Zweevteev's landingsproces

Mezelf

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Hey jongens, long time no see. Heb het lang uitgesteld, maar ik wilde jullie een update geven over hoe het met me gaat. Dit gaat een hele uitgebreide worden vermoed ik.

CONTEXT
  • sinds m'n 16e in de GGZ, ben nu 25
  • veel complexe mentale problemen
  • 2 zelfmoordpogingen pre-2025
  • 8 of 9 verschillende therapieën gehad (niet alles afgemaakt)
  • 9x in kliniek, waarvan 2 of 3 keer langer dan 2 maanden
  • destructieve coping (in crisis)
    • niet eten
    • automutileren
    • drugs (niet één ding specifiek)
TIJDLIJN AUGUSTUS 2025 - DECEMBER 2025
  • kort na elkaar 2 zelfmoordpogingen (door extreem veel factoren) -> 8e opname kliniek in augustus.
  • "afwijzing" WMO
  • afwijzing WLZ
  • 9e opname overbrugging naar andere kliniek in september.
  • gegarandeerd dakloos worden in oktober.
  • met ontslag gestuurd worden zonder ontslagplan, ontslaggesprek: niets, terwijl ze letterlijk in de afspraak ervoor mij in mijn agenda lieten zetten dat dat eindgesprek, wat essentieel was. dus op de dag van mijn ontslag was.
  • formeel dakloos zijn (maar ik heb onderdak, geen zorgen).
WATSKEBURT?
  1. Opstapeling extreme tegenslagen & slechte hulpverlening
    Een tsunami aan tegenslagen gekregen waar ik 0 controle over heb gehad. Meestal slecht nieuws en zelden goed nieuws, dat dan niet doorging uiteindelijk. Behandelteam nam me niet serieus, terwijl ik extreem vroeg al kon signaleren dat het de verkeerde kant op ging.

  2. Niemand nam verantwoordelijkheid
    Fucking instanties die cóntinu de vingers naar elkaar wijzen, waardoor niemand de verantwoordelijkheid neemt en een maanden aan tijd compleet verspild zijn geweest. Het is moeilijk om uit te drukken hoe bizar en gewoon surrealistisch allemaal was.

  3. Schandalig slechte samenwerking en communicatie tussen instanties onderling en rechtstreeks met mij
    Heel erg essentiële informatie zoals besluiten, beoordeling, rapportages etc. worden gewoon niet met mij gecommuniceerd. Het is nog steeds onbegrijpelijk hoe extreem dit bij mij was, want ik heb het hier o.a. over GGZ-hulpverleners, mijn eigen gemeente, het UWV en het CIZ. Val in de herhaling door te zeggen dat het gewoon echt niet te bevatten is dat er zo kan worden omgegaan met een casus als dat de mijne. Ik ben een nummertje. Er zijn mensen die in nog veel ergere situaties zitten dan ik, maar goddamn, letterlijk welke problemen moeten er nog bij komen voordat recht heb op urgentie? Of niet eens dat, maar dat ik gewoon regelmatig op de hoogte gesteld wordt, zodat ze wel laten zien dat ze er echt mee bezig zijn. Nu ik het weer zo ophaal en erover nadenk, heb ik echt iets van wtaf gewoon. Als je zo laconiek omgaat met dit soort maatschappelijke problemen die mensen hebben dan moet je echt ander werk gaan zoeken of zo. Zo'n mentaliteit kan zo veel negatieve impact hebben op iemands levenskwaliteit en bestaanszekerheid.

  4. Hulpverleners verspreidden leugens over mij
    Hulpverleners die leugens over mij rapporteerden of verbaal de wereld in geholpen hadden, lol. Vraag me niet waarom. Ik heb genoeg woedeaanvallen gehad. Side-track: daarom heb ik nu 30mg diazepam o.a. op voorschrift, terwijl ik jaren lang juist geen benzodiazepinen meer voorgeschreven kreeg, omdat ik ze bijna uitsluitend gebruikte om gewoon expres over te doseren door suïcidaliteit; 't is nu gewoon toch gedaan, omdat ik anders waarschijnlijk zo razendsnel achteruit zou dat m'n huisgenoten meermaals per week ambulance voor me zouden gaan mogen brengen. Mijn casemanger heeft letterlijk tegen mijn coach gezegd dat ik uitbehanded zou zijn, terwijl ik letterlijk nog in therapie zat en zou in de kliniek eigenlijk ook beginnen aan verslavingszorg en eetstoornisproblematiek.

  5. Hulpverlener heeft 3 van mijn grondrechten geschonden + bewijs
    Dit verhaal is gewoon compleet absurdistisch. Ik heb de letterlijke wetten die hij geschonden had misschien nog wel ergens in een document. Samengevat: ik moest een UC doen (+ mede-cliënt), maar 1) reden werd niet gegeven, 2) er werd me niet verteld waar ik op getest zou worden (alleen op "drugs," maar in de wet staat dat ze verplicht zijn om drugs waar ze op testen specifiek te benoemen) en ik heb nergens in het gesprek akkoord gegeven voor de hele UC überhaupt. Ik dacht echt: wtf kom je met dat ik maar gewoon een UC moet doen en verder helemaal niks erover mag weten? Bullshit. 7 uur m'n pis ingehouden of zo en ja hoor. Heb in een documentje opgeslagen met exact welke 3 rechten ik heb volgens de grondwet.

