Vrouw 37 jaar 68 kilo
Genoeg ervaring met truffels
25 tot 30 gram Mexicana
In mijn huis waar mijn vriend ook was (hij had geen zin om mee te doen). We deden tijdens mijn trip de normale dagelijkse dingen, zoals avondeten, samen op de bank zitten, nieuws kijken, serie opzetten.
Starttijd: 18u
Eindtijd: 2.30u
Ik ga geen verslag schrijven. Alleen een opsomming:
- tijdens de coming up wilde ik muziek opzetten, maar raakte ik per ongelijk mijn scherm verkeerd aan en stuitte ik op een krantartikel over mijn ex (gevoelig onderwerp). Ik was blij om te voelen dat het me niet zoveel deed.
- hoogtepunt van mijn trip begon tijdens het rtl nieuws. Die had fantastische kleurtjes. Ik was totaal gebiologeerd door Carien ten Have die ik normaal gesproken maar stijfjes vind, maar nu vond ik haar prachtig en heerlijk om naar te luisteren. Ze spatte echt van het scherm. Het viel me op dat de beelden van Israël en Palestina nog altijd heel mooi kleurden. Dat vond ik wel een beetje vreemd. Had verwacht dat ik zulke donkere beelden ook donker zou beleven. Maar toen er een vrouw in beeld kwam met twee dochtertjes die vertelde dat haar man overleden was, begon mijn hart ineens tekeer te gaan. Ik kan me natuurlijk heel goed identificeren met deze vrouw, omdat ik ook een man en twee jonge dochters heb.
- de trip was op een bepaald moment heeeeeer-lijk met ogen dicht. Wat een kermis was dat zeg. Prachtig! Vooral als ik in mijn vriend kroop. Ik had mijn hoofd op zijn buik en hoorde en voelde het voedsel verteren, zijn hart kloppen en het rijzen en dalen door zijn ademhaling. Ondertussen voelde ik ook mijn eigen lichaamsfuncties en met mijn ogen dicht zag ik een splitsing in de CEV's, een deel die aan hem toebehoorde en die andere van mijzelf. Ze waren los van elkaar, maar beïnvloedde elkaar constant. Als een soort lavalamp ofzo. Eén geheel, onze materie had een gelijke massa, alleen het veranderde om elkaar heen.
- mijn vriend was op zijn telefoon bezig en ik keek mee (wat ik normaal niet doe). Hij was met zijn werk bezig en ineens voelde ik me een beetje alleen. Op het beeldscherm veranderde álles in pulserende hartjes en ineens voelde ik een traantje. Ik vroeg mijn vriend of hij een knuffel wilde geven. En ipv dat hij mij knuffelde, liet hij zichzelf knuffelen. (Dat is een patroon bij ons). Tijdens de trip kon ik heel duidelijk vertellen waar mijn behoeften lagen. En ik zei: ik wil dat je mij vast pakt en tegen jou aan drukt. Dat deed hij en dat voelde fantastisch. Daardoor nam de intensiteit van ds CEV's sterk toe.
- we keken een Amerikaanse documentaire over leven op andere planeten. We raakten allebei ontzettend afgeleid door die overdreven spanningopbouwende stem en muziek. Ik vroeg me af waarom ze dat maar blijven doen in Amerika en waarom Nederland dat nooit heeft overgenomen.
- we begonnen aan een nieuwe serie Sex Education en ik had zooooooo ontzettend de slappe lach. En juist omdat mijn vriend een beetje of niet lachte, nam mijn slappe lach alleen maar toe. Juist omdat het zo ongepast was om zo uit elkaar te barsten van hilariteit. Ik deed heel erg mijn best op mijn lach te onderdrukken, maar mijn gezicht was kleddernat van het lachen en ik rolde zowat van de bank. Niet te doen gewoon.
