hij daar natuurlijk niet overheen. Wel kan je met ambulante begeleider of met systeem therapie wel meer inzicht krijgen waarom hij zo is en handvaten krijgen hoe je er mee om moet gaan. Ook alle autisten zijn weer anders (het zijn net mensen) Wat de een als prettig ervaart kan voor de ander alweer not done zijn.

Ik heb nu dagbesteding een plek om mij vrij te uiten met creatieve dingen, ik zit nog steeds midden in het process opzoek naar vrijwilligerswerk / mbo opleiding of betaald werk.

Als je prive bericht wil sturen voel je vrij.

Hartelijk dank voor je open commentaar. Ik zal je pm sturen ❤️

 

[nausea]

Ben nog maar 18 dus technisch gezien nog een kutpuber maar als ik kijk naar m'n gedrag van toen ik jonger was schaam ik me enorm. Vooral wat ik tegen en over m'n ouders gezegd heb. Was ook laptopverslaafd, asociaal als de pest en in de 4e (havo) kreeg 'k net voor de kerstvakantie een email van school dat 'k 250 uur aan school had gemist Zoals Harry hierboven zegt, 'tis maar een fase maar zeg dat vooral niet tegen hem :P Heeft hij vrienden? Misschien heeft hij alleen online vrienden en is hij daarom zo aan z'n laptop gehecht (ben d'r ook geweest). Het moment dat 'k 1 goede vriendin kreeg ben ik pas een beetje normaal gaan doen, m'n gedrag momenteel siert me niet (drugsgebruik en de gevolgen van dien) maar persoonlijkheid en manieren zijn omhooggeschoten in die 3-4 jaar, puur en alleen omdat 'k mensen om me heen had die 'k 'nadeed' qua omgang. Een baantje heeft mij ook enorm geholpen hoe gestoord 'k er ook van werd af en toe, als het mogelijk is zou ik hem aansporen om een baantje te nemen waar je met mensen om moet gaan, al is het drie uurtjes per week. Eigen geld verdienen (en daarmee een gevoel van onafhankelijkheid), betere omgang met de mensen om zich heen (dat beleefd moeten doen gaat zich in je nestelen). Hoop dat je een beetje iets hier aan hebt. Weet iig dat hij zich over een paar jaar waarschijnlijk schaamt, en probeer vooral dan een gesprek aan te kaarten. Puber zijn is lastig op zich, met pubers valt weinig te praten over het algemeen zonder dat het in geschreeuw overgaat.

 

[Javelin FGM-148F]

Ben nog maar 18 dus technisch gezien nog een kutpuber maar als ik kijk naar m'n gedrag van toen ik jonger was schaam ik me enorm. Vooral wat ik tegen en over m'n ouders gezegd heb. Was ook laptopverslaafd, asociaal als de pest en in de 4e (havo) kreeg 'k net voor de kerstvakantie een email van school dat 'k 250 uur aan school had gemist Zoals Harry hierboven zegt, 'tis maar een fase maar zeg dat vooral niet tegen hem :P Heeft hij vrienden? Misschien heeft hij alleen online vrienden en is hij daarom zo aan z'n laptop gehecht (ben d'r ook geweest). Het moment dat 'k 1 goede vriendin kreeg ben ik pas een beetje normaal gaan doen, m'n gedrag momenteel siert me niet (drugsgebruik en de gevolgen van dien) maar persoonlijkheid en manieren zijn omhooggeschoten in die 3-4 jaar, puur en alleen omdat 'k mensen om me heen had die 'k 'nadeed' qua omgang. Een baantje heeft mij ook enorm geholpen hoe gestoord 'k er ook van werd af en toe, als het mogelijk is zou ik hem aansporen om een baantje te nemen waar je met mensen om moet gaan, al is het drie uurtjes per week. Eigen geld verdienen (en daarmee een gevoel van onafhankelijkheid), betere omgang met de mensen om zich heen (dat beleefd moeten doen gaat zich in je nestelen). Hoop dat je een beetje iets hier aan hebt. Weet iig dat hij zich over een paar jaar waarschijnlijk schaamt, en probeer vooral dan een gesprek aan te kaarten. Puber zijn is lastig op zich, met pubers valt weinig te praten over het algemeen zonder dat het in geschreeuw overgaat.

