Liefde is kut!
- Onderwerp starter Dione
- Startdatum
Ik denk dat liefde opzich perfect is, het enige risico dat je loopt is dat je je compleet in de ander verliest, en dat is nooit de bedoeling. Op de eerste plaats moet je zelf staan, en de band die je met jezelf hebt, daarbij hoort het leven dat je het liefst wilt leven, de dromen die je hebt, de vrienden die je waardevol vindt. Als je dat altijd op de voorgrond houdt, en je eigenwaarde niet laat afhangen van die speciale persoon in je leven, dan blijft diegene ook speciaal. Dan blijft er iets over om van te houden.... 
TechNora zei:Ik denk dat liefde opzich perfect is, het enige risico dat je loopt is dat je je compleet in de ander verliest, en dat is nooit de bedoeling. Op de eerste plaats moet je zelf staan, en de band die je met jezelf hebt, daarbij hoort het leven dat je het liefst wilt leven, de dromen die je hebt, de vrienden die je waardevol vindt. Als je dat altijd op de voorgrond houdt, en je eigenwaarde niet laat afhangen van die speciale persoon in je leven, dan blijft diegene ook speciaal. Dan blijft er iets over om van te houden....
Ik had het niet mooier kunnen zeggen...
Ik had vroeger ook de neiging om mezelf compleet te verliezen in iemand. De persoon heeft dan algauw genoeg van je als je continu belt en bij hem/haar wil zijn... Liefde is leuk maar het moet mijn dagelijkse routine niet in de weg gaan staan...
X
Liefde is echt niet kut hoor. Toen ik vroeger met een meisje was ik dacht toen echt dat ik verliefd was ik was er een halfjaartje mee samen. Maar er kwamen problemen met ouders/leerkrachten. Ze had namelijk een andere huidskleur. Dus ik moest haar laten gaan. Maar ik ben erachter gekomen dat dat niets was. Aan liefde kan je zoveel hebben, echt waar. Als je echt verliefd bent en dat is iedereen of heeft iedereen al meegemaakt dan is dat een van de beste gevoelens die er bestaan.
Het geeft je zo een happy gevoel, misschien als je ouder wordt verandert dit dat weet ik niet (ben 15). Maar liefde kan je zo een vullend gevoel geven dat niet veel dingen kunnen. Liefde kan je die steun geven die je echt altijd zoekt. Maar natuurlijk is liefde niet altijd mooi je kan je er ook echt kut door voelen. je kan er zo gebroken van worden dat niets je helpt of opbeurt maar uiteindelijk verandrrt dat. Voor degene die geen hoop meer hebben haal hem terug op liefde kan niet uit je leven. Er zijn mensen die zonder liefde leven maar geloof me die zijn écht niet gelukkig.
Het geeft je zo een happy gevoel, misschien als je ouder wordt verandert dit dat weet ik niet (ben 15). Maar liefde kan je zo een vullend gevoel geven dat niet veel dingen kunnen. Liefde kan je die steun geven die je echt altijd zoekt. Maar natuurlijk is liefde niet altijd mooi je kan je er ook echt kut door voelen. je kan er zo gebroken van worden dat niets je helpt of opbeurt maar uiteindelijk verandrrt dat. Voor degene die geen hoop meer hebben haal hem terug op liefde kan niet uit je leven. Er zijn mensen die zonder liefde leven maar geloof me die zijn écht niet gelukkig.
Liefde moet je zien, als een zaadje waar een expansie van, met liefde getinte, vertakkingen uit komen schieten. Vertakkingen die afhankelijk zijn van een bewustzijn en interacties.
Vertakkingen die eindigen met een smart pleidooi en wanneer dat is afgesloten; word een geest gevuld met souvenirs. Een souvenir voegt een stukje ontwikkeling toe. Souvenirs zorgen voor een schild die een individu om zijn werkelijke ik gaan vormen door de jaren heen. Niet dat levenservaring zorgt voor alleen een dikkere schild, maar levenservaring zorgt er ook voor; dat je schild goed in elkaar word gepuzzeld.
Je pad naar het geluk toe; duurt zo lang als je wilt dat het duurt.
De kunst is, om zo eerlijk mogelijk tegen jezelf te zijn.
Als jij je geliefde tegen komt; ben je ervan overtuigd, dat je hier je hele leven mee gaat delen.
Met zo'n illusie is het niet zo moeilijk, om jezelf voort te planten.
Door de jaren heen, stappen individuelen van liefde naar het houden van.
Het houden van; is voor mij niks meer dan een diep gewortelde liefde vol met souvenirs en droombeelden.
