Strijder1994
Newbie
Beste allemaal,
Ik open dit topic omdat ik niet goed weet hoe ik verder moet. Mijn partner en ik zijn al 8 jaar samen en hebben veel meegemaakt. Mijn partner heeft ptss en add en heeft al een aantal jaar psychische hulp gehad waaronder EMDR. Het afgelopen jaar ging het zo slecht dat hij probeerde zelfmoord te plegen en is het crisisteam ingeschakeld. Daaruit bleek dat het gebruik van drugs niet incidenteel was zoals ik dacht maar het een verslaving was geworden. Samen hebben we gekeken naar een kliniek voor opname en dexe heeft hij binenn 4 weken afgerond. Na deze 4 weken leek het heel goed te gaan, hij praatte meer over zijn gevoelens en de ruzies tussen ons waren verdwenen. Soms was hij nog wel eens down of verdrietig maar slechye dagen hebben we allemaal. Onlangs vond ik een zakje hasj in zijn broekzak. Ik confronteerde hem ermee en vroeg hoe oud het was. Hij gaf aan zich erg te schamen en het daardoor niet verteld te hebben. Wel vertelde hij het aan zijn vader. Ik wist dat de kans op terugval aanwezig was en samen hadden we besproken dat hij mij in vertrouwen kon nemen als dit gebeurde. Wat mij dus het meest zeer doet is dat het achtergehouden is en dat hij mij niet in vertrouwen nam. Na er over gepraat te hebben nam hij al snel de slachtoffer rol aan die hij de voorgaande jaren aannam. Uiteindelijk monde het uit in een ruzie omdat er verwachtingen zijn die ik niet kon waarmaken volgens hem. Exact de ruzies die we hadden voordat hij clean was. Desondanks besloot ik te praten in de hoop dat hij het de volgende keer anders zou aanpakken nadat hij mij op het hart drukte het anders te doen de volgende keer maar hij kon niks beloven. Nu vond ik een dag geleden weer een pakbon van drugs. Psychedlics in dit geval. Dit is voor hem altijd al een manier geweest waarbij hij hoopte dat het met micro doses zou helpen bij zijn depressieve gedachten. Ook hierbij gaf ik toen aan dat ik graag wilde dat hij dit eerst zou besprekej voordat hij aan zoiets zou beginnen. Wederom houd hij dit voor mij verborgen, net een paar dagen na de andere ontdekking. Ik weet niet goed hoe ik hier mee om moet gaan en wat de beste keus is om te maken. Ik houd van hem en ik wil hem helpen maar hij is over mijn grens gegaan. Doe ik er goed aan om een paar dagen weg te gaan om dingen op een rijtje te kunnen zetten of spoor ik hier meer gebruiks gedrag bij aan? Licht ik de familie eerst in of laat ik hem dit zelf doen? Ik wil niet de oorzaak zijn van zijn terugval maar ik wil ook mezelf niet voorbij gaan. Ik dacht al aan systeem therapie maar voor nu wil ik eigenlijk even alleen zijn voordat we weer gaan praten. Wie heeft er tips voor mij? Of zit in een soortgelijke situatie?
Ik open dit topic omdat ik niet goed weet hoe ik verder moet. Mijn partner en ik zijn al 8 jaar samen en hebben veel meegemaakt. Mijn partner heeft ptss en add en heeft al een aantal jaar psychische hulp gehad waaronder EMDR. Het afgelopen jaar ging het zo slecht dat hij probeerde zelfmoord te plegen en is het crisisteam ingeschakeld. Daaruit bleek dat het gebruik van drugs niet incidenteel was zoals ik dacht maar het een verslaving was geworden. Samen hebben we gekeken naar een kliniek voor opname en dexe heeft hij binenn 4 weken afgerond. Na deze 4 weken leek het heel goed te gaan, hij praatte meer over zijn gevoelens en de ruzies tussen ons waren verdwenen. Soms was hij nog wel eens down of verdrietig maar slechye dagen hebben we allemaal. Onlangs vond ik een zakje hasj in zijn broekzak. Ik confronteerde hem ermee en vroeg hoe oud het was. Hij gaf aan zich erg te schamen en het daardoor niet verteld te hebben. Wel vertelde hij het aan zijn vader. Ik wist dat de kans op terugval aanwezig was en samen hadden we besproken dat hij mij in vertrouwen kon nemen als dit gebeurde. Wat mij dus het meest zeer doet is dat het achtergehouden is en dat hij mij niet in vertrouwen nam. Na er over gepraat te hebben nam hij al snel de slachtoffer rol aan die hij de voorgaande jaren aannam. Uiteindelijk monde het uit in een ruzie omdat er verwachtingen zijn die ik niet kon waarmaken volgens hem. Exact de ruzies die we hadden voordat hij clean was. Desondanks besloot ik te praten in de hoop dat hij het de volgende keer anders zou aanpakken nadat hij mij op het hart drukte het anders te doen de volgende keer maar hij kon niks beloven. Nu vond ik een dag geleden weer een pakbon van drugs. Psychedlics in dit geval. Dit is voor hem altijd al een manier geweest waarbij hij hoopte dat het met micro doses zou helpen bij zijn depressieve gedachten. Ook hierbij gaf ik toen aan dat ik graag wilde dat hij dit eerst zou besprekej voordat hij aan zoiets zou beginnen. Wederom houd hij dit voor mij verborgen, net een paar dagen na de andere ontdekking. Ik weet niet goed hoe ik hier mee om moet gaan en wat de beste keus is om te maken. Ik houd van hem en ik wil hem helpen maar hij is over mijn grens gegaan. Doe ik er goed aan om een paar dagen weg te gaan om dingen op een rijtje te kunnen zetten of spoor ik hier meer gebruiks gedrag bij aan? Licht ik de familie eerst in of laat ik hem dit zelf doen? Ik wil niet de oorzaak zijn van zijn terugval maar ik wil ook mezelf niet voorbij gaan. Ik dacht al aan systeem therapie maar voor nu wil ik eigenlijk even alleen zijn voordat we weer gaan praten. Wie heeft er tips voor mij? Of zit in een soortgelijke situatie?