    Dit is overigens echt de fucking kers op de taart: wat was de reden dat ik de UC moest doen? Ik liep de woonkamer in en een boek-lezende mede-cliënt (waar ik vaak mee optrok) had een vape en die mocht ik lenen. Ik ga naar buiten en kom terug naar binnen. Mijn mede-cliënt zat toevallig nog in de woonkamer. Ik loop naar hem toe om zijn vape terug te geven. Een van ons gaf of pakte het niet goed aan, dus viel de vape op de grond. Ik zeg: "Oh sorry" en wilden de vape tegelijk van de grond pakken. Mede-cliënt zegt: "Oh, maakt niet uit," en zo eindigde de interactie. Half uurtje later ging ik in de woonkamer zitten, omdat ik toentertijd me aan het verdiepen was in het concept van witte gaten (in relatie tot zwarte gaten, universumshit en zo).

    In mijn rapportage staat dat mijn dagbegeleider (een flexwerker die ik nog nooit eerder gezien heb) mijn contact met de mede-cliënt i.c.m. met "het vooral" verdachte activiteiten vond en is dus toen direct naar mijn arts gegaan met het voorstel om een UC af te nemen o.b.v. deze informatie. Oké: waarom staat er "het voorval"? Wat is het voorval geweest: dat de vape op de grond viel. Deze hulpverlener heeft geen van ons gesproken. Hij wist überhaupt niet eens wat er overhandigd werd. Even voor de duidelijkheid hè: hij stond letterlijk maar een paar meter bij ons vandaan. Dit is niet op basis van camerabeelden of zo. Hij was ook niet degene die persoonlijk naar ons toe kwam om te zeggen dat we UC's moesten doen, dat liet hij aan een stagair over niet oprecht niet op de hoogte was wat deze teringlijer als een fucking lafaard achter de schermen heeft zitten lullen. Waar de FUCK ben je wel niet mee bezig? Er wordt LEIP misbruik gemaakt van het feit dat cliënten in de GGZ vaak dingen denken te moeten doen, simpelweg om hun hulpverleners het vertikken om ze bewust te maken van het feit dat ze wel degelijk andere opties hebben behalve maar gewoon "Oké, dokter," op alles zeggen. En niet alleen werden mijn rechten geschonden, maar alle vragen die ik stelde was overal een antwoord op, maar gewoon geen enkele begeleider had zoiets van: "Maar, deze vraag is te beantwoorden en de cliënt heeft ook gewoon recht op deze informatie, dus laten we de cliënt opnieuw spreken."
DAKLOOSHEID
  • Reden afwiijzing WMO, beschermd wonen: "We denken dat wij niet voldoende hulp kunnen bieden voor Zweevteev 's zorgbehoeften (en terecht), dus ons lijkt een WLZ-indicatie passender," maar zoals ik al zei: deze indicatie is dus nooit officieel afgewezen, dus dat zei denken dat WLZ dan passender is heeft 0 impact op de kans dat ik een WLZ- indicatie zou kunnen krijgen.
  • Reden afwijzing WLZ, beschermd wonen: Grootste argument was: "je moet eigenlijk eerst een WMO-indactie proberen te krijgen en die aanvraag afgerond hebben" en dat had ik dus niet op dat moment. Verder: "er is nog te veel toename mogelijk in de levenskwaliteit, er zijn nog therapieën die je zou kunnen volgen (want 8 is dus niet ondermaats; the more you know).
Tussen wal en schip vallen
Dit is iets wat heel veel mensen niet weten: als je afgewezen wordt voor zowel WMO als WLZ (waarbij bij mij persoonlijk de WMO afgewezen werd, omdat ze niet dachten te kunnen voldoen aan de hulpbehoeftes die ik heb), dan bestaat er niet iets daartussen waar je je dan voor kan aanmelden. Je valt gewoon tussen wal en schip. Hier is de overheid ook mee geconfronteerd (maar niks mee gedaan, want zodra je tussen wal en schip valt, behoor je tot een groep die totaal niet goed vertegenwoordigd wordt, dus je wordt eigenlijk gewoon een soort spook in de samenleving, gewoon ongezien, maar ja: wat niet weet, wat niet deert, hè?

Toen dat nog de situatie was, was mijn behandelteam + aansluitende hulpverlening op een gegeven moment oprecht van: "Ja, ik moet eerlijk zeggen Zweevteev, de situatie waar jij in zit is oprecht wel heel erg complex en op dit moment weten wij ook niet zo goed wat er moet gebeuren, omdat er dus veel informatie ontbrak of dat er letterlijk tegenstrijdige dingen gezegd werden, maar goed, kortom: ik was WMO- en WLZ-loos en zou gegarandeerd in oktober dakloos worden, dus... waar gaat Zweevteev als jongedame, met veel en complexe psychiatrische problematiek, actieve suïcidaliteit en een concreet uitgewerkt zelfmoordplan dan moeten wonen? Want Zweevteev "kan niet eeuwig hier blijven, want wE zijN gEeN daKloZeNOpVanG." Zweevteev kon er inderdaad ook niet eeuwig wonen. Is er iets in de 4 maanden geregeld qua huisvesting of gewoon iets van opvang? Nee. Kan Zweevteev niet tijdelijk gaan wonen bij mensen in haar netwerk/familie? Nee (wat ik 11x heb moeten zeggen; eerste 10x stond hun gehoorapparaat niet aan of zo). Kan Zweevteev een hostel betalen? Heel tijdelijk en daarna niet meer, dus dan komt ze alsnog op straat.

Zoals ik eerder zei: ik heb talloze mensen gesproken en letterlijk IEDEREEN zei tegen me:
"Ja, maar, ze gaan je echt niet zomaar op straat zetten hoor."
"Ja, maar, ze kunnen je toch echt niet zomaar op straat zetten (vanwege zorgplicht bijv.)?"
Antwoord: jawel hoor. Als jij vrijwillig opgenomen bent val je onder WGBO en bij verplichte zorg val onder Wvggz. Bij Wvggz is het zo dat wanneer een PVP'er (patiëntvertrouwenspersoon) betrokken is bij een cliënt die onwetmatig behandeld wordt, dat die PVP'er bevoegd is om van de behandelde instantie af te dwingen dat ze verplicht zijn voor het zorgen van overbrugging naar huisvesting en vervolghuisvesting. Val je onder WGBO, dan heb je juridisch gezien echt geen poot om op te staan.

