Eerste keer 2cb - Rollercoaster van emoties

[BasvanHoven]

VOORWOORD
Hoi allemaal,

Een tijd geleden had ik besproken om met wat klasgenoten 2c-b te nemen, voor ons allemaal de eerste keer. Langzaamaan zijn er steeds meer mensen afgehaakt. Nu zat ik met drie 2c-b pillen van 30 mg opgescheept. Ze zijn getest door een vriend, die uiteindelijk ook is afgehaakt op het laatste moment. In plaats van deze drie pillen te bewaren voor ‘a rainy day’, kwam ik op het geniale idee om er eentje in te nemen in mijn eentje. Het is voor mij de eerste keer dat ik een (licht) psychedelisch middel tot mij heb genomen. Het was een bizarre trip, leunend naar bad trip maar niet zo erg dat ik het gevoel heb te zijn doorgedraaid. Wat mensen zeggen klopt: er is zeker een mate van zelfcontrole aanwezig bij 2c-b. Het gekke is, ik wist diep van binnen dat het niet een heel goed idee was om dit te gaan doen, maar heb het alsnog gedaan. Of ik er uiteindelijk iets aan heb gehad? Zeker. Het leven is nu zoveel meer waardevol voor mij geworden. En bedenk, dit is een van de lichtste psychedelica die er zijn. Het heeft mij een andere kijk op mijn leven gegeven. Ik weet nu wat belangrijk is. En ik weet nu wat ik links moet laten liggen. Het was een van de meest intense shit die ik ooit heb doorgemaakt, zeker niet prettig, maar ik voel me nu herboren. Come at me life, I'll eat you raw!

DE TRIP
19:30 (Tijd na inname - 0:00 uur)
Het begon ongeveer om half acht. Ik had aardappelen, kipfilet en broccoli gegeten, mijn favoriete maaltijd (nogal saai, I know). Ik voelde me redelijk uitgerust en was ietwat gespannen. Mijn kamer was opgeruimd, ik had wat voorbereidingen getroffen qua muziek, films, series en snacks. Mijn telefoon ging uit. Het was tijd. Ik nam de pil in zijn geheel in met water, ging zitten, en bereidde me voor op de trip. Ik had zoveel gelezen over 2c-b dat je zou denken dat ik redelijk zou moeten weten wat er ging gebeuren, maar niets kan je voorbereiden op je eerste 2c-b trip.

20:30 (Tijd na inname - 1:00 uur)
Het is 1 uur na inname. Nog geen enkel effect. Ik wacht nog rustig af. Ondertussen luister ik wat muziek, en ben ik een beetje aan het surfen op het internet. Ik kijk een show van Theo Maassen, mijn favoriete cabaretier. Ik voel me ontspannen.

Hebben jullie nooit dat het soms heel lastig kan zijn te bevestigen of de pil werkt of niet? Je denkt ik voel niks, maar toch… iets is anders. Maar wat? Wat zou ik moeten voelen? Dit is vast placebo. Of toch niet? Het exacte tijdstip waarop ik wat begon te voelen is niet precies te achterhalen. Laten we voor het gemak 21:00 van maken, wat ongeveer wel klopt.

21:00 (Tijd na inname - 1:30 uur)
Het voelt alsof ik een XTC pil heb genomen. Het begint tintelend in mijn benen en kuiten. Ik krijg de neiging mezelf uit te rekken, wat plotseling ontzettend lekker aanvoelt. Ik wordt een beetje duizelig en licht in mijn hoofd. Ik merk opeens op hoe rustig en kalm ik ben geworden. Ik heb eigenlijk wel vrede met de situatie hoe die nu is. Dit is bijna EXACT hoe een inslag van een XTC pil voelt. Best een lekker gevoel. Hierna begint de eerste hallucinatie. Het was ongeveer 15 minuten nadat ik het eerste effect begon te voelen.

