Mindless1985
Badass junkie
Ik bedacht me dit voorval laatst.
Dit is van een tijdje terug, ongeveer 2 jaar geleden. Ik vond het wel vrij apart.
Het is zondag avond en ik heb al een paar bier op. Ik zit in de Eureka met een vriend en wat andere mensen. Ik kwam daar wel vaker en tegenwoordig is het elke zondag. We kaarten daar elke zondag en drinken wat en blowen wat, gewoon gezellig. Ik had 2x eerder geblowed, maar dat was echt niks, zeg maar een kwart joint ofzo. Ik kreeg een joint van Yehudi, niet zomaar een joint maar een echte Yehudi joint (behoorlijk zwaar) en zonder het door te hebben rook ik dat ding in één keer op. Na tien minuten begin ik hem behoorlijk te voelen en stop ik even met kaarten. Ik vraag Steven om een glas water maar hij is te lui om wat te halen. Vijf minuten later is m'n mond zo droog dat ik het niet kan opbrengen om het nog een keer te vragen. Ik zit daar aan een apart tafeltje en lig half op de tafel. Opeens zie ik niks meer voor vijf seconden en toen kwam m'n zicht weer terug, maar niet op de normale manier. Ik zag alleen nog maar felle kleuren, geel, roze, rood, oranje en dat vond ik best eng. Steven vraagt of alles wel goed gaat, en ik antwoord heel vaag en zachtjes nee en vraag hem nog een keer drinken te halen. Dus hij haalt wat water en geeft het aan me. Ik lig daar nog steeds op die tafel en voel me echt heel bang, bang dat er van alles mis zal gaan, dat ik dood ga, dat mijn ouders er achter komen dat ik wiet rook (weten ze ondertussen allang, en geen probleem, maar dat wist ik toen nog niet) Op tafel staat het glas water, maar het ziet er een beetje vreemd uit, een beetje geel. Steven zegt dat het water heel normaal is, en ik roep mezelf tot de orde. Jan, wakker worden, het is gewoon die wiet die niet helemaal lekker valt. Toch geloof ik mezelf niet helemaal, maar Steven wel dus ik probeer met m'n hand bij het water te komen, maar ik krijg m'n hand niet omhoog. Ik lig daar op die tafel met mijn ogen half dicht en opeens hoor ik een stem heel ver weg. Het is de barman van de Eureka die vraagt of ik misschien normaal wil gaan zitten en anders zet hij mij eruit. Ik probeer recht op te zitten maar dat lukt echt niet. De barman is al weer weg, en ik had er echt even lak aan, ik was het allang weer vergeten en ik lig daar nog steeds op die tafel. Vijf minuten later kwam die barman er weer aan en toen zei hij dat ik hier niet mocht slapen, dus dat ik weg moest. Het was buiten best vies weer, beetje regenachtig, 6 graden ofzo, dus ik strompel naar buiten na nog een keer op m'n bek gegaan te zijn. Ik lig daar buiten een half uur op de grond in de regen, Steven is nog een paar keer komen kijken en dan komt die barman er weer aan, zegt hij dat als ik niet binnen vijftien minuten weg ben, dat hij dan de ambulance belt. Ik wou dat absoluut niet dus ik strompel weer weg, en opeens zie ik alles weer normaal en voel ik me weer helemaal normaal, loop naar binnen en bied mijn excuses aan aan de barman, haal wat cola en drink het leeg. Toen ging ik weer verder kaarten en normaal doen.
Dat was echt een hele aparte ervaring voor me, en heb daarna drie maanden niet meer geblowd. Daarna wel weer een keer en dat ging gewoon goed, fijn en lekker, en nu doe ik het (bijna) iedere dag..
Nu ben ik een weekendje aan het stoppen, gewoon om te kijken of ik nog zonder kan. Donderdag avond om negen uur heb ik m'n laatste joint gerookt, en zondag negen uur mag ik weer, want dat is m'n vaste blow avond, samen met bier en kaarten
Ik hoop dat jullie het leuk vonden dit te lezen en verder wist ik eigenlijk niet eens dat je zo slecht kon gaan van wiet, niet dat ik het ooit nog gehad heb. Hebben jullie 'bad trips' met wiet weleens gehad?
