Hé wat grappig, ik begreep die term vroeger ook niet helemaal.
Maar als je een keer 'strak hebt gestaan', dan weet je het wel.
Je kan van de kaart zijn, vaag, waus etcetera. Maar strak staan is echt zo'n gevoel in je spieren, in je lijf.
Als ik van de kaart ben, sta ik niet altijd strak. Oké ik knars wel eens, maar voor mij is strak staan echt een gevoel in mijn lijf, in mijn spieren.
Dat je spieren zich onbewust aanspannen. Dat je lijf dus strak staat. Dat je met je tenen ook als het ware steeds een vuist maakt. Daarom is dansen dan ook zo ontzettend lekker. Omdat je alles zo lekker strak aanzet. Het is dan ook heerlijk om je eens helemaal uit te rekken, omdat alle spieren naar elkaar toe lijken te kruipen.
Maar dat is natuurlijk bij een ieder persoonlijk. Maar bij mij voelt het dus zoals ik hierboven heb proberen te beschrijven.
Beeeb