21:15 (Tijd na inname - 1:45 uur)
Ik kijk naar mijn beeldscherm en er valt me iets op. Ik ben gegroeid. De verhouding van mijn laptopscherm en mijn lichaam is verstoord. Ik schrik ervan en sta op uit mijn stoel. Op dit moment is de hallucinatie afgenomen, maar ik merk andere hallucinaties. Letters worden scherp gesteld en wazig gemaakt, alsof ze met een videobewerkingsprogramma worden bewerkt waar ik bij sta. Ik kijk naar de grond. Ik heb een laminaat vloer met houtpatronen in mijn kamer. Ik merk op dat de patronen beginnen te golven en bubbelen. Het is zo realistisch dat ik een beetje in paniek raak. Er komt een gedachten in me op:

“Dit is NIKS voor mij, man. Dat hele trippen, reizen door je brein, ik wil dit niet. Stop ermee. Het is te intens, en ik kan dit NIET aan. Ik geef het toe, ik ben te emotiononeel en gevoelig om dit aan te kunnen. Ik geef het toe. Ik doe het nooit meer, maar laat deze shit stoppen, please!"

Ik begin te ijsberen in een poging mezelf wat te kalmeren. “Dit gaat te hard”, denk ik meteen. In een redelijk snel tempo beginnen de hallucinaties te versterken. Het zijn realistische hallucinaties, maar niet zo realistisch dat ze mijn hele gezichtsveld overnemen. Het klopt wat ze zeggen dat 2c-b goed stuurbaar is, want ik krijg het voor elkaar mezelf te kalmeren en het gevoel enigszins in goede banen te leiden.

21:45 (Tijd na inname - 2:15 uur)
Het effect wordt sterker en sterker. Er is een grote mate van euforie aanwezig, maar niet zo sterk als ik bij MDMA of 6-apb heb gehad. Ik voel mij best lekker, maar de hallucinaties zijn op dit moment zo heftig geworden dat ik moeite heb mezelf goed te ontspannen.

Ik zal de hallucinaties proberen te omschrijven. Het waren redelijk intense hallucinaties die zich versterkten wanneer ik ergens op focuste, maar die nooit zo intens waren dat ik voelde dat ik mijzelf niet meer goed kon manoeuvreren in de omgeving.

Ik zag:

• Materialen en stoffen zagen er anders uit. Lastig om uit te leggen, maar ik ga het proberen. Als ik bijvoorbeeld in de spiegel keek zag ik mijn mondhoeken steeds naar beneden trekken in een sip clowns-mondje. Mijn wenkbrauwen werden steeds dun en dik. Huid werd rimpelig en oud, en weer strak en glad, en dan weer alsof het van glas was, en dan weer terug naar normaal. Het wisselde steeds tussen verschillende materie.
  
  
• Letters begonnen te dansen en te schudden. Het leek alsof de letters uit elkaar werden getrokken. Soms was het ook alsof ik door een glazen bol keek.
  
  
• Dingen leken te bewegen, zoals grote grijze gordijnen die ik op mijn kamer heb, die leken te bewegen in de wind. Er was geen raam open.
  
  
• Dingen die begonnen te draaien en schudden zoals icoontjes op mijn iphone.
  
  
• Hoeken van bureau’s, tafelpoten, schilderijen, een schelp die op mijn box lag… ze begonnen allemaal op een heel realistisch en angstaanjagende manier te smelten. Niet smelten als kaarsvet, meer smelten als pixelachtige computer animaties.
  
  
• Een van de hallucinaties die me zeker bijstaat is de verstoorde perceptie van grootte, wat een van de eerste hallucinaties is die ik opmerkte. Het was zo gek en iets wat ik nog nooit had meegemaakt. Steeds leek het alsof ik opeens heel groot was. En dan was het opeens alsof ik weer heel klein was. Dan keek ik weer naar een voorwerp in mijn kamer zoals de schelp, en was het alsof de schelp juist weer heel klein of groot was.

