Kneudelbaum
Newbie
Ook dit tripreport heb ik al zeker een jaar of 6 geleden geschreven, maar nog nooit gepost op DF.
Het is zaterdagnacht, rond 2 uur als ik een "White Power"-tje (milde pil, ca. 80 mg mdma) slik. Ik heb gisteravond al een aantal Chilums gerookt met 5-MEO-DMT, in dosis varierend van 5 tot 15 mg, waarbij die laatste hoeveelheid toch al garant staat voor een behoorlijk heftige ervaring. Helaas heeft 15 mg (voor mij) toch wel een aantal vrij vervelende bijwerkingen (misselijkheid, erg hoge hartslag) wat mij er een beetje terughoudend toe maakt om de dosis te verhogen (wat ik in principe wel wil doen, omdat ik zeker weet dat er nog veel meer "bereikt" kan worden met dit middel).
Als om 3 uur de pil fatsoenlijk werkt, rook ik nog een pijpje met 10 mg 5-MEO-DMT en het valt me meteen op dat de werking nogal versterkt wordt door de MDMA *en* dat de bijwerkingen totaal niet aan de orde blijken te zijn. Uitermate positief dus. Om half 4 snuif ik een lijn van ca. 15 mg 5-MEO-DMT. Als ik even later iemand even thuis af moet gaan zetten met de auto kom ik na 2 blokken te hebben gereden tot de conclusie dat rijden verre van een goed idee is. Ik stop de auto en wissel van plaats met B., die wel nog helder is.
Gedurende de autorit, die een minuut of 15 duurt, neemt het effect van de 5-MEO-DMT in hoog tempo toe. Het lichamelijke gevoel wat nogal sterk aanwezig is bij dit middel wordt aanzienlijk gedempt door de MDMA. In ruil daarvoor zijn er zeer sterke visuals aanwezig, op dit moment vergelijkbaar met de sterkste 2C-I ervaring die ik tot nu toe heb gehad (op 40 mg).
Even later als de auto stil staat, lijken de effecten in 1 klap te verdubbelen in intensiteit en ik bevindt me ineens in een zeer vage VR-wereld. Ik wordt overspoeld door miljoenen impulsen per seconden, probeer woorden te vinden om te beschrijven wat ik nu zie, wat uiteraard totaal mislukt.
Het begint heel zachtjes te regenen en het schouwspel wat zich afspeelt op de voorruit van mijn auto is zwaar indrukwekkend. Iedere regendruppel produceert een soort 4-dimensionale echo (vooral op visueel en mentaal niveau). Ik concentreer me op de ruit, welke langzaam veranderd in die muur met duizenden lampjes in de droomvlucht (Efteling). Het lijkt alsof ik dit vanuit 3 verschillende perspectieven tegelijkertijd bekijk en mompel iets over "het ultieme kodak-moment". Langzaam maar zeker lost de muur met lampjes "op" in het gebouw op de achtergrond.
Op een gegeven moment lijkt het effect even iets af te nemen en ik stap uit de auto om even wat overtollig vocht te gaan lozen. De buitenwereld is op dit moment veranderd in iets wat lijkt op een erg abstracte manga-film. De struiken zijn duidelijk getekend met een viltstift, terwijl enkele bomen zijn geschetst met een potlood, afgaande op de lijntjes die buiten de contouren lopen. De straat is vloeibaar en stroomt langzaam voorbij. In de wolken die ik denk te kunnen onderscheiden is iemand halsoverkop bezig zijn tekentalent uit te breiden door het tekenen van allerlei bizarre figuren. Voor de 381ste keer vanavond stamel ik "on-ge-lofelijk".
Als ik even later weer in de auto stap valt het me op hoe enorm smerig mijn voorruit eigenlijk is om er vervolgens een flinke hoeveelheid glas-reiniger overheen te spuiten...met open mond van verbazing staar ik naar de extreem dynamische, kolkende rivier die hieruit voortkomt. Dit duurt zeker een kwartier (denk ik?) waarna ik mijn originele plan hervat en met
een sponsje een poging doe de kolkende massa van mijn voorruit af te vegen...de oorzaak blijft onduidelijk, maar mijn ruit is naderhand nog smeriger dan voorheen. Het interessereert me eigenlijk vrij weinig...
De visuals beginnen langzaam te verminderen, plaats makend voor een ware stortvloed aan indrukken en gedachtes...in het begin erg abstract van aard, maar langzaam maar zeker ben ik me ineens bewust van allerlei zaken die zich in de afgelopen tijd hebben afgespeeld. Enkele van die zaken zijn nogal confronterend en hoewel dat even niet gemakkelijk is, is het wel belangrijk en ik neem me bij deze voor een aantal dingen eens heel anders aan te gaan pakken...
Rond 5 uur s'morgens is het effect sterk verminderd...zowel de 5-MEO-DMT als de MDMA lijken bijna uitgewerkt...als dat om 6 uur ook daadwerkelijk het geval is, besluit ik naar huis te gaan. Het inmiddels in volle glorie aanwezig zijn van daglicht lijkt officieel een einde in te luiden van deze zeer indrukwekkende nacht. Tijd om te gaan slapen...
