De jongen
Bewuste gebruiker
Ik heb al een aantal weken geleden in Maastricht salvia gekocht. Het 5x,10x extract en dan nog het gewone gedroogde salvia blad.
Ook heb ik wat pijpjes gekocht om het te roken.
Ik heb salvia al een keer eerder gedaan met gedroogd blad maar de pijp was toen wat klein en ik had geen zin om opnieuw te vullen. Ik kreeg echt gestoorde lachbuien en met men ogen toe zag ik wel wat. Eve voelde ik me een sjamaan en miek ik een soort tekening met men armen in een andere tekening van wit licht die er al was. Best vreemd, maar het voelde zo van ok , dit is goed hoor
Na een lange tijd en na het lezen van het eerste boek van carlos castaneda heb ik besloten om bij wijze van spreken een bondgenoot te zoeken. Omdat ik salvia al eens eerder had gedaan dacht ik men zoektocht hiermee te beginnen
Gisteren avond rond half 10 was het dan zo ver. Ik had een van men beste vrienden uitgenodigd om met mij salvia te gebruiken aangezien hij het ook wel wou doen. Om dat het al wat donker was en omdat we het het liefst buitne deden besloten we een vuurtje te bouwen in men tuin. Samen eerst iets constructiefs doen leek me wel een goed idee. NEt als we tevoren samen de salvia met de hand hadden vermalen.
Na een aantal keer te verplaatsen met onze stoelen weg van de rook konden we er aan beginnen.
ooow....wie gaat als eerst Dacht ik zal wel gaan maar Stefan zei :"Laten we het lot beslissen?" Ok dan maar. We deden kop of munt met schelp en vandaar werd het hol of bol.
Het werd hol en dat was ik dus...
Ik vulde men pijpje met ongeveer 1 gram salvia van tevoren afgemeten.
Het paste er maar net in. Ik nam het gasbrandertje en daar gaan we dan.
Na 2 of drie sterke teugen die ontzettend fel binnenkwamen begon het gevoel echt op te zetten. Hoow dit ken ik nog....Dit is echt een bekend gevoel. Het voelde zo ja ...bekend en gaf me en raar gevoel. Eve dacht ik dit past toch niet bij me of dit was niet zo een goed idee. Je kan beter ontdekken zonder dit product. Maar ik rookte wat verder en dat verdween.
Ik zag de gewone wereld nog redelijk normaal maar ik zag er ook een in men hoofd. Ik zat op een stoel in de tuin. Maar dan wel overdag. Ik zat daar gewoon. En opeens werd ik bewust van een verandering die was gekomen zonder dat ik het had gemerkt. Er stonden aan bijde kanten muren langs me die een gevoel van aanwezigheid gaven. Ze kwamen zo onopgemerkt...heel raar. Ik begon Stefan erover te vertellen ,maar het beeld wat hij kreeg klopte niet met wat ik zag. (Ik zag het beeld wat hij zag,heb ik anders ook heeft niet met salvia te maken) Ik kon niet meer en moest heel hard lachen. Ik probeerde het te bedwingen wat ik wou niet weer een hele trip zitte lachen als een gestoorde :P
Opeens zat ik vaag in een vrij donkergroene kamer. Een soort eetkamer vrij ouderwets met donkere meubels. Ik zag eve een flits van het gezin wat er leefde. Kweet niet of ik er deel van was of dat dit mss een vorig leve was of....
Maar dit was weer snel weg.
Nu rookte ik nog wat.
Ik voelde dat er achter me vanalles gebeurde. Achter me....Achter mijn zicht. Eigenlijk denk ik in me. Ik viel daar in of werd er rustig in getrokken. Er leefde daar mensjes in huisjes en dergelijke die een beetje bang , nieuwsgierig en verwonderd naar me keken. Zo van ....Hoe kan het dat jij hier bent. Terwijl ik dacht wat doen jullie hier en wie zijn jullie. Heel vreemd. Mss waren het wel men gedachten.
(Ik heb wel bijna constant alles zitte verwoorden wat ik zag en voelde voor Stefan)
Op een bepaald moment had ik echt zo matrix achtige dingen in men hoofd. Ik begon te praten dat je alles als een heel grote pc kan bekijken die op zichzelf funcioneert als een levend organisme. En dat niets maar ook echt niets daar los van staat. Ik zag een grote eenheid en ik voelde me daar een tentakel van. Wat zich uitstrekte in deze wereld. Dit gaf me een gevoel van onvrijheid waardoor ik me nu nog steeds raar voel.