22:30 (Tijd na inname - 3:00)
De hallucinaties zijn me teveel. Van binnen voel ik ook een enorme zware last, mijn armen en benen zijn zo zwaar en gevoelloos geworden dat ik het simpelweg niet meer aankan. Ik MOET even liggen. Het is teveel. En ik ga VEEL en VEEL te hard. Even mijn ogen dichtdoen.

Ik ga op mijn bed liggen, doe mijn ogen dicht en wordt opgeschrikt door een felle lichtblauwe flits die langs schiet aan de binnenkant van mijn ogen. Meteen schieten mijn ogen open. Ik raak lichtelijk in paniek.

“Wat ben je toch ook een sukkel gewoon. Man, wat zouden ze lachen als ze je nu konden zien.”

??:?? (Tijd na inname - ??)
Ik heb bewust vraagtekens gezet bij dit deel van de trip. Dit is namelijk het heftigste deel van mijn trip, waarin ik de perceptie van tijd enigszins ben kwijtgeraakt. Het was niet dat ik niet meer wist wat tijd betekende, nee, ik was simpelweg zo hard aan het trippen dat ik gewoon niet de moeite heb genomen de tijd bij te houden.

Hier moet even een kleine toelichting aan te pas komen.

Als kind ben ik mishandeld door mijn vader en heb ik een soort van minderwaardigheidscomplex ontwikkeld. Ik heb asperger, wat het voor mij lastig maakt om te manoeuvreren in sociale situaties. Ik ben als persoon erg gevoelig en emotioneel. In deze trip kwamen er dingen op mij af die ik nog nooit gevoeld had. Emoties die ik niet kon plaatsen. Dingen die zo intens en meeslepend waren, en ik ben er niet trots op maar ik heb lopen janken als een klein kind. Ik werd zo intens geconfronteerd met alles. De zin van het leven, mijn doel in het leven, het oneindige, mijn eigen sterfelijkheid, het verlies van dierbare… alles kwam naar boven. Ik werd geslingerd van de ene emotie in de andere. Er waren emoties die ik voelde waar simpelweg geen naam voor is.

De CEV’s waren intens. Wanneer ik mijn ogen sloot was er een vuurwerk van kleuren. Geen patronen, maar slechts verf achtige vlekken in kleuren die ik niet kan benoemen omdat ze simpelweg niet bestaan. Wanneer ik mijn ogen opende was de wereld redelijk normaal, maar hoe langer ik naar een bepaald punt keek, hoe raarder de omgeving werd. Er was een moment waarop ik wou testen hoe ver ik kon gaan. Ik keek naar de schelp op mijn bureau voor ongeveer 1 minuut zonder knipperen. Het resultaat was een wereld die compleet niet te onderscheiden was van de wereld die ik kende. Het was alsof er een soort van drone uit mijn hoofd opsteeg en de kamer op een andere manier bekeek.

De rest van de avond bestaat uit een blur. Ik ben op een gegeven moment in slaap gevallen, ik weet niet meer exact wanneer, en ben ongeveer om 10:15 wakker geworden. Ik voel niet echt een kater. Een beetje gesloopt, maar verder voel ik mij redelijk oké. Niet de kater die ik gewend ben van andere drugs. Zo een waar het voelt alsof je happy-cells zijn opgezogen door het grootste zwarte gat wat er bestaat, en waarin elke seconden voelt alsof je de meest eenzame en zielige persoon bent op aarde die niet anders verdient dan eeuwige marteling in hel.

Nawoord
Het was de eerste en verreweg de meest intense trip die ik heb meegemaakt. Er kwam zoveel op mij af, zoveel emoties, zoveel gevoelens, zoveel dingen die ik niet verwerkt heb… het was werkelijk een ACHTBAAN van emoties en sensaties, en ik ging zeker 30x over de kop.

Bedankt voor het lezen.