Liefde zorgt ervoor, dat je een eenheid gaat vormen met je geliefde.
Je groeit als het ware; diep in elkaar.
Dit moet jullie zo lang als dat mogelijk is, bij elkaar houden om jullie telgen gereed te maken voor de coöperatie.
Indien de nazaten zich van hun verwekkers hebben los gewricht.
Kunnen de stichters zich verder richten op hun geluk.
Hier zie je vaak, dat de individuelen uit hun eenheid stappen.
Dat is niet met iedereen zo!
Sommigen zijn onzeker en hebben zoiets van: verbetering zou er wel niet komen en blijven bij hun partner, terwijl ze misschien hun werkelijkheid toch wel anders willen beleven of ze zijn nog steeds hartstikke gelukkig en willen verder genieten van hun ideale droombeeld, waar ze in het begin van hun relatie, samen over na hebben gedacht of gaan hun droombeeld verder componeren.
Liefde is is een illusie, veroorzaakt door chemische stofjes waarmee 2 individuelen zich naar elkaar toe trekken, zodat er gewerkt kan worden aan: voortplanting!
_________________________________________________________________________________
Vertakkingen die eindigen met een smart pleidooi en wanneer dat is afgesloten; word een geest gevuld met souvenirs. Een souvenir voegt een stukje ontwikkeling toe. Souvenirs zorgen voor een schild die een individu om zijn werkelijke ik gaan vormen door de jaren heen. Niet dat levenservaring zorgt voor alleen een dikkere schild, maar levenservaring zorgt er ook voor; dat je schild goed in elkaar word gepuzzeld.
Je pad naar het geluk toe; duurt zo lang als je wilt dat het duurt.
De kunst is, om zo eerlijk mogelijk tegen jezelf te zijn.
Als jij je geliefde tegen komt; ben je ervan overtuigd, dat je hier je hele leven mee gaat delen.
Met zo'n illusie is het niet zo moeilijk, om jezelf voort te planten.
Door de jaren heen, stappen individuelen van liefde naar het houden van.
Het houden van; is voor mij niks meer dan een diep gewortelde liefde vol met souvenirs en droombeelden.
Liefde zorgt ervoor, dat je een eenheid gaat vormen met je geliefde.
Je groeit als het ware; diep in elkaar.
Dit moet jullie zo lang als dat mogelijk is, bij elkaar houden om jullie telgen gereed te maken voor de coöperatie.
Indien de nazaten zich van hun verwekkers hebben los gewricht.
Kunnen de stichters zich verder richten op hun geluk.
Hier zie je vaak, dat de individuelen uit hun eenheid stappen.
Dat is niet met iedereen zo!
Sommigen zijn onzeker en hebben zoiets van: verbetering zou er wel niet komen en blijven bij hun partner, terwijl ze misschien hun werkelijkheid toch wel anders willen beleven of ze zijn nog steeds hartstikke gelukkig en willen verder genieten van hun ideale droombeeld, waar ze in het begin van hun relatie, samen over na hebben gedacht of gaan hun droombeeld verder componeren.
Liefde is is een illusie, veroorzaakt door chemische stofjes waarmee 2 individuelen zich naar elkaar toe trekken, zodat er gewerkt kan worden aan: voortplanting!
_________________________________________________________________________________
True...Careless zei:
Helemaal mee eens!!Careless zei:en nog iets.... je kan ook gewoon lekker in de rondtte neuken...niets mis mee op zijn tijd, kijk eens verder dan het sprookjesverhaal en durf eens voor jezelf te kiezen
Heb een relatie van 8 jaar achter de rug... 6,5 jaar daarvan samengewoont en nu een jaartje getrouwd (scheiding in volle gang
) Eerste paar maanden heb ik me idd helemaal suf, in de rondte, op en neer, heen en weer en dat keer op keer( :P ), geneukt en dat beviel me prima!!! Nu sinds anderhalve maand weer een nieuwe relatie en dat voelt ook weer supersupersuper goed
Dus wat mij betreft: Love Rulezzzz hihi
Hier volgt waarom ik liefde kut vind (en ik laat het er maar ineens allemaal uit):
Er is dus een meisje waar ik heel goed mee overeen kwam, ik kon ermee lachen, praten en flirten tegen de sterren op.
's Avonds laat kon ik er uren mee praten op msn, over eender wat. We voelden mekaar echt goed aan en er is altijd wel een soort van bewustzijn geweest dat we mekaar graag hadden. Pas na een tijdje merkte ik dat het van haar kant echt serieus werd. Ik kreeg lieve berichtjes toegestuurd, de gesprekken begonnen steeds ernstiger te worden en er zaten steeds meer en meer verborgen boodschappen in haar uitspraken.
