Wietverslaving/psychoses/depressies

[peertheseer]

Hey iedereen,

Ik ben een man en inmiddels 35 jaar. Ik denk dat ik een vorm heb van Asperger syndroom. Ik was vroeger best een awkward persoon, ik durfde geen mensen aan te spreken en was continu aan het gamen. Ook het gevoel van waarom zou ik willen praten met andere mensen. Werk ging meestal ook niet echt goed en ik werd steeds depressiever. Ik voelde me niet echt vrolijk, ik deed wel aan sport en vond daar wel een beetje voldoening in.

Ik ging steeds meer blowen, door te blowen heb ik nergens last van en ben ik een 'normaal' persoon en heb ik een juist waanzinnig leuk leven. Ik kan juist makkelijk stappen ondernemen en relaties opbouwen en eindelijk voelde ik me een gelukkig persoon. Werk gaat ook beter omdat ik het leuk vind om met anderen te praten, juist dit is vaak zo belangrijk in het werk, daardoor gaan collega's je waarderen en werken werd juist heel leuk. Ik blowde niet onder werktijd, maar doordat ik de avond ervoor had geblowd voelde ik me de dag erop nog steeds relaxt. Daten ging uiteindelijk ook best wel makkelijk en ik kwam over het algemeen redelijk vlot aan een vriendin.

Helaas blijk ik ook iemand die gevoelig is voor cannabis psychose, de eerste keer dat ik stopte kreeg ik een hele zware psychose. Ik kreeg allerlei waanideeen, ik dacht dat ik God en de Duivel was en ging schreeuwen overal, ik was mezelf helemaal kwijt.

Na een maandenlang herstelproces met veel kutmedicijnen, (anti-psychotica medicijnen zijn super vervelend) en ik voelde me zwaar depressief. De relaties die ik had gingen er ook door stuk en ik ging een tijd bij mijn ouders wonen om te herstellen.

Maar ook toen de medicatie eindelijk gestopt was werd ik heel zwaar depressief en anti-depressiva werken niet voor mij en ben ik toch weer gaan blowen. Eigenlijk door sociale druk van mijn ouders en directe omgeving toch weer gestopt. Ik dacht dat ik slim was en had al wat medicatie gehaald dat anti-psychotisch was en geen vervelende bijwerkingen hebben (lorazepam en promethazine), maar dat bleek niet voldoende, want ik kwam ondanks deze medicatie toch weer terecht in misschien wel een nog zwaardere psychose.

Nu moet ik langer aan de medicatie (cisordinol) en ben ik nu wel plan om nooit meer te blowen. De psychose is voor jezelf eigenlijk minder erg dan het proces erna waarna je de depressie krijgt.

Gewoon de vrolijkheid en de vlotte babbel is wat ik heel erg in mezelf mis. Ben nu door de medicatie veel rondjes aan het lopen uit pure verveling. Ik hoop dat ik wel ooit van die medicatie afkom, dus dat gaat gelukkig wel minderen. Maar ik ben iemand die moeite heeft zijn leven in te vullen zonder te blowen. Juist door te blowen ging ik veel leuke dingen doen en had ik veel kleur in mijn leven. Nu ik niet meer kan blowen voor de rest van mijn leven voel ik me weer depressief en praat zo min mogelijk met mensen. In gamen ben ik inmiddels veel minder goed dan dat ik vroeger was, dat doe ik nu wel om wat tijd te doden, maar ik geniet er niet meer zo van als vroeger. Ik doe nu vooral dingen om tijd te doden en ben blij als ik kan gaan slapen. Vooral in deze Corona tijd waar ik niet kan gaan sporten.

Zijn er meer mensen die hebben geblowd om socialer te worden? Zijn er meer mensen die de depressie hebben gehad toen ze gestopt waren met blowen? Hoe heb je hiermee om leren gaan?

 

[8️⃣6️⃣]

@peertheseer
Bij mij werkt het juist de andere kant uit, als ik blow dan raak ik ietwat meer in mezelf gekeerd.

Wat wel herkenbaar is, 11 a 12 jaar geleden kreeg ik een zware burnout en werd er ADD geconstateerd. de psych zette me op een hoge dosering ritalin, en toen ik besloot om van het ene op et andere moment helemaal te stoppen met zwaar cannabis gebruik kreeg ook ik een psychose. Het heeft me ruim een jaar gekost om daar overheen te geraken, eigenlijk nog wel wat langer als je e na-effecten mee telt.

Overigens blow ik weer en ik vind dat wel best eigenlijk.

