3mmc probleem

[Appeltaart1]

hoi iedereen, ik ben een 23-jarige student uit Amsterdam en ik ben verslaafd geraakt aan 3-mmc.

Ik ben voor het eerst met 3-mmc in aanraking gekomen ergens in oktober, rond de tijd dat het illegaal werd. In eerste instantie kon ik mezelf goed beheersen en was het een leuke drug om zo nu en dan een beetje van te nemen, ik had wel altijd een probleem met stoppen(zakje moest op). Rond de jaarwisseling is dit omgeslagen en begon ik elk weekend, en soms zelfs door de weeks, te gebruiken. Het ging zo ver, dat ik soms bijna 48 uur in m’n eentje aan het snuiven was. Het gevaarlijke is dat je in Amsterdam 24/7 drugs kan bestellen als je de juiste dealers kent, het gebeurde dan ook snel dat ik bij bestelde waardoor er compleet geen reden meer was om te stoppen. De tolerantie is inmiddels ook zo hoog dat ik behoorlijk wat van het spul moet snuiven voordat ik er wat van voel.

Ik realiseer me al een tijdje dat dit zo niet kan, het heeft een gigantische impact op m’n leven (werk en studie lijden er zwaar onder). Toch lukt het me maar niet om er mee te stoppen. Ik bevind me in een omgeving waar veel drugs worden gebruikt (studentenfeestjes verenigingen etc.) en het is moeilijk voor me om sterk te blijven als ik wat gedronken heb. Één nakkie tijdens een feest kan vervolgens weer leiden tot 48 uur wakker zijn en 2gram gebruiken.

Ik heb mn ouders en een aantal vrienden verteld dat ik struggle met verslaving, zodat ze me een beetje in de gaten kunnen houden (hoe vervelend dat soms ook is). Ik heb inmiddels alle dealers uit m’n telefoon verwijdert en heb mezelf voorgenomen om nooit meer zelf drugs te bestellen (ik kan dit prima door vrienden laten doen die zichzelf beter in de hand hebben). M’n voornemen is tevens om nu in ieder geval een maand lang geen drugs te gebruiken (misschien met uitzondering van een beetje coke zo nu en dan op een feestje).

Mijn vraag aan jullie forumgangers is of u tips heeft om mijn kans van slagen te vergroten. Heeft iemand ervaring met hulp via Jellinek (bel-afspraken) of via de huisarts en (hoe) heeft dat geholpen? Kan ik na een maand wel weer een keertje 3-mmc proberen of is dat te risky? Ik weet dat het, het beste is om de situaties waarin en personen waarmee je gebruikte te mijden. Dat is helaas echt geen optie in mijn geval.

Bedankt voor het lezen van deze lap tekst en nog meer bedankt voor jullie advies!

-ps Ik weet dat het heel erg dom is dat ik het zo ver heb laten komen, het heeft geen nut om dit er verder in te wrijven. Het heeft meegespeeld dat ik een erg lastige periode doormaakte de afgelopen maanden. Waarin ik iemand verloren ben en ook m’n studie niet zo lekker ging.

 

[Neo-Shulginist]

Hee @Appeltaart1

Ik denk dat je al een heel goed begin hebt gemaakt door de dealer-nummers te verwijderen en door vrienden en ouders op de hoogte te stellen (heel dapper!). Ik zou zeker ook aanraden om even contact op te nemen met de huisarts. Die kan namelijk doorverwijzen naar Jellinek (waar je vraag ook over gaat) en ik denk dat je daar wel baat bij kan hebben.