Op een moment dacht ik van "wow, dit gaat me veel te snel", ik weet niet waarom. Dus ik zei haar dat ik voorlopig niets wou beginnen, hier was ze zeer droevig om. We hebben nog vele haat/liefde gesprekken gehad op msn en via sms. Ik probeerde haar te troosten en haar erop te wijzen dat ik haar nog altijd even graag had en dat het gewoon te snel ging: ik wou haar eerst beter leren kennen en alles op het gemak doen.
Na enkele van deze gesprekken heb ik haar dan toch kunnen overtuigen van mijn goede bedoelingen, dat ik het echt goed met haar voor had.
Na 1 of 2 dagen vroeg ze me plots om een film te komen kijken bij mij thuis, ze vroeg specifiek een romantische film. Ik zei haar dat het oké was en dat we nog wel zouden afspreken, dan zou ze ook blijven slapen.
Door omstandigheden (vooral slechte timing) hebben we dit niet kunnen doen en het zo een beetje op z'n beloop gelaten. Ik heb haar zo'n maand niet gezien, maar wel nog altijd op msn gepraat, hoewel de gesprekken niet meer van dezelfde aard waren, af en toe laaiden de gevoelens terug op.
Toen ik drie à vier weken geleden op vakantie vertrok naar spanje vroeg ze me een lief kaartje te sturen, wat ik uiteindelijk niet kunnen doen heb omdat het adres in mijn gsm stond die daar stuk was gegaan, maar goed ik zei haar wel dat ik er een zou sturen en dat was ik ook echt van plan.
Ik heb daar veel tijd gehad om na te denken over de situatie en ik besefte steeds meer en meer hoe belangrijk ze wel niet was voor mij, en hoe goed ik er mee overeen kwam dus ik dacht "we kunnen het eens proberen".
Toen ik een paar dagen terug in België was, heb ik dan toch maar contact met haar opgenomen en haar uitgelegd dat ik klaar was om iets te beginnen.
En hier begint mijn deel van de ellende...
Toen ik haar dit zei, zei ze dat ze ondertussen heel even met een jongen geweest was en dat ze er niet klaar voor was om nu al weer iets te beginnen. Hoe moeilijk en spijtig ik dit ook vond, ik heb haar gezegd dat ik wel zou wachten.
Tegen dit punt had ik al vakantiewerk gevonden, 's nachts wanneer iedereen net uitgaat, moet ik werken en overdag slaap ik, dus ik besefte dat contact houden helemaal niet makkelijk zou zijn.
Twee dagen voor ik moest beginnen werken was er een festival in mijn stad waar zij natuurlijk ook was. Er werden veel blikken gewisseld en na een tijdje kwam ze mijn hand vastnemen dus ik dacht dat het wel goed zat. Op het einde van de avond toen ik moest vertrekken hebben we dan eindelijk gekust, totaal onverwachts eigelijk (en zij was begonnen!).
Ik ben die nacht al glimlachend in mijn bed gekropen, denkend dat alles nu wel goed zou komen.
De volgende dag zei ik haar dat "ze zich geen zorgen moest maken, dat die kus voor mij wel iets betekende" (ik dacht dat ze weer gevoelens voor mij had). Alles wat ik terugkreeg was "sorry, maar voor mij niet" en dan nog iets wat ik niet meer weet.
Ik dacht dat ik gek werd, ik stuurde haar verscheidene berichten en kreeg op niets meer een antwoord. Ik begon echt paranoïa te worden en belde haar, rarara, ze nam niet op.
Ik vroeg / vraag me af wat ik nu eigelijk verkeerd had gedaan en werd er echt gek van, ik kreeg ook geen woordje uitleg meer.. op een bepaald moment kom ik ze toch nog even tegen op msn en ik vroeg haar af te spreken om te praten over alles wat er gebeurd was. Ze antwoordde dat ze even niet wou afspreken en excuseerde haar. Zo onderdanig als ik me voelde zei ik dat het oké was, dat ik wel zou wachten...
Nu werk ik al een week en heb in al die tijd niets meer van haar gehoord, ik heb haar nog een smsje gestuurd maar ook geen antwoord gekregen.
Ik loop me constant af te vragen wat ik nou verkeerd gedaan heb, als ik iets anders kon doen of als ze nou überhaupt kwaad is of niet en waarom dan. Een vriend vertelde me dat ze inmiddels ook had geprobeerd van zijn hand vast te nemen, snik snik..