Hartelijk dank voor je bericht. Jullie verhalen helpen me enorm!
Mijn zoon heeft een bijbaantje en tot nu toe gaat het goed. Zijn oude heeft hij opgezegd .
Hij heeft wel wat vrienden, namelijk 4 en hij waardeert deze vriendschap enorm. Helaas is het niet helemaal wederzijds en ik zie dat hij er verdrietig van wordt.
Verder is hij een rustige jongen, en het grootste probleem nu is zijn school.
Hij zakt dieper en dieper omdat de berg van de toetsen , de werkstuks etc blijft maar groeien en hij kan niet to face the problem.
We als ouders worden ook boos en verdrietig maar proberen hem ook helpen. Het moeilijkste voor hem is gaan praten. Dat doet hij gewoon niet.
Ik heb deze topic geopend om te probleem van zijn perspectief naar de situatie bekijken.

 

[Zeehond]

Oké, ik zal het uit meerdere perspectieven proberen. Of je er iets aan hebt weet ik niet…
Ik was zelf een hele makkelijke puber. Ben 53 en heb het ook nagevraagd, het is echt zo. Geen drank en drugs in die tijd, pas veel en veel later…. En het is goed met me gekomen 😉
Mijn beste vriend heeft ook een oudste zoon met autisme. Dat is gewoon heel moeilijk, maar de diagnose eerst is wel een begin van erkenning en hulp. Het blijft voor hem als ouder zwaar, maar hij heeft z’n weg hier in gevonden.
En ik ben zelf vader van twee pubers. De eerste is super makkelijk, de jongste is avontuurlijker.
Met Corona gemerkt dat de impact van niet naar school, geen sport hem in een isolement bracht met alleen maar gamen, chips etc.
Geen autisme, maar onbereikbaar was hij voor ons wat we ook probeerden.
Onwijs frustrerend.
Wij hebben hem de ruimte gegeven, niet op z’n huid gezeten, liefde gegeven, niet gestraft en ons best gedaan om er voor hem te zijn en duidelijk te maken dat hij met alles bij ons terecht kan.
Ergens ineens is de knop bij hem zelf omgegaan. Meer motivatie met school, sport, gezonder leven, afgevallen en we zien weer een blij kind. Dat maakt je als ouder ook weer gelukkig.

Dus nee, ik kan je niet helpen. Maar kan alleen mee geven om het zoveel mogelijk los te laten. Hoe meer je er op zit hoe meer het tegen je gaat werken verwacht ik.
Pubers zitten zo vol met hormonen en zijn op zoek naar zichzelf.
Ze hebben echt ruimte nodig om zichzelf te ontdekken.
Uiteraard gelden er wel gewoon regels.

En opvoeden en kinderen hebben is niet altijd makkelijk voor ouders. Geen gebruiksaanwijzing en je probeert het beste te doen. Meer kun je niet doen, sterkte ook!

 

[Javelin FGM-148F]