Er is wel een punt waar ik nog even bij stil wil staan. Er is namelijk een moment geweest, voordat ik in slaap ben gevallen, en ik wil graag weten of andere 2c-b gebruikers dit hebben meegemaakt:

Er was namelijk een moment waarin mijn armen en benen compleet gevoelloos waren. Ik kon ze bewegen, was ook compleet helder in de zin dat ik mijn ledematen op de correcte manier kon bewegen, maar… ik voelde ze niet. Het was alsof er een grote dikke plastic zak overheen zat. Ik voelde simpelweg niet de sensatie van deken op mijn huid, of vingers op mijn huid. Het was alsof mijn voeten voor eeuwig slaapte. Het was een doodeng. Ik voelde helemaal niets meer. Ik was in slaap gevallen, waarna ik wakker werd en opstond om een broodje te maken in mijn keuken. De sensatie van blote voeten op de vloer, of vingers op plastic verpakking was TOTAAL afwezig. Dit is een sensatie die ik niemand gun want ik kon wel janken zo kut voelde het.

Is dit bekend bij 2cb?

Anyway, thanks for reading, love you all.

 

[VVexperience]

Jeetje wat klinkt dit heftig zeg! Je zit vast niet te wachten op een preek, maar als je er al zoveel over gelezen had, lijkt me een pil van 30mg (wist je dit zeker?)voor de eerste keer nogal veel. Alsnog fijn voor je dat je toch iets aan je ervaring hebt gehad. Zou je het ooit nog eens doen? Lagere dosering en dan samen met iemand?

 

[Langspeelplaat]

“Dit is NIKS voor mij, man. Dat hele trippen, reizen door je brein, ik wil dit niet. Stop ermee. Het is te intens, en ik kan dit NIET aan. Ik geef het toe, ik ben te emotiononeel en gevoelig om dit aan te kunnen. Ik geef het toe. Ik doe het nooit meer, maar laat deze shit stoppen, please!"

Haha, deze ken ik. Bij mijn Ayahuasca-sessie had ik precies dezelfde gedachte. Ondergaan en uitzitten is de enige remedie. Uiteindelijk vond ik ook mijn trip(s) prachtig. Het onbekende gevoel maakt angstig. Wat wel mooi is, is dat je meteen met jezelf in dialoog gaat en je ware ik laat spreken. Je staat immers met je rug tegen de muur voor je gevoel.

 

[Psychedelibee]

Bedankt voor het delen, ondanks dat het erg heftig voor je was heb je er volgens mij wel wat aan gehad.

Hoeveel heb je uiteindelijk genomen? Ik neem aan dat die pillen niet 30mg per stuk waren? Zo ja, dan heb je ook best een hoge dosering voor een eerste keer gehad.

Mijn ervaring is trouwens dat spontaan, wat meestal slecht voorbereid betekent, trippen meestal niet de fijnste trips oplevert. Als je wat meer ervaring hebt is dat niet zo erg, maar voor een eerste keer is dat sterk af te raden eigenlijk. Wanneer je tegen jezelf gaat zeggen dat je het niet wilt, dan wordt het vanzelf een moeilijke ervaring.

Verder is het een kwestie van leren om dingen te accepteren en de trip over je heen te laten komen. Dat er emoties naar boven komen en je gaat huilen is helemaal niet erg, dat is juist de manier om dingen te kunnen verwerken.

Niet lullig bedoeld, maar ik raad je wel aan voorzichtig te zijn wanneer je ook andere psychedelica zou willen proberen. 2C-B is toch nog een van de lichtste psychedelica en zoals je oa je visuals beschrijft komt dat op mij vrij standaard en nog aan de milde kant over eerlijk gezegd.

 

[Roze Olifant]

Heel boeiend report.