DRUGSGEBRUIK

Was 4 maanden nuchter van alles, want zat in de kliniek. Wilde direct na ontslag heroïne halen, maar hij reageerde niet en ineens was het niet meer op voorraad of zo, dus dat heb ik maar laten gaan. Ik ben denk ik een week na mijn ontslag weer expres aan het overdoseren op benzodiazepinen, maar af en toe ook met difenhydramine en/of promethazine. Er gebeurde gewoon zo veel fucked up shit, dat ik mezelf 3 of 4 dagen achter elkaar volgens mij een delier gegeven had. Had ook eigenlijk wel een besefmomentje van "Oh shit, als dit een verslaving wordt, dan ben ik bij iedere overdosis mijn kans op dementie aan het verhogen." Ik weet niet hoe schadelijk het allemaal precies is in verschillende contexten, maar wat ik wel weet is dat ik me heel goed kan voorstellen dat de impact op de mensen die een dierbare hebben met dementie heel groot is. Ik hoop echt dat ik het gewoon kan laten, maar om een of andere reden heb ik gewoon een kronkel in mijn hoofd, waardoor ik deliers als leuk ervaar. In ieder geval m'n allereerste delier vond ik echt leuk en had ik alleen maar leuke visuele en auditieve hallucinaties. De keren daarna heb ik nooit meer zo hard gehallucineerd. Alleen het effect van totaal geen concentratie meer hebben en fucked geheugen heb ik nu.

ADVIES?

Ik voel me eigenlijk alleen maar echt goed als ik m'n lisdexamfetamine slik, 24/7 diazepam in m'n systeem heb en blow, zoals nu, maar om een of andere reden kan ik toch niet slapen met zo veel diazepam. Tegelijkertijd heb ik ook iets van: ik kan ook gewoon iets nuttigs of creatiefs doen als ik toch niet moe ben, maar ja, daardoor ben ik nu sinds 2 weken 3 dagen non-stop wakker en dan ben ik 4 dagen fucking depressief en slaap ik zo veel mogelijk. Kijk, dit zal vast niet goed voor me zijn, zeker niet optimaal voor wat momenteel realistisch is, maar de weken voordat ik die combi van 3 deed, was het meermaals dat ik gewoon 2 weken alleen maar op bed lag, dus ik weet gewoon niet zo goed wat ik moet doen. In die 3 dagen krijg ik ook gewoon echt heel veel belangrijke en leuke dingen gedaan die me voldoening geven en is het niet zo dat ik hallucineer, paranoïde gedachten heb of lichamelijk me niet goed voel.
Hmmm, oké, ik heb gehad dat ik ineens na 3 dagen wakker te de gedachte had: waarom blijf ik niet gewoon wakker zolang ik echt niet moe ben, gewoon om te zien wat er gebeurt per dag dat ik langer wakker blijf? Want ik voel me prima. Ben gewoon nieuwsgierig naar hoe die belevenis is."
Daarbij besefte ik me wel van: "Rationeel gezien is dit geen goed idee, ook al zit het gevoelsmatig goed." Misschien wel een randje-psychose-achtige gedachte? Ik weet het niet. Ik heb veel gepraat met mensen in die 3 dagen en ook op de 3e dag was het niet zo dat ik ineens hele vreemde redeneringen had die anderen opvielen, dus daarom weet ik niet zo goed wat ik met deze gedachte moet, want nu voelt het ook gevoelsmatig goed.

NU

Ik mag echter van geluk spreken dat ik niet daadwerkelijk sinds ontslag op straat heb moeten zwerven en dat is tot juni sowieso zo, maar de toekomst is voor daarna nog steeds compleet onzeker. Wat wel echt een ongelooflijk grote meevaller is dat ik een nieuw behandelteam heb en eigenlijk oprecht wel een goed gevoel bij ze had tijdens het kennismakingsgesprek en op zeer korte termijn ga ik ook weer met een psycholoog praten en mogelijk weer schematherapie ga doen. Ik heb fantastische vrienden waar ik heel veel van houd en waar ik onwijs dankbaar voor ben.

By the way: ik ga trouwens een gedichtenbundel uitbrengen dit jaar met alle gedichten (50 in totaal) die ik gedurende mijn 4 maanden in opname heb geschreven (want ja, er was geen schaarste aan inspiratie met alle dingen die in mijn leven gebeuren). Dit is wel echt iets wat ik heel erg graag werkelijkheid zou willen maken, want voor 95% is het ook gewoon af. Ga er niet veel over zeggen, maar als iemand tot zo ver gekomen is dat die dit leest en benieuwd is naar wat voor poëzie ik heb geschreven destijds of het leuk vindt om een gedichtje te lezen dan mag je me gewoon een berichtje sturen. Meeste gedichten gaan over thema's m.b.t. mentale gezondheid.

Oké, dat is wel een goeie update. Als je het gelezen hebt: dat is lief.

Doei. :redheart:
Wat een gedoe @Zweevteev, ook met die instanties. Het is wel bizar dat anno 2026 de instanties nog steeds niet goed met elkaar kunnen communiceren. Dit is ook zeker mijn ervaring. Ik kom hier niet met me hoofd bij, want dit is niet een verhaal dat op zich zelf staat waarbij vele abdere belanden tussen wal en schip. Triest hoor.

Wel blij met je nieuwe behandelteam want wellicht is dat een mooi nieuw begin tot veel betere tijden.
Ik zou graag je gedichten willen lezen maar zal je een pb'tje voor sturen :praying2:

Veel geluk voor aankomende tijden topper !
 
Jeetje ik ben weer enorm stil van je update @Zweevteev
Wat een hel moet je toch meemaken met zoveel bureaucratie en rechten die geschonden worden en instanties die langs elkaar heen werken. Ik ben wel blij dat je niet echt op straat hoeft te leven, maar ik gun je gewoon een plek waar je echt tot rust kunt komen met een goede behandeling en goede begeleiding.
Wel echt gaaf van je gedichtenbundel zeg!

Wat betreft die WMO/WLZ zitten wij in de familie met hetzelfde met mijn broertje (27). Die zit sinds mei in een afkickkliniek, woonde daarvoor begeleid maar moet nu naar beschermd wonen. Hij zou eigenlijk in november klaar zijn in afkickkliniek maar hij wordt ook overal afgewezen omdat hij geen WMO/WLZ indicatie heeft. Afkickkliniek zet hem er uiterlijk 1 maart uit omdat ze zoals zij zeggen idd geen opvanglocatie zijn. In het uiterste geval kan hij wel tijdelijk weer bij mijn moeder wonen, maar die heeft zelf een bipolaire stoornis, dus dat is ook totaal geen ideale situatie.
Het is echt bizar hoe het hier in Nederland geregeld is...

Ik vind het echt dapper hoe je je er toch doorheen slaat tijdens dit hele overleven. Heel veel sterkte en hopelijk kun je met het nieuwe behandelteam weer echt stappen vooruit zetten🫂
 

merelkerel12

Belezen gebruiker
Word hier zo pisnijdig van.. WMO en WLZ zijn bedoeld voor mensen die ECHT hulp nodig hebben maar dan krijg je dit. Instanties werken niet goed samen met elkaar en de mensen die er werken zijn ook (niet altijd) incapabel. Vind het erg naar voor je, vooral de stress die het met zich meebrengt. En ook hoe je behandeld wordt, is inhumaan.

Wens je oprecht het beste toe, hopelijk dat er op je pad toch nog lichtpuntjes komen want dat is je gegund!
 

Kordie

DF-koning
vooral de stress die het met zich meebrengt

Dat kost me idd veel stress en ergernis.
En dat vreet de accu leeg.

Wens je oprecht het beste toe, hopelijk dat er op je pad toch nog lichtpuntjes komen want dat is je gegund!

Dankjewel.
Uiteindelijk komt er wel de juiste hulp denk ik.

Ik moet me eens wat gaan verdiepen in PGB misschien. Totaal onbekend terrein voor me.
Maar schijnt dat je dan meer eigen regie hebt.
 

Zweevteev

Wijs gebruiker
Wat betreft die WMO/WLZ zitten wij in de familie met hetzelfde met mijn broertje (27). Die zit sinds mei in een afkickkliniek, woonde daarvoor begeleid maar moet nu naar beschermd wonen. Hij zou eigenlijk in november klaar zijn in afkickkliniek maar hij wordt ook overal afgewezen omdat hij geen WMO/WLZ indicatie heeft. Afkickkliniek zet hem er uiterlijk 1 maart uit omdat ze zoals zij zeggen idd geen opvanglocatie zijn. In het uiterste geval kan hij wel tijdelijk weer bij mijn moeder wonen, maar die heeft zelf een bipolaire stoornis, dus dat is ook totaal geen ideale situatie.
Het is echt bizar hoe het hier in Nederland geregeld is...
Oftewel: laten we het reeds grote huisvestingsprobleem éxtra complex maken voor psychisch zeer kwetsbare mensen, die enorm afhankelijk zijn van hulpverlening en behoren tot een van de meest gemarginaliseerde groepen in onze samenleving.

Dat is letterlijk wat het is. Dat niemand, die hier echt verandering in kan brengen, zich bewust zou zijn van deze situatie, is mij echt niet aan te praten. Dit is al jaren een probleem en zoals ik al zei is de regering hier ook gewoon op geattendeerd en openlijk over bekritiseerd, maar het interesseert ze gewoonweg niet dat mensen hierdoor lijden. Veel mensen, zeker in de politiek, vinden het niet leuk om geconfronteerd te worden met het feit dat ze totaal geen realiteitsbesef hebben en plots onvermijdelijke introspectie zullen ondergaan. Je zou maar ineens... resoneren met perspectieven die haaks staan op die je eerder had. 🫣 Dat soort schandalen moeten ze uiteraard niet hebben.
 

DonkeyGonz

Bewuste gebruiker
Oftewel: laten we het reeds grote huisvestingsprobleem éxtra complex maken voor psychisch zeer kwetsbare mensen, die enorm afhankelijk zijn van hulpverlening en behoren tot een van de meest gemarginaliseerde groepen in onze samenleving.

Dat is letterlijk wat het is. Dat niemand, die hier echt verandering in kan brengen, zich bewust zou zijn van deze situatie, is mij echt niet aan te praten. Dit is al jaren een probleem en zoals ik al zei is de regering hier ook gewoon op geattendeerd en openlijk over bekritiseerd, maar het interesseert ze gewoonweg niet dat mensen hierdoor lijden. Veel mensen, zeker in de politiek, vinden het niet leuk om geconfronteerd te worden met het feit dat ze totaal geen realiteitsbesef hebben en plots onvermijdelijke introspectie zullen ondergaan. Je zou maar ineens... resoneren met perspectieven die haaks staan op die je eerder had. 🫣 Dat soort schandalen moeten ze uiteraard niet hebben.
De frustratie en boosheid die je voelt zal vast enorm zijn. Ik hoop oprecht dat er iets voor je gaat veranderen.
Ik begrijp hoe frustrerend het kan wezen dat je je zo in de steek gelaten voelt.
Er is een soort van gat in het systeem waar je/jij nu in vastloopt.
Mensen die je van het kastje naar de muur sturen van organisatie naar organisatie. Je doet je best maar de mee werkende partijen kunnen hun woorden niet nakomen..