Oké, ik zal het uit meerdere perspectieven proberen. Of je er iets aan hebt weet ik niet…
Ik was zelf een hele makkelijke puber. Ben 53 en heb het ook nagevraagd, het is echt zo. Geen drank en drugs in die tijd, pas veel en veel later…. En het is goed met me gekomen 😉
Mijn beste vriend heeft ook een oudste zoon met autisme. Dat is gewoon heel moeilijk, maar de diagnose eerst is wel een begin van erkenning en hulp. Het blijft voor hem als ouder zwaar, maar hij heeft z’n weg hier in gevonden.
En ik ben zelf vader van twee pubers. De eerste is super makkelijk, de jongste is avontuurlijker.
Met Corona gemerkt dat de impact van niet naar school, geen sport hem in een isolement bracht met alleen maar gamen, chips etc.
Geen autisme, maar onbereikbaar was hij voor ons wat we ook probeerden.
Onwijs frustrerend.
Wij hebben hem de ruimte gegeven, niet op z’n huid gezeten, liefde gegeven, niet gestraft en ons best gedaan om er voor hem te zijn en duidelijk te maken dat hij met alles bij ons terecht kan.
Ergens ineens is de knop bij hem zelf omgegaan. Meer motivatie met school, sport, gezonder leven, afgevallen en we zien weer een blij kind. Dat maakt je als ouder ook weer gelukkig.

Dus nee, ik kan je niet helpen. Maar kan alleen mee geven om het zoveel mogelijk los te laten. Hoe meer je er op zit hoe meer het tegen je gaat werken verwacht ik.
Pubers zitten zo vol met hormonen en zijn op zoek naar zichzelf.
Ze hebben echt ruimte nodig om zichzelf te ontdekken.
Uiteraard gelden er wel gewoon regels.

En opvoeden en kinderen hebben is niet altijd makkelijk voor ouders. Geen gebruiksaanwijzing en je probeert het beste te doen. Meer kun je niet doen, sterkte ook!

Dankjewel!
Met mijn oudste had ik ook weinig problemen, het ging en gaat hartstikke goed met hem ( afkloppen)
Ja, ik hoor wat je zegt over het loslaten.
Door jullie berichten voel ik al dat het makkelijker gaat worden. ( junkies begrijpen junkies)
Ik denk dat ik de school onderwerp aan de kant moet zetten , dan hebben we veel minder ruzies. En ik hoop dat gesprekken met de Jeugdzorg ook gaan helpen.

 

[Dirkdirk]

Ben nog maar 18 dus technisch gezien nog een kutpuber maar als ik kijk naar m'n gedrag van toen ik jonger was schaam ik me enorm. Vooral wat ik tegen en over m'n ouders gezegd heb. Was ook laptopverslaafd, asociaal als de pest en in de 4e (havo) kreeg 'k net voor de kerstvakantie een email van school dat 'k 250 uur aan school had gemist Zoals Harry hierboven zegt, 'tis maar een fase maar zeg dat vooral niet tegen hem :P Heeft hij vrienden? Misschien heeft hij alleen online vrienden en is hij daarom zo aan z'n laptop gehecht (ben d'r ook geweest). Het moment dat 'k 1 goede vriendin kreeg ben ik pas een beetje normaal gaan doen, m'n gedrag momenteel siert me niet (drugsgebruik en de gevolgen van dien) maar persoonlijkheid en manieren zijn omhooggeschoten in die 3-4 jaar, puur en alleen omdat 'k mensen om me heen had die 'k 'nadeed' qua omgang. Een baantje heeft mij ook enorm geholpen hoe gestoord 'k er ook van werd af en toe, als het mogelijk is zou ik hem aansporen om een baantje te nemen waar je met mensen om moet gaan, al is het drie uurtjes per week. Eigen geld verdienen (en daarmee een gevoel van onafhankelijkheid), betere omgang met de mensen om zich heen (dat beleefd moeten doen gaat zich in je nestelen). Hoop dat je een beetje iets hier aan hebt. Weet iig dat hij zich over een paar jaar waarschijnlijk schaamt, en probeer vooral dan een gesprek aan te kaarten. Puber zijn is lastig op zich, met pubers valt weinig te praten over het algemeen zonder dat het in geschreeuw overgaat.

Dit is zo herkenbaar, ik wil met mijn hand door mijn scherm duwen en terug in de tijd gaan om me zelf een keihard kets te geven, ik was zo'n vervelend jong vroeger.