Ik hang nu echt aan de grond genageld, vind geen plezier meer in niets, heb geen zin om maandag weer te gaan werken en kan de onzekerheid niet meer aan. Ik heb veel negatieve gedachten in mijn hoofd en geraak er niet vanaf, ik vind het vooral erg om er niets van te horen.
Ligt het aan de leeftijd? (ik ben 19, zij 16)
Ligt het aan mij? (wtf doe ik verkeerd?)
Had ik iets anders kunnen doen? (wat dan?)
Wat is ze nu aan het doen?
Denkt ze er eigelijk nog wel aan?
Dit zijn allemaal gedachten die in mijn hoofd rondspoken en waar ik niet vanaf raak.
Ik kan er niet meer tegen en ik ben nu al de hele nacht wakker
Ik ben wel min of meer opgelucht dat ik het eens kunnen vertellen heb, hoe moeilijk dit ook was.
Voor diegenen die dit allemaal gelezen hebben, dank je voor de tijd en reacties zijn altijd vrij.
Wel vraag ik geen negatieve reacties op mijn persoon (bv van jcutter), ik voel me namelijk zo al slecht genoeg, dank je....
Tips om het "weer goed te maken" zijn ook welkom
Er is dus een meisje waar ik heel goed mee overeen kwam, ik kon ermee lachen, praten en flirten tegen de sterren op.
's Avonds laat kon ik er uren mee praten op msn, over eender wat. We voelden mekaar echt goed aan en er is altijd wel een soort van bewustzijn geweest dat we mekaar graag hadden. Pas na een tijdje merkte ik dat het van haar kant echt serieus werd. Ik kreeg lieve berichtjes toegestuurd, de gesprekken begonnen steeds ernstiger te worden en er zaten steeds meer en meer verborgen boodschappen in haar uitspraken.
Op een moment dacht ik van "wow, dit gaat me veel te snel", ik weet niet waarom. Dus ik zei haar dat ik voorlopig niets wou beginnen, hier was ze zeer droevig om. We hebben nog vele haat/liefde gesprekken gehad op msn en via sms. Ik probeerde haar te troosten en haar erop te wijzen dat ik haar nog altijd even graag had en dat het gewoon te snel ging: ik wou haar eerst beter leren kennen en alles op het gemak doen.
Na enkele van deze gesprekken heb ik haar dan toch kunnen overtuigen van mijn goede bedoelingen, dat ik het echt goed met haar voor had.
Na 1 of 2 dagen vroeg ze me plots om een film te komen kijken bij mij thuis, ze vroeg specifiek een romantische film. Ik zei haar dat het oké was en dat we nog wel zouden afspreken, dan zou ze ook blijven slapen.
Door omstandigheden (vooral slechte timing) hebben we dit niet kunnen doen en het zo een beetje op z'n beloop gelaten. Ik heb haar zo'n maand niet gezien, maar wel nog altijd op msn gepraat, hoewel de gesprekken niet meer van dezelfde aard waren, af en toe laaiden de gevoelens terug op.
Toen ik drie à vier weken geleden op vakantie vertrok naar spanje vroeg ze me een lief kaartje te sturen, wat ik uiteindelijk niet kunnen doen heb omdat het adres in mijn gsm stond die daar stuk was gegaan, maar goed ik zei haar wel dat ik er een zou sturen en dat was ik ook echt van plan.
Ik heb daar veel tijd gehad om na te denken over de situatie en ik besefte steeds meer en meer hoe belangrijk ze wel niet was voor mij, en hoe goed ik er mee overeen kwam dus ik dacht "we kunnen het eens proberen".
Toen ik een paar dagen terug in België was, heb ik dan toch maar contact met haar opgenomen en haar uitgelegd dat ik klaar was om iets te beginnen.
En hier begint mijn deel van de ellende...
Toen ik haar dit zei, zei ze dat ze ondertussen heel even met een jongen geweest was en dat ze er niet klaar voor was om nu al weer iets te beginnen. Hoe moeilijk en spijtig ik dit ook vond, ik heb haar gezegd dat ik wel zou wachten.
Tegen dit punt had ik al vakantiewerk gevonden, 's nachts wanneer iedereen net uitgaat, moet ik werken en overdag slaap ik, dus ik besefte dat contact houden helemaal niet makkelijk zou zijn.
Twee dagen voor ik moest beginnen werken was er een festival in mijn stad waar zij natuurlijk ook was. Er werden veel blikken gewisseld en na een tijdje kwam ze mijn hand vastnemen dus ik dacht dat het wel goed zat. Op het einde van de avond toen ik moest vertrekken hebben we dan eindelijk gekust, totaal onverwachts eigelijk (en zij was begonnen!).
