Patrick a.k.a Spaceface
Bewuste gebruiker
Na een nacht lang te hebben liggen dromen over paddo's op wel 20 verschillende locaties (ja, t is vreemd en niet uit te leggen aangezien het dromen waren 
) was het tijd om bier te gaan brouwen bij mijn broer. Netjes om 11 uur aanwezig en het duurde niet lang voor Frans en Ruben ook waren geariveerd. Frans is een oud drugsmaatje van mij, dus toen ik zijn gezicht zag voelde ik de bui al hangen 
. Wij de hele dag wit biertjes gepakt, later overgegaan op de Grand Prestige's . Na een dag in de zon te hebben vertoefd gingen we maar is bedenken wat we gingen doen, Frans had nog wat speed op zak, en wat Ketamine en 3 2C-B capsules in zijn vriezer liggen, wat ons wel leuk leek aangezien we ook met zijn drieën zijn.
Zo gezegd zo gedaan onderweg even een stop gemaakt bij Ruben (die nog wat spullen moest pakken). In de tussentijd besloten Frans en ik mar een dikke lijn speed neer te leggen aangezien we toch wel erg lang van het bier waren om aan de 2C-B te gaan. Mijn god de vlgende 10 minuten waren zo vaag, ik wist dat ie altijd puur spul had, maar dit. Ik voelde me hard sneller gaan het bier wegtrekken en ik stond door het raam naar buiten te kijken. Het was zo mooi, in een keer breek ik spontaan in het huilen uit. Wat ben ik de laatste jaren een schim mezelf geweest, hoe mooi is de wereld wel niet als je hem mooi maakt. Het was een combinatie van puur geluk en wanhoop. In een keer *pats* alles is scherp, ik heb de energie ik kan de wereld weer aan zoiets is de beste beschrijving van het gevoel wat ik had. Ruben en Frans waren een beetje beduusd van dude WTF maar ik had echt het gevoel alsof ik het licht had gezien.
Wij op de fiets op weg naar Frans, in een keer ga ik harder fietsen, en harder en HARDER. En in een keer sta ik alleen aan de andere kant van Amersfoort :P . Wat een rush, wow. Ik wist bij god niet waar ik was de eerste beste gast op straat aangesproken die relax leek, samen joint gebouwd en terug gelopen (met de fiets in de hand) naar een voor mij bekend punt. Ik heb hem bedankt en die lui op gebeld waar ik was zodat we onze rit verder konden zetten, bleek dat ik aardige timing had want hun waren daar ook ondertussen eens aangekomen :P. Ruben effe een goed maaltje gehaald bij de snackbar waar ik ff zo strak als een konijn heb staan photoplayen en wel 10 mensen met verwonderlijke blikken naar mij heb zien kijken. Maar het voelde goed ik kan de wereld aan kijken jullie maar, heerlijk gevoel tijden niet gehad.
Op naar Frans zijn huis eenmaal aangekomen kwam ie aanzetten met zijn capsules 2C-B (40mg). Ik hoorde mezelf nog zeggen volgens mij heb ik dat wel eens in een pilletje gehad, hij lacht nog, zal kunnen geniet er maar van
. Ok ding gedropped, ik lag sowieso al op de grond omdat ik even mijn rust nodig had. In ene keer begint het plafond vet te vervormen, de kleuren worden intenser, alles zag er warm uit maar ik kreeg het heel koud. Gelukkig weet ik uit eerdere ervaringen met drugs dat je dan even hulpmiddel nummer 1 voor drugsgebruikers moet inschakelen "het dekentje ". Ik ondertussen te space zitten trippen, ik nog 100 keer zeggen ow dat spul is toch heftiger als ik verwacht had, wat weer uitte in totale visuele waanzin. Met andere woorden de hardste trip in mijn leven. Frans is een black-metal gast dus zijn hele huis is zwart/wit. Ik heb daarentegen alleen maar kleur gezien . Ik dacht echt gelijk aan "ów dus zo kan zal een LSD trip wel een beetje wezen". De televisie die op dat moment een 3 uurs registratie van woodstock afspeelde was ook briljant. De muziek was zo intens, elke break/vervolg in een nummer was zo mooi. Ik had minstens 3 uur lang vette lachbuien, afgewisseld met met huh, wat, huh ,aaahhhhhhh ok, of toch niet 
. woodstock kwam ten einde.
Wij een jointje erbij gedraaid en Fear and Loathing in Las Vegas"opgezet. Nou vanaf dat moment was ik helemaal de weg kwijt de tv vloeide over in de kamer, ik heb een uur lang het gevoel gehad dat er iemand naast mij op de grond lag, maar steeds als ik keek was ze weg. De kamer werd ook steeds groter en kleiner, en er leken steeds nieuwe stukken aan te zitten of juist weg te zijn. Op een gegeven moment dacht ik dat ik in de lobby van een hotel stond aan een leeg loket, en ik maar wachten tot er iemand kwam
. Overal zag ik schimmen/schaduwen maar wel op een positieve manier.