 

[Spyro]

Ik was een terror kind voor mijn ouders, kwa drugs, kwa gedrag. Ik heb het ze echt moeilijk gemaakt.

Toen ze het loslieten ging alles beter.
Al begrijp ik ontzettend goed je gevoel…

Bij mij is het helemaal goed gekomen en heb ik de beste band ooit met ze. Is ook wel iets met volwassen worden, denk ik.

Zet door lieve mama, met ouder worden gaat je zoon straks ook meer besef krijgen.

 

[Javelin FGM-148F]

Ik was een terror kind voor mijn ouders, kwa drugs, kwa gedrag. Ik heb het ze echt moeilijk gemaakt.

Toen ze het loslieten ging alles beter.
Al begrijp ik ontzettend goed je gevoel…

Bij mij is het helemaal goed gekomen en heb ik de beste band ooit met ze. Is ook wel iets met volwassen worden, denk ik.

Zet door lieve mama, met ouder worden gaat je zoon straks ook meer besef krijgen.

Ik ben heel blij nu dat ik deze topic geopend heb.
Jullie woorden makten mij oprecht blij.

 

[Spyro]

Ik ben heel blij nu dat ik deze topic geopend heb.
Jullie woorden makten mij oprecht blij.

Ja, het is echt een fijn forum en het kan echt opluchten soms! Je bent echt niet de enige.

Ik heb laatst mijn hele boekje opengedaan naar mijn ouders, alles eruit gegooid, gepraat en nog meer gepraat. En vooral naar beide kanten geluisterd. (Ook al woon ik állang niet meer thuis), ik wilde alles besproken en gezegd hebben.

Ik zou voor nu loslaten waar je kan, het komt vanzelf echt weer goed. Echt waar.

Mijn besef wat mijn ouders allemaal wel niet voor me gedaan hebben kwam echt niet toen ik 15 was. Het is gewoon een rot leeftijd, überhaupt een rot fase dat puberen.

Sterkte. 🫶🏻

 

[nausea]

Dit is zo herkenbaar, ik wil met mijn hand door mijn scherm duwen en terug in de tijd gaan om me zelf een keihard kets te geven, ik was zo'n vervelend jong vroeger.

Anders ik wel man. Maar dat je dat nu vindt betekent dat je veranderd bent, iedereen was ooit een kutpuber in zekere zin :/

Ik was een terror kind voor mijn ouders, kwa drugs, kwa gedrag. Ik heb het ze echt moeilijk gemaakt.

Toen ze het loslieten ging alles beter.
Al begrijp ik ontzettend goed je gevoel…

Bij mij is het helemaal goed gekomen en heb ik de beste band ooit met ze. Is ook wel iets met volwassen worden, denk ik.

Zet door lieve mama, met ouder worden gaat je zoon straks ook meer besef krijgen.

Dit zijn de feiten, vooral dat laatste @JavelinBayraktar Kop op, makkelijker gezegd dan gedaan maar het praten komt later. Hoe ouder ze worden en hoe meer je je kinderen los laat hoe meer ze je gaan waarderen (had ik ten minste)

 

[Javelin FGM-148F]

Gisteren zag ik het allemaal niet meer zitten. Natuurlijk ook alles bij elkaar: dip dag, langdurige frustraties vanwege het gedrag van mijn zoon, de oorlog, de situatie in mijn familie in Oekraïne, deed niets anders dan huilen.
Ik heb hem net zijn computer terug gegeven en geknuffeld. Alles moet goed komen , ik moet gewoon sommige dingen leren accepteren.