Ik ben het eens met de reactie van Psychedelibee hierboven. Pas op met doseringen van psychedelica. 2C-B is vergevingsgezind maar dat geldt niet of in ieder geval een stuk minder voor zwaardere tripmiddelen. Je komt jezelf tegen. Nu is het niet zo erg om jezelf tegen te komen, want dat is in zekere zin het doel van deze middelen, maar dat kan beter met beleid gebeuren en opgebouwd worden dan dat je wordt afgestraft omdat je te impulsief was. Het is zonde om te worden afgeschrikt voor iets wat zo bijzonder kan zijn. En ik spreek uit enige ervaring trouwens, want ik heb ook de neiging om altijd te snel teveel te willen, terwijl ik in wezen nog maar een psychedelica noob ben. ‘Ken je plaats’ vind ik altijd wel een goed advies bij tripmiddelen, en anders leert het je die plaats wel kennen op zijn eigen manier.

De hallucinaties die je omschrijft zijn de standaard visuele effecten en veranderingen in perceptie die je mag verwachten van 2C-B. Ik kan me voorstellen dat dat overweldigend kan zijn als je nog nooit eerder getript hebt, maar een dosis van 30 mg is dan ook vrij hoog voor een eerste keer. Gewoon nieuwsgierig: zou je de volgende keer opnieuw voor deze dosis gaan?

Wel leuk dat je mooie CEV’s had! Voor mij zijn die op 2C-B meestal vrij minimaal. Ik heb wel duidelijk visuele effecten met ogen open, maar ogen sluiten voegt bij mij amper wat toe i.t.t. bij bijvoorbeeld truffels waarbij ik dan in hele werelden en doolhoven terecht kom. En een reis maken door je eigen emoties, dat is hartstikke bijzonder, al is het confronterend. Huilen daarbij is niks om je voor te schamen en kan juist zo bevrijdend voelen. Lachen, huilen, het kan allemaal op psychedelica want iedere emotie die je voelt voel je tien keer zo sterk. Dan mogen die emoties ook lekker geuit worden toch.

Die slapende en gevoelloze armen en benen heb ik zelf nooit meegemaakt. Maar aangezien psychedelica je perceptie sterk veranderen is het niet zo’n onlogisch effect, denk ik. Vaak wordt je gevoel wat sterker (aanrakingen voelen meer intens, bijv.) maar dat kan allicht ook de andere kant op werken.

Thanks voor het delen van je belevenis, altijd erg interessant om dit soort ervaringen van anderen te lezen, vooral die verwondering van de eerste keren. Het is ook gewoon bizarre shit, dat trippen. ^^

* Edit: oh en excuses voor deze achterlijk lange reactie, ik raak soms nogal overenthousiast. :’)

 

[8️⃣6️⃣]

erg leuk triprapport.

Leuk en bijzonder dat je in je allereerste trip al er al meteen iets aan gehad hebt op mentaal gebied. Die heftige emoties, huilen en dergelijke zijn alleen maar goed, je bent zaken aan het verwerken die je nooit verwerkt hebt.

Hoewel je behoorlijk overweldigd was, ziet het er voor mij toch wel uit als een hele beste trip. bedankt voor het delen.

(en ik moet toch echt eens die 2c'tjes gaan checken)

 

[De Dunne]

Heftig hoor, dit rapport. Mooi en goed geschreven maar het klinkt wel als een (te?) heftige ervaring. 30mg was wat gewaagd misschien voor de eerste x. Ik had 18-19 mg en dat was al genoeg voor een eerste x. Ik zal wel een x meer willen maar ik heb zelf ook echt last van de lichamelijke bodyload met 2cb.

Slapende of gevoelloze armen had ik niet maar ze voelde wel zwaar. En met lopen was t ook zwaarder, alsof je benen en voeten meer wegen. Het leek alsof ik bewuster moest lopen of zo.