Blijf aub hoopvol!! 🩵
 

Zweevteev

Wijs gebruiker
Dit is ook zeker mijn ervaring. Ik kom hier niet met me hoofd bij, want dit is niet een verhaal dat op zich zelf staat waarbij vele abdere belanden tussen wal en schip. Triest hoor.
Oh zeker, geen twijfel aan. Ik heb talloze mensen leren kennen in de GGZ en slechts één persoon heeft hetzelfde ervaren door dat Wmo- & Wlz-gezeik; iemand die zo'n indicatie al helemaal nodig had in mijn ogen en gelukkig is het goed gekomen, maar hij heeft bijvoorbeeld wel letterlijk op straat moeten leven voor een week.

Het betreft psychisch zeer kwetsbare mensen die vaak heel slecht vertegenwoordigd worden. In uiterst zeldzame gevallen is er wel het doorzettingsvermogen om te vechten voor hun rechtvaardigheid, maar die schandalen worden onder het tapijt geschoven en het treft ook dusdanig weinig mensen, dat je deze verhalen ook nooit hoort, tenzij je een Zweevteev bent of kent die er zo openlijk over durft en kan praten op een vrij groot en actief forum (en ook op YouTube en Instagram, maar ik heb geen groot platform en dat platform bestaat sowieso voor een overgroot deel uit mensen die mij persoonlijk kennen).

Je zou maar depressief, suïcidaal, arbeidsongeschikt (geraakt) zijn, niet in zorg zijn en in die toestand helemaal zelf al die hulpverlening moeten aanvragen. Die mensen weten niet eens dat er hulpverlening bestaat voor de problemen die ze hebben. Die mensen zijn letterlijk onzichtbaar.

Ik vind dit echt intens macaber.
 
Laatst bewerkt:
Oftewel: laten we het reeds grote huisvestingsprobleem éxtra complex maken voor psychisch zeer kwetsbare mensen, die enorm afhankelijk zijn van hulpverlening en behoren tot een van de meest gemarginaliseerde groepen in onze samenleving.

Dat is letterlijk wat het is. Dat niemand, die hier echt verandering in kan brengen, zich bewust zou zijn van deze situatie, is mij echt niet aan te praten. Dit is al jaren een probleem en zoals ik al zei is de regering hier ook gewoon op geattendeerd en openlijk over bekritiseerd, maar het interesseert ze gewoonweg niet dat mensen hierdoor lijden. Veel mensen, zeker in de politiek, vinden het niet leuk om geconfronteerd te worden met het feit dat ze totaal geen realiteitsbesef hebben en plots onvermijdelijke introspectie zullen ondergaan. Je zou maar ineens... resoneren met perspectieven die haaks staan op die je eerder had. 🫣 Dat soort schandalen moeten ze uiteraard niet hebben.

Nou echt he🫣
Het gaat al om super kwetsbare mensen en dan gaat het in de media alleen maar over statushouders en huisvesting momenteel, maar deze groep kwetsbare mensen die hulpverlening en stabiliteit nodig hebben worden helemaal vergeten.
 

BrieMetDeBril

Badass junkie
Ik kom ook uit een WMO beschermd wonen en zij hebben mij ook eruit gegooid toen de gemeente de geldkraan dicht draaide en in 2 weken tijd moest ik weg.
Je bent gewoonweg een product voor die "zorgaanbieders" en mag de pest krijgen als het erop aan komt.
Ik had al een laag vertrouwen in dat soort instantie's en dat blijkt ook terecht achteraf, er is maar èèn waarin je kunt vertrouwen en bouwen en dat is jezelf en dat is helaas de realiteit voor velen.

Heb je wel een slaapplek?
Lijkt me neit niks met deze koud buiten slapen..
Sterkte en hopelijk komt er wat verlichting deze tijd, vooral niet opgeven!!
 

Zweevteev

Wijs gebruiker
Ik kom ook uit een WMO beschermd wonen en zij hebben mij ook eruit gegooid toen de gemeente de geldkraan dicht draaide en in 2 weken tijd moest ik weg.
We lopen letterlijk rond met een prijskaartje. Is het de gemeente niet, dan is de zorgverzekering het wel die de prijs bepaalt.

De oprechte reden dat ik op een gegeven moment de kliniek uit moest, was omdat mijn verblijf zogenaamd niet te verantwoorden was tegenover mijn zorgverzekeraar (is me letterlijk verteld toen ik het aan mijn arts vroeg). 't Is een vrij krankzinnig idee dat mijn zorgverzekeraar het laatste woord heeft over hoe veel geld aan zorg ik waard ben, zonder enig idee te hebben wat ik beleef of mij überhaupt ooit gesproken te hebben. Kom naar de kliniek in mijn gezicht zeggen dat jij, een randomass persoon, vindt dat ik niet meer dan bedrag x waard ben om de hulpverlening te behouden die ik op dat moment dringend nodig heb. Let's see how that goes.

Ik heb trouwens wel onderdak en ik ben veilig!
 
Laatst bewerkt:

DonkeyGonz

Bewuste gebruiker
Schrijnend hoe de/onze doelgroep in gevallen van nood zó behandeld worden.
Er ontbreekt zo veel op dat punt in Nederland.
Je voelt je weggecijferd en uitgekotst terwijl jij alleen maar geholpen wilt worden/stappen verder wilt nemen.
Huisvesting is btw op alle vlakken voor de nieuwe generatie(s) een mega probleem.
Maar blijf aub van je afschrijven/om je heen kijken, laat je niet gek maken @Zweevteev .
 
