Het was gister (31 maart) een lekkere zaterdag. Het weer was perfect om te trippen. wij (Delerium en ik) hadden een tas gepakt en waren klar voor een "tripje" in Amsterdam. In de trein richting Amsterdam hadden we al gauw de plannen gemaakt om ook een kijkje te gaan nemen in het Vondelpark. In Amsterdam had Delerium al gauw een Smartshop gevonden. Nadat we allebij een flinke porties "Philosfer Stones" ophadden besloten we de tijd te doden met winkelen, maar we haalde het einde van de winkelstraat niet eens of we werden al overmeesterd door de lekkere effeten van de truffels.
Toen besloten we naar het Vondel park te gaan, maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan. We waren in het bezit van een kaart, maar deze kaart speelde spelletjes met onze hoofden. We hadden geen richtings gevoel meer en we wisten niet meer welke kant, welke kant was. Op de kaart werd alles vaag en onleesbaar, maar er was wel enige herkenning dus besloten we te gaan lopen. Na ongeveer een kwartier hadden en we klein park gevonden en dachten dat het, Het vondelpark was. we voelde ons bedrogen, maar we lieten het er niet bij en gingen opzoek naar het echte park. Na nog eens 5 minuten lopen vonden we dan eindelijk het Vondelpark. Ik was blij dat we het gevonden hadden, maar
Delerium was nog oventuigender en vertelde mij dat hij helemaal in zn nopjes was dat hij het had gevonden. Later toen we eindelijk zaten en lekker van het zonnetje genoten, had ik trek gekregen en kon ik wel wat eten, maar delerium niet en wilde blijven. Maar na ongeveer 1 uurtje in het vondelpark doorgebracht te hebben was hij ervan overtuigs dat we eten moesten scoren. toen begon de terugreis naar de Dam. Nog steeds onder invloed van de truffels, moesten we de moeder van Delerium onder
ogen komen, gelukkig nam deze het goed op en hebben we gezellig met zn moeder gepraat.
In de trein hadden delerium en ik de grootste lol maar voordat we in onze
woonplaats waren wedergekeerd waren alle effecten van de truffels uitgewerkt. Later die avond had ik de overgbleven truffels als souvenier uit Amsterdam gegeven aan Johannes de tripper.
lees zijn tripreport om het einde van de magische zaterdag te weten te komen.
Toen besloten we naar het Vondel park te gaan, maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan. We waren in het bezit van een kaart, maar deze kaart speelde spelletjes met onze hoofden. We hadden geen richtings gevoel meer en we wisten niet meer welke kant, welke kant was. Op de kaart werd alles vaag en onleesbaar, maar er was wel enige herkenning dus besloten we te gaan lopen. Na ongeveer een kwartier hadden en we klein park gevonden en dachten dat het, Het vondelpark was. we voelde ons bedrogen, maar we lieten het er niet bij en gingen opzoek naar het echte park. Na nog eens 5 minuten lopen vonden we dan eindelijk het Vondelpark. Ik was blij dat we het gevonden hadden, maar
Delerium was nog oventuigender en vertelde mij dat hij helemaal in zn nopjes was dat hij het had gevonden. Later toen we eindelijk zaten en lekker van het zonnetje genoten, had ik trek gekregen en kon ik wel wat eten, maar delerium niet en wilde blijven. Maar na ongeveer 1 uurtje in het vondelpark doorgebracht te hebben was hij ervan overtuigs dat we eten moesten scoren. toen begon de terugreis naar de Dam. Nog steeds onder invloed van de truffels, moesten we de moeder van Delerium onder
ogen komen, gelukkig nam deze het goed op en hebben we gezellig met zn moeder gepraat.
In de trein hadden delerium en ik de grootste lol maar voordat we in onze
woonplaats waren wedergekeerd waren alle effecten van de truffels uitgewerkt. Later die avond had ik de overgbleven truffels als souvenier uit Amsterdam gegeven aan Johannes de tripper.
lees zijn tripreport om het einde van de magische zaterdag te weten te komen.
.