Er zijn al ongeloofelijk veel xtc trip reports, maar mijn beleving was zo geweldig en zo intens, én ook nog eens super gezellig dat ik het toch maar lekker hier post 
Totale dosis: 2 witte rolex pilletjes
Gewicht: +/- 70 kilo.
Mijn wekker ging gisterenochtend om half 8, en om 10.15 had ik met Dzy afgesproken op Utrecht centraal. Vanaf daar zouden we samen naar nuts reizen.
Op de eindbestemming stond lot al op het station, en niet veel later reed nuts met de auto voor en konden we instappen.
Ik was wat zenuwachtig voor m'n eerste keer, maar achteraf was dat helemaal niet nodig geweest.
Ik nam m'n eerste pilletje rond kwart voor 12. Ik had daarvoor eventjes een broodje gegeten, wat nutss héérlijk had klaargemaakt, want mijn ontbijt was door de zenuwen niet bijster goed.
Dus met een grote slok water dat ding door m'n strot. Nou. Op de bank gezeten, koppie thee gedronken, en toen kwam ie langzaam op gang. Dzy zat achter de laptop wat mooie xtc-muziek te regelen en volgens mij ging ik hem om de 2 minuten checken. Nutss was onwijs 'tof' en hij kreeg een dikke knuffel. Ik lachte en ik voelde me wat licht in mijn hoofd. IK wilde graag érgens heen, zo'n drang die ik wel vaker heb. Ik wilde boodschappen doen en met z'n allen gezellig door de supermarkt struinen, maar daar kwam niet veel van terecht. Warme stromen overmande mijn lichaam, en op een gegeven moment hadden de golven mij in hun macht. Ik moest eventjes neerploffen op de bank en m'n ogen dichtdoen. Vanaf toen was ik stil en kon ik me niet bewegen, maar wat een onwijs heerlijk gevoel, hij sloeg in als een bom. Ik weet nog dat ik toen alleen dacht: 'Dus dit bedoelen ze! Nu snap ik het! Ze hebben gelijk!'
De golven kwamen op in mijn tenen en eindigden in het puntje van mijn oor. Ondertussen was het half 1 en ik zat totáál ontspannen in die overheerlijke bank. Ik zonk er helemaal in weg en niks kon me meeer schelen.
De rest bleef vragen of ik me goed voelde, het was heerlijk om hun lieve stemmen te horen en ik genoot van de aandacht die ik alsmaar kreeg. Ik was dolgelukkig ookal kon ik hélémaal niks meer.
Na een tijdje gingen Nutss en Dzy maar samen naar de supermarkt en bleven lot en ik samen achter. Ik zat op Dzy's jas en ik moest er dus af. Met moeite liet ik mijn bovenlichaam naar opzij vallen en lag ik tegen allemaal speelgoed aan, maar ik lag er heerlijk. Nog steeds had ik mijn ogen dicht, het licht was vermoeiend en een beetje pijnlijk. Het leek net alsof ik de wereld nog steeds zag met m'n ogen dicht. Alsof ik wist waar iedereen zat of stond, maar als ik dan mijn ogen open deed zaten ze allemaal ergens anders. Maar ik had er vrede mee. Ik had met alles en iedereen vrede.
Lot heeft nog een foto van mij gemaakt met m'n telefoon maar puf om 'm te bekijken had ik niet. Maar ik wilde lot niet teleurstellen op een of andere manier. Misschien omdat zij de moeite had genomen om van mij een foto te maken hoe ik daar lag, dus bekeek ik hem toch maar met veel moeite.
Toen nutss en Dzy terug kwamen van de supermarkt dacht ik dat ze misschien één seconde weg waren geweest maar het was ondertussen alweer half 3.
Ik lag nog steeds in dezelfde houding met m'n ogen dicht en te dromen en zachtjes te neurien op de muziek. Toen ze binnenkwamen hoorde ik hun stemmen. Heerlijk gezellige mannenstemmen. Vertrouwd leek het wel. Alsof ik ze iedere dag hoorde. Zalig! Ik maakte iedereen happy met de gelukzalige blik die ik op m'n smoel had, het zag er waarschijnlijk niet uit, maar het boeide me niet meer. Ik was aan het genieten.
