Inleiding
Hallo mensen! Ik ben nog niet zo lang te vinden op dit forum maar vind de tripreports hier altijd wel erg tof. Wat mij opviel is dat zulke een report eigenlijk altijd een omschrijving achteraf is van wat iemand in zo’n trip beleefd heeft, logisch. Ik heb daarom besloten om er zelf ook eentje te schrijven over mijn trip op truffels, maar doe dit TIJDENS mijn trip in plaats van achteraf. Het is vast al wel eens eerder gedaan maar ik ben ook erg benieuwd of dit andere resultaten oplevert als ik het achteraf teruglees. Ik ga het gewoon proberen, de truffelthee staat al klaar (van eten word ik te misselijk..).
Ik had nog een portie Atlantis truffels over had van een trip die ik bijna drie weken terug met twee vrienden gemaakt heb. Omdat één van hun het nog niet eerder gedaan had, besloten we toen niet alle 3 de porties te nemen die we gekocht hadden, maar slechts twee met drie personen. Vandaar dat ik nog een doosje in de koelkast had staan van 15 gram. Toen ik de tripreports aan het lezen was kwam ik dus op het idee om zelf een report tijdens een trip te schrijven. Ik trip vandaag dus een keertje alleen. Normaal doe ik zoiets altijd liever met vrienden, maar dat komt het schrijven van zo’n report tijdens de trip denk ik niet ten goede. Bovendien leek het me ook wel eens leuk om zoiets te doen wanneer ik alleen ben. Ik heb al vaker truffels gedaan dus ik weet waar ik aan toe ben. Het wordt een fundag voor mezelf!
De trip
[ 12:30 ] - De thee is gezet. Een beetje honing toevoegen voor de smaak en drinken maar. Ik drink het rustig, de ervaring leerde mij dat ik dan minder misselijk wordt. Ik heb een redelijk zwakke maag dus ik moet voorzichtig zijn met dit soort fratsen.
[ 13:00 ] – MUZIEKTIP - Ik heb een kwartier over de thee gedaan. Ik voel me inmiddels een beetje misselijk worden, zoals gewoonlijk. Ik weet dat dit meestal na een halfuurtje wel over gaat, dus ik ga even rustig op bed liggen en wacht tot ik me wat beter voel. Ik zet vast een rustig muziekje aan om me lekker te kunnen ontspannen. Ik zet een afspeellijstje op van ‘Twinkle Twinkle Little Rockstar’, die ik een poosje terug gevonden heb op Spotify. Bekende nummers omgetoverd tot zogenaamde lullaby’s. Als je het nuchter hoort denk je waarschijnlijk WTF?! Maar wanneer ik trip vind ik deze muziek echt zwaar relaxed. Ultimate relaxation!! Mijn favoriet is Nothing Else Matters, maar aangezien ik deze op Youtube niet kan vinden geef ik hier Lady Gaga’s Alejandro als voorbeeld. Het grappige is dat zelfs een liedje van Lady Gaga, waar ik normaal de grootste schijthekel aan heb, kan veranderen in een sprookje: http://www.youtube.com/watch?v=hGZF6YIamf4
[ 13:10 ] - Fucking warm! Ik doe m’n trui uit. Tering. Weet niet waarom, maar ik heb ook zin om mijn sokken uit te doen. Dus dat doe ik gewoon.
[ 13:40 ] - Holy shit!
De truffels slaan in als een bom. Inmiddels ben ik behoorlijk aan het trippen! Ik weet niet zo goed wat ik moet schrijven. Ik heb het gevoel dat ik 3 uur verder ben en ontiegelijk veel heb meegemaakt, maar als ik dan bedenk wat ik moet schrijven kom ik eigenlijk niet verder dan dat ik op bed gelegen heb en naar m’n plafond aan het staren was. Mijn plafond leeft. Ik heb allemaal bobbeltjes er op zitten (ook als ik niet trip :P ) en die beginnen als het ware te dansen over mijn plafond. Ze bewegen, het valt me op dat ze bewegen op de maat van de bass van de muziek (ik luister nog steeds dezelfde muziek). Mijn plafond is blij. En blauw. Ik heb een blauwe kamer, want mijn gordijnen zijn blauw en mijn dekens en kussen op mijn bed. Ook de verfranden zijn blauw, mijn verwarming is blauw geverfd en mijn behang heeft een lichtblauw tintje. Maar nu krijgt echt ALLES in mijn kamer een blauw gloeiende tint over zich heen. Best wel vet eigenlijk. Drie keer raden wat mijn lievelingskleur is.
[ 13:45 ] - WOEHOEE, een regenboog op de muur! Ik kan het niet aanraken, maar het beweegt langzaam over mijn muur heen. Hij is ook niet echt mooi rond, er zitten rare bochten in. Best leuk om naar te kijken. Er gebeurt teveel in mijn kamer om op te noemen, het beweegt allemaal en het danst. Ik voel me ook een beetje gedesoriënteerd. Ik lag net heel comfortabel op mijn rug overdwars op het bed met mijn hoofd over de rand naar beneden, ondersteboven dus. Maar ik had het gevoel dat ik gewoon rechtop zat. Of op mijn zij ofzo, weet ik veel. Ik weet niet meer zo goed wat noord en wat zuid is, wat rechtop en ondersteboven is. Eigenlijk boeit dat me ook helemaal niks. Tot nu toe het enige minpuntje aan de trip: ik heb honger. Ik ga een tosti bakken, lekker man!
[ 13:54 ] - Er gaat echt veel te veel om in mijn hoofd. Als ik alles moet opschrijven wat er in me opkomt krijg ik een boek van 90.000 pagina’s. Wat wel een heel vet boek zou zijn, want alles wat er nu gebeurt is vet. Misschien vinden andