suzanne_k zei:
Maar hoe makkelijk t ook klinkt .. terwijl ik zelf misschien wel dieper in de shit zit als jouw.. ik probeer altijd positief in t leven te blijven staan. Totaly WASTED!!
Zolang je die positieve levenshouding niet kwijt bent, heb je de kracht om de strijd te winnen, Suzanne. Sterker nog: als je het echt wilt, dan zal je de witte sloper verslaan voor hij jou velt.
Het is inderdaad goed om een nieuwe 'hobby' te zoeken, aangename afleiding te vinden die je in vervoering brengt zodat je steeds minder aan cocaine gaat denken. Hopelijk win je hiermee ook de aangetaste delen van je identiteit terug. Want de coca tast door zijn obsessieve aanwezigheid in het gevoel en denken je persoonlijkheid en karakter aan. Voor ik zo stom was om eraan te beginnen werd ik als beginnend wetenschapper aangenaam in beslag genomen door mijn vakgebied en door het organiseren van normale leuke dingen met vrienden. Nu worden mijn dagen voor 80% gevuld met de strijd in mijn bewustzijn tegen de witte demon. Met het vechten om niet (ernstig?) verslaafd te worden en proberen mijn oude harmonie terug te vinden. Waarschijnlijk herken je dit. Uit je verhaal blijkt dat je heel goed weet waar je naar terug verlangt: naar de tijden dat je nog in balans was en die vervloekt lekkere substantie niet aan je liep te trekken en te knagen.
Sta er op je moeilijke momenten bij stil dat je oude vertrouwde zelfvertrouwen iets duurzaams, iets bestendigs is en dat het niet verdwenen is maar ondergesneeuwd door het patroon van slechte gewoontes dat zich ontwikkeld heeft. Realiseer jezelf dat je vertrouwde identiteit sterker zal zijn als je deze moeilijke periode overwonnen hebt. Anything that doesn't kill you makes you stronger!!! Het lekkere van de coke-roes is vluchtig. Een hevige kick die je met een leeg, dof gevoel achterlaat omdat het niets meer is dan een vlucht naar een ultieme horizon die je toch nooit zal bereiken. Die grens kan je enkel oversteken als de cocaine je de dood injaagd.
Denk ook dat het beter is om dit gevecht samen met iemand aan te gaan of professionele hulp te zoeken. Ben zelf zeer goed thuis op het gebied van de psychologie maar mij lukt het in mijn uppie ook niet om langer dan een paar weken clean te blijven. Sigmund Freud snoof er ook flink op los en slaagde er geloof ik pas na 8 jaar in om los van de coca te komen. Maar jou gaat het sneller lukken! Zorg in ieder geval dat je er voor de herfst van af bent, want dan en in de winter wordt het zwaarder om je zonder cocaine ok te voelen.
Buit het zonlicht uit. Ga de komende tijd zoveel mogelijk naar buiten. Ga lekker wandelen, fietsen en zwemmen in het zonnetje. Zonlicht, beweging en goede voeding zijn cruciale factoren om je door de drugs verstoorde dopaminehuishouding weer op peil te krijgen. Kijk op de momenten dat de honger naar coke afgenomen is en je je oude vertrouwde identiteit weer door je lijf voelt stromen om je heen en zie dan hoe rijk en mooi de wereld zonder dope kan zijn. Besef dan hoe zonde het is om dat op het spel te zetten door een spiegel vol lijnen schoon te snuiven.
Herken je zwakke punten en je kracht en je zult op de door jou begeerde horizon afstevenen.
.. Maar waar een wil is daar is ook een weg. Alleen een weg wat ik nog nooit helemaal uit ben gelopen en uit eindelijk me voor oogde doel / doelen dus ook niet waar heb kunnen maken. Dus ben ik ook toch wel weer teleur gesteld in mezelf en soms zo vaak de situatie door dacht en mogelijke oplossingen toe gepast. Maar t maakt t allemaal nog moeilijker omdat ik er nog altijd van geniet. 