Dzy zette een mooie live techno set aan, die wel net iets te lang duurde, maar hij ging er goed in en toen had ik de moed om óók Dzy een knuffel te geven.
We zaten op een gegeven moment met z'n 4en op de bank en nutss werd een beetje stil. Het moest rond 3 uur zijn geweest, en mijn pil begon snel af te zakken. Niet heel snel, maar wel sneller dan verwacht. Ik ontwaakte weer wat uit mijn dromen en de warme golven in mijn benen namen wat af. Ik begon me zorgen te maken om nutss, hij had het érg warm en ik zei dat hij maar eventjes frisse lucht moest gaan scheppen.
Dus hij naar buiten, maar binnen 1 minuut was hij alweer terug met de mededeling dat hij onze stemmen buiten hard hoorde praten. Wat niet zou kunnen. Ik was zó bezorgd geworden en ik wilde opstaan en naar hem toe lopen maar ik kon het niet eens, ik had de kracht niet om op te staan.
Vanaf toen zat ik me af te vragen of iedereen het wel leuk had.
Ik werd helderder en helderder en het was pas rond half 4 in de middag. Over 5,5 uur zouden Dzy en ik samen teruggaan met de trein en ik wilde het gevoel nog wel eventjes een beetje terug. Dus heb ik nog 1 witte rolex genomen. Achteraf denk ik dat ik beter een halve bij had kunnen nemen, maar ik heb nergens spijt van. Deze begon hetzelfde als de 1e, hij kwam langzaam op, en ik kreeg wat energie.
Op dit moment kwam een kennis van nutss binnen en al gauw was hij op de hoogte dat ik m'n eerste keer xtc had. Deze man zag er zo vredelievend uit, dat ik eigenlijk wel uren naar hem kon kijken, maar volgens mij werd hij daar zenuwachtig van ofzo, dus keek ik maar weer weg. Een half uurtje later sloeg de 2e ook in als een bom, maar dan drie keer zo hard als de eerste. Nu zat k echt helemaal voor pampus op de bank met m'n ogen dicht. Ik moest het ook niet proberen om ze open te doen want dan keek ik scheel en schoten m'n ogen overal heen. Ook zaten al mn spieren vast en m'n kaken bibberde. Maar ondanks dit genoot ik wel van de muziek op de achtergrond, en gezellige stemmen, rustige stemmen. Ik lag met m'n ogen dicht tegen Dzy aan, en ik had weer het gevoel dat ik iedereen nog zag zitten. Maar natuurlijk zaten ze overal ergens anders.
Wat ook gaaf was waren de lichte closed eyes visuals. Ik zag nutss ergens staan met een vlaggetje in zijn hand. Een zwarte vlag met een wit teken erop. Ook lot stond opeens voor mijn huis met drie zware koffers. Treinen reden hard voorbij en ik waande me bijna écht op het station. Ze waren zo echt dat ik wat van schrok en af en toe gewoon m'n ogen open probeerde te houden. Na een tijdje kreeg ik mijn ogen weer wat onder controle en werd het spacen wat minder. Weer vroeg ik aan iedereen (vooral aan lot) of ze het wel naar d'r zin had. Ik genoot van het sfeerlicht en de wietgeur die de kamer vulde.
Ik werd weer wat spraakzamer. Wat me opviel (en Dzy ook) is dat ik echt dom werd van de xtc. M'n hele halve vocabulaire was weg en ik kwam niet meer goed uit m'n woorden. Ik had ong. 5 á 6 uur lang in mijn eigen wereld gezeten van heerlijke stemmen, prachtige muziek, indrukwekkende CEV's en vredige gevoelens. Het was niet vervelend, maar wel heel apart om dan weer terug te keren naar de échte wereld.
