Hola.
Mijn vriend is net een week gestopt met blowen. Hoera.
Maar het heeft wat moeite gekost zeg.
Hij blowde nu al 6 jaar zowat iedere dag.
Hij zei altijd "dit is in plaats van een biertje". ( alsof je een van de twee MOET doen)
Als we op visite waren wist ie niet hoe snel we weer weg moesten zijn.
Als ie een paar dagen niks had werd ie chagrijnig en onrustig.
Als hij uit zijn werk kwam stak ie er een op en was dan de rest van de avond behoorlijk afwezig.
Hij ondernam gewoon veel minder, deed wat hij moest doen en zakte dan onderuit op de bank.
En maar vol blijven houden dat hij niet verslaafd was en dat hij heus wel kon stoppen als ie dat zou willen.
Dat was het vervelendst. Hij was ook zo gewend aan die hele "lifestyle" van hem, dat passieve, dat ie dacht dat het normaal was.
Nu is hij dus een hele week gestopt en wat een verschil maakt dat al zeg!
Hij heeft kleur op zijn kop, doet dingen in huis, buitenshuis, en is gewoon veel frisser. Daarbij hoort hij me weer in 1 keer als ik wat tegen hem zeg, en reageert ie ook nog! Het is gewoon veel gezelliger zo, HET leeft weer!
Nu was hij de eerste dagen wel wat chagrijnig, maar toen hij daar doorheen was, was het geen probleem meer.
Ik heb hem voor een keuze gesteld, we zijn nu bijna negen jaar samen en ik werd dat gehang een beetje zat. Ook deed ik heel veel dingen alleen, omdat hij liever thuis bleef.
Ik wilde hem die keuze eigenlijk niet laten maken, ik ben zijn moeder niet, maar anders had hij gewoon geen motivatie van binnenuit, omdat ie zelf het probleem niet zag.
De keuze was eigenlijk: de wiet eruit, of...jij eruit.
En ik was nog even bang ook, hahaha.
Maar hij zei: "Okee, als jij er last van hebt."
Eigenlijk heb ik geen idee waarom ik dit topic ben gestart.
Ik wil zeker geen moraalridder spelen.
Ik vind blowen best kunnen, zo in het weekend enzo.
Maar ik denk wel dat een hoop mensen zichzelf voor de gek houden, ook omdat in veel vriendenkringen ( ook bij ons) het best geaccepteerd wordt wanneer je vrij vaak blowt, lijkt het al gauw normaal.
En het is weer anders als je bijvoorbeeld van de heroine af bent en iedere dag blowt, dan kan ik snappen dat je hartstikke blij bent.
IK ben gewoon blij dat mijn vriend weer van "pauze" af is en meeleeft.
Je kan dan wel denken dat je normaal functioneert, maar naar mijn mening leef je echt niet tot "the fullest" wanneer je iedere dag blowt, hoe creatief, chill of gelukkig je er ook door denkt te zijn.
Maar doe vooral wat je niet laten kunt.
Punt.
Mijn vriend is net een week gestopt met blowen. Hoera.
Maar het heeft wat moeite gekost zeg.
Hij blowde nu al 6 jaar zowat iedere dag.
Hij zei altijd "dit is in plaats van een biertje". ( alsof je een van de twee MOET doen)
Als we op visite waren wist ie niet hoe snel we weer weg moesten zijn.
Als ie een paar dagen niks had werd ie chagrijnig en onrustig.
Als hij uit zijn werk kwam stak ie er een op en was dan de rest van de avond behoorlijk afwezig.
Hij ondernam gewoon veel minder, deed wat hij moest doen en zakte dan onderuit op de bank.
En maar vol blijven houden dat hij niet verslaafd was en dat hij heus wel kon stoppen als ie dat zou willen.
Dat was het vervelendst. Hij was ook zo gewend aan die hele "lifestyle" van hem, dat passieve, dat ie dacht dat het normaal was.
Nu is hij dus een hele week gestopt en wat een verschil maakt dat al zeg!
Hij heeft kleur op zijn kop, doet dingen in huis, buitenshuis, en is gewoon veel frisser. Daarbij hoort hij me weer in 1 keer als ik wat tegen hem zeg, en reageert ie ook nog! Het is gewoon veel gezelliger zo, HET leeft weer!
Nu was hij de eerste dagen wel wat chagrijnig, maar toen hij daar doorheen was, was het geen probleem meer.
Ik heb hem voor een keuze gesteld, we zijn nu bijna negen jaar samen en ik werd dat gehang een beetje zat. Ook deed ik heel veel dingen alleen, omdat hij liever thuis bleef.
Ik wilde hem die keuze eigenlijk niet laten maken, ik ben zijn moeder niet, maar anders had hij gewoon geen motivatie van binnenuit, omdat ie zelf het probleem niet zag.
De keuze was eigenlijk: de wiet eruit, of...jij eruit.
En ik was nog even bang ook, hahaha.
Maar hij zei: "Okee, als jij er last van hebt."
Eigenlijk heb ik geen idee waarom ik dit topic ben gestart.
Ik wil zeker geen moraalridder spelen.
Ik vind blowen best kunnen, zo in het weekend enzo.
Maar ik denk wel dat een hoop mensen zichzelf voor de gek houden, ook omdat in veel vriendenkringen ( ook bij ons) het best geaccepteerd wordt wanneer je vrij vaak blowt, lijkt het al gauw normaal.
En het is weer anders als je bijvoorbeeld van de heroine af bent en iedere dag blowt, dan kan ik snappen dat je hartstikke blij bent.
IK ben gewoon blij dat mijn vriend weer van "pauze" af is en meeleeft.
Je kan dan wel denken dat je normaal functioneert, maar naar mijn mening leef je echt niet tot "the fullest" wanneer je iedere dag blowt, hoe creatief, chill of gelukkig je er ook door denkt te zijn.
Maar doe vooral wat je niet laten kunt.
Punt.
En omdat ik het niet tevaak doe blijft het altijd een erg leuke ervaring!
