0t0lerance
Bewuste gebruiker
Dit is de 2e keer dat ik een hogere dosering paddestoelen probeer. Dit maal zelfgekweekte exemplaren 'albino penis envy reverse'.. 5gr van de eerste flush... vermalen tot poeder.. 2 citroenen uitgeknepen... 25min laten weken. Ooglapje onder de begeleiding van Johns Hopkins playlist spotify.
Het kwam als een bulderende orkaan die z'n weerga niet kende... bruut.... immense kracht...
Na een wilde paar uur van krankzinnigheid.. toch de kamer verlaten om wat te eten.. ik had nog een salade van de dag ervoor in de koelkast. De gedachten die door je hoofd racen zijn niet te filmen.. hoe lang ik erover heb gedaan weet ik niet. "wat ben ik aan het doen, eten, lopen.. pak.. dit is gestoord.. wat?.. huh?..en nu?"Bedacht dat ik snel weer terug moest, moest even denken aan wat McKenna zei "Whatever happens.. do not leave your room"..
Afijn salade op bed.. voelde me een soort wild beest die iets aan het opvreten was.. "hey er staat een drinkflesje hier, hoe kan dat nou" het werd zo wild en gestoord dat er geen touw aan vast te knopen was.. liet me meevoeren.. heftiger en heftiger.. gestoord.. knettergek.. kloten met t geluid..koptel doet raar.. weet niet hoe dat ding werkt.. draadje vliegt alle kanten op.. kutten met muziek...besef naar een eindnummer te luisteren van de playlist maar de piek moest nog komen.. meevoeren met de gestoorde rit.. krankjorum..
Probeer ertegen de praten "dit wordt me te veel".. "doe rustig aan alstublieft".. bijna smekend.. bedenkend hoe gestoord dit is bedenk ik dat je je moet laten gaan.. meedrijven.. overgeven is er niet bij het dwingt me op de knieën.. grijpt het me vast, intens.. pakt me bij heel je wezen.. dwingt je te kijken naar je lelijke zelf... knijpt me uit als een tube tandpasta.. alle lelijkheid.. toekijken en huilen, zoals ik nog nooit hebt gehuild.. gekermd van de pijn.. de klassieke muziek bouwt op en op de piek nog een keer... ik voel het masker klef worden van de tranen..
van het verdriet wat ik heb veroorzaakt bij mn naasten.. vriendin.. ouders.. mn kinderen..
De piek is voorbij en daling ingezet.. probeer dit neer te zetten terwijl de letters nog dansen en golven door elkaar en het wit heel ver weg lijkt.. stop er nu mee..
Het kwam als een bulderende orkaan die z'n weerga niet kende... bruut.... immense kracht...
Na een wilde paar uur van krankzinnigheid.. toch de kamer verlaten om wat te eten.. ik had nog een salade van de dag ervoor in de koelkast. De gedachten die door je hoofd racen zijn niet te filmen.. hoe lang ik erover heb gedaan weet ik niet. "wat ben ik aan het doen, eten, lopen.. pak.. dit is gestoord.. wat?.. huh?..en nu?"Bedacht dat ik snel weer terug moest, moest even denken aan wat McKenna zei "Whatever happens.. do not leave your room"..
Afijn salade op bed.. voelde me een soort wild beest die iets aan het opvreten was.. "hey er staat een drinkflesje hier, hoe kan dat nou" het werd zo wild en gestoord dat er geen touw aan vast te knopen was.. liet me meevoeren.. heftiger en heftiger.. gestoord.. knettergek.. kloten met t geluid..koptel doet raar.. weet niet hoe dat ding werkt.. draadje vliegt alle kanten op.. kutten met muziek...besef naar een eindnummer te luisteren van de playlist maar de piek moest nog komen.. meevoeren met de gestoorde rit.. krankjorum..
Probeer ertegen de praten "dit wordt me te veel".. "doe rustig aan alstublieft".. bijna smekend.. bedenkend hoe gestoord dit is bedenk ik dat je je moet laten gaan.. meedrijven.. overgeven is er niet bij het dwingt me op de knieën.. grijpt het me vast, intens.. pakt me bij heel je wezen.. dwingt je te kijken naar je lelijke zelf... knijpt me uit als een tube tandpasta.. alle lelijkheid.. toekijken en huilen, zoals ik nog nooit hebt gehuild.. gekermd van de pijn.. de klassieke muziek bouwt op en op de piek nog een keer... ik voel het masker klef worden van de tranen..
van het verdriet wat ik heb veroorzaakt bij mn naasten.. vriendin.. ouders.. mn kinderen..
De piek is voorbij en daling ingezet.. probeer dit neer te zetten terwijl de letters nog dansen en golven door elkaar en het wit heel ver weg lijkt.. stop er nu mee..