Ik ben die nacht al glimlachend in mijn bed gekropen, denkend dat alles nu wel goed zou komen.
De volgende dag zei ik haar dat "ze zich geen zorgen moest maken, dat die kus voor mij wel iets betekende" (ik dacht dat ze weer gevoelens voor mij had). Alles wat ik terugkreeg was "sorry, maar voor mij niet" en dan nog iets wat ik niet meer weet.
Ik dacht dat ik gek werd, ik stuurde haar verscheidene berichten en kreeg op niets meer een antwoord. Ik begon echt paranoïa te worden en belde haar, rarara, ze nam niet op.
Ik vroeg / vraag me af wat ik nu eigelijk verkeerd had gedaan en werd er echt gek van, ik kreeg ook geen woordje uitleg meer.. op een bepaald moment kom ik ze toch nog even tegen op msn en ik vroeg haar af te spreken om te praten over alles wat er gebeurd was. Ze antwoordde dat ze even niet wou afspreken en excuseerde haar. Zo onderdanig als ik me voelde zei ik dat het oké was, dat ik wel zou wachten...
Nu werk ik al een week en heb in al die tijd niets meer van haar gehoord, ik heb haar nog een smsje gestuurd maar ook geen antwoord gekregen.
Ik loop me constant af te vragen wat ik nou verkeerd gedaan heb, als ik iets anders kon doen of als ze nou überhaupt kwaad is of niet en waarom dan. Een vriend vertelde me dat ze inmiddels ook had geprobeerd van zijn hand vast te nemen, snik snik..
Ik hang nu echt aan de grond genageld, vind geen plezier meer in niets, heb geen zin om maandag weer te gaan werken en kan de onzekerheid niet meer aan. Ik heb veel negatieve gedachten in mijn hoofd en geraak er niet vanaf, ik vind het vooral erg om er niets van te horen.
Ligt het aan de leeftijd? (ik ben 19, zij 16)
Ligt het aan mij? (wtf doe ik verkeerd?)
Had ik iets anders kunnen doen? (wat dan?)
Wat is ze nu aan het doen?
Denkt ze er eigelijk nog wel aan?
Dit zijn allemaal gedachten die in mijn hoofd rondspoken en waar ik niet vanaf raak.
Ik kan er niet meer tegen en ik ben nu al de hele nacht wakker
Ik ben wel min of meer opgelucht dat ik het eens kunnen vertellen heb, hoe moeilijk dit ook was.
Voor diegenen die dit allemaal gelezen hebben, dank je voor de tijd en reacties zijn altijd vrij.
Wel vraag ik geen negatieve reacties op mijn persoon (bv van jcutter), ik voel me namelijk zo al slecht genoeg, dank je....
Tips om het "weer goed te maken" zijn ook welkom
Veel meisjes (en ook jongens) verliezen hun interesse in iemand waarvan ze weten dat diegene gek op hen is. Zolang iemand zegt hen niet te hoeven zien ze het als een uitdaging diegene voor zich te winnen. Het onmogelijke van de liefde brengt spanning, en daar kicken ze op. Je kunt het vergelijken met een kat die zijn belangstelling voor een speeltje verliest wanneer deze stil blijft liggen. Het is dus zaak altijd in beweging te blijven. Tenminste als je zo iemand wilt, het zal altijd een spel blijven van toenadering zoeken/zich terugtrekken.
Op het moment dat jij dus aangeeft dat je haar wilt, wordt het voor haar minder interessant... Ik weet natuurlijk niet zeker of dit is wat er aan de hand is in jouw geval, maar het zou er op zn minst iets mee te maken kunnen hebben.
Op het moment dat jij dus aangeeft dat je haar wilt, wordt het voor haar minder interessant... Ik weet natuurlijk niet zeker of dit is wat er aan de hand is in jouw geval, maar het zou er op zn minst iets mee te maken kunnen hebben.
Vrouwen houden van spanning, klootzakken, geld, verassingen, een psychiater, een broer, iemand die goed in bed is, iemand waarvan ze nog wat kunnen leren, iemand die ze interessant vinden enz enz blablablablabuzzrider zei:
Terwijl mannen ervan houden, om aan dit soort eisen te moeten voldoen
Het bovenstaande kan allemaal, maar er kan ook iets anders aan de hand zijn.
Zij is 16. Een leeftijd waar de cocktail van gevoelens in je hoofd nog volop borrelt. Je bent hard bezig om op te bloeien tot de persoon die je je hele leven zal zijn. Dit brengt een flinke dosis onzekerheid met zich mee.
