Hoi iedereen, zojuist heb ik me aangemeld op dit forum vanwege een brandende vraag.
Laat ik maar gelijk even mijn situatie uitleggen, let wel dat wat ik hier vertel ik niet kwijt wil voor medelijden/stoer doen o.i.d.
Ongeveer 4 jaar geleden ben ik gestopt met dagelijks wietgebruik, andere drugs en alcohol.
Dit was toen niet geheel vrijwillig; de laatste twee jointjes die ik had gerookt (met een hoger dan gemiddelde hoeveelheid wiet) hebben mij gigantische paniekaanvallen gegeven. En dat terwijl ik toch een jaar of 6 dagelijks rookte zonder deze problemen, wat achteraf gezien ivm trauma's uit het verleden onbewust aan het opbouwen was in die tijd.
De nasleep van die angstige ervaringen heeft me een angststoornis gegeven die drie maanden erg intens was, en daarna gelukkig over de loop van die 4,5 jaar steeds verder is afgezwakt.
Al ben ik nu nog steeds van tijd tot tijd een beetje onrustig, echt veel angsten heb ik niet meer. Wat wel de moeite waard is om te vermelden is dat één tante van mij een jaar of tien terug een psychose heeft gehad, angstige gevoelens erg veel in een bepaalde kant van mijn familie voorkomen, maar zelf heb ik nooit een psychose gehad.
Wel was de eerste week na het stoppen bizar, ik dacht in limbo te zijn, tussen twee dimensies, of dood. Ik wist dat ik het niet was, maar de wereld voelde zo vreemd dat het wel terugkerende gedachten waren. Volgens een therapeut was dit geen psychose maar een waangedachte.
Maar 1 ding is in al die tijd wel gebleven, ik heb altijd mijn jointjes gemist. Na 4 jaar compleet nuchter te zijn heb ik weer trek in iets.
Mijzelf leek het beter om eens te beginnen met een rustig hashjointje. Niet zo'n mindfuckavond wat je van wiet kan krijgen als je al zo'n lange tijd nuchter bent, gewoon relaxed.
Dit jointje ligt nu al voor me klaar, een stukje polm van 5x5mm, bescheiden dus. Maar toch zit er in mijn achterhoofd het idee van 'wat als het weer terug komt'.
Een erg vervelende gedachte, want het is natuurlijk waar je bang voor bent gebeurd ook en ja, eerlijk is eerlijk, misschien stel ik mezelf ook wel een beetje aan. Soms maak ik dingen wel wat enger voor mezelf dan dat ze werkelijk zijn.
Dus mijn vraag en nieuwsgierigheid is, zijn er mensen hier die eenzelfde situatie hebben meegemaakt, en hoe reageerden jullie er op? Jullie antwoorden hoeven niet zozeer perfect aan te sluiten bij mijn verhaal. Ben gewoon erg benieuwd hoe jullie de 'draad weer opgepakt' hebben na een lange pauze, wat voor reden die pauze ook had.
Groetjes!
Laat ik maar gelijk even mijn situatie uitleggen, let wel dat wat ik hier vertel ik niet kwijt wil voor medelijden/stoer doen o.i.d.
Ongeveer 4 jaar geleden ben ik gestopt met dagelijks wietgebruik, andere drugs en alcohol.
Dit was toen niet geheel vrijwillig; de laatste twee jointjes die ik had gerookt (met een hoger dan gemiddelde hoeveelheid wiet) hebben mij gigantische paniekaanvallen gegeven. En dat terwijl ik toch een jaar of 6 dagelijks rookte zonder deze problemen, wat achteraf gezien ivm trauma's uit het verleden onbewust aan het opbouwen was in die tijd.
De nasleep van die angstige ervaringen heeft me een angststoornis gegeven die drie maanden erg intens was, en daarna gelukkig over de loop van die 4,5 jaar steeds verder is afgezwakt.
Al ben ik nu nog steeds van tijd tot tijd een beetje onrustig, echt veel angsten heb ik niet meer. Wat wel de moeite waard is om te vermelden is dat één tante van mij een jaar of tien terug een psychose heeft gehad, angstige gevoelens erg veel in een bepaalde kant van mijn familie voorkomen, maar zelf heb ik nooit een psychose gehad.
Wel was de eerste week na het stoppen bizar, ik dacht in limbo te zijn, tussen twee dimensies, of dood. Ik wist dat ik het niet was, maar de wereld voelde zo vreemd dat het wel terugkerende gedachten waren. Volgens een therapeut was dit geen psychose maar een waangedachte.
Maar 1 ding is in al die tijd wel gebleven, ik heb altijd mijn jointjes gemist. Na 4 jaar compleet nuchter te zijn heb ik weer trek in iets.
Mijzelf leek het beter om eens te beginnen met een rustig hashjointje. Niet zo'n mindfuckavond wat je van wiet kan krijgen als je al zo'n lange tijd nuchter bent, gewoon relaxed.
Dit jointje ligt nu al voor me klaar, een stukje polm van 5x5mm, bescheiden dus. Maar toch zit er in mijn achterhoofd het idee van 'wat als het weer terug komt'.
Een erg vervelende gedachte, want het is natuurlijk waar je bang voor bent gebeurd ook
en ja, eerlijk is eerlijk, misschien stel ik mezelf ook wel een beetje aan. Soms maak ik dingen wel wat enger voor mezelf dan dat ze werkelijk zijn.Dus mijn vraag en nieuwsgierigheid is, zijn er mensen hier die eenzelfde situatie hebben meegemaakt, en hoe reageerden jullie er op? Jullie antwoorden hoeven niet zozeer perfect aan te sluiten bij mijn verhaal. Ben gewoon erg benieuwd hoe jullie de 'draad weer opgepakt' hebben na een lange pauze, wat voor reden die pauze ook had.
Groetjes!
