Angramar Temenos
Badass junkie
Wat: DMT, 25-30 mg (ge-eyeballed)
Waar: In een parkje in deventer
Wanneer: Gisteren 's middags, rond 6-7 uur
Gisteren was ik van plan om een trip-avond te houden met een paar vrienden, maar dat ging dus niet door door omstandigheden, maar daarvoor ging ik al wel met een paar mensen DMT roken. Hiervoor had ik een soort mini-bong (m'n oude DMTpijp is helaas kapot..). Ik vind DMT uit alles wel te roken wat een rook-kamer heeft, zodat ik zoveel mogelijk in een klap binnen kan hijsen. De DMT werd als volgt klaargemaakt: flink wat as pakken, helemaal wit branden op een spiegeltje (dat doe ik altijd, zodat ik geen onverbrandde shagresten bij m'n dmtrook krijg, vind ik prettiger en "schoner", maar het hoeft niet).
Vervolgend een gaasje in de bong stoppen, daar een laagje as, daarop de DMT, en daarop een wat dikker laagje as. Hierna verwarmde ik het geheel door het eromheen te verwarmen met een torchlighter, zodat de DMT een beetje warm werd en in het as begon te smelten. Eenmaal het eerste beetje rook begon te komen, richtte ik het vuur op het as; Niet direct tegen het as aan, maar meer zodat het ong. 1 cm ervan af zat. Het effect mocht er wezen; Een dikke, naar plastic ruikende rook vulde de kamer razendsnel, en die was ook zo wit als het maar kan. Toen die erg vol was en er bijna geen rook meer van de DMT kwam, hijste ik alles in een klap naar binnen. Na deze smerige, plasticachtige substantie ongeveer 10-15 seconden binnen te houden moest ik hoesten, en terwijl ik hoestte begon alles heel erg te flitsen, ik gaf snel de pijp weg zodat ik hem niet zou slopen in de trip.
Ik zat op het gras, alleen het gehoest zat me dwars; maar het gevoel van hoesten ging over in een allesomvattende ervaar-ervaring, waarbij zicht, gevoel en gedachten een geheel vormden, en de hoest nam een vorm aan van een vervelende, hete bruine visual die het geheel verstoorde, al duurde dat niet lang. Ik keek opeens naar de hemel - die de hemel helemaal niet was. Het was een kleurrijk veld van visuals, die vooral leek op een anderwerelds landschap van prachtige bloemen en planten, en auroraachtige rivieren - het leek nog het meest hierop, maar dan wat "psychedelischer":
De farplane van FFX, kromme redenering maar daaraan deed het me denken.
Ik vroeg me af of ik deze keer entiteiten zou zien, maar ik bedacht me ook waarschijnlijk van niet, omdat ik geen breakthrough had; Die redenatie trok ik omdat ik die wereld kon *zien*, en omdat ik er niet *was*. Je kan zien of zijn; Of je ziet de tijger, of... Grrr!
. En dit keer zag ik alleen maar. Ik vond het wel erg mooi; het leek op een soort tuin van eden, alleen zonder de nare, christelijke invloeden. Het leek vooral op een spirit-veld uit een wereld die ik ooit had bedacht; Een soort eindeloos bloemenveld wat de thuiswereld was van element-geesten. Ik vond het heel mooi dat ik het recht kreeg mijn fantasie in het "echt" te zien, ook al wist ik wel dat het door de DMT kwam, maar toch..
Hierna begon dit alles weer te verdraaien in een miasma van spiraalvormige flitsen; Goodbye to the white fields! Dit frustreerde me, omdat ik terug wou naar de prachtige bloemenwereld die ik eerder had gezien, maar ik bedacht me ook opeens dat ik dingen gewoon moest nemen hoe ze waren, en dat de weigering dit te doen meestal leidt tot bad trips, dus ik ging verder kijken naar de visuals, die net weer iets minder werden - een beetje te vergelijken met een extreem heftige 2c-b trip zeg maar, niet meer het "alles" van DMT. Dit was ongeveer 6-7 minuten na de hit. Naast me werd gevraagd wat ik voelde/zag; Ik legde uit dat je het beste kon uitleggen met "WOW. Het is alsof je keihard gewowd wordt". Ik ging weer rechtop zitten omdat ik geen zin meer had om met m'n haar in het gras te zitten.