Toen begon het na 4/5/6 uur geen idee toch wat minder te worden, af en toe zat je hard te trippen, knipper 1 keer met mijn ogen alles weer normaal (en dan heel normaal zoals totaal nuchter). Heel vreemd, ik en Frans toch maar besloten nog een dikke lijn speed erachteraan te gooien. Ik ging met deken en al op de grond liggen en dacht echt dat ik doorheen zakte ofzo kan het niet beschrijven, de 2 uur daarna waren echt spaced weet er nog weinig van om eerlijk te zijn. In een keer doe ik mijn ogen open (of waren ze al de hele tijd open , waarschijnlijk wel) en sta ik op om weer plaats te nemen op een stoel. Ondertussen stond Apokalypse now op. Frans en Ruben nokkie gegaan, of lagen met hun ogen dicht te trippen. Geen idee maakt ook niet uit ze hadden beide een heel vredig gezicht dus wel goed wezen . Ik met nog een biertje en jointje na genoten met een super mellow/stoney gevoel, helemaal niet moe gevoel. Toen toch maar besloten eens op huis aan te gaan aangezien het alweer 9:45 was ondertussen .
Uiteraard de rest van de dag niet geslapen, als ik speed op heb kan ik dat wel vergeten en helemaal dat pure spul van Frans. Wel heb ik heerlijk zitten nagenieten en filosoferen in de zon. Ik voelde me werkelijk waar herboren. De afgelopen drie dagen heb ik me ook alleen nog maar geweldig gevoeld ik kan echt het leven weer aan, alles lijkt weer te kloppen. Mijn dromen zijn verandert van nachtmerries (waar ik al jaren aan leed) in mooie/dromen visioenen ik onthoud ze ook opeens. En in een keer heb ik het gevoel gekregen dat ik moet gaan schrijven zoals deze tripreports wel laten zien . Ik heb verlichting gevonden . Peace of mind eindelijk en niks gaat dat meer naar de klootten helpen 
.
Ik ga weer even rustig aan doen de volgende weken, maar ik laat zeker weer van mijn horen als ik weer wat geestverruimende dingen meemaak.
Met vriendelijke groet,
Patrick
) was het tijd om bier te gaan brouwen bij mijn broer. Netjes om 11 uur aanwezig en het duurde niet lang voor Frans en Ruben ook waren geariveerd. Frans is een oud drugsmaatje van mij, dus toen ik zijn gezicht zag voelde ik de bui al hangen . Wij de hele dag wit biertjes gepakt, later overgegaan op de Grand Prestige's . Na een dag in de zon te hebben vertoefd gingen we maar is bedenken wat we gingen doen, Frans had nog wat speed op zak, en wat Ketamine en 3 2C-B capsules in zijn vriezer liggen, wat ons wel leuk leek aangezien we ook met zijn drieën zijn. Zo gezegd zo gedaan onderweg even een stop gemaakt bij Ruben (die nog wat spullen moest pakken). In de tussentijd besloten Frans en ik mar een dikke lijn speed neer te leggen
aangezien we toch wel erg lang van het bier waren om aan de 2C-B te gaan. Mijn god de vlgende 10 minuten waren zo vaag, ik wist dat ie altijd puur spul had, maar dit. Ik voelde me hard sneller gaan het bier wegtrekken en ik stond door het raam naar buiten te kijken. Het was zo mooi, in een keer breek ik spontaan in het huilen uit. Wat ben ik de laatste jaren een schim mezelf geweest, hoe mooi is de wereld wel niet als je hem mooi maakt. Het was een combinatie van puur geluk en wanhoop. In een keer *pats* alles is scherp, ik heb de energie ik kan de wereld weer aan zoiets is de beste beschrijving van het gevoel wat ik had. Ruben en Frans waren een beetje beduusd van dude WTF maar ik had echt het gevoel alsof ik het licht had gezien. Wij op de fiets op weg naar Frans, in een keer ga ik harder fietsen, en harder en HARDER. En in een keer sta ik alleen aan de andere kant van Amersfoort