Het is zaterdagnacht, rond 2 uur als ik een "White Power"-tje (milde pil, ca. 80 mg mdma) slik. Ik heb gisteravond al een aantal Chilums gerookt met 5-MEO-DMT, in dosis varierend van 5 tot 15 mg, waarbij die laatste hoeveelheid toch al garant staat voor een behoorlijk heftige ervaring. Helaas heeft 15 mg (voor mij) toch wel een aantal vrij vervelende bijwerkingen (misselijkheid, erg hoge hartslag) wat mij er een beetje terughoudend toe maakt om de dosis te verhogen (wat ik in principe wel wil doen, omdat ik zeker weet dat er nog veel meer "bereikt" kan worden met dit middel).
Als om 3 uur de pil fatsoenlijk werkt, rook ik nog een pijpje met 10 mg 5-MEO-DMT en het valt me meteen op dat de werking nogal versterkt wordt door de MDMA *en* dat de bijwerkingen totaal niet aan de orde blijken te zijn. Uitermate positief dus. Om half 4 snuif ik een lijn van ca. 15 mg 5-MEO-DMT. Als ik even later iemand even thuis af moet gaan zetten met de auto kom ik na 2 blokken te hebben gereden tot de conclusie dat rijden verre van een goed idee is. Ik stop de auto en wissel van plaats met B., die wel nog helder is.
Gedurende de autorit, die een minuut of 15 duurt, neemt het effect van de 5-MEO-DMT in hoog tempo toe. Het lichamelijke gevoel wat nogal sterk aanwezig is bij dit middel wordt aanzienlijk gedempt door de MDMA. In ruil daarvoor zijn er zeer sterke visuals aanwezig, op dit moment vergelijkbaar met de sterkste 2C-I ervaring die ik tot nu toe heb gehad (op 40 mg).
Even later als de auto stil staat, lijken de effecten in 1 klap te verdubbelen in intensiteit en ik bevindt me ineens in een zeer vage VR-wereld. Ik wordt overspoeld door miljoenen impulsen per seconden, probeer woorden te vinden om te beschrijven wat ik nu zie, wat uiteraard totaal mislukt.
Het begint heel zachtjes te regenen en het schouwspel wat zich afspeelt op de voorruit van mijn auto is zwaar indrukwekkend. Iedere regendruppel produceert een soort 4-dimensionale echo (vooral op visueel en mentaal niveau). Ik concentreer me op de ruit, welke langzaam veranderd in die muur met duizenden lampjes in de droomvlucht (Efteling). Het lijkt alsof ik dit vanuit 3 verschillende perspectieven tegelijkertijd bekijk en mompel iets over "het ultieme kodak-moment". Langzaam maar zeker lost de muur met lampjes "op" in het gebouw op de achtergrond.
Op een gegeven moment lijkt het effect even iets af te nemen en ik stap uit de auto om even wat overtollig vocht te gaan lozen. De buitenwereld is op dit moment veranderd in iets wat lijkt op een erg abstracte manga-film. De struiken zijn duidelijk getekend met een viltstift, terwijl enkele bomen zijn geschetst met een potlood, afgaande op de lijntjes die buiten de contouren lopen. De straat is vloeibaar en stroomt langzaam voorbij. In de wolken die ik denk te kunnen onderscheiden is iemand halsoverkop bezig zijn tekentalent uit te breiden door het tekenen van allerlei bizarre figuren. Voor de 381ste keer vanavond stamel ik "on-ge-lofelijk".
Als ik even later weer in de auto stap valt het me op hoe enorm smerig mijn voorruit eigenlijk is om er vervolgens een flinke hoeveelheid glas-reiniger overheen te spuiten...met open mond van verbazing staar ik naar de extreem dynamische, kolkende rivier die hieruit voortkomt. Dit duurt zeker een kwartier (denk ik?) waarna ik mijn originele plan hervat en met
een sponsje een poging doe de kolkende massa van mijn voorruit af te vegen...de oorzaak blijft onduidelijk, maar mijn ruit is naderhand nog smeriger dan voorheen. Het interessereert me eigenlijk vrij weinig...
De visuals beginnen langzaam te verminderen, plaats makend voor een ware stortvloed aan indrukken en gedachtes...in het begin erg abstract van aard, maar langzaam maar zeker ben ik me ineens bewust van allerlei zaken die zich in de afgelopen tijd hebben afgespeeld. Enkele van die zaken zijn nogal confronterend en hoewel dat even niet gemakkelijk is, is het wel belangrijk en ik neem me bij deze voor een aantal dingen eens heel anders aan te gaan pakken...
Rond 5 uur s'morgens is het effect sterk verminderd...zowel de 5-MEO-DMT als de MDMA lijken bijna uitgewerkt...als dat om 6 uur ook daadwerkelijk het geval is, besluit ik naar huis te gaan. Het inmiddels in volle glorie aanwezig zijn van daglicht lijkt officieel een einde in te luiden van deze zeer indrukwekkende nacht. Tijd om te gaan slapen...