Laatst bewerkt:

Deadwing

Wijs gebruiker
Nou echt he🫣
Het gaat al om super kwetsbare mensen en dan gaat het in de media alleen maar over statushouders en huisvesting momenteel, maar deze groep kwetsbare mensen die hulpverlening en stabiliteit nodig hebben worden helemaal vergeten.
Heel triest en nog triester is dat deze groep heel kwetsbare mensen waarschijnlijk veel groter is dan de media ons vertelt. Het aantal daklozen bv omdat de personen die nog regelmatig bij vrienden en familie kunnen verblijven volgens mij niet worden gezien als echt dakloos..misschien ook niet die in eigen voertuig overnachten.Er zijn ook mensen die zich uit schaamte niet bij de gemeente melden.

Heel schrijnend dit maar volgens mij waar.
 

Deadwing

Wijs gebruiker
We lopen letterlijk rond met een prijskaartje. Is het de gemeente niet, dan is de zorgverzekering het wel die de prijs bepaalt.

De oprechte reden dat ik op een gegeven moment de kliniek uit moest, was omdat mijn verblijf zogenaamd niet te verantwoorden was tegenover mijn zorgverzekeraar (is me letterlijk verteld toen ik het aan mijn arts vroeg). 't Is een vrij krankzinnig idee dat mijn zorgverzekeraar het laatste woord heeft over hoe veel geld aan zorg ik waard ben, zonder enig idee te hebben wat ik beleef of mij überhaupt ooit gesproken te hebben. Kom naar de kliniek in mijn gezicht zeggen dat jij, een randomass persoon, vindt dat ik niet meer dan bedrag x waard ben om de hulpverlening te behouden die ik op dat moment dringend nodig heb. Let's see how that goes.

Ik heb trouwens wel onderdak en ik ben veilig!
Heel triest en ik denk dat nog te weinig mensen ook echt weten hoe slecht we er voorstaan wat onze zorg betreft.

Wens je veel sterkte in deze zeer moeilijke tijd.
 

Tijdloos

DF-koning
Tripreporter
Heel triest en ik denk dat nog te weinig mensen ook echt weten hoe slecht we er voorstaan wat onze zorg betreft.

Wens je veel sterkte in deze zeer moeilijke tijd.
De zorg is inderdaad erg slecht op dit moment. Plus als je het geluk hebt dat je zorg krijgt kan de zorg ook averechts werken afhankelijk van welke zorg en waar je het krijgt.
 

Deadwing

Wijs gebruiker
De zorg is inderdaad erg slecht op dit moment. Plus als je het geluk hebt dat je zorg krijgt kan de zorg ook averechts werken afhankelijk van welke zorg en waar je het krijgt.
Hoe bedoel je dat de zorg ook averechts kan werken? Omdat het zo slecht kan zijn?
 

BrieMetDeBril

Badass junkie
Hoe bedoel je dat de zorg ook averechts kan werken? Omdat het zo slecht kan zijn?
Het kan averechts werken omdat de methode vrijwel identiek zijn aan welke aanbieder dan ook en als dat niet werkt heb je er neit zo veel aan en de keuze is vrij klein.
Hospitalisatie is ook iets wat ik veel heb gezien en zelf ook meegemaakt heb, dat je vooral omlaag gehaald word met "kan je dat wel? Ik denk van niet" of dat je geadviseerd word om geen "risico" te nemen met bijvoorbeeld een opleiding wat je wilt proberen. Dan denk ik achteraf, welk risico?
Vooral focussen op dingen die niet goed gaan of lukken maakt je nog zieker.
Veel hulp is niet veel meer dan uurtje in de week even "praten" tijdens kantooruren.
En als ik zie wat ze daarvoor innen bij de gemeente of zorgverzekeraar schrik ik me kapot.
En dan over wachtlijsten niet te spreken.
Met comorbide problematiek een behandeling vinden die met je in zee wilt is ook al een hele klus omdat het slagingspercentage dan stukken lager ligt waardoor de score van het bedrijf omlaag gaat word het vermeden en beland je tussen wal en schip.
In de meeste gevallen word er symptoom bestrijding ingezet in vorm van medicijnen en dat vind ik eigenlijk een slechte zaak.
Het is geen hartkwaal wat je met tabletten kunt reguleren, het is een brein met gedachten, gevoelens en energie die in balans moet blijven zonder chemische toevoegingen.
Dat kost tijd, maat werk en veel discipline meestal krijg je daar de tijd niet voor wat helaas voor TS ook gebleken is.
 

Zweevteev

Wijs gebruiker
Hoe bedoel je dat de zorg ook averechts kan werken?
Toevoeging op wat @BrieMetDeBril hierboven zei is ook gewoon letterlijk zorgtrauma oplopen (die totaal losstaat van de problemen waarvoor je juist in zorg bent; dat heb ik nu ook). Ken iemand die zo'n traumatische, klinische opname had, dat ze nu maanden al EMDR heeft; letterlijk bijna uitsluitend om situaties uit die periode te verwerken. Ze heeft me niet durven bezoeken, omdat bekende begeleiders zien haar paniekaanvallen en/of herbelevingen geven. Ze heeft ook bijna dagelijks nachtmerries.
 