Ik besloot een lijntje speed te nemen om wat meer aanweziger te kunnen zijn en me minder loom en slap te voelen, en het viel goed.
De kennis was alweer vertrokken en we gingen met z'n allen een wandelingetje maken voordat DjoDjo kwam. Spraakzamer was ik wel alleen bewegen ging wat moeilijk.
Toen we terug kwamen, was de kennis er ook nog even (of het was een ander moment, ik weet het niet meer zo goed) en ik wilde nog een lijntje nemen. Ik had zo'n glazen plaat op m'n schoot en hij zat te kijken hoe ik het deed. En opeens zei ie: 'wat doe je dat behoedzaam?' Daar moest ik echt eventjes over nadenken. Die vraag kwam zo plots dat ik me eigenlijk helemaal te pletter schrok. Ik heb (denk ik) nog een redelijk antwoord weten te geven, maar niet zonder moeite.
Nadat de kennis weer weg was kwam DjoDjo binnen. Vol frustraties van de lange reis en de files. Ook om haar werd ik heel bezorgd terwijl ik haar nog nooit had gesproken. Ik vond haar wel gelijk heel lief, omdat ze me eerder die dag in het zonnetje had gezet. Die dingetjes hadden opeens heel veel waarde voor mij. Ook dat Dzy steeds een flesje water in mijn handen duwde. Dat soort dingetjes raakten me echt, heel apart.
De tijd ging veel te snel voorbij en het was tijd voor lot dr trein. Nutss en DjoDjo hebben haar samen op de trein gezet en Dzy en ik hadden nog een klein lijntje genomen.
Toen de twee terug kwamen hebben we nog wat na zitten kletsen over de dag met een peuk en toen moesten Dzy en ik er ook vandoor.
Eenmaal in de trein was het xtc gevoel helemaal weg, terwijl ik zelfs nog in de auto op weg naar de trein zo om de 10 mins warme golven vanuit m'n tenen naar mn buik voelde. Dit gevoel had ik toen de pilletjes hun hoogtepunt hadden contstant.
Het was een zéér geslaagde dag, en ik heb onwijs genoten
Totale dosis: 2 witte rolex pilletjes
Gewicht: +/- 70 kilo.
Mijn wekker ging gisterenochtend om half 8, en om 10.15 had ik met Dzy afgesproken op Utrecht centraal. Vanaf daar zouden we samen naar nuts reizen.
Op de eindbestemming stond lot al op het station, en niet veel later reed nuts met de auto voor en konden we instappen.
Ik was wat zenuwachtig voor m'n eerste keer, maar achteraf was dat helemaal niet nodig geweest.
Ik nam m'n eerste pilletje rond kwart voor 12. Ik had daarvoor eventjes een broodje gegeten, wat nutss héérlijk had klaargemaakt, want mijn ontbijt was door de zenuwen niet bijster goed.
Dus met een grote slok water dat ding door m'n strot. Nou. Op de bank gezeten, koppie thee gedronken, en toen kwam ie langzaam op gang. Dzy zat achter de laptop wat mooie xtc-muziek te regelen en volgens mij ging ik hem om de 2 minuten checken. Nutss was onwijs 'tof' en hij kreeg een dikke knuffel. Ik lachte en ik voelde me wat licht in mijn hoofd. IK wilde graag érgens heen, zo'n drang die ik wel vaker heb. Ik wilde boodschappen doen en met z'n allen gezellig door de supermarkt struinen, maar daar kwam niet veel van terecht. Warme stromen overmande mijn lichaam, en op een gegeven moment hadden de golven mij in hun macht. Ik moest eventjes neerploffen op de bank en m'n ogen dichtdoen. Vanaf toen was ik stil en kon ik me niet bewegen, maar wat een onwijs heerlijk gevoel, hij sloeg in als een bom. Ik weet nog dat ik toen alleen dacht: 'Dus dit bedoelen ze! Nu snap ik het! Ze hebben gelijk!'