Nu ik weer enigsinds in deze wereld was, verwonderde ik me alsnog over de KEIHARDE visuals. "Wow. Wow oh wow. Kleuren. WOOOW". was een beetje de reactie. M'n omgeving vond het volgens mij best grappig om te zien, omdat ik echt keihard ging. Ik vermaakte me wel, en focusde steeds op verschillende dingen; Alles buiten hetgene waar ik me op focusde vormde een soort hyperspace-tunnel, en hetgene waarop ik me focusde leek eindeloos ver weg te zijn, even onbereikbaar als de sterren aan de hemel.
Hiermee vergelijkbaar, alleen VEEL meer patronen, en aan het uiteinde geen licht maar een super vervormd beeld van wat ik zag. De patronen waren eigenlijk ook extreem verdraaide images van hetgene wat eromheen zag, maar zodanig vervormd dat het onherkenbaar was, gloeide en een soort betekenis kreeg, terwijl m'n bewustzijn de dingen niet kon herkennen, maar m'n onderbewustzijn wel.
Op dit moment was ik duidelijk in de comedown, ik snapte al wel weer dat het voorbij aan het gaan was, al had ik nog wel behoorlijke visuals, maar meer het soort visuals dat je in "gewone" heftige trips hebt, bijvoorbeeld 300 ug lsd of zoiets dergelijks (al zijn het hele andere visuals, maar daar gaat het niet om.)
Toen het bijna was uitgewerkt was ik alweer een nieuw pijpje aan het voorbereiden voor een andere tripper; Dit vond ik best jammer, want die laatste paar minutjes had ik beter nog van m'n tripje kunnen genieten, en ik moest nogal hard m'n best doen om een hol van het zakje te snappen waar de DMT in zat (het gloeide, en alle plooien waren heel erg aan het tracen en morphen alsof ze cell-shaded waren), maar ik had er zeker een voldaan gevoel bij. Ik had al best wel een lange tijd geen DMT gerookt, en dit was een leuke manier om het weer eens te doen.
Waar: In een parkje in deventer
Wanneer: Gisteren 's middags, rond 6-7 uur
Gisteren was ik van plan om een trip-avond te houden met een paar vrienden, maar dat ging dus niet door door omstandigheden, maar daarvoor ging ik al wel met een paar mensen DMT roken. Hiervoor had ik een soort mini-bong (m'n oude DMTpijp is helaas kapot..). Ik vind DMT uit alles wel te roken wat een rook-kamer heeft, zodat ik zoveel mogelijk in een klap binnen kan hijsen. De DMT werd als volgt klaargemaakt: flink wat as pakken, helemaal wit branden op een spiegeltje (dat doe ik altijd, zodat ik geen onverbrandde shagresten bij m'n dmtrook krijg, vind ik prettiger en "schoner", maar het hoeft niet).
Vervolgend een gaasje in de bong stoppen, daar een laagje as, daarop de DMT, en daarop een wat dikker laagje as. Hierna verwarmde ik het geheel door het eromheen te verwarmen met een torchlighter, zodat de DMT een beetje warm werd en in het as begon te smelten. Eenmaal het eerste beetje rook begon te komen, richtte ik het vuur op het as; Niet direct tegen het as aan, maar meer zodat het ong. 1 cm ervan af zat. Het effect mocht er wezen; Een dikke, naar plastic ruikende rook vulde de kamer razendsnel, en die was ook zo wit als het maar kan. Toen die erg vol was en er bijna geen rook meer van de DMT kwam, hijste ik alles in een klap naar binnen. Na deze smerige, plasticachtige substantie ongeveer 10-15 seconden binnen te houden moest ik hoesten, en terwijl ik hoestte begon alles heel erg te flitsen, ik gaf snel de pijp weg zodat ik hem niet zou slopen in de trip.