 

[Sterretje1984]

Pubers hou op schei uit. Ik was een voorbeeldige puber, man een lastige. Zoon is een geval apart. Al 2x opgepakt, 1x met taser en 1x voor marktplaatsfraude (zaak loopt nog nog geen veroordeling) daarnaast foute vrienden, blowen, handelen, van havo vwo gezakt naar vmbo k, daar lijkt hij op zijn plek te zijn. Deze hele zomer had hij straf. Mocht werken met man en verder thuis zitten lijkt nu beter te gaan, andere vrienden, met foute vrienden gebroken al pikken die dat niet en dreigen ze veel (er komt een dag dat ik er 1 dood rijd of invalide sla met de honkbalknuppel in mijn kofferbak). Ondanks dat hij 14 is hebben we hem een scooter gegeven_. Ziet hij die gasten is hij snel weg en thuis. Er is nog Zo veel gebeurt bijna een film. Onder druk gezet gestolen spullen te halen buiten de stad, ontvoert voor 6 uur omdat hij weigerde ramen ergens in te gooien en het ergste is aangifte werkt niet. Ze krijgen via hun advocaat de verklaring te lezen en wie verklaart heeft en komen 10x zo hard terug. En dan praat ik over jongens met pistolen en messen. Dan kan mijn kind nog zo een sterke kickbokser zijn maar daar wint hij niet van. Dus wij als ouders gaan dit oplossen. 1 voor 1 totdat er niets van die groep over is.

 

[Javelin FGM-148F]

Pubers hou op schei uit. Ik was een voorbeeldige puber, man een lastige. Zoon is een geval apart. Al 2x opgepakt, 1x met taser en 1x voor marktplaatsfraude (zaak loopt nog nog geen veroordeling) daarnaast foute vrienden, blowen, handelen, van havo vwo gezakt naar vmbo k, daar lijkt hij op zijn plek te zijn. Deze hele zomer had hij straf. Mocht werken met man en verder thuis zitten lijkt nu beter te gaan, andere vrienden, met foute vrienden gebroken al pikken die dat niet en dreigen ze veel (er komt een dag dat ik er 1 dood rijd of invalide sla met de honkbalknuppel in mijn kofferbak). Ondanks dat hij 14 is hebben we hem een scooter gegeven_. Ziet hij die gasten is hij snel weg en thuis. Er is nog Zo veel gebeurt bijna een film. Onder druk gezet gestolen spullen te halen buiten de stad, ontvoert voor 6 uur omdat hij weigerde ramen ergens in te gooien en het ergste is aangifte werkt niet. Ze krijgen via hun advocaat de verklaring te lezen en wie verklaart heeft en komen 10x zo hard terug. En dan praat ik over jongens met pistolen en messen. Dan kan mijn kind nog zo een sterke kickbokser zijn maar daar wint hij niet van. Dus wij als ouders gaan dit oplossen. 1 voor 1 totdat er niets van die groep over is.

Wow. Wat een verhaal zeg.
Ik ga niet meer klagen.

Tegenwoordig gaat alles best goed met die van mij maar ik wil niet goed praten omdat vorig schooljaar begon ook uitstekend.
Sterkte, Sterre1984

 

[Casrus]

Pubers hou op schei uit. Ik was een voorbeeldige puber, man een lastige. Zoon is een geval apart. Al 2x opgepakt, 1x met taser en 1x voor marktplaatsfraude (zaak loopt nog nog geen veroordeling) daarnaast foute vrienden, blowen, handelen, van havo vwo gezakt naar vmbo k, daar lijkt hij op zijn plek te zijn. Deze hele zomer had hij straf. Mocht werken met man en verder thuis zitten lijkt nu beter te gaan, andere vrienden, met foute vrienden gebroken al pikken die dat niet en dreigen ze veel (er komt een dag dat ik er 1 dood rijd of invalide sla met de honkbalknuppel in mijn kofferbak). Ondanks dat hij 14 is hebben we hem een scooter gegeven_. Ziet hij die gasten is hij snel weg en thuis. Er is nog Zo veel gebeurt bijna een film. Onder druk gezet gestolen spullen te halen buiten de stad, ontvoert voor 6 uur omdat hij weigerde ramen ergens in te gooien en het ergste is aangifte werkt niet. Ze krijgen via hun advocaat de verklaring te lezen en wie verklaart heeft en komen 10x zo hard terug. En dan praat ik over jongens met pistolen en messen. Dan kan mijn kind nog zo een sterke kickbokser zijn maar daar wint hij niet van. Dus wij als ouders gaan dit oplossen. 1 voor 1 totdat er niets van die groep over is.