Als ik dit verhaal lees, is er een flinke achtbaan van gevoelens in het spel. Blinde verliefdheid en onzekerheid wisselen elkaar in hoog tempo af. Als de een wil, twijfelt de ander (meerdere keren). Hierdoor wordt de onzekerheid alleen maar versterkt en de angst om gekwetst te worden alleen maar groter. Je gevoelens worden niet (op tijd) beantwoord en je zoekt toch een plek om die gevoelens die je hebt te laten vloeien.
Ik denk zelf dat jullie
1. door ongelukkige timing elkaar helemaal gek hebben gemaakt van de onzekerheid en de pijn, die aan liefde vast kan zitten.
2. jullie elkaar te weinig rust hebben gegeven om de gevoelens te laten bedaren. Daardoor zijn er dingen gebeurd waar jullie allebei spijt van hebben.
Ik heb dit zelf een keer meegemaakt en helaas is mijn vriendschap daaraan ten onder gegaan.
Wat je volgens mij het beste kan doen, is elkaar eerst een tijd met rust te laten (bv. een maand) om tot bezinning te komen. Spreek daarna een keer met elkaar af en probeer samen duidelijk te krijgen wat jullie het liefste willen. Wees open en eerlijk tegen elkaar.
Op dit moment is het belangrijkste dat jullie allebei weten waar jullie aan toe zijn. Voorkom teleurstelling achteraf of valse hoop, want dit sloopt uiteindelijk alles wat je lief is.
Heb je nog vragen of wil je er over praten, let me know.
Good luck mate
Zij is 16. Een leeftijd waar de cocktail van gevoelens in je hoofd nog volop borrelt. Je bent hard bezig om op te bloeien tot de persoon die je je hele leven zal zijn. Dit brengt een flinke dosis onzekerheid met zich mee.
Als ik dit verhaal lees, is er een flinke achtbaan van gevoelens in het spel. Blinde verliefdheid en onzekerheid wisselen elkaar in hoog tempo af. Als de een wil, twijfelt de ander (meerdere keren). Hierdoor wordt de onzekerheid alleen maar versterkt en de angst om gekwetst te worden alleen maar groter. Je gevoelens worden niet (op tijd) beantwoord en je zoekt toch een plek om die gevoelens die je hebt te laten vloeien.
Ik denk zelf dat jullie
1. door ongelukkige timing elkaar helemaal gek hebben gemaakt van de onzekerheid en de pijn, die aan liefde vast kan zitten.
2. jullie elkaar te weinig rust hebben gegeven om de gevoelens te laten bedaren. Daardoor zijn er dingen gebeurd waar jullie allebei spijt van hebben.
Ik heb dit zelf een keer meegemaakt en helaas is mijn vriendschap daaraan ten onder gegaan.
Wat je volgens mij het beste kan doen, is elkaar eerst een tijd met rust te laten (bv. een maand) om tot bezinning te komen. Spreek daarna een keer met elkaar af en probeer samen duidelijk te krijgen wat jullie het liefste willen. Wees open en eerlijk tegen elkaar.
Op dit moment is het belangrijkste dat jullie allebei weten waar jullie aan toe zijn. Voorkom teleurstelling achteraf of valse hoop, want dit sloopt uiteindelijk alles wat je lief is.
Heb je nog vragen of wil je er over praten, let me know.
Good luck mate
@ phy en technora:
jullie raad heeft me al een deel op de goede weg geholpen. Ik denk ook dat de leeftijd hier iets mee te maken heeft, zoals je zegt is alles veel te snel gegaan.
We zouden mekaar inderdaad best een tijdje niet zien, hoe moeilijk dit ook zal zijn.
Ze zei me gisteren even op msn dat ze me heel graag heeft en me niet wil kwetsen dus het is nu volgens mij afwachten geblazen..
alvast heel hard bedankt, het heeft me weer een beetje moed gegeven
jullie raad heeft me al een deel op de goede weg geholpen. Ik denk ook dat de leeftijd hier iets mee te maken heeft, zoals je zegt is alles veel te snel gegaan.
We zouden mekaar inderdaad best een tijdje niet zien, hoe moeilijk dit ook zal zijn.
Ze zei me gisteren even op msn dat ze me heel graag heeft en me niet wil kwetsen dus het is nu volgens mij afwachten geblazen..
alvast heel hard bedankt, het heeft me weer een beetje moed gegeven
Welhallodaar
Bewuste gebruiker
ik heb gehoord dat heroïne even lekker is als liefde of in sommige gevallen zelfs lekkerder
TechNora zei:
Klopt eigenlijk wel..
Je toont totaal geen interesse in een persoon en die doet zoveel moeite om je te krijgen en wanneer je eindelijk toegeeft dat je ook gevoelens hebt, ben je lucht voor hem/haar..