Deadwing

Wijs gebruiker
Het kan averechts werken omdat de methode vrijwel identiek zijn aan welke aanbieder dan ook en als dat niet werkt heb je er neit zo veel aan en de keuze is vrij klein.
Hospitalisatie is ook iets wat ik veel heb gezien en zelf ook meegemaakt heb, dat je vooral omlaag gehaald word met "kan je dat wel? Ik denk van niet" of dat je geadviseerd word om geen "risico" te nemen met bijvoorbeeld een opleiding wat je wilt proberen. Dan denk ik achteraf, welk risico?
Vooral focussen op dingen die niet goed gaan of lukken maakt je nog zieker.
Veel hulp is niet veel meer dan uurtje in de week even "praten" tijdens kantooruren.
En als ik zie wat ze daarvoor innen bij de gemeente of zorgverzekeraar schrik ik me kapot.
En dan over wachtlijsten niet te spreken.
Met comorbide problematiek een behandeling vinden die met je in zee wilt is ook al een hele klus omdat het slagingspercentage dan stukken lager ligt waardoor de score van het bedrijf omlaag gaat word het vermeden en beland je tussen wal en schip.
In de meeste gevallen word er symptoom bestrijding ingezet in vorm van medicijnen en dat vind ik eigenlijk een slechte zaak.
Het is geen hartkwaal wat je met tabletten kunt reguleren, het is een brein met gedachten, gevoelens en energie die in balans moet blijven zonder chemische toevoegingen.
Dat kost tijd, maat werk en veel discipline meestal krijg je daar de tijd niet voor wat helaas voor TS ook gebleken is.
Bedankt voor je lang en gedetailleerd antwoord.

Problemen in de gezondheidszorg zijn er volgens mij al vele jaren. Begin jaren 90 is mijn toenmalige partner 14 maanden opgenomen geweest in de Viersprong in Halsteren. Wachttijden waren toen uiteraard niet zo absurd lang als nu maar toch herinner ik me dat ze vrij lang moest wachten. En toen de behandeling erop zat gaf ze een jaar later toe dat ze er niets aan had gehad..Ik weet niet hoe de Viersprong nu is eerlijk gezegd maar ik herinner me klachten van velen toen.

Zelf heb ik een tijdje in die periode bij het Riagg gezeten en ik voelde me niet erg serieus genomen..Komt zeker overeen met wat je hierboven al aangaf. Het omlaag halen van mensen.

Dit alles neemt niet weg dat de problemen nu ook volgens mij vele malen erger zijn dan in die tijd. Ik schrik elke keer weer hoor als ik verhalen lees hoe mensen met echte problemen behandeld zijn of juist helemaal niet..
 

Deadwing

Wijs gebruiker
Toevoeging op wat @BrieMetDeBril hierboven zei is ook gewoon letterlijk zorgtrauma oplopen (die totaal losstaat van de problemen waarvoor je juist in zorg bent; dat heb ik nu ook). Ken iemand die zo'n traumatische, klinische opname had, dat ze nu maanden al EMDR heeft; letterlijk bijna uitsluitend om situaties uit die periode te verwerken. Ze heeft me niet durven bezoeken, omdat bekende begeleiders zien haar paniekaanvallen en/of herbelevingen geven. Ze heeft ook bijna dagelijks nachtmerries.
Ja. Ik vind het oprecht vreselijk dit te lezen.

Waarschijnlijk realiseren de meeste mensen zich ook nog steeds niet hoe slecht alles nu in de zorg is. Het is toch echt absurd dat mensen EDMR nodig hebben om de opgelopen trauma’s tijdens een opname te kunnen verwerken. .

Bedankt voor je bericht en wens je nogmaals veel sterkte.
 

Zweevteev

Wijs gebruiker
Dit is het slotgedicht dat ik geschreven heb over hoe ik de zorg beleefd heb het afgelopen half jaar (waarschuwing: 't is best een heftig gedicht waar suïcide en zelfbeschadiging concreet benoemd worden). Toen me verteld werd dat ik "uitbehandeld" zou zijn, was ik er echt helemaal klaar mee en als het aan mij gelegen had, was ik volledig uit zorg gegaan, want mijn vertrouwen (wat al super laag was), was toen gewoon onherstelstelbaar beschadigd. De realiteit is echter helaas dat ik zonder hulpverling gauw genoeg weer in crisis zal raken, nog voordat ik überhaupt voor elkaar weet te krijgen om me officieel gedistantieerd te hebben van de geestelijke gezondheidszorg, dus ik ga toch wel een draaideurpatiënt blijven heel m'n leven.

Titel: Uitbehandeld

Je bent zo lui
Je bent zo dom
Genenloterij
en wat ik won:
een stem die zegt
leg jezelf om
Ga het proberen
Hoe het begon:
sneed in mijn pols,
maar kon niet verder
Het bloed bleef stromen
Het werd steeds erger
Het werd donker
om me heen
Het was te laat
Ik viel meteen

Ben ik al dood
of nog in leven?
Ben ik verlost
of blijf ik streven
naar een moment,
langer dan even,
waarin mijn hart
het zal begeven?

Ik kwam weer bij
Ik ben nog hier,
maar voor wat,
puur voor de sier?
Ik ben beschadigd
Had al geen waarde
Had nooit een doel
voor hier op aarde

Een paar uur later
ging weer mijn wekker
Ik moet echt naar school,
maar voel me niet lekker
Ben weer gaan liggen
Baal als een stekker:
malfunctionerend,
dus werd steeds gekker

Het ging goed
Toen ging het slecht
Weiger te leven
in dit gevecht
Overleven houdt
mijn wonden ongehecht
Keer op keer
kom ik hier terecht

Kan dit niet meer
Ik neem een pil
Kan dit niet meer
Tien door mijn keel
Kan dit niet meer,
maar geen geschreeuw
Een doodse stilte
is wat ik wil

In mijn geheugen
zitten gaten
Zou het me heugen,
zou ik me haten
Ieder die weet,
zal me verlaten
Mijn tweede poging:
het mocht niet baten

Ben in herstel
Ben teruggevallen
Ben in herstel
Ga het vergallen
Ben in herstel
Zelfhaat blijft schallen
dat al mijn tranen
hen niet bevallen

Ben in herstel
Word ik ooit beter?
Groepstherapie
werkt voor geen meter
Voor alles contrageïndiceerd,
omdat me veel te veel mankeert
Waar ik ook kom: zit er verkeerd
Ben niet te redden; ik ben verpest
heb ik van jongs af aan geleerd

