Ik ben nieuw hier en heb vroeger eens LSD gebruikt. Toen ervoer ik alsof ik iets leuk zag, een gedachte opkwam, er zelfspraak was die dan overging in een lied enzovoort. Een oneindige stroom aan associaties zonder dat er iets stabiel was wat ik als 'mezelf' kon aanduiden. Het was alsof mijn zelfspraak, die ik tot dan toe als 'mezelf' zag, plots even vluchtig was in de continue stroom van opkomenende en wegebbende associaties aan mooie en lelijke indrukken die als een dans bleven komen en gaan. Ik golfde mee op een onstuimige rivier op LSD die niet te stoppen was en er was nergens meer een houvast dat ik als 'mezelf' kon duiden. Is dat wat men 'ego dood' noemt?
Is dat wat er gebeurt wanneer de default mode network in de hersenen stopt met werken?
Ik denk niet dat je het zo ingewikkeld hoeft te zien. Wat gebeurd, is dat je stopt met je identiteit in je gedachten te zoeken.
Je "ik" is slechts 1 van je gedachten. Wat er dan gebeurd tijdens een dergelijke ego-oplossing (ik vind dit gevoelsmatig een beter woord, omdat het ook deels kan zijn), is dat je inderdaad ziet dat jijzelf niet in die stroom van gedachten bent. Voorheen (voor de ego-oplossing) identificeerde je jezelf met bepaalde delen van die gedachtenstroom (de ik-gedachte), maar nu zie je dat álles dat je kunt zien, niet jezelf kan zijn. Immers: jij ziet dat komen én gaan, terwijl jij er al was om het te zien komen en er nog bent terwijl je het ziet gaan.
Nu zou ik graag op een dag weer LSD nemen of iets soortgelijks en een stap verder gaan en mijn ego volledig doen oplossen om zo 'een doorbraakervaring' te bereiken, waarover de mystici onder de psychonauten praten. Is dit mogelijk met LSD? Met welke psychedelische drug is dit het best geschikt? Misschien 5MeO DMT, maar dat is voor een complete beginner als ik niet geschikt. Dank als je wat informatie kan geven.
Ja dit kan. Het kan met praktisch alle psychedelische drugs, al zullen sommigen je (veel) meer forceren naar een dergelijke ervaring, zoals 5MeO-DMT.
Daarnaast: een dergelijke ervaring is dus ook echt dat: een ervaring. En ook ervaringen komen en gaan. Psychedelica kunnen het laten lijken alsof ego-dood een heel spectaculair iets is, terwijl de realisatie van ego-dood juist heel erg subtiel is. Er gaat namelijk niet écht iets dood, omdat er in eerste instantie geen ego is. Het is een illusie die (tijdelijk) stopt. En als de geest nog erg gehecht is aan de illusie, kan deze de ervaring zo interpreteren als enorm heftig. Ik zeg dit even, omdat ik zelf vele jaren terug gefascineerd werd door die spectaculaire ervaring die je kunt hebben op psychedelica en dit tegenover nuchterheid en het normale leven zette. Dit zorgde ervoor dat ik eigenlijk altijd verlangde terug te keren naar zo'n ego-oplossing/ego-dood ervaring. Zoiets is wel een reëel gevaar, om teveel gericht op die ervaring te worden.
Maar je kunt dus inderdaad ook met LSD dergelijke ervaringen hebben hoor. Al helpt het wel enorm om dan de juiste (mind)set en setting daarvoor te creëren, door een onderzoekende instelling te hebben (wat zijn gedachten eigenlijk? wie ben ik? wat is bestaan?) en in een rustige omgeving te trippen.
Als dit je eenmaal interesseert, zal het je nooit meer loslaten.

Dat kan gelukkig ook op een gezonde manier, zonder dat je gaat leven voor die ultieme ervaringen die je op psychedelica kunt hebben. Het blijft mij dagelijks fascineren, dit "fenomeen" van ego-oplossing/ego-dood, als je het een fenomeen zou kunnen noemen. Het is het eeuwige mysterie dat je zelf bent, voorbij je aangenomen persoonlijke identiteit/ego.