 

[peertheseer]

@badassjunkie
Ik was eerst ook niet bang om weer in een psychose te geraken, want dan duurt het natraject weer langer of wordt je veel langer opgenomen. Ik hoop niet dat hetzelfde bij jou gebeurd als bij mij. Ik blow niet meer, maar ik vind het heel erg kut, want blowen was het middel om een leuk leven te verkrijgen.

 

[crabman224]

Hey peertheseer, ook ik ervaar precies het tegenovergestelde van wat jij ervaart.

Ik ben op vroege leeftijd begonnen met blowen, toen werd ik vaak nog high en sociaal, maar dat gevoel werd al snel verplaatst door stonedheid en introversie.
Dat ligt mede ook aan mijzelf, want ik rook jointjes alsof het sigaretten zijn.

Ik ben van nature erg verlegen en awkward en als ik wiet rook intensifier ik die gevoelens tienmaals. Als ik stoned ben heb ik totaal geen behoefte om met mensen te praten, en dan ben ik ook echt niet gezellig om mee te praten. Dus net als jij spendeer ik mijn tijd achter de PC en ''vermaak'' me met videogames.
Ik kan ook niet te lang gamen zonder te blowen, anders verveel ik me al snel.

Ik ben meerdere keren een aantal weken gestopt en dan ervaar ik ook een rush van emoties, wat logisch is, want ik rook al 10 jaar dagelijks wiet, iets wat zeker niet goed is voor je dopamine levels en je capabiliteit om emoties te verwerken. Gelukkig nog nooit een psyhose gehad.

Het tegenovergestelde dus, een aantal keer geprobeerd er mee te stoppen, maar de nuances van een sociaal leven hebben zijn te stressvol voor deze gevoelige jongen ( ), dus keer ik altijd terug naar de kluizenaar lifestyle, gamers 4 lyfe baby.

EDIT: Moet zeggen dat ik sinds 2015 het spel GMOD speel, en dan voornamelijk de gamemode Trouble in Terrorist Town, waar 36 mensen op een server met public voice chat met elkaar praten, hier ben ik wel een beetje door uit mijn schulp gekomen, maar ik weet niet of je daar veel aan hebt.

 

[henkie2]

Mooie post, dapper van je dat je jouw verhaal hier deelt!

Om maar meteen de advocaat van de duivel te spelen: cannabis = medicijn. Dus waarom stoppen? Heb je aan je dokter uitgelegd wat voor wonderen het deed bij jou, misschien kom je in aanmerking voor medicinale wiet? Zijn edibles misschien een optie? Dan hoef je niet te roken (is beter voor de gezondheid!) en heb je minder nodig om een sterker effect te bereiken.

Als cannabis legaal was, zoals in Canada, zou je dan ook "onder sociale druk" gestopt zijn? Je zegt zelf dat je depressief bent geworden door te stoppen met blowen, wat is er dan mis met (gematigd) gebruik zodat je weer van je leven kunt genieten?

Tenzij ik je verkeerd begrijp heb je twee opties:
1) gematigd gebruik van marijuana, en genieten van het leven
2) geen marijuana, maar voorgeschreven medicatie, en depressief door het leven gaan

Jij kiest voor optie 2, omdat...? sociale druk? De logica hier is ver te zoeken. Net zoals in het Nederlandse gedoogbeleid. LEGALIZE IT, gvd

P.S. ik respecteer je keuze, maar ben oprecht benieuwd waarom je niet gewoon weer met mate gaat blowen. Laat je vooral niet door mij beïnvloeden!

 

[peertheseer]

@henkie2
Ja, ik ben hier 2 keer gedwongen voor opgenomen geweest, ik zit momenteel in het natraject van mijn 2e psychose, de voorgeschreven medicatie ben ik nu een beetje aan het afbouwen, ik wil dat dit in de toekomst helemaal stopt. Maar weer gaan blowen met het risico weer psychotisch te worden en opgenomen te gaan worden kan ik mijn ouders gewoon geen derde keer aandoen. Dus ja, ik ga nu gewoon depressief door het leven en probeer kleine lichtpuntjes hierin te zoeken. Mijn moeder zegt dan dat ik surrogaat gelukkig was. Maarja, dat is veel beter dan de hele tijd depressief te zijn.

 

[Chillax]

Hoeveel gebruikte dan? Iedere dag? En dan heel veel?

Hoe lang is de psychose nu geleden? Ik vind het wel apart dat je schrijf dat je denkt een vorm van asperger te hebben en tegelijkertijd dat je anti depressive gebruikt hebt. Wie heeft dat voorgeschreven?