Een verslaving aanpakken is namelijk niet een kwestie van een maandje stoppen en dan is het weer voorbij. Er is een diepgaandere verandering nodig in je leven op meerdere terreinen. Met eentje ben je al bezig: de contacten die je hebt. Maar je moet ook anders gaan kijken naar de middelen die je (hebt) gebruikt. En ik denk dat het nodig is om even kritisch te kijken naar je persoonlijke leefomstandigheden, want het is goed mogelijk dat die omstandigheden een drang tot ontsnapping uitlokken. Voor zulke veranderingen is het heel fijn en handig om een vertrouwelijke en enigszins afstandelijke sparringspartner te hebben die je helpt om te reflecteren op je gedrag, gevoelens en gedachten. Zonder dat dat gelijk leidt tot allerlei sociale consequenties, omdat de gesprekken vertrouwelijk blijven. Dat is precies wat ze bij Jellinek doen.

Wat mij heel erg opvalt is deze zin:

M’n voornemen is tevens om nu in ieder geval een maand lang geen drugs te gebruiken (misschien met uitzondering van een beetje coke zo nu en dan op een feestje).

vooral omdat die gedachte niet zo lang opdook nadat je dit zei:

Ik bevind me in een omgeving waar veel drugs worden gebruikt (studentenfeestjes verenigingen etc.) en het is moeilijk voor me om sterk te blijven als ik wat gedronken heb. Één nakkie tijdens een feest kan vervolgens weer leiden tot 48 uur wakker zijn en 2gram gebruiken.

Volgens mij is dat namelijk precies hoe verslaving werkt. Het is dat stemmetje wat constant zegt 'och eentje kan toch geen kwaad?', 'je hebt nu al zo lang je best gedaan, nu kan je wel weer een keertje', 'fuck it, ik ga voor het plezier', 'hierna stop ik echt', en meer van dat soort smoesjes.

Vandaar ook dat ik hierboven zei dat het nodig is om echt anders te gaan kijken naar dit soort middelen. Dus niet meer het idee hebben dat drugs zoals coke, speed of 3-MMC lekkere en plezierige drugs zijn die je niet meer mag nemen; waardoor je sterk moet zijn om het niet te nemen. Dan zit je jezelf echt te pesten en dan is het wachten tot dat ene moment waarop je even niet meer sterk bent. Dat schiet niet op. Veel beter is het om te doorzien wat cocaïne doet: misschien voel je je een half uurtje even lekker, maar daarna wil je méér, méér, méér. En 48 uur later besef je ineens dat je de hele tijd bent doorgegaan, dat je fucking veel geld kwijt bent, dat je in die tijd eigenlijk niks hebt gedaan (of heel weinig) waar je echt wat aan had, dat je daardoor een enorm kutgevoel hebt over jezelf, dat je je schaamt, dat je kwaad bent op jezelf omdat je 'zwak' was en dat je als klap op de vuurpijl eigenlijk ook niet meer goed op je studie kan focussen.

Als je al die effecten meeweegt bij de gedachte aan coke dan wordt eigenlijk wel duidelijk dat die drug het allemaal niet waard is. Als je dat écht gaat beseffen, dus niet alleen maar bedenken, dan heb je helemaal geen zin meer om aan de coke te gaan. Want waarom zou je jezelf een kutgevoel willen bezorgen?

Dan hoef je dus ook niet meer sterk te zijn om de drang te weerstaan.

Nu klinkt dit heel makkelijk als ik het even zo zeg. Maar er gaat een heel proces aan vooraf voordat je je beeld en je gedrag zo kunt veranderen. Het probleem met stimulerende middelen is dat ze je brein hacken door een rechtstreekse koppeling te leggen tussen inname van de drug en gevoelens van plezier. Ik kan ook aanraden om wat meer te lezen over de mesolimbische route in het brein, want dan ga je ook beter snappen hoe het nou kan dat elke keer als je aan coke of 3-MMC denkt je vooral aan de euforische effecten denkt en dat de kater en de depressieve gevoelens die daarn komen al snel buiten beschouwing laat. Dat heeft namelijk alles te maken met die mesolimbische route en hoe ons geheugen werkt (via priming). Daarom is het dus ook heel belangrijk dat je jezelf actief herinnert aan de kutgevoelens die je hebt als de drugs zijn uitgewerkt. Want je brein wordt zo gehackt om dat snel weer te vergeten.