Op een ander moment zat ik bij anderen van men soort in een of andere ruimte en keek ik naar een wereld die precies bestond ui stukjes puzzel. Ik wist dat dit onze aarde moest voorstellen en dat die toch precies ja....bestuurd werd. En opeens heb ik gekozen om hier te gaan leven. en ik zat terug bewust op men stoel.
Ik was helemaal nat van het zweet. IK keek naar men armen er kwam een licht witte gloed vanaf die slechts 2 mm boven men huid lag. Ik bewoog men arm en het voelde alsof ik vers was mede door het zweterig gevoel. Het bewegen ging een beetje stroef. En ik was verwonderd omdat ik een lichaam had gekregen. Ik kon het niet uitleggen maar nu had ik en lichaam en dat vond ik best raar. Maar het lichaam voelde goed.
Ik heb toch ongeveer 20 minuten heel druk zitten praten. Over of wij opzich een persoonlijk doel hebben buitne het doel wat we op aarde hebben. Of dat alles het doel is van de eenheid. Die zichzelf in stukjes deed om makkelijkr te kunnen werken. Net zoals je bij het grasmaaien soms eerst dit vak dan dat vak doet. Dat lijkt makkelijker he
Begon ook te denken of we de gedachte kracht van de eeheid hebben gekregen of dat wij door aan de eenheid vast te zitten die samen met hem gekregen te hebben. Van die rare dingen allemaal. OOk dacht ik in de vorm van plannen die elkaar omvatten.
Je kan dan kiezen in welk plan je denkt en vanwaaruit je dus anders reageerd.Je hebt redelijk kleien planne zoals de aarde ofzoiets en dan grotere die hierbuiten liggen die ons dus omvatten.
Ik stelde het me voor als een klein doosje waar je telkens een grotere doos over zet. Er zit wel ruimte tussen die dozen he. Denkruimte.
Tja ik zal het hierbij laten. De ervaring is al redelijk vaag nu. Daarom zal ik in het vervolg overdag trippen of toch als ik niet moe ben zodat ik meteen kan noteren.
Ik heb geprobeerd het zo goed mogelijk neer te schrijven maar dat is moeilijk hoor
Ik heb namelijk zoveeeeeel gedacht dat dit wss 2 derde is van wat er allemaal gedacht en gezien is of mss nog minder.
Tja het is men eerste verslag.
Hopelijk heb je een groot voorstellings vermogen, volgende keer zal ik proberen beelden beter over te brengen.
Veel euhm...Leuke dingen toegewenst
Ook heb ik wat pijpjes gekocht om het te roken.
Ik heb salvia al een keer eerder gedaan met gedroogd blad maar de pijp was toen wat klein en ik had geen zin om opnieuw te vullen. Ik kreeg echt gestoorde lachbuien en met men ogen toe zag ik wel wat. Eve voelde ik me een sjamaan en miek ik een soort tekening met men armen in een andere tekening van wit licht die er al was. Best vreemd, maar het voelde zo van ok , dit is goed hoor
Na een lange tijd en na het lezen van het eerste boek van carlos castaneda heb ik besloten om bij wijze van spreken een bondgenoot te zoeken. Omdat ik salvia al eens eerder had gedaan dacht ik men zoektocht hiermee te beginnen
Gisteren avond rond half 10 was het dan zo ver. Ik had een van men beste vrienden uitgenodigd om met mij salvia te gebruiken aangezien hij het ook wel wou doen. Om dat het al wat donker was en omdat we het het liefst buitne deden besloten we een vuurtje te bouwen in men tuin. Samen eerst iets constructiefs doen leek me wel een goed idee. NEt als we tevoren samen de salvia met de hand hadden vermalen.
Na een aantal keer te verplaatsen met onze stoelen weg van de rook konden we er aan beginnen.
ooow....wie gaat als eerst
Dacht ik zal wel gaan maar Stefan zei :"Laten we het lot beslissen?" Ok dan maar. We deden kop of munt met schelp en vandaar werd het hol of bol. Het werd hol en dat was ik dus...
Ik vulde men pijpje met ongeveer 1 gram salvia van tevoren afgemeten.
Het paste er maar net in. Ik nam het gasbrandertje en daar gaan we dan.
Na 2 of drie sterke teugen die ontzettend fel binnenkwamen begon het gevoel echt op te zetten. Hoow dit ken ik nog....Dit is echt een bekend gevoel. Het voelde zo ja ...bekend en gaf me en raar gevoel. Eve dacht ik dit past toch niet bij me of dit was niet zo een goed idee. Je kan beter ontdekken zonder dit product. Maar ik rookte wat verder en dat verdween.