Dus of ik ooit eens hoger ga dan 18-19mg weet ik niet. Dan neemt die bodyload ook toe namelijk. Ik wil wel over een poosje echt “leren” trippen maar dan wil ik truffels nemen. Voorlopig niet want ik vind mezelf er nu mentaal niet klaar voor. Of je dat sowieso ooit helemaal bent voor een eerste x weet ik niet maar nu voelt het als niet de juiste tijd.
Ga je nog eens een keer 2cb proberen? En dan dezelfde dosis?

 

[BasvanHoven]

als je er al zoveel over gelezen had, lijkt me een pil van 30mg (wist je dit zeker?)voor de eerste keer nogal veel.

Ik heb de pillen zelf niet getest, maar ze zijn getest door degene van wie ik ze heb gekregen. Dit was niet een dealer, maar een vriend van me die ik volledig vertrouw. Natuurlijk, zonder zelf te testen weet je het nooit precies, maar ik vertrouw deze vriend volledig. Mocht hij uiteindelijk hebben gelogen zal dit mij veel pijn doen.

Zou je het ooit nog eens doen? Lagere dosering en dan samen met iemand?

Ik ben zeker nog niet klaar met psychedelics, maar voorlopig nog niet. Er kwam zoveel op me af en het was zo'n intense ervaring dat ik de volgende keer beter voorbereid wil zijn. Ook wil ik het dan met één of meerdere personen gaan doen. Het kan heel eng zijn om te trippen en dingen te ervaren waar je niet bekend mee bent en dat er dan niemand is waar je tegen kan praten of tegen wie je je ervaring kan delen.

Hoeveel heb je uiteindelijk genomen? Ik neem aan dat die pillen niet 30mg per stuk waren? Zo ja, dan heb je ook best een hoge dosering voor een eerste keer gehad.

Dat zouden ze wel moeten zijn, 30 mg per stuk. Dat is inderdaad een veel te hoge dosis, zeker voor de eerste keer. En dat heb ik zeker gemerkt.

Niet lullig bedoeld, maar ik raad je wel aan voorzichtig te zijn wanneer je ook andere psychedelica zou willen proberen. 2C-B is toch nog een van de lichtste psychedelica en zoals je oa je visuals beschrijft komt dat op mij vrij standaard en nog aan de milde kant over eerlijk gezegd.

Oh, dat klopt zeker. Tijdens de hele trip was ik nog wel enigszins mezelf. Ik realiseerde me tijdens de trip heel goed dat ik aan het trippen was. Er was vrijwel geen dissociatie.

Het punt is alleen, die symptomen die ik beschrijf kunnen voor jou als standaard en mild worden beschreven; dat waren ze voor mij niet. Het was misschien omdat het mijn eerste keer trippen was, maar toch... het feit dat ik ergens naar kijk en het gewoon verandert voor mijn ogen. Ik stond erbij en keek ernaar. Dat was zo eng. Ik denk dat ik gevoeliger ben voor tripeffecten, in de zin dat ik er misschien meer moeite mee heb de effecten op een juiste manier over mij heen te laten komen. Ik vecht er misschien teveel tegen.

zou je de volgende keer opnieuw voor deze dosis gaan?

Nee. De effecten waren duidelijk te intens en te heftig voor mij om er goed van te kunnen genieten. Volgende keer ga ik zeker voor een lagere dosis.

En een reis maken door je eigen emoties, dat is hartstikke bijzonder, al is het confronterend. Huilen daarbij is niks om je voor te schamen en kan juist zo bevrijdend voelen. Lachen, huilen, het kan allemaal op psychedelica want iedere emotie die je voelt voel je tien keer zo sterk. Dan mogen die emoties ook lekker geuit worden toch.

Precies. Ook al was het een enge ervaring ik ben toch blij dat ik het heb gedaan. Ik heb eindelijk eens echt, ECHT goed kunnen huilen. Het is alsof er een last van mijn schouders is gevallen. Ik ben niet meer zo bezig met wat andere van mij vinden, of met de gedachten of "anderen mij wel waarderen". Mijn minderwaardigheidscomplex is zeker afgenomen.