- de hoofdpersonage (wiens verliefdheid niet beantwoord werd) deed me denken aan een aantal jongens uit mijn jeugd en ik had het ineens ontzettend met ze te doen. Ik dacht na over mezelf. Waarom ik altijd zo bang was voor jongens die bij mij wilde zijn. En waarom ik nu met een man ben die absoluut een goed hart heeft en goed voor mij is, maar verder vrij solistisch is, terwijl ik zeker "warmere", meer attente jongens kon krijgen. Maar die wilde ik niet. Daar kon ik niet tegen. Ik hou van de eigengereidheid van mijn vriend, maar ik moet wel duidelijk zijn over de nabijheid waar ik ook naar verlang.
- ik keek naar mezelf in de spiegel. Ik had een golvend gezicht. Ik genoot van mijn haren. Ik keek naar mijn lichaam en verwonderde me erover dat ik mijn buik helemaal niet dik vond (is een issue voor mij de laatste tijd). In mijn gezicht zag ik mijn moeder, mijn zus en mijn vader tegelijkertijd. Dat vond ik een heel vreemde gewaarwording.
- ik keek naar een leuke foto van mijn twee dochtertjes en tranen biggelden over mijn wangen. Wat zijn ze prachtig. Kunnen ze niet voor altijd zo lief en klein blijven?
Nouja en verder sprankelde de hele trip met felle kleurtjes, veranderende krullende barok achtige vormpjes en knallend felle CEV patronen.
Tijdens de coming down begon mezelf af te vragen of ik wel helemaal normaal ben dat ik op een doodnormale avond aan de truffels ga. Ik voelde plotseling heel sterk dat ik naar iets wil streven. Ik heb een mild depressieve periode gehad en ik snak nu naar iets doelgerichts. Iets met focus, zonder dwalingen zoals dat trippen. Er is niets mis met escapisme maar ik hecht meer waarde aan het streven naar doel, naar iets waar je hart naar verlangt, waar je blij van wordt.
Ondanks dat ik om 18u al begon, kon ik pas om 3u slapen.
Oh het is toch een verslag geworden 😇
Genoeg ervaring met truffels
25 tot 30 gram Mexicana
In mijn huis waar mijn vriend ook was (hij had geen zin om mee te doen). We deden tijdens mijn trip de normale dagelijkse dingen, zoals avondeten, samen op de bank zitten, nieuws kijken, serie opzetten.
Starttijd: 18u
Eindtijd: 2.30u
Ik ga geen verslag schrijven. Alleen een opsomming:
- tijdens de coming up wilde ik muziek opzetten, maar raakte ik per ongelijk mijn scherm verkeerd aan en stuitte ik op een krantartikel over mijn ex (gevoelig onderwerp). Ik was blij om te voelen dat het me niet zoveel deed.
- hoogtepunt van mijn trip begon tijdens het rtl nieuws. Die had fantastische kleurtjes. Ik was totaal gebiologeerd door Carien ten Have die ik normaal gesproken maar stijfjes vind, maar nu vond ik haar prachtig en heerlijk om naar te luisteren. Ze spatte echt van het scherm. Het viel me op dat de beelden van Israël en Palestina nog altijd heel mooi kleurden. Dat vond ik wel een beetje vreemd. Had verwacht dat ik zulke donkere beelden ook donker zou beleven. Maar toen er een vrouw in beeld kwam met twee dochtertjes die vertelde dat haar man overleden was, begon mijn hart ineens tekeer te gaan. Ik kan me natuurlijk heel goed identificeren met deze vrouw, omdat ik ook een man en twee jonge dochters heb.
- de trip was op een bepaald moment heeeeeer-lijk met ogen dicht. Wat een kermis was dat zeg. Prachtig! Vooral als ik in mijn vriend kroop. Ik had mijn hoofd op zijn buik en hoorde en voelde het voedsel verteren, zijn hart kloppen en het rijzen en dalen door zijn ademhaling. Ondertussen voelde ik ook mijn eigen lichaamsfuncties en met mijn ogen dicht zag ik een splitsing in de CEV's, een deel die aan hem toebehoorde en die andere van mijzelf. Ze waren los van elkaar, maar beïnvloedde elkaar constant. Als een soort lavalamp ofzo. Eén geheel, onze materie had een gelijke massa, alleen het veranderde om elkaar heen.