Dit is van een tijdje terug, ongeveer 2 jaar geleden. Ik vond het wel vrij apart.
Het is zondag avond en ik heb al een paar bier op. Ik zit in de Eureka met een vriend en wat andere mensen. Ik kwam daar wel vaker en tegenwoordig is het elke zondag. We kaarten daar elke zondag en drinken wat en blowen wat, gewoon gezellig. Ik had 2x eerder geblowed, maar dat was echt niks, zeg maar een kwart joint ofzo. Ik kreeg een joint van Yehudi, niet zomaar een joint maar een echte Yehudi joint (behoorlijk zwaar) en zonder het door te hebben rook ik dat ding in één keer op. Na tien minuten begin ik hem behoorlijk te voelen en stop ik even met kaarten. Ik vraag Steven om een glas water maar hij is te lui om wat te halen. Vijf minuten later is m'n mond zo droog dat ik het niet kan opbrengen om het nog een keer te vragen. Ik zit daar aan een apart tafeltje en lig half op de tafel. Opeens zie ik niks meer voor vijf seconden en toen kwam m'n zicht weer terug, maar niet op de normale manier. Ik zag alleen nog maar felle kleuren, geel, roze, rood, oranje en dat vond ik best eng. Steven vraagt of alles wel goed gaat, en ik antwoord heel vaag en zachtjes nee en vraag hem nog een keer drinken te halen. Dus hij haalt wat water en geeft het aan me. Ik lig daar nog steeds op die tafel en voel me echt heel bang, bang dat er van alles mis zal gaan, dat ik dood ga, dat mijn ouders er achter komen dat ik wiet rook (weten ze ondertussen allang, en geen probleem, maar dat wist ik toen nog niet) Op tafel staat het glas water, maar het ziet er een beetje vreemd uit, een beetje geel. Steven zegt dat het water heel normaal is, en ik roep mezelf tot de orde. Jan, wakker worden, het is gewoon die wiet die niet helemaal lekker valt. Toch geloof ik mezelf niet helemaal, maar Steven wel dus ik probeer met m'n hand bij het water te komen, maar ik krijg m'n hand niet omhoog. Ik lig daar op die tafel met mijn ogen half dicht en opeens hoor ik een stem heel ver weg. Het is de barman van de Eureka die vraagt of ik misschien normaal wil gaan zitten en anders zet hij mij eruit. Ik probeer recht op te zitten maar dat lukt echt niet. De barman is al weer weg, en ik had er echt even lak aan, ik was het allang weer vergeten en ik lig daar nog steeds op die tafel. Vijf minuten later kwam die barman er weer aan en toen zei hij dat ik hier niet mocht slapen, dus dat ik weg moest. Het was buiten best vies weer, beetje regenachtig, 6 graden ofzo, dus ik strompel naar buiten na nog een keer op m'n bek gegaan te zijn. Ik lig daar buiten een half uur op de grond in de regen, Steven is nog een paar keer komen kijken en dan komt die barman er weer aan, zegt hij dat als ik niet binnen vijftien minuten weg ben, dat hij dan de ambulance belt. Ik wou dat absoluut niet dus ik strompel weer weg, en opeens zie ik alles weer normaal en voel ik me weer helemaal normaal, loop naar binnen en bied mijn excuses aan aan de barman, haal wat cola en drink het leeg. Toen ging ik weer verder kaarten en normaal doen.
Dat was echt een hele aparte ervaring voor me, en heb daarna drie maanden niet meer geblowd. Daarna wel weer een keer en dat ging gewoon goed, fijn en lekker, en nu doe ik het (bijna) iedere dag..
Nu ben ik een weekendje aan het stoppen, gewoon om te kijken of ik nog zonder kan. Donderdag avond om negen uur heb ik m'n laatste joint gerookt, en zondag negen uur mag ik weer, want dat is m'n vaste blow avond, samen met bier en kaarten
Ik hoop dat jullie het leuk vonden dit te lezen en verder wist ik eigenlijk niet eens dat je zo slecht kon gaan van wiet, niet dat ik het ooit nog gehad heb. Hebben jullie 'bad trips' met wiet weleens gehad?
), cool trouwens dat hierover ff een reportje heb geschreven, lokt ook veel leuke reacties uit