Waar zijn de ouders van die boys?

 

[Moestuinier]

Mij wilde je niet kennen als puber, of misschien net wel als je houd van harde technofeesten, een gevechtje hier en daar, overmatig alcohol en drugsgebruik.
Mijn ouders werden hondsdol met mij. Het is gelukkig wel goedgekomen 🤣.

 

[Sterretje1984]

Waar zijn de ouders van die boys?

Zeer onbetrokken. Helft spreekt geen Nederlands en andere helft is al blij dat de kinderen weer eens thuis zijn met enkelband ipv in de gevangenis. Zijn allemaal gevallen jeugdzorg, totaal geen overwicht en opvoeding.

 

[Casrus]

Puberteit/tijd... een belofte die maar zeer ten dele is uitgekomen.

 

[Zweevteev]

Ik was een "moeilijke" puber, omdat 1) allebei mijn ouders me emotioneel compleet verwaarloosd en getraumatiseerd hebben (en verder ook nauwelijks voor me zorgden, maar er was wel iemand anders die de zorg op zich nam) 2) mijn moeder me wijs gemaakt had dat ik dom en narcistisch was en ik dus altijd vanuit onzekerheid handelde en niet goed kon reflecteren op mezelf en 3) ik me door niemand in me nabije omgeving begrepen voelde. Ik was super depressief en suïcidaal, dus ik spijbelde heel veel en had daarom ook een tijdje gezeik op school. Uiteindelijk hebben ze maar geaccepteerd dat ik er vrijwel nooit was, nadat ik 18 geworden was, maar anders had ik misschien bureau HALT achter m'n reet aan gehad. Ik sliep meestal overdag (altijd dutjes als ik uit school kwam, want mijn slaapritme was om te janken) en 's nachts ging ik dan meestal LoL spelen, dus ik had ook iedere dag ruzie met mijn verzorgster. Ik was vooral gewoon een hele gevoelige en verdrietige puber, wat geleid heeft tot de opgefokte (doch aardig beheersde), wraaklustige jongvolwassene die ik nu ben.

 

[Javelin FGM-148F]

Ik was een "moeilijke" puber, omdat 1) allebei mijn ouders me emotioneel compleet verwaarloosd en getraumatiseerd hebben (en verder ook nauwelijks voor me zorgden, maar er was wel iemand anders die de zorg op zich nam) 2) mijn moeder me wijs gemaakt had dat ik dom en narcistisch was en ik dus altijd vanuit onzekerheid handelde en niet goed kon reflecteren op mezelf en 3) ik me door niemand in me nabije omgeving begrepen voelde. Ik was super depressief en suïcidaal, dus ik spijbelde heel veel en had daarom ook een tijdje gezeik op school. Uiteindelijk hebben ze maar geaccepteerd dat ik er vrijwel nooit was, nadat ik 18 geworden was, maar anders had ik misschien bureau HALT achter m'n reet aan gehad. Ik sliep meestal overdag (altijd dutjes als ik uit school kwam, want mijn slaapritme was om te janken) en 's nachts ging ik dan meestal LoL spelen, dus ik had ook iedere dag ruzie met mijn verzorgster. Ik was vooral gewoon een hele gevoelige en verdrietige puber, wat geleid heeft tot de opgefokte (doch aardig beheersde), wraaklustige jongvolwassene die ik nu ben.

Hoe gaat het nu tussen jou en je ouders?

 

[Zweevteev]

Hoe gaat het nu tussen jou en je ouders?

