Nouja hier dus mijn tripreport(s)
Ik had nog nooit paddos gebruikt en ben er echt mn hele leven lang tegen geweest, tot de afgelopen paar maanden, toen ben ik telkens meer gaan lezen erover en telkens meer gaan denken dat het me wel leuk lijkt om te proberen.
Had een sitter geregeld die die avond zou komen maar hij belde op het laatste moment af omdat een kennis in het ziekenhuis was beland en hij er direct heen moest.
Hoewel het misschien niet verstandig was ben ik toch gaan trippen, ik was me al weken aan t voorbereiden en nu eindelijk was het zover en ging het niet door. Dus rond 22:00 een halve portie weggewerkt, 10 minuten later bedacht ik me dat ik net zo goed alles kon nemen, dus de rest ook weggewerkt (ook niet erg verstandig, weet niet waarom ik het deed, maargoed)
Ik voelde me direct al vaag, beetje misselijkheid, en had gehoord dat een jointje daar wel tegen kon helpen, dus jointje gerookt en zodra die op was zag ik iets in de hoek van mn kamer bewegen. Bleek niks te zijn dus verder gaan met mn computer, en toen opeens begon alles te bewegen, alle muren stonden bol, alles leek kleiner maar tegelijkertijd ook groter. Ik kon mezelf zien zitten en elke keer dat ik omkeek verwachtte ik iemand te zien. Langzaam maar zeker begon ik wel aan het effect te wennen en vond alles geweldig, had me nog nooit zo goed gevoeld. Ik voelde me een met de wereld, een met mn kamer, een met mn stoel.
Toen heb ik de visualizer van windows media speler aangezet samen met een CD van Sphongle, alle invloeden dat ik in het muziek hoorde kon ik ook zien als ik mn ogen dichtdeed. Had het gevoel dat ik in een regenwoud zat, en ik kon het ook allemaal zien, alle bomen en bladeren. Was te mooi allemaal
Daarna begon ik me er meer filosofisch bij te voelen, ik zag mezelf in mn kamer zitten, en toen zoomde het uit, en zag allemaal mensen in huizen zitten, zoemde nog verder uit tot ik dus het hele aarde zag, met allemaal mensen, die allemaal uiteindelijk dood zouden gaan, en bedacht me toen dat uiteindelijk t aarde eraan zou gaan. Opeens vond ik het leven compleet zinloos, we gingen er toch allemaal aan. Dit zag ik niet als iets negatiefs, maar als iets normaals.
Op een gegeven moment voelde ik een beetje onbegrip, er was iets dat ik niet snapte, maar wat het was weet ik niet meer, ik raakte een beetje in paniek en was bang dat het fout zou gaan. Toen heb ik mn ogen dichtgedaan en beetje weggedroomd, weet nog geen eens meer precies waarover. Maar toen opeens werd ik soort van wakker, en wist niet meer wat er was gebeurd, wist niet meer wie ik was....
Toen was de trip ook voor het meeste afgelopen, voelde me nog wel vaag, heel erg onrustig, heb toen ook de hele nacht wakker gelegen, na te denken over wat ik allemaal had gezien.
Toen ik erover terug denk ben ik heel blij dat ik geen sitter had, had het gevoel dat ik alleen maar hartstikke geirriteerd zou raken van hem/haar, ookal zou het verstandiger zijn geweest.
(Dit was mn eerste trip, in eind maart. Tweede komt er vanavond nog aan .
Ik had nog nooit paddos gebruikt en ben er echt mn hele leven lang tegen geweest, tot de afgelopen paar maanden, toen ben ik telkens meer gaan lezen erover en telkens meer gaan denken dat het me wel leuk lijkt om te proberen.
Had een sitter geregeld die die avond zou komen maar hij belde op het laatste moment af omdat een kennis in het ziekenhuis was beland en hij er direct heen moest.
Hoewel het misschien niet verstandig was ben ik toch gaan trippen, ik was me al weken aan t voorbereiden en nu eindelijk was het zover en ging het niet door. Dus rond 22:00 een halve portie weggewerkt, 10 minuten later bedacht ik me dat ik net zo goed alles kon nemen, dus de rest ook weggewerkt (ook niet erg verstandig, weet niet waarom ik het deed, maargoed)
Ik voelde me direct al vaag, beetje misselijkheid, en had gehoord dat een jointje daar wel tegen kon helpen, dus jointje gerookt en zodra die op was zag ik iets in de hoek van mn kamer bewegen. Bleek niks te zijn dus verder gaan met mn computer, en toen opeens begon alles te bewegen, alle muren stonden bol, alles leek kleiner maar tegelijkertijd ook groter. Ik kon mezelf zien zitten en elke keer dat ik omkeek verwachtte ik iemand te zien. Langzaam maar zeker begon ik wel aan het effect te wennen en vond alles geweldig, had me nog nooit zo goed gevoeld. Ik voelde me een met de wereld, een met mn kamer, een met mn stoel.
Toen heb ik de visualizer van windows media speler aangezet samen met een CD van Sphongle, alle invloeden dat ik in het muziek hoorde kon ik ook zien als ik mn ogen dichtdeed. Had het gevoel dat ik in een regenwoud zat, en ik kon het ook allemaal zien, alle bomen en bladeren. Was te mooi allemaal
Daarna begon ik me er meer filosofisch bij te voelen, ik zag mezelf in mn kamer zitten, en toen zoomde het uit, en zag allemaal mensen in huizen zitten, zoemde nog verder uit tot ik dus het hele aarde zag, met allemaal mensen, die allemaal uiteindelijk dood zouden gaan, en bedacht me toen dat uiteindelijk t aarde eraan zou gaan. Opeens vond ik het leven compleet zinloos, we gingen er toch allemaal aan. Dit zag ik niet als iets negatiefs, maar als iets normaals.
Op een gegeven moment voelde ik een beetje onbegrip, er was iets dat ik niet snapte, maar wat het was weet ik niet meer, ik raakte een beetje in paniek en was bang dat het fout zou gaan. Toen heb ik mn ogen dichtgedaan en beetje weggedroomd, weet nog geen eens meer precies waarover. Maar toen opeens werd ik soort van wakker, en wist niet meer wat er was gebeurd, wist niet meer wie ik was....
Toen was de trip ook voor het meeste afgelopen, voelde me nog wel vaag, heel erg onrustig, heb toen ook de hele nacht wakker gelegen, na te denken over wat ik allemaal had gezien.
Toen ik erover terug denk ben ik heel blij dat ik geen sitter had, had het gevoel dat ik alleen maar hartstikke geirriteerd zou raken van hem/haar, ookal zou het verstandiger zijn geweest.
(Dit was mn eerste trip, in eind maart. Tweede komt er vanavond nog aan
.
. Wat rustiger aan betere omgeving, erg leuk. Binnenkort weer denk ik 
. 
