Ik heb sinds een aantal maanden een relatie met een erg lieve jongeman
Tussen ons gaat alles heel erg goed, gelukkig.
Echter is er wel een probleem.
Mijn vriend gebruikt 2 a 3 keer per week cocaine, en zeker in het weekend snuift hij er gerust minstens 1 gram doorheen, vaak meer.
Ook drinkt hij erg veel.
Ik ben nu een hele week bij hem geweest, en hij drinkt elke dag na z'n werk wel een biertje(of een paar), nou lijkt me dat niet zo'n probleem, maar in het weekend gaat hij vaak helemaal 'los'.
Hij zuipt en snuift alsof zijn leven ervan afhangt
Uitgaan zonder zich helemaal te bezatten / te snuiven?
Dan is het niet gezellig, volgens hem.
Hij geeft toe dat hij niet zonder kan.
Hij móet gewoon..
Zelf geeft hij aan dat de drang naar coke niet te stoppen is als hij alcohol op heeft, en hij vind zelf alcohol dan ook de grootste boosdoener van zijn gebruik.
Vorige week zei hij tegen mij dat hij dacht dat hij wel verslaafd was aan coke, en 'een beetje' aan alcohol.
Zijn vader is 10 jaar geleden overleden en hij heeft dit tot op de dag van vandaag nooit verwerkt.
Hij vind het zo moeilijk om er over te praten, dat het gewoon niet lukt...
Zijn vader leefde altijd heel gezond, maar is ondanks alles toch gestorven op zeer jonge leeftijd.
Het resultaat is dat mijn vriend zich afzet tegen 'gezond leven', het heeft immers toch geen zin?
We hebben er toch even over gepraat en hij gaf aan dat toch wel heel prettig te vinden, met andere mensen doet hij dat nóóit.
Na die avond zei hij, dat hij na die avond z'n leven wilde beteren...
Helaas, vrijdagavond heeft hij sos gerookt...
Ik zei dat er blijkbaar niet veel over was van zijn goede voornemen en dat ik dat jammer vond, maar een reactie kwam er niet.
Verder heeft hij alles goed voorelkaar, hij heeft een zeer goede baan en een eigen huis.
Dit alles haalt hij aan, min of meer om aan te geven dat hij vind dat het niet zo ontzettend erg met hem gesteld is.
Hij werkt immers, heeft geen schulden etc...
Toch vind ik het moeilijk, en ben ik bang dat het uit de hand loopt. (problemen in de relatie op den duur, totaal uit de hand lopen van zijn gebruik bij een tegenslag etc.)
Al ben ik van mening dat ik hem wel kan zien als een verslaafde.
Een groot pluspunt van mijn vriend vind ik dat hij eerlijk is over zijn drank en drugsgebruik, ik lees toch wel heel vaak dat mensen er over liegen.
Graag zou ik jullie mening horen mbt mijn vriend zijn gebruik..
En tips zijn ook zéér welkom, want ik weet niet zo goed hoe ik hier mee om moet gaan.
Tussen ons gaat alles heel erg goed, gelukkig.
Echter is er wel een probleem.
Mijn vriend gebruikt 2 a 3 keer per week cocaine, en zeker in het weekend snuift hij er gerust minstens 1 gram doorheen, vaak meer.
Ook drinkt hij erg veel.
Ik ben nu een hele week bij hem geweest, en hij drinkt elke dag na z'n werk wel een biertje(of een paar), nou lijkt me dat niet zo'n probleem, maar in het weekend gaat hij vaak helemaal 'los'.
Hij zuipt en snuift alsof zijn leven ervan afhangt
Uitgaan zonder zich helemaal te bezatten / te snuiven?
Dan is het niet gezellig, volgens hem.
Hij geeft toe dat hij niet zonder kan.
Hij móet gewoon..
Zelf geeft hij aan dat de drang naar coke niet te stoppen is als hij alcohol op heeft, en hij vind zelf alcohol dan ook de grootste boosdoener van zijn gebruik.
Vorige week zei hij tegen mij dat hij dacht dat hij wel verslaafd was aan coke, en 'een beetje' aan alcohol.
Zijn vader is 10 jaar geleden overleden en hij heeft dit tot op de dag van vandaag nooit verwerkt.
Hij vind het zo moeilijk om er over te praten, dat het gewoon niet lukt...
Zijn vader leefde altijd heel gezond, maar is ondanks alles toch gestorven op zeer jonge leeftijd.
Het resultaat is dat mijn vriend zich afzet tegen 'gezond leven', het heeft immers toch geen zin?
We hebben er toch even over gepraat en hij gaf aan dat toch wel heel prettig te vinden, met andere mensen doet hij dat nóóit.
Na die avond zei hij, dat hij na die avond z'n leven wilde beteren...
Helaas, vrijdagavond heeft hij sos gerookt...
Ik zei dat er blijkbaar niet veel over was van zijn goede voornemen en dat ik dat jammer vond, maar een reactie kwam er niet.
Verder heeft hij alles goed voorelkaar, hij heeft een zeer goede baan en een eigen huis.
Dit alles haalt hij aan, min of meer om aan te geven dat hij vind dat het niet zo ontzettend erg met hem gesteld is.
Hij werkt immers, heeft geen schulden etc...
Toch vind ik het moeilijk, en ben ik bang dat het uit de hand loopt. (problemen in de relatie op den duur, totaal uit de hand lopen van zijn gebruik bij een tegenslag etc.)
Al ben ik van mening dat ik hem wel kan zien als een verslaafde.
Een groot pluspunt van mijn vriend vind ik dat hij eerlijk is over zijn drank en drugsgebruik, ik lees toch wel heel vaak dat mensen er over liegen.
Graag zou ik jullie mening horen mbt mijn vriend zijn gebruik..
En tips zijn ook zéér welkom, want ik weet niet zo goed hoe ik hier mee om moet gaan.