Maar ik wil nogmaals zeggen dat je al heel goed bezig bent! Het moeilijkste begin is al gemaakt. Je moet nu alleen nog de keuze die je al gemaakt hebt blijven doorzetten.

 

[Experimentalstar]

Ik zit bijna in precies dezelfde situatie. Gelukkig ben ik zelfstandig al best ver gekomen afgelopen tijd. Ook doordat het niet kon door verschillende redenen. Ik merk wel dat ik nu opzoek ben naar “kansen” om te gebruiken. Hoe stom dat ook is. Ik heb zelf ook 2 vrienden verteld wat er aan de hand is. Dit heeft me vooral heel erg geholpen. Praten over je problemen maakt het een stuk helderder in je hoofd. Blijf dit ook vooral doen. Weet dat je niet alleen bent!
Ik vraag mezelf trouwens ook af of jellinek me zou kunnen helpen. Alleen wil ik echt niet naar mn huisarts voor een verwijzing. Hoop dat jij de moed wel bij elkaar kunt vinden om te gaan.
Ik ben iniedergeval heel trots dat je inziet dat je een probleem hebt. Dit is de eerste en belangrijkste stap. You got this!

 

[Neo-Shulginist]

Alleen wil ik echt niet naar mn huisarts voor een verwijzing.

Waarom is dat een probleem?

 

[Experimentalstar]

Waarom is dat een probleem?

Slechte ervaring met huisartsen. Ook betalen mijn ouders mijn zorgverzekering nog waardoor ze inzicht hebben in mijn zorgdeclaraties. Ik zou het echt niet met hun kunnen delen. Ik zou zelfs zelf willen betalen voor verslavingszorg dan het op deze manier moeten doen.

 

[LucidLucy]

Bekend verhaal wat je opschrijft. @Neo-Shulginist heeft al heel veel nuttige dingen gezegd. Ik zou zeggen, neem zijn suggesties serieus.

Wat betreft professionele hulp kan ik je ook wel het e.e.a. vertellen.

Ga het eerst eens bespreken via je huisarts. Die kan je doorverwijzen naar andere instanties. Ik zou je wel aanbevelen om zelf alvast wat research te doen naar klinieken. Mocht je huisarts weinig opties hebben, kan je zelf wat aandragen. Dan zal hij/zij de verwijzing voor je schrijven. Ook kom je dan alvast voorbereid op het gesprek.

Ik kan je in ieder geval aanbevelen om eens te gaan zoeken naar 12-stappen klinieken. Laat je niet afschrikken door dit programma het is minder eng en sectarisch dan het in het begin misschien lijkt.

Je zal in deze klinieken namelijk niet alleen een basis leggen voor een goed herstel. Maar je wordt gelijk de richting in gestuurd om je herstel voort te zetten ook na een behandeling. Clean worden is een ding, clean blijven een heel ander verhaal.

Ik kan je wel wat aanbevelingen doen van klinieken waar ik goede verhalen van weet. Stuur maar een pb'tje als je interesse hebt.

Ik wil je ook nog meegeven. Je hoeft dit niet alleen te doen. Verslaving onder controle krijgen heeft niks te maken met 'sterk zijn' of 'er tegen vechten'. Ookal zullen veel mensen je dat vertellen.
Je hebt al een goede stap gezet door mensen in je omgeving in te lichten over je verslavingsproblematiek. Ik zou zeggen, zet door!

Verslaving is een progressief proces. Het wordt altijd erger. Het gaat misschien met periodes beter. Of je kan er een tijdje af blijven. Maar het komt terug en vaak een graadje erger dan voorheen.

Ik heb vorige week hier nog 3 topics over geschreven. Mocht je interesse hebben, lees even mijn rock bottom om te zien waar het heen kan gaan. Ik heb zelf ook veel 3-mmc gebruikt. Daarnaast ook vele andere middelen. Maar het heeft me echt heel diep gebracht.