Ik spreek ze al jaren niet meer. Ding is: zij zullen nooit erkennen dat ze slechte ouders zijn geweest voor wat zij mij aangedaan hebben, want in hun ogen zijn altijd andere mensen (en ik) het probleem. De hoop die ik had dat ik misschien ooit nog een band met ze zou kunnen hebben heb ik jaren geleden al begraven. Het woord "sorry" maakt geen deel uit van hun woordenschat en met dat soort mensen wil ik niets meer te maken hebben. Ik noem mensen echt niet snel "niet meer te redden," maar met hoe narcistisch en overtuigd mijn ouders zijn van hun waanideeën maken ze me het echt heel moeilijk.

 

[Dirkdirk]

@Zweevteev ik had jou zo angers ingeschat, meer een soort Gooisch hockey meisje uit een perfect gezin. Geen idee waarom ik dat dacht,

 

[Javelin FGM-148F]

Ik spreek ze al jaren niet meer. Ding is: zij zullen nooit erkennen dat ze slechte ouders zijn geweest voor wat zij mij aangedaan hebben, want in hun ogen zijn altijd andere mensen (en ik) het probleem. De hoop die ik had dat ik misschien ooit nog een band met ze zou kunnen hebben heb ik jaren geleden al begraven. Het woord "sorry" maakt geen deel uit van hun woordenschat en met dat soort mensen wil ik niets meer te maken hebben. Ik noem mensen echt niet snel "niet meer te redden," maar met hoe narcistisch en overtuigd mijn ouders zijn van hun waanideeën maken ze me het echt heel moeilijk.

Het is best pijnlijk je antwoord te lezen. Ik heb niet altijd de makkelijkste relatie met mijn ouders gehad maar ben enorm blij dat ik deze relatie had.
Dankjewel voor het delen ❤️

 

[Henk Smit / Oxy Lord]

Ben benieuwd naar jullie pubertijd.
Eigenlijk meer naar diegene die moeilijke pubers waren.
Wat vinden achteraf jullie van jullie eigen gedrag?
Waarom waren jullie zo?
Ik heb een zoon van 15. Havo- vwo denk niveau, zit op havo 3.
Gaat niet naar school. We hebben al de jeugdzorg ingeschakeld, maar tot nu toe zie ik geen verschil in zijn gedrag. Hij praat niet met ons, wil alleen maar achter pc zitten, wordt agressief als zijn laptop wordt weggehaald.
We hebben alles geprobeerd, goede gesprekken uitvoeren, afspaken maken, beloningen en straffen, maar uiteindelijk blijven we op hetzelfde plek. Ik heb sterke vermoeden dat hij in autistische spectrum zit en ik hoop dat hij gauw getest gaat worden. Maar wat dan? Hoe kunnen we verder helpen ?
Hoe dan ook, misschien wilt iemand van jullie, wie hetzelfde problemen had als mijn zoon, even delen hoe is het met jullie geweest en hoe is het nu geworden? Bijvoorbaat dank!

Lastige situatie met autisme in de pubertijd.
Ik zou zeggen laat hem gewoon testen en vooral GEEN jeugdzorg inschakelen.
Die mensen zijn er niet voor je hulp. Ik praat uit eigen ervaring en genoeg expose verhalen in de media.
Therapie lijkt me het beste en dan maar afwachten of er tijdelijk therapy in combinatie met medicatie voor hem aanslaat die zijn motivatie en inspiratie in het leven weer op magische wijzen terug komt. Bij mij persoonlijk is het mislukt, mijn autisme spectrum syndoom (Aspergers) en PTSS agressie overwint mij al bijna 30 jaar en ik heb er vrede mee dat ik medicatie nodig heb om dagelijks uit mijn "zwarte negatieve gat" te kunnen klimmen.