De golven kwamen op in mijn tenen en eindigden in het puntje van mijn oor. Ondertussen was het half 1 en ik zat totáál ontspannen in die overheerlijke bank. Ik zonk er helemaal in weg en niks kon me meeer schelen.
De rest bleef vragen of ik me goed voelde, het was heerlijk om hun lieve stemmen te horen en ik genoot van de aandacht die ik alsmaar kreeg. Ik was dolgelukkig ookal kon ik hélémaal niks meer.
Na een tijdje gingen Nutss en Dzy maar samen naar de supermarkt en bleven lot en ik samen achter. Ik zat op Dzy's jas en ik moest er dus af. Met moeite liet ik mijn bovenlichaam naar opzij vallen en lag ik tegen allemaal speelgoed aan, maar ik lag er heerlijk. Nog steeds had ik mijn ogen dicht, het licht was vermoeiend en een beetje pijnlijk. Het leek net alsof ik de wereld nog steeds zag met m'n ogen dicht. Alsof ik wist waar iedereen zat of stond, maar als ik dan mijn ogen open deed zaten ze allemaal ergens anders. Maar ik had er vrede mee. Ik had met alles en iedereen vrede.
Lot heeft nog een foto van mij gemaakt met m'n telefoon maar puf om 'm te bekijken had ik niet. Maar ik wilde lot niet teleurstellen op een of andere manier. Misschien omdat zij de moeite had genomen om van mij een foto te maken hoe ik daar lag, dus bekeek ik hem toch maar met veel moeite.
Toen nutss en Dzy terug kwamen van de supermarkt dacht ik dat ze misschien één seconde weg waren geweest maar het was ondertussen alweer half 3.
Ik lag nog steeds in dezelfde houding met m'n ogen dicht en te dromen en zachtjes te neurien op de muziek. Toen ze binnenkwamen hoorde ik hun stemmen. Heerlijk gezellige mannenstemmen. Vertrouwd leek het wel. Alsof ik ze iedere dag hoorde. Zalig! Ik maakte iedereen happy met de gelukzalige blik die ik op m'n smoel had, het zag er waarschijnlijk niet uit, maar het boeide me niet meer. Ik was aan het genieten.
Dzy zette een mooie live techno set aan, die wel net iets te lang duurde, maar hij ging er goed in en toen had ik de moed om óók Dzy een knuffel te geven.
We zaten op een gegeven moment met z'n 4en op de bank en nutss werd een beetje stil. Het moest rond 3 uur zijn geweest, en mijn pil begon snel af te zakken. Niet heel snel, maar wel sneller dan verwacht. Ik ontwaakte weer wat uit mijn dromen en de warme golven in mijn benen namen wat af. Ik begon me zorgen te maken om nutss, hij had het érg warm en ik zei dat hij maar eventjes frisse lucht moest gaan scheppen.
Dus hij naar buiten, maar binnen 1 minuut was hij alweer terug met de mededeling dat hij onze stemmen buiten hard hoorde praten. Wat niet zou kunnen. Ik was zó bezorgd geworden en ik wilde opstaan en naar hem toe lopen maar ik kon het niet eens, ik had de kracht niet om op te staan.
Vanaf toen zat ik me af te vragen of iedereen het wel leuk had.
Ik werd helderder en helderder en het was pas rond half 4 in de middag. Over 5,5 uur zouden Dzy en ik samen teruggaan met de trein en ik wilde het gevoel nog wel eventjes een beetje terug. Dus heb ik nog 1 witte rolex genomen. Achteraf denk ik dat ik beter een halve bij had kunnen nemen, maar ik heb nergens spijt van. Deze begon hetzelfde als de 1e, hij kwam langzaam op, en ik kreeg wat energie.