 

[Appeltaart1]

Hee @Appeltaart1

Ik denk dat je al een heel goed begin hebt gemaakt door de dealer-nummers te verwijderen en door vrienden en ouders op de hoogte te stellen (heel dapper!). Ik zou zeker ook aanraden om even contact op te nemen met de huisarts. Die kan namelijk doorverwijzen naar Jellinek (waar je vraag ook over gaat) en ik denk dat je daar wel baat bij kan hebben.

Een verslaving aanpakken is namelijk niet een kwestie van een maandje stoppen en dan is het weer voorbij. Er is een diepgaandere verandering nodig in je leven op meerdere terreinen. Met eentje ben je al bezig: de contacten die je hebt. Maar je moet ook anders gaan kijken naar de middelen die je (hebt) gebruikt. En ik denk dat het nodig is om even kritisch te kijken naar je persoonlijke leefomstandigheden, want het is goed mogelijk dat die omstandigheden een drang tot ontsnapping uitlokken. Voor zulke veranderingen is het heel fijn en handig om een vertrouwelijke en enigszins afstandelijke sparringspartner te hebben die je helpt om te reflecteren op je gedrag, gevoelens en gedachten. Zonder dat dat gelijk leidt tot allerlei sociale consequenties, omdat de gesprekken vertrouwelijk blijven. Dat is precies wat ze bij Jellinek doen.

Wat mij heel erg opvalt is deze zin:

vooral omdat die gedachte niet zo lang opdook nadat je dit zei:



Volgens mij is dat namelijk precies hoe verslaving werkt. Het is dat stemmetje wat constant zegt 'och eentje kan toch geen kwaad?', 'je hebt nu al zo lang je best gedaan, nu kan je wel weer een keertje', 'fuck it, ik ga voor het plezier', 'hierna stop ik echt', en meer van dat soort smoesjes.

Vandaar ook dat ik hierboven zei dat het nodig is om echt anders te gaan kijken naar dit soort middelen. Dus niet meer het idee hebben dat drugs zoals coke, speed of 3-MMC lekkere en plezierige drugs zijn die je niet meer mag nemen; waardoor je sterk moet zijn om het niet te nemen. Dan zit je jezelf echt te pesten en dan is het wachten tot dat ene moment waarop je even niet meer sterk bent. Dat schiet niet op. Veel beter is het om te doorzien wat cocaïne doet: misschien voel je je een half uurtje even lekker, maar daarna wil je méér, méér, méér. En 48 uur later besef je ineens dat je de hele tijd bent doorgegaan, dat je fucking veel geld kwijt bent, dat je in die tijd eigenlijk niks hebt gedaan (of heel weinig) waar je echt wat aan had, dat je daardoor een enorm kutgevoel hebt over jezelf, dat je je schaamt, dat je kwaad bent op jezelf omdat je 'zwak' was en dat je als klap op de vuurpijl eigenlijk ook niet meer goed op je studie kan focussen.

Als je al die effecten meeweegt bij de gedachte aan coke dan wordt eigenlijk wel duidelijk dat die drug het allemaal niet waard is. Als je dat écht gaat beseffen, dus niet alleen maar bedenken, dan heb je helemaal geen zin meer om aan de coke te gaan. Want waarom zou je jezelf een kutgevoel willen bezorgen?

Dan hoef je dus ook niet meer sterk te zijn om de drang te weerstaan.

