als iemand tegen een hulpverlener met beroepsgeheim uitspreekt dat diegene iemand zou willen vermoorden, wanneer is het dan adequaat om dit neer te leggen bij iemand anders een daarmee het beroepsgeheim te verbreken? Waar wordt doorgaans de grens getrokken als hierbij bijvoorbeeld sprake is van iemand die geen strafblad heeft en er ook geen andere overduidelijke indicaties (bekend) zijn om aan te nemen dat er daadwerkelijk een groot risico is dat diegene iemand anders' leven in gevaar zal brengen, maar deze wel gewoon heel consistent blijft aangeven dat diegene iemand wil vermoorden, er een duidelijk motief is om dit te doen en ook aangeeft hier plannen voor te hebben of te willen maken?
Hangt ervan af. Indien degene die het uitspreekt, effectief patiënt is van de persoon met beroepsgeheim… ja MAAR…. Dit wordt meestal multidisciplinair overlegd dan. Ethische commissie en dergelijke…
als verpleegkundige meegemaakt (geen moord, wel intrafamiliaal geweld/suïcide pogingen/…) dit werd dan eerst met overste overlegd, meestal dan doorgegeven aan juridische dienst…
nooit rechtsteeks politie of dergelijke … altijd in overleg…
denk als arts… ook overleg.. bestaan daar protocollen voor…