Onverstaanbaar..
Wat moet je dan eigenlijk?? Nooit een relatie met die persoon beginnen uit angst dat hij zijn interesse in jou zal verliezen??
Daar zit zeker een grote kern van waarheid in. Vaak is het spannend om achter iemand aan te gaan, of om door iemand achter na gezeten te worden. Stukje spanning, stukje avontuur maakt zoiets wel speciaal. Is eenmaal de relatie er dan is er voor sommige mensen al een stuk spanning weg.
Zelf herken ik me hierin ook wel. Een jaar lang heeft een meid tegen mij kenbaar gemaakt dat ze gevoelens voor me heeft. Tussen ons is er veel meer gebeurd dan praten en er zijn dus ook momenten geweest dat ik wat voor haar heb gevoeld. Er zijn ook momenten geweest dat ik er niet klaar voor was. Om de een of andere rede toch nooit de knoop doorgehakt, en nu is de knoop definitief doorgehakt. Ze heeft tegenwoordig een vriend waar ze gelukkig mee is.
Het kutste aan liefde vind ik de onbereikbare liefde, oftewel de verboden liefde.
Bijvoorbeeld als degene waar je iets voor voelt al een relatie heeft. Dahm, das pas kut :P
Moet je dan aan jezelf denken, aan hem of haar, of aan de vriend of vriendin haha.
Wie herkent zich hier in?
Zelf herken ik me hierin ook wel. Een jaar lang heeft een meid tegen mij kenbaar gemaakt dat ze gevoelens voor me heeft. Tussen ons is er veel meer gebeurd dan praten en er zijn dus ook momenten geweest dat ik wat voor haar heb gevoeld. Er zijn ook momenten geweest dat ik er niet klaar voor was. Om de een of andere rede toch nooit de knoop doorgehakt, en nu is de knoop definitief doorgehakt. Ze heeft tegenwoordig een vriend waar ze gelukkig mee is.
Het kutste aan liefde vind ik de onbereikbare liefde, oftewel de verboden liefde.
Bijvoorbeeld als degene waar je iets voor voelt al een relatie heeft. Dahm, das pas kut :P
Moet je dan aan jezelf denken, aan hem of haar, of aan de vriend of vriendin haha.
Wie herkent zich hier in?
^Ikke!!
Er is al een jaar lang, een meisje op mij verliefd, maar via hyves kwam ik er achter, dat ze al een vriend heeft. Dus ik onderneem geen actie, want ik heb een schijt hekel aan zulke vrouwen.
En als ik bij vrienden ben, merk ik altijd wel; dat hun vriendin mij reuze interessant vinden. Zo gaan ze bijv. aan je kont zitten of met je stoeien als hun vriendje (mijn kameraad dus) weg is of ze geven te subtiele hints weg met dat ze je leuk vinden. Zo zat ik met een paar vrienden bier te drinken en wijs te praten over relaties. Toen zei zo'n meisje: jeff, wij hebben eigenlijk ook een relatie he...*knipoog* En tja, toen werd het even stil en dat voelde vet ongemakkelijk voor mij aan.
Jongens kunnen net zo gemeen zijn, als vrouwen hoor vrouwen!! Want zo probeerde een kameraad, mij slecht te laten praten over de vriendin van een andere kameraad die weg was. Dat soort geintjes. Gelukkig heb ik dit altijd wel snel in de gaten, maar het is zo kut; dat je steeds op moet letten, maar aan de andere kant, is dat ook wel weer leerzaam.
Er is al een jaar lang, een meisje op mij verliefd, maar via hyves kwam ik er achter, dat ze al een vriend heeft. Dus ik onderneem geen actie, want ik heb een schijt hekel aan zulke vrouwen.
En als ik bij vrienden ben, merk ik altijd wel; dat hun vriendin mij reuze interessant vinden. Zo gaan ze bijv. aan je kont zitten of met je stoeien als hun vriendje (mijn kameraad dus) weg is of ze geven te subtiele hints weg met dat ze je leuk vinden. Zo zat ik met een paar vrienden bier te drinken en wijs te praten over relaties. Toen zei zo'n meisje: jeff, wij hebben eigenlijk ook een relatie he...*knipoog* En tja, toen werd het even stil en dat voelde vet ongemakkelijk voor mij aan.
Jongens kunnen net zo gemeen zijn, als vrouwen hoor vrouwen!! Want zo probeerde een kameraad, mij slecht te laten praten over de vriendin van een andere kameraad die weg was. Dat soort geintjes. Gelukkig heb ik dit altijd wel snel in de gaten, maar het is zo kut; dat je steeds op moet letten, maar aan de andere kant, is dat ook wel weer leerzaam.