Nu klinkt dit heel makkelijk als ik het even zo zeg. Maar er gaat een heel proces aan vooraf voordat je je beeld en je gedrag zo kunt veranderen. Het probleem met stimulerende middelen is dat ze je brein hacken door een rechtstreekse koppeling te leggen tussen inname van de drug en gevoelens van plezier. Ik kan ook aanraden om wat meer te lezen over de mesolimbische route in het brein, want dan ga je ook beter snappen hoe het nou kan dat elke keer als je aan coke of 3-MMC denkt je vooral aan de euforische effecten denkt en dat de kater en de depressieve gevoelens die daarn komen al snel buiten beschouwing laat. Dat heeft namelijk alles te maken met die mesolimbische route en hoe ons geheugen werkt (via priming). Daarom is het dus ook heel belangrijk dat je jezelf actief herinnert aan de kutgevoelens die je hebt als de drugs zijn uitgewerkt. Want je brein wordt zo gehackt om dat snel weer te vergeten.

Maar ik wil nogmaals zeggen dat je al heel goed bezig bent! Het moeilijkste begin is al gemaakt. Je moet nu alleen nog de keuze die je al gemaakt hebt blijven doorzetten.

Bedankt voor je uitgebreide reactie!

Ik denk dat de manier hoe ik er tegenaan kijk inderdaad nogal problematisch is. Het voelt echt alsof ik mezelf iets moet verbieden wat eigenlijk heel erg chill en leuk is om te doen en wat anderen wel zonder al te veel consequenties kunnen. Ook heb ik zelden echt een kater na 3mmc of coke. Het ontbreken van die negatieve terugslag maakt het stoppen eigenlijk nog moeilijker.

Het grootste probleem is dat ik zo lang achter elkaar gebruik dat ik gigantisch veel tijd verspil en verplichtingen niet nakom. Ik heb tijdens gebruik gewoon nooit door wanneer het genoeg is geweest. Ik ben me ook wel heel erg bewust van wat voor aanslag dit gedrag is op m’n hersenen en verdere fysieke gesteldheid. Zo ben ik de afgelopen maanden al zeker 7kilo afgevallen, terwijl ik al erg slank was voordat ik begon met gebruiken. Dit niet nakomen van verplichtingen en het afvallen is waar ik de motivatie om te stoppen uit moet halen denk ik.

Al met al ben ik nu wel de goede stappen aan het zetten om er vanaf te komen. Hopelijk lukt het me ook om de weekenden en feestjes door te komen zonder te gebruiken.

 

[Appeltaart1]

Ik zit bijna in precies dezelfde situatie. Gelukkig ben ik zelfstandig al best ver gekomen afgelopen tijd. Ook doordat het niet kon door verschillende redenen. Ik merk wel dat ik nu opzoek ben naar “kansen” om te gebruiken. Hoe stom dat ook is. Ik heb zelf ook 2 vrienden verteld wat er aan de hand is. Dit heeft me vooral heel erg geholpen. Praten over je problemen maakt het een stuk helderder in je hoofd. Blijf dit ook vooral doen. Weet dat je niet alleen bent!
Ik vraag mezelf trouwens ook af of jellinek me zou kunnen helpen. Alleen wil ik echt niet naar mn huisarts voor een verwijzing. Hoop dat jij de moed wel bij elkaar kunt vinden om te gaan.
Ik ben iniedergeval heel trots dat je inziet dat je een probleem hebt. Dit is de eerste en belangrijkste stap. You got this!

Bedankt voor je reactie man,
Ik zie om me heen in studentenkringen veel meer mensen die (te) veel gebruiken en ook nachtjes doorhalen. Toch lijkt het alsof ik de enige ben die er echt problemen door ondervind, omdat niemand het over negatieve gevolgen heeft. Ik ben wel zo nuchter dat ik inzie dat die mensen waarschijnlijk ook in meer of mindere mate problemen hebben.

Ik weet niet hoe erg het in jouw omgeving is, maar ik word echt elke keer dat ik uitga of iets met m’n vereniging doe geconfronteerd met drugsgebruik. Ik heb ook besloten om nu even rust te nemen en zo veel mogelijk bij m’n ouders te zijn, zodat ik hopelijk na een paar weken de drang om mee te gaan gebruiken niet meer zo heb. Misschien dat dit voor jou ook werkt. Zeker als je ook momenten opzoekt om te gaan gebruiken (wat ik herken).