Ik zat op het gras, alleen het gehoest zat me dwars; maar het gevoel van hoesten ging over in een allesomvattende ervaar-ervaring, waarbij zicht, gevoel en gedachten een geheel vormden, en de hoest nam een vorm aan van een vervelende, hete bruine visual die het geheel verstoorde, al duurde dat niet lang. Ik keek opeens naar de hemel - die de hemel helemaal niet was. Het was een kleurrijk veld van visuals, die vooral leek op een anderwerelds landschap van prachtige bloemen en planten, en auroraachtige rivieren - het leek nog het meest hierop, maar dan wat "psychedelischer":
De farplane van FFX, kromme redenering maar daaraan deed het me denken.
Ik vroeg me af of ik deze keer entiteiten zou zien, maar ik bedacht me ook waarschijnlijk van niet, omdat ik geen breakthrough had; Die redenatie trok ik omdat ik die wereld kon *zien*, en omdat ik er niet *was*. Je kan zien of zijn; Of je ziet de tijger, of... Grrr!
. En dit keer zag ik alleen maar. Ik vond het wel erg mooi; het leek op een soort tuin van eden, alleen zonder de nare, christelijke invloeden. Het leek vooral op een spirit-veld uit een wereld die ik ooit had bedacht; Een soort eindeloos bloemenveld wat de thuiswereld was van element-geesten. Ik vond het heel mooi dat ik het recht kreeg mijn fantasie in het "echt" te zien, ook al wist ik wel dat het door de DMT kwam, maar toch..Hierna begon dit alles weer te verdraaien in een miasma van spiraalvormige flitsen; Goodbye to the white fields! Dit frustreerde me, omdat ik terug wou naar de prachtige bloemenwereld die ik eerder had gezien, maar ik bedacht me ook opeens dat ik dingen gewoon moest nemen hoe ze waren, en dat de weigering dit te doen meestal leidt tot bad trips, dus ik ging verder kijken naar de visuals, die net weer iets minder werden - een beetje te vergelijken met een extreem heftige 2c-b trip zeg maar, niet meer het "alles" van DMT. Dit was ongeveer 6-7 minuten na de hit. Naast me werd gevraagd wat ik voelde/zag; Ik legde uit dat je het beste kon uitleggen met "WOW. Het is alsof je keihard gewowd wordt". Ik ging weer rechtop zitten omdat ik geen zin meer had om met m'n haar in het gras te zitten.
Nu ik weer enigsinds in deze wereld was, verwonderde ik me alsnog over de KEIHARDE visuals. "Wow. Wow oh wow. Kleuren. WOOOW". was een beetje de reactie. M'n omgeving vond het volgens mij best grappig om te zien, omdat ik echt keihard ging. Ik vermaakte me wel, en focusde steeds op verschillende dingen; Alles buiten hetgene waar ik me op focusde vormde een soort hyperspace-tunnel, en hetgene waarop ik me focusde leek eindeloos ver weg te zijn, even onbereikbaar als de sterren aan de hemel.
Hiermee vergelijkbaar, alleen VEEL meer patronen, en aan het uiteinde geen licht maar een super vervormd beeld van wat ik zag. De patronen waren eigenlijk ook extreem verdraaide images van hetgene wat eromheen zag, maar zodanig vervormd dat het onherkenbaar was, gloeide en een soort betekenis kreeg, terwijl m'n bewustzijn de dingen niet kon herkennen, maar m'n onderbewustzijn wel.
Op dit moment was ik duidelijk in de comedown, ik snapte al wel weer dat het voorbij aan het gaan was, al had ik nog wel behoorlijke visuals, maar meer het soort visuals dat je in "gewone" heftige trips hebt, bijvoorbeeld 300 ug lsd of zoiets dergelijks (al zijn het hele andere visuals, maar daar gaat het niet om.)
Toen het bijna was uitgewerkt was ik alweer een nieuw pijpje aan het voorbereiden voor een andere tripper; Dit vond ik best jammer, want die laatste paar minutjes had ik beter nog van m'n tripje kunnen genieten, en ik moest nogal hard m'n best doen om een hol van het zakje te snappen waar de DMT in zat (het gloeide, en alle plooien waren heel erg aan het tracen en morphen alsof ze cell-shaded waren), maar ik had er zeker een voldaan gevoel bij. Ik had al best wel een lange tijd geen DMT gerookt, en dit was een leuke manier om het weer eens te doen.