:P . Wat een rush, wow. Ik wist bij god niet waar ik was de eerste beste gast op straat aangesproken die relax leek, samen joint gebouwd en terug gelopen (met de fiets in de hand) naar een voor mij bekend punt. Ik heb hem bedankt en die lui op gebeld waar ik was zodat we onze rit verder konden zetten, bleek dat ik aardige timing had want hun waren daar ook ondertussen eens aangekomen :P. Ruben effe een goed maaltje gehaald bij de snackbar waar ik ff zo strak als een konijn heb staan photoplayen en wel 10 mensen met verwonderlijke blikken naar mij heb zien kijken. Maar het voelde goed ik kan de wereld aan kijken jullie maar, heerlijk gevoel tijden niet gehad. Op naar Frans zijn huis eenmaal aangekomen kwam ie aanzetten met zijn capsules 2C-B (40mg). Ik hoorde mezelf nog zeggen volgens mij heb ik dat wel eens in een pilletje gehad, hij lacht nog, zal kunnen geniet er maar van
. Ok ding gedropped, ik lag sowieso al op de grond omdat ik even mijn rust nodig had. In ene keer begint het plafond vet te vervormen, de kleuren worden intenser, alles zag er warm uit maar ik kreeg het heel koud. Gelukkig weet ik uit eerdere ervaringen met drugs dat je dan even hulpmiddel nummer 1 voor drugsgebruikers moet inschakelen "het dekentje ". Ik ondertussen te space zitten trippen, ik nog 100 keer zeggen ow dat spul is toch heftiger als ik verwacht had, wat weer uitte in totale visuele waanzin. Met andere woorden de hardste trip in mijn leven. Frans is een black-metal gast dus zijn hele huis is zwart/wit. Ik heb daarentegen alleen maar kleur gezien . Ik dacht echt gelijk aan "ów dus zo kan zal een LSD trip wel een beetje wezen". De televisie die op dat moment een 3 uurs registratie van woodstock afspeelde was ook briljant. De muziek was zo intens, elke break/vervolg in een nummer was zo mooi. Ik had minstens 3 uur lang vette lachbuien, afgewisseld met met huh, wat, huh ,aaahhhhhhh ok, of toch niet . woodstock kwam ten einde.Wij een jointje erbij gedraaid en Fear and Loathing in Las Vegas"opgezet. Nou vanaf dat moment was ik helemaal de weg kwijt de tv vloeide over in de kamer, ik heb een uur lang het gevoel gehad dat er iemand naast mij op de grond lag, maar steeds als ik keek was ze weg. De kamer werd ook steeds groter en kleiner, en er leken steeds nieuwe stukken aan te zitten of juist weg te zijn. Op een gegeven moment dacht ik dat ik in de lobby van een hotel stond aan een leeg loket, en ik maar wachten tot er iemand kwam
. Overal zag ik schimmen/schaduwen maar wel op een positieve manier. Toen begon het na 4/5/6 uur geen idee toch wat minder te worden, af en toe zat je hard te trippen, knipper 1 keer met mijn ogen alles weer normaal (en dan heel normaal zoals totaal nuchter). Heel vreemd, ik en Frans toch maar besloten nog een dikke lijn speed erachteraan te gooien. Ik ging met deken en al op de grond liggen en dacht echt dat ik doorheen zakte ofzo kan het niet beschrijven, de 2 uur daarna waren echt spaced weet er nog weinig van om eerlijk te zijn. In een keer doe ik mijn ogen open (of waren ze al de hele tijd open , waarschijnlijk wel) en sta ik op om weer plaats te nemen op een stoel. Ondertussen stond Apokalypse now op. Frans en Ruben nokkie gegaan, of lagen met hun ogen dicht te trippen. Geen idee maakt ook niet uit ze hadden beide een heel vredig gezicht dus wel goed wezen
. Ik met nog een biertje en jointje na genoten met een super mellow/stoney gevoel, helemaal niet moe gevoel. Toen toch maar besloten eens op huis aan te gaan aangezien het alweer 9:45 was ondertussen . Uiteraard de rest van de dag niet geslapen, als ik speed op heb kan ik dat wel vergeten en helemaal dat pure spul van Frans. Wel heb ik heerlijk zitten nagenieten en filosoferen in de zon. Ik voelde me werkelijk waar herboren. De afgelopen drie dagen heb ik me ook alleen nog maar geweldig gevoeld ik kan echt het leven weer aan, alles lijkt weer te kloppen. Mijn dromen zijn verandert van nachtmerries (waar ik al jaren aan leed) in mooie/dromen visioenen ik onthoud ze ook opeens. En in een keer heb ik het gevoel gekregen dat ik moet gaan schrijven zoals deze tripreports wel laten zien
. Ik heb verlichting gevonden . Peace of mind eindelijk en niks gaat dat meer naar de klootten helpen .Ik ga weer even rustig aan doen de volgende weken, maar ik laat zeker weer van mijn horen als ik weer wat geestverruimende dingen meemaak.
Met vriendelijke groet,
Patrick