Ik heb trouwens gebeld met Jellinek en gevraagd of ze iets voor me kunnen betekenen. De mevrouw aan de telefoon vertelde me dat ze begeleiding kunnen bieden via 4 bel-afspraken met een verslavingsexpert. Dit doen ze anoniem en buiten de zorgverzekering om. Ik heb besloten om in plaats hier van toch een afspraak bij de huisarts te gaan maken, maar misschien is dit een goede optie voor jou!

 

[Appeltaart1]

Bekend verhaal wat je opschrijft. @Neo-Shulginist heeft al heel veel nuttige dingen gezegd. Ik zou zeggen, neem zijn suggesties serieus.

Wat betreft professionele hulp kan ik je ook wel het e.e.a. vertellen.

Ga het eerst eens bespreken via je huisarts. Die kan je doorverwijzen naar andere instanties. Ik zou je wel aanbevelen om zelf alvast wat research te doen naar klinieken. Mocht je huisarts weinig opties hebben, kan je zelf wat aandragen. Dan zal hij/zij de verwijzing voor je schrijven. Ook kom je dan alvast voorbereid op het gesprek.

Ik kan je in ieder geval aanbevelen om eens te gaan zoeken naar 12-stappen klinieken. Laat je niet afschrikken door dit programma het is minder eng en sectarisch dan het in het begin misschien lijkt.

Je zal in deze klinieken namelijk niet alleen een basis leggen voor een goed herstel. Maar je wordt gelijk de richting in gestuurd om je herstel voort te zetten ook na een behandeling. Clean worden is een ding, clean blijven een heel ander verhaal.

Ik kan je wel wat aanbevelingen doen van klinieken waar ik goede verhalen van weet. Stuur maar een pb'tje als je interesse hebt.

Ik wil je ook nog meegeven. Je hoeft dit niet alleen te doen. Verslaving onder controle krijgen heeft niks te maken met 'sterk zijn' of 'er tegen vechten'. Ookal zullen veel mensen je dat vertellen.
Je hebt al een goede stap gezet door mensen in je omgeving in te lichten over je verslavingsproblematiek. Ik zou zeggen, zet door!

Verslaving is een progressief proces. Het wordt altijd erger. Het gaat misschien met periodes beter. Of je kan er een tijdje af blijven. Maar het komt terug en vaak een graadje erger dan voorheen.

Ik heb vorige week hier nog 3 topics over geschreven. Mocht je interesse hebben, lees even mijn rock bottom om te zien waar het heen kan gaan. Ik heb zelf ook veel 3-mmc gebruikt. Daarnaast ook vele andere middelen. Maar het heeft me echt heel diep gebracht.

Bedankt voor je reactie en het delen van je ervaringen.

Ik denk dat ik eerst wil proberen om er vooral op eigen kracht en met behulp van de huisarts/praktijkondersteuner vanaf te komen. Vooral omdat ik in deze fase op de lange termijn eigenlijk niet compleet wil stoppen met drugsgebruik.

Ik wil mezelf aanleren om het onder controle te krijgen en er verstandiger mee om te gaan. Zodat ik ook gewoon met m’n vrienden en verenigingsgenoten die gebruiken kan blijven omgaan. (Neemt niet weg dat ik er nu sowieso een tijdje compleet mee moet kappen). Als dit niet lukt dan ga ik naar meer ingrijpende behandelingen kijken.

 

[Experimentalstar]

Bedankt voor je reactie man,
Ik zie om me heen in studentenkringen veel meer mensen die (te) veel gebruiken en ook nachtjes doorhalen. Toch lijkt het alsof ik de enige ben die er echt problemen door ondervind, omdat niemand het over negatieve gevolgen heeft. Ik ben wel zo nuchter dat ik inzie dat die mensen waarschijnlijk ook in meer of mindere mate problemen hebben.