Op dit moment kwam een kennis van nutss binnen en al gauw was hij op de hoogte dat ik m'n eerste keer xtc had. Deze man zag er zo vredelievend uit, dat ik eigenlijk wel uren naar hem kon kijken, maar volgens mij werd hij daar zenuwachtig van ofzo, dus keek ik maar weer weg. Een half uurtje later sloeg de 2e ook in als een bom, maar dan drie keer zo hard als de eerste. Nu zat k echt helemaal voor pampus op de bank met m'n ogen dicht. Ik moest het ook niet proberen om ze open te doen want dan keek ik scheel en schoten m'n ogen overal heen. Ook zaten al mn spieren vast en m'n kaken bibberde. Maar ondanks dit genoot ik wel van de muziek op de achtergrond, en gezellige stemmen, rustige stemmen. Ik lag met m'n ogen dicht tegen Dzy aan, en ik had weer het gevoel dat ik iedereen nog zag zitten. Maar natuurlijk zaten ze overal ergens anders.
Wat ook gaaf was waren de lichte closed eyes visuals. Ik zag nutss ergens staan met een vlaggetje in zijn hand. Een zwarte vlag met een wit teken erop. Ook lot stond opeens voor mijn huis met drie zware koffers. Treinen reden hard voorbij en ik waande me bijna écht op het station. Ze waren zo echt dat ik wat van schrok en af en toe gewoon m'n ogen open probeerde te houden. Na een tijdje kreeg ik mijn ogen weer wat onder controle en werd het spacen wat minder. Weer vroeg ik aan iedereen (vooral aan lot) of ze het wel naar d'r zin had. Ik genoot van het sfeerlicht en de wietgeur die de kamer vulde.
Ik werd weer wat spraakzamer. Wat me opviel (en Dzy ook) is dat ik echt dom werd van de xtc. M'n hele halve vocabulaire was weg en ik kwam niet meer goed uit m'n woorden. Ik had ong. 5 á 6 uur lang in mijn eigen wereld gezeten van heerlijke stemmen, prachtige muziek, indrukwekkende CEV's en vredige gevoelens. Het was niet vervelend, maar wel heel apart om dan weer terug te keren naar de échte wereld.
Ik besloot een lijntje speed te nemen om wat meer aanweziger te kunnen zijn en me minder loom en slap te voelen, en het viel goed.
De kennis was alweer vertrokken en we gingen met z'n allen een wandelingetje maken voordat DjoDjo kwam. Spraakzamer was ik wel alleen bewegen ging wat moeilijk.
Toen we terug kwamen, was de kennis er ook nog even (of het was een ander moment, ik weet het niet meer zo goed) en ik wilde nog een lijntje nemen. Ik had zo'n glazen plaat op m'n schoot en hij zat te kijken hoe ik het deed. En opeens zei ie: 'wat doe je dat behoedzaam?' Daar moest ik echt eventjes over nadenken. Die vraag kwam zo plots dat ik me eigenlijk helemaal te pletter schrok. Ik heb (denk ik) nog een redelijk antwoord weten te geven, maar niet zonder moeite.
Nadat de kennis weer weg was kwam DjoDjo binnen. Vol frustraties van de lange reis en de files. Ook om haar werd ik heel bezorgd terwijl ik haar nog nooit had gesproken. Ik vond haar wel gelijk heel lief, omdat ze me eerder die dag in het zonnetje had gezet. Die dingetjes hadden opeens heel veel waarde voor mij. Ook dat Dzy steeds een flesje water in mijn handen duwde. Dat soort dingetjes raakten me echt, heel apart.
De tijd ging veel te snel voorbij en het was tijd voor lot dr trein. Nutss en DjoDjo hebben haar samen op de trein gezet en Dzy en ik hadden nog een klein lijntje genomen.
Toen de twee terug kwamen hebben we nog wat na zitten kletsen over de dag met een peuk en toen moesten Dzy en ik er ook vandoor.
Eenmaal in de trein was het xtc gevoel helemaal weg, terwijl ik zelfs nog in de auto op weg naar de trein zo om de 10 mins warme golven vanuit m'n tenen naar mn buik voelde. Dit gevoel had ik toen de pilletjes hun hoogtepunt hadden contstant.
Het was een zéér geslaagde dag, en ik heb onwijs genoten
:P 