 

[Psychedelibee]

Het punt is alleen, die symptomen die ik beschrijf kunnen voor jou als standaard en mild worden beschreven; dat waren ze voor mij niet. Het was misschien omdat het mijn eerste keer trippen was, maar toch... het feit dat ik ergens naar kijk en het gewoon verandert voor mijn ogen. Ik stond erbij en keek ernaar. Dat was zo eng. Ik denk dat ik gevoeliger ben voor tripeffecten, in de zin dat ik er misschien meer moeite mee heb de effecten op een juiste manier over mij heen te laten komen. Ik vecht er misschien teveel tegen.

Ik wilde jouw ervaring er niet mee bachetaliseren hoor, zo kan het wel geïnterpreteerd worden zie ik nu.

Wat ik eigenlijk bedoelde te zeggen is dat de visuals zoals je ze beschrijft redelijk standaard klinken. Dus dat je er rekening mee moet houden bij een volgende keer trippen dat dit erbij hoort of zelfs nog veel intenser kan zijn.

 

[Bexel]

Ik wou eigenlijk alleen even zeggen, super leuk geschreven! Heftige ervaring wel maar wellicht ergens ook weer leerzaam om het maar positief te bekijken.

 

[BasvanHoven]

Wat ik eigenlijk bedoelde te zeggen is dat de visuals zoals je ze beschrijft redelijk standaard klinken. Dus dat je er rekening mee moet houden bij een volgende keer trippen dat dit erbij hoort of zelfs nog veel intenser kan zijn.

Ik snap helemaal wat je bedoelt Ik zal er rekening mee houden.

 

[BasvanHoven]

Ik wil nog even toevoegen dat de kater van deze drug zo veel milder is uitgevallen als ik bij MDMA of 6-apb heb gehad, dus voor mij klopt het als ze zeggen dat de 2c-b kater meevalt. Ik was de dag erna een beetje gesloopt en moe, maar verder geen enkel stukje depressie of leegheid.

 

[Roze Olifant]

Ik wil nog even toevoegen dat de kater van deze drug zo veel milder is uitgevallen als ik bij MDMA of 6-apb heb gehad, dus voor mij klopt het als ze zeggen dat de 2c-b kater meevalt. Ik was de dag erna een beetje gesloopt en moe, maar verder geen enkel stukje depressie of leegheid.

Ja zeker, de kater van 2C-B is te verwaarlozen vergeleken met MDMA en speed etc. Heerlijk hè. Dat geldt voor veel tripmiddelen. LSD en truffels geven bijvoorbeeld ook amper een kater. Gróót voordeel van psychedelica.

 

[Psychedelibee]

Ik wil nog even toevoegen dat de kater van deze drug zo veel milder is uitgevallen als ik bij MDMA of 6-apb heb gehad, dus voor mij klopt het als ze zeggen dat de 2c-b kater meevalt. Ik was de dag erna een beetje gesloopt en moe, maar verder geen enkel stukje depressie of leegheid.

Ja dat is wel fijn inderdaad.

Ik vind dat 2C-B voor psychedelica begrippen nog het duidelijkst een kater heeft, lichte hoofdpijn en vermoeidheid achteraf heb je met 2C-B al snel. Met andere psychedelica heb ik eigenlijk helemaal geen kater, zeker als ik niet een nacht doorhaal. Maargoed, ook de 2-CB kater is te verwaarlozen inderdaad.

 

[8️⃣6️⃣]

ik heb met psychedelica zelfs vaak een positieve kater.

anyway, ik voel me vaak beter een dag na een trip dan op dagen dat dit niet het geval is.

 

[Psychedelibee]

ik heb met psychedelica zelfs vaak een positieve kater.

Ja dat klopt, ik noem dat altijd een psychedelic reset. Maar heb dit wel vooral na trips die er toe deden, met 2C-B heb ik dat bijvoorbeeld nog nooit gehad.