- mijn vriend was op zijn telefoon bezig en ik keek mee (wat ik normaal niet doe). Hij was met zijn werk bezig en ineens voelde ik me een beetje alleen. Op het beeldscherm veranderde álles in pulserende hartjes en ineens voelde ik een traantje. Ik vroeg mijn vriend of hij een knuffel wilde geven. En ipv dat hij mij knuffelde, liet hij zichzelf knuffelen. (Dat is een patroon bij ons). Tijdens de trip kon ik heel duidelijk vertellen waar mijn behoeften lagen. En ik zei: ik wil dat je mij vast pakt en tegen jou aan drukt. Dat deed hij en dat voelde fantastisch. Daardoor nam de intensiteit van ds CEV's sterk toe.
- we keken een Amerikaanse documentaire over leven op andere planeten. We raakten allebei ontzettend afgeleid door die overdreven spanningopbouwende stem en muziek. Ik vroeg me af waarom ze dat maar blijven doen in Amerika en waarom Nederland dat nooit heeft overgenomen.
- we begonnen aan een nieuwe serie Sex Education en ik had zooooooo ontzettend de slappe lach. En juist omdat mijn vriend een beetje of niet lachte, nam mijn slappe lach alleen maar toe. Juist omdat het zo ongepast was om zo uit elkaar te barsten van hilariteit. Ik deed heel erg mijn best op mijn lach te onderdrukken, maar mijn gezicht was kleddernat van het lachen en ik rolde zowat van de bank. Niet te doen gewoon.
- de hoofdpersonage (wiens verliefdheid niet beantwoord werd) deed me denken aan een aantal jongens uit mijn jeugd en ik had het ineens ontzettend met ze te doen. Ik dacht na over mezelf. Waarom ik altijd zo bang was voor jongens die bij mij wilde zijn. En waarom ik nu met een man ben die absoluut een goed hart heeft en goed voor mij is, maar verder vrij solistisch is, terwijl ik zeker "warmere", meer attente jongens kon krijgen. Maar die wilde ik niet. Daar kon ik niet tegen. Ik hou van de eigengereidheid van mijn vriend, maar ik moet wel duidelijk zijn over de nabijheid waar ik ook naar verlang.
- ik keek naar mezelf in de spiegel. Ik had een golvend gezicht. Ik genoot van mijn haren. Ik keek naar mijn lichaam en verwonderde me erover dat ik mijn buik helemaal niet dik vond (is een issue voor mij de laatste tijd). In mijn gezicht zag ik mijn moeder, mijn zus en mijn vader tegelijkertijd. Dat vond ik een heel vreemde gewaarwording.
- ik keek naar een leuke foto van mijn twee dochtertjes en tranen biggelden over mijn wangen. Wat zijn ze prachtig. Kunnen ze niet voor altijd zo lief en klein blijven?
Nouja en verder sprankelde de hele trip met felle kleurtjes, veranderende krullende barok achtige vormpjes en knallend felle CEV patronen.
Tijdens de coming down begon mezelf af te vragen of ik wel helemaal normaal ben dat ik op een doodnormale avond aan de truffels ga. Ik voelde plotseling heel sterk dat ik naar iets wil streven. Ik heb een mild depressieve periode gehad en ik snak nu naar iets doelgerichts. Iets met focus, zonder dwalingen zoals dat trippen. Er is niets mis met escapisme maar ik hecht meer waarde aan het streven naar doel, naar iets waar je hart naar verlangt, waar je blij van wordt.
Ondanks dat ik om 18u al begon, kon ik pas om 3u slapen.
Oh het is toch een verslag geworden 😇
Laatst bewerkt:
.