Ik zag de gewone wereld nog redelijk normaal maar ik zag er ook een in men hoofd. Ik zat op een stoel in de tuin. Maar dan wel overdag. Ik zat daar gewoon. En opeens werd ik bewust van een verandering die was gekomen zonder dat ik het had gemerkt. Er stonden aan bijde kanten muren langs me die een gevoel van aanwezigheid gaven. Ze kwamen zo onopgemerkt...heel raar. Ik begon Stefan erover te vertellen ,maar het beeld wat hij kreeg klopte niet met wat ik zag. (Ik zag het beeld wat hij zag,heb ik anders ook heeft niet met salvia te maken) Ik kon niet meer en moest heel hard lachen. Ik probeerde het te bedwingen wat ik wou niet weer een hele trip zitte lachen als een gestoorde :P
Opeens zat ik vaag in een vrij donkergroene kamer. Een soort eetkamer vrij ouderwets met donkere meubels. Ik zag eve een flits van het gezin wat er leefde. Kweet niet of ik er deel van was of dat dit mss een vorig leve was of....
Maar dit was weer snel weg.
Nu rookte ik nog wat.
Ik voelde dat er achter me vanalles gebeurde. Achter me....Achter mijn zicht. Eigenlijk denk ik in me. Ik viel daar in of werd er rustig in getrokken. Er leefde daar mensjes in huisjes en dergelijke die een beetje bang , nieuwsgierig en verwonderd naar me keken. Zo van ....Hoe kan het dat jij hier bent. Terwijl ik dacht wat doen jullie hier en wie zijn jullie. Heel vreemd. Mss waren het wel men gedachten.
(Ik heb wel bijna constant alles zitte verwoorden wat ik zag en voelde voor Stefan)
Op een bepaald moment had ik echt zo matrix achtige dingen in men hoofd. Ik begon te praten dat je alles als een heel grote pc kan bekijken die op zichzelf funcioneert als een levend organisme. En dat niets maar ook echt niets daar los van staat. Ik zag een grote eenheid en ik voelde me daar een tentakel van. Wat zich uitstrekte in deze wereld. Dit gaf me een gevoel van onvrijheid waardoor ik me nu nog steeds raar voel.
Op een ander moment zat ik bij anderen van men soort in een of andere ruimte en keek ik naar een wereld die precies bestond ui stukjes puzzel. Ik wist dat dit onze aarde moest voorstellen en dat die toch precies ja....bestuurd werd. En opeens heb ik gekozen om hier te gaan leven. en ik zat terug bewust op men stoel.
Ik was helemaal nat van het zweet. IK keek naar men armen er kwam een licht witte gloed vanaf die slechts 2 mm boven men huid lag. Ik bewoog men arm en het voelde alsof ik vers was mede door het zweterig gevoel. Het bewegen ging een beetje stroef. En ik was verwonderd omdat ik een lichaam had gekregen. Ik kon het niet uitleggen maar nu had ik en lichaam en dat vond ik best raar. Maar het lichaam voelde goed.
Ik heb toch ongeveer 20 minuten heel druk zitten praten. Over of wij opzich een persoonlijk doel hebben buitne het doel wat we op aarde hebben. Of dat alles het doel is van de eenheid. Die zichzelf in stukjes deed om makkelijkr te kunnen werken. Net zoals je bij het grasmaaien soms eerst dit vak dan dat vak doet. Dat lijkt makkelijker he
Begon ook te denken of we de gedachte kracht van de eeheid hebben gekregen of dat wij door aan de eenheid vast te zitten die samen met hem gekregen te hebben. Van die rare dingen allemaal. OOk dacht ik in de vorm van plannen die elkaar omvatten.
Je kan dan kiezen in welk plan je denkt en vanwaaruit je dus anders reageerd.Je hebt redelijk kleien planne zoals de aarde ofzoiets en dan grotere die hierbuiten liggen die ons dus omvatten.
Ik stelde het me voor als een klein doosje waar je telkens een grotere doos over zet. Er zit wel ruimte tussen die dozen he. Denkruimte.
Tja ik zal het hierbij laten. De ervaring is al redelijk vaag nu. Daarom zal ik in het vervolg overdag trippen of toch als ik niet moe ben zodat ik meteen kan noteren.
Ik heb geprobeerd het zo goed mogelijk neer te schrijven maar dat is moeilijk hoor
Ik heb namelijk zoveeeeeel gedacht dat dit wss 2 derde is van wat er allemaal gedacht en gezien is of mss nog minder.
Tja het is men eerste verslag.
Hopelijk heb je een groot voorstellings vermogen, volgende keer zal ik proberen beelden beter over te brengen.
Veel euhm...Leuke dingen toegewenst