Ben niet in herstel
Ik takel heel snel af
Trok zelf aan de bel
Ik wil nu nog geen graf,
maar ik werd niet gehoord
Ik kreeg de grootste straf:
ik wil, maar kan geen zelfmoord plegen,
want daarvoor ben ik te laf

Ik ben niet in herstel,
maar ik ga ook niet achteruit
Ik ben gestagneerd
en die waarheid: die is luid
Het stemmetje in mijn hoofd
krijgt mijn lichaam soms verdoofd
Lig op bed, in pure doodsangst,
voor wat de toekomst mij belooft

Ik ga weer achteruit
Ik word niet geloofd
Het komt echt wel goed
Je wordt niet beroofd
van je potentie en je waarde
Dat doen ze je niet aan
Het doemscenario dat je schetst;
dat zal nooit echt bestaan

Oost, west,
thuis? Heb ik niet,
maar heb ik altijd begeerd
Ik zie, zie, wat jij liever niet ziet;
heb mezelf nu écht zwaar bezeerd
Ik zie, zie in jouw ogen
irritatie, geen verdriet
Sorry dat je op dit moment
niet zo van je werk geniet

Je bent waardeloos
Je bent een hopeloos geval
Omdat niemand je wil hebben,
val je tussen schip en wal
Niemand zal je gaan zoeken,
daar beneden in jouw dal
Uit de autopsie is gebleken:
suïcide door een vrije val
 

MDMAutist

Bewuste gebruiker
Dit is het slotgedicht dat ik geschreven heb over hoe ik de zorg beleefd heb het afgelopen half jaar (waarschuwing: 't is best een heftig gedicht waar suïcide en zelfbeschadiging concreet benoemd worden). Toen me verteld werd dat ik "uitbehandeld" zou zijn, was ik er echt helemaal klaar mee en als het aan mij gelegen had, was ik volledig uit zorg gegaan, want mijn vertrouwen (wat al super laag was), was toen gewoon onherstelstelbaar beschadigd. De realiteit is echter helaas dat ik zonder hulpverling gauw genoeg weer in crisis zal raken, nog voordat ik überhaupt voor elkaar weet te krijgen om me officieel gedistantieerd te hebben van de geestelijke gezondheidszorg, dus ik ga toch wel een draaideurpatiënt blijven heel m'n leven.

Titel: Uitbehandeld

Je bent zo lui
Je bent zo dom
Genenloterij
en wat ik won:
een stem die zegt
leg jezelf om
Ga het proberen
Hoe het begon:
sneed in mijn pols,
maar kon niet verder
Het bloed bleef stromen
Het werd steeds erger
Het werd donker
om me heen
Het was te laat
Ik viel meteen

Ben ik al dood
of nog in leven?
Ben ik verlost
of blijf ik streven
naar een moment,
langer dan even,
waarin mijn hart
het zal begeven?

Ik kwam weer bij
Ik ben nog hier,
maar voor wat,
puur voor de sier?
Ik ben beschadigd
Had al geen waarde
Had nooit een doel
voor hier op aarde

Een paar uur later
ging weer mijn wekker
Ik moet echt naar school,
maar voel me niet lekker
Ben weer gaan liggen
Baal als een stekker:
malfunctionerend,
dus werd steeds gekker

Het ging goed
Toen ging het slecht
Weiger te leven
in dit gevecht
Overleven houdt
mijn wonden ongehecht
Keer op keer
kom ik hier terecht

Kan dit niet meer
Ik neem een pil
Kan dit niet meer
Tien door mijn keel
Kan dit niet meer,
maar geen geschreeuw
Een doodse stilte
is wat ik wil

In mijn geheugen
zitten gaten
Zou het me heugen,
zou ik me haten
Ieder die weet,
zal me verlaten
Mijn tweede poging:
het mocht niet baten

Ben in herstel
Ben teruggevallen
Ben in herstel
Ga het vergallen
Ben in herstel
Zelfhaat blijft schallen
dat al mijn tranen
hen niet bevallen

Ben in herstel
Word ik ooit beter?
Groepstherapie
werkt voor geen meter
Voor alles contrageïndiceerd,
omdat me veel te veel mankeert
Waar ik ook kom: zit er verkeerd
Ben niet te redden; ik ben verpest
heb ik van jongs af aan geleerd

Ben niet in herstel
Ik takel heel snel af
Trok zelf aan de bel
Ik wil nu nog geen graf,
maar ik werd niet gehoord
Ik kreeg de grootste straf:
ik wil, maar kan geen zelfmoord plegen,
want daarvoor ben ik te laf

Ik ben niet in herstel,
maar ik ga ook niet achteruit
Ik ben gestagneerd
en die waarheid: die is luid
Het stemmetje in mijn hoofd
krijgt mijn lichaam soms verdoofd
Lig op bed, in pure doodsangst,
voor wat de toekomst mij belooft

Ik ga weer achteruit
Ik word niet geloofd
Het komt echt wel goed
Je wordt niet beroofd
van je potentie en je waarde
Dat doen ze je niet aan
Het doemscenario dat je schetst;
dat zal nooit echt bestaan

Oost, west,
thuis? Heb ik niet,
maar heb ik altijd begeerd
Ik zie, zie, wat jij liever niet ziet;
heb mezelf nu écht zwaar bezeerd
Ik zie, zie in jouw ogen
irritatie, geen verdriet
Sorry dat je op dit moment
niet zo van je werk geniet

Je bent waardeloos
Je bent een hopeloos geval
Omdat niemand je wil hebben,
val je tussen schip en wal
Niemand zal je gaan zoeken,
daar beneden in jouw dal
Uit de autopsie is gebleken:
suïcide door een vrije val
Dikke vette tekst 💪💪💪❤️ Ondanks dat het beladen is 🤗
 
Bovenaan