Ik weet niet hoe erg het in jouw omgeving is, maar ik word echt elke keer dat ik uitga of iets met m’n vereniging doe geconfronteerd met drugsgebruik. Ik heb ook besloten om nu even rust te nemen en zo veel mogelijk bij m’n ouders te zijn, zodat ik hopelijk na een paar weken de drang om mee te gaan gebruiken niet meer zo heb. Misschien dat dit voor jou ook werkt. Zeker als je ook momenten opzoekt om te gaan gebruiken (wat ik herken).

Ik heb trouwens gebeld met Jellinek en gevraagd of ze iets voor me kunnen betekenen. De mevrouw aan de telefoon vertelde me dat ze begeleiding kunnen bieden via 4 bel-afspraken met een verslavingsexpert. Dit doen ze anoniem en buiten de zorgverzekering om. Ik heb besloten om in plaats hier van toch een afspraak bij de huisarts te maken, maar misschien is dit een goede optie voor jou!

Ik herken die gedachte zo erg. Dat het voelt alsof je de enige bent die er zoveel mee bezig is. Die zichzelf uberhaupt wilt of moet weerhouden van de drugs.

In mijn omgeving begint drugs gebruik steeds meer op te komen. Ik was alleen te nieuwsgierig en wilde niet wachten op hun om drugs te proberen. Hierdoor ben ik ook alleen thuis gaan gebruiken. Nu begint mijn omgeving steeds regelmatiger te gebruiken. Laatst wist ik dat ik naar een feest ging waar sowieso werd gebruikt, maar heb toen samen met een vriendin afgesproken om niet te gebruiken. Dat hielp me al heel erg. Ik isoleer mezelf ook wel eens van feesten, maar als ik dat altijd zou doen zou mn sociale leven daar wel flink door achteruitgaan.

Wat super goed dat je contact hebt gehad met de Jellinek en je actie gaat ondernemen via de huisarts. Dankjewel dat je dat van die belafspraken met me hebt gedeeld! Kon hier niks over vinden op de website. Ik zal ze toch maar contacten van het weekend.
Mocht je intresse hebben aan een luisterend oor en steun kan je me altijd een privé bericht sturen.

 

[LucidLucy]

Ja zeker in die kringen wordt veel gebruikt en gedronken. En het wordt ook heel erg genormaliseerd. Sommigen van hen zullen er ook minder problemen mee hebben. Zullen het af en toe kunnen laten staan. Of gebruiken niet in eens veel meer dan ze van plan zijn. Die mensen zijn dan ook niet verslaafd (lucky bastards).

Velen gaan na hun studententijd een stuk minder gebruiken. Maar voor degenen die verslavingsgevoelig zijn, is dat veel lastiger. Vroeg of laat zullen ook zij de negatieve gevolgen ondervinden.

In een oude versie van de van Dale stond zelfs:

Alcoholist: ‘Iemand die verslaafd is aan alcohol; iemand die meer dan vijftien alcoholische consumpties per week drinkt, verdeeld over minder dan vijf dagen per week, uitgezonderd studenten.’

Een student kon volgens de oude van Dale dus per definitie geen alcoholist zijn. Om die reden die ik eerder al noemde.

In mijn studententijd heb ik deze definitie regelmatig aangehaald om mijn zuipgedrag te rechtvaardigen. Het was pas toen ik op een random dinsdagmiddag alleen thuis in bed een serie lag te kijken, en mijn 6e halve liter opentrok, dat er een belletje ging rinkelen.

Ik ben toen 3 maanden van de alcohol afgebleven. Maar ging des te meer blowen of andere dingen gebruiken.

 

[Experimentalstar]

Hey,

ik wilde ff laten weten dat ik ondertussen ook professionele hulp heb gezocht. Ik heb me aangemeld bij Jellinek en heb de verwijzing van mn huisarts ook al binnen. Thanks voor het aansporen toch met de advieslijn te bellen. Ik ben heel benieuwd wat dit traject me gaat brengen.