 

[Javelin FGM-148F]

Lastige situatie met autisme in de pubertijd.
Ik zou zeggen laat hem gewoon testen en vooral GEEN jeugdzorg inschakelen.
Die mensen zijn er niet voor je hulp. Ik praat uit eigen ervaring en genoeg expose verhalen in de media.
Therapie lijkt me het beste en dan maar afwachten of er tijdelijk therapy in combinatie met medicatie voor hem aanslaat die zijn motivatie en inspiratie in het leven weer op magische wijzen terug komt. Bij mij persoonlijk is het mislukt, mijn autisme spectrum syndoom (Aspergers) en PTSS agressie overwint mij al bijna 30 jaar en ik heb er vrede mee dat ik medicatie nodig heb om dagelijks uit mijn "zwarte negatieve gat" te kunnen klimmen.

Dankjewel voor je antwoord. In ons geval was de jeugdzorg heel erg behulpzaam maar ik weet dat het anders kan. We staan in de wachtlijst voor t testen maar tegenwoordig gaat alles best goed met mijn zoon en we zijn blij met elkaar. Toch wil ik hem laten testen voor zijn eigen welzijn . Het goede begeleiding kan hem helpen voor zijn toekomst.

 

[De Apotheker]

Instabiel

 

[Gambolitasjuh]

Ik was ook een hele moeilijke puber. Maar dat kwam omdat ik op school erg gepest werd. Thuis kwamen deze emoties er op een nare manier uit, en werd gestraft door mijn ouders wanneer dat gebeurde. Ik werd vaak agressief, maar dat kwam omdat ik me zo hopeloos en alleen voelde en niet wist hoe ik me kon uitten. Ik had niemand waarbij dat kon. Ik was ook extreem depressief en suicidaal en ben ook meerdere keren opgenomen geweest. Ik heb ook verschillende stoornissen waaronder ASS en dat was echt moeilijk om mee om te gaan als kind. Nu nog steeds trouwens.

Ben benieuwd naar jullie pubertijd.
Eigenlijk meer naar diegene die moeilijke pubers waren.
Wat vinden achteraf jullie van jullie eigen gedrag?
Waarom waren jullie zo?
Ik heb een zoon van 15. Havo- vwo denk niveau, zit op havo 3.
Gaat niet naar school. We hebben al de jeugdzorg ingeschakeld, maar tot nu toe zie ik geen verschil in zijn gedrag. Hij praat niet met ons, wil alleen maar achter pc zitten, wordt agressief als zijn laptop wordt weggehaald.
We hebben alles geprobeerd, goede gesprekken uitvoeren, afspaken maken, beloningen en straffen, maar uiteindelijk blijven we op hetzelfde plek. Ik heb sterke vermoeden dat hij in autistische spectrum zit en ik hoop dat hij gauw getest gaat worden. Maar wat dan? Hoe kunnen we verder helpen ?
Hoe dan ook, misschien wilt iemand van jullie, wie hetzelfde problemen had als mijn zoon, even delen hoe is het met jullie geweest en hoe is het nu geworden? Bijvoorbaat dank!

Je doet zo je best, en ook al ziet je zoon dat nu niet, weet ik zeker dat hij dit nog wel gaat in zien💖. Ik zou willen dat mijn ouders zo hun best deden. Ik zou hem inderdaad zeker laten testen op ASS, en misschien een goede therapeut vinden die hij kan vertrouwen? Als hij daarvoor open staat. Ik weet uit ervaring dat als dingen uit de hand lopen in de thuissituatie, dat het soms niet goed meer lukt om ze zelf op te lossen en dat het soms nodig is dat iemand van buitenaf meedenkt.

 

[Henk Smit / Oxy Lord]

Dankjewel voor je antwoord. In ons geval was de jeugdzorg heel erg behulpzaam maar ik weet dat het anders kan. We staan in de wachtlijst voor t testen maar tegenwoordig gaat alles best goed met mijn zoon en we zijn blij met elkaar. Toch wil ik hem laten testen voor zijn eigen welzijn . Het goede begeleiding kan hem helpen voor zijn toekomst.

Succes en veel sterkte met de hele situatie.