Dat zou namelijk in principe alleen door een psychiater mogen. Deze zou eerst grondig onderzoek doen en dan zou er ook wel uitgekomen zijn of je asperger hebt of niet. Mocht dat allemaal nooit onderzocht zijn, dan raad ik je aan een doorverwijzing te vragen naar een goede psychiater. Ik denk dat die je beter kan helpen dan de mensen hier,zeker als je daar nog nooit geweest bent.

Onbegrepen gevoel door een stoornis als asperger, adhd, autisme etc. Kunnen heel vervelende klachten veroorzaken zonder dat je beseft dat het daar door komt. Zodra je weet wat er aan de hand is, kun je er beter mee omgaan en er op in spelen. Ik spreek uit ervaring.

 

[Kees1988EL]

Hey iedereen,

Ik ben een man en inmiddels 35 jaar. Ik denk dat ik een vorm heb van Asperger syndroom. Ik was vroeger best een awkward persoon, ik durfde geen mensen aan te spreken en was continu aan het gamen. Ook het gevoel van waarom zou ik willen praten met andere mensen. Werk ging meestal ook niet echt goed en ik werd steeds depressiever. Ik voelde me niet echt vrolijk, ik deed wel aan sport en vond daar wel een beetje voldoening in.

Ik ging steeds meer blowen, door te blowen heb ik nergens last van en ben ik een 'normaal' persoon en heb ik een juist waanzinnig leuk leven. Ik kan juist makkelijk stappen ondernemen en relaties opbouwen en eindelijk voelde ik me een gelukkig persoon. Werk gaat ook beter omdat ik het leuk vind om met anderen te praten, juist dit is vaak zo belangrijk in het werk, daardoor gaan collega's je waarderen en werken werd juist heel leuk. Ik blowde niet onder werktijd, maar doordat ik de avond ervoor had geblowd voelde ik me de dag erop nog steeds relaxt. Daten ging uiteindelijk ook best wel makkelijk en ik kwam over het algemeen redelijk vlot aan een vriendin.

Helaas blijk ik ook iemand die gevoelig is voor cannabis psychose, de eerste keer dat ik stopte kreeg ik een hele zware psychose. Ik kreeg allerlei waanideeen, ik dacht dat ik God en de Duivel was en ging schreeuwen overal, ik was mezelf helemaal kwijt.

Na een maandenlang herstelproces met veel kutmedicijnen, (anti-psychotica medicijnen zijn super vervelend) en ik voelde me zwaar depressief. De relaties die ik had gingen er ook door stuk en ik ging een tijd bij mijn ouders wonen om te herstellen.

Maar ook toen de medicatie eindelijk gestopt was werd ik heel zwaar depressief en anti-depressiva werken niet voor mij en ben ik toch weer gaan blowen. Eigenlijk door sociale druk van mijn ouders en directe omgeving toch weer gestopt. Ik dacht dat ik slim was en had al wat medicatie gehaald dat anti-psychotisch was en geen vervelende bijwerkingen hebben (lorazepam en promethazine), maar dat bleek niet voldoende, want ik kwam ondanks deze medicatie toch weer terecht in misschien wel een nog zwaardere psychose.

Nu moet ik langer aan de medicatie (cisordinol) en ben ik nu wel plan om nooit meer te blowen. De psychose is voor jezelf eigenlijk minder erg dan het proces erna waarna je de depressie krijgt.

Gewoon de vrolijkheid en de vlotte babbel is wat ik heel erg in mezelf mis. Ben nu door de medicatie veel rondjes aan het lopen uit pure verveling. Ik hoop dat ik wel ooit van die medicatie afkom, dus dat gaat gelukkig wel minderen. Maar ik ben iemand die moeite heeft zijn leven in te vullen zonder te blowen. Juist door te blowen ging ik veel leuke dingen doen en had ik veel kleur in mijn leven. Nu ik niet meer kan blowen voor de rest van mijn leven voel ik me weer depressief en praat zo min mogelijk met mensen. In gamen ben ik inmiddels veel minder goed dan dat ik vroeger was, dat doe ik nu wel om wat tijd te doden, maar ik geniet er niet meer zo van als vroeger. Ik doe nu vooral dingen om tijd te doden en ben blij als ik kan gaan slapen. Vooral in deze Corona tijd waar ik niet kan gaan sporten.

Zijn er meer mensen die hebben geblowd om socialer te worden? Zijn er meer mensen die de depressie hebben gehad toen ze gestopt waren met blowen? Hoe heb je hiermee om leren gaan?

Hey,

ik ben momenteel 5 dagen gestopt en ben ook depressief, waanideeën,slecht slapen,trillen,zweten, ik probeer afleiding te zoeken door wat te wandelen en met vrienden Te praten over wat me dwars zit