Mindgamer zei:
Dat zijn inderdaad zeer ongemakkelijke en nare situaties!
Moet je dan voor je gevoel of voor je hersenen kiezen haha.
Ik herken het goed. Maar dan was de jongen maar een zeer vage kennis, waar ik niks mee heb.
Ook waren de dame en ik destijds verreweg van nuchter. Ai ai dat maakte het allemaal erg moeilijk haha. Uiteindelijk heb ik toch maar gekozen om een relatie niet stuk te maken en gewoon als vrijgezel verder door het leven te gaan.
Laten we er met zijn alle maar een leerpunt uithalen:
Als je gevoelens voor iemand hebt die al een relatie heeft, en meneer of mevrouw gaat er in diep in mee ... dan kun je er misschien beter mee stoppen. Want wie zegt dat hij of zij niet hetzelfde doet als jij met hem of haar een relatie hebt.
Flameon zei:
Het liefst vermijd ik dat soort type mensen. Ik heb veel liever mensen om me heen waarvan ik weet wat ik aan ze heb. Ik heb een grafhekel aan achterdeurenpolitiek en als iemand dat bij mij flikt is het meteen de laatste keer.
Eerlijk duurt het langst!
Ik geloof trouwens dat er maar weinig mensen zijn die er op uit zijn om mensen te kwetsen of te behandelen als oud vuil. Vaak zit daar iets achter. Onzekerheid, een niet verwerkte trauma of iets dergelijks.
En zo is het maar net, alleen is dit bij singels ook mogelijk natuurlijk. Maar ik zou zo'n meisje echt nooit goed kunnen behandelen, puur omdat ze destijds haar vriend heeft gedumpt voor mij. Bij andere mensen zou dit hun ego strelen, maar ik ga zo'n meisje juist haten en er alles aan doen, om haar psychisch gek te maken. Vandaar dat ik niet aan zo'n relatie begin en zo'n meisje keihard ga negeren. Wat trouwens kan zorgen voor een nog vervelende effect en dat is dat ze je gaan aanspreken
Vandaag ging ik boodschappen doen en kwam ik dat ene blonde meisje dus tegen. Haar vriend die weet er overigens niet mee om te gaan, want als hij mij in de ogen kijkt, word hij rood...Tja, ik zou er ook niet echt goed mee om kunnen gaan natuurlijk. Maar hij weet er dus van. Maar het voelt wel vervelend, als je ziet dat, dat meisje oogcontact met je probeert te maken en je loopt haar gewoon voorbij, zonder haar aan te kijken, terwijl je zelf al een tijd op zoek bent, naar liefde, want dat is iets wat moet Soms denk ik gewoon echt; of het niet beter is, om dit behoefte weg te stoppen. Maar dat is weer onmogelijk. Zo creëer je dus depressies en dergelijke. Maar dit zijn klote situaties.Die relatie staat waarschijnlijk op knappen. Je gaat niet op zoek als je een goede relatie hebt. Wat ik zo sneu vind, is dat zij het blijkbaar niet op kan brengen om de relatie te beeindigen.
Ik vind het zo naaiend laag als iemand 'overstapt' naar een andere vriend. Heb dan het lef om een punt achter je huidige relatie te zetten.
Ik vind het zo naaiend laag als iemand 'overstapt' naar een andere vriend. Heb dan het lef om een punt achter je huidige relatie te zetten.
Mindgamer zei:Hmm, ik denk niet dat de relatie van dat blonde meisje; op knappen staat hoor. Tijdens het afrekenen in de supermarkt, werden we verliefd op elkaarphy zei:Dit heb ik meerdere malen terug gehoord, van vage kennissen die haar ook wel kennen.
Ok.
Tja, keuzes maken is moeilijk moeilijk...!
Inderdaad.phy zei:Mindgamer zei:Hmm, ik denk niet dat de relatie van dat blonde meisje; op knappen staat hoor. Tijdens het afrekenen in de supermarkt, werden we verliefd op elkaarphy zei:
Ok.
Tja, keuzes maken is moeilijk moeilijk...!
Ik koos ervoor, om haar te negeren, maar dit doe ik al een jaar en als ik per ongeluk wel aan kijk; dan begint ze weer te lachen en word ze rood. En dat na een fucking jaar! Ik snap dat echt niet hoor. Waarom is ze na een jaar, nog steeds zo vaag...Waarom negeert ze mij ook gewoon niet :P Dat deed een ander zwaar lekker wijf wel, toen ik haar ging negeren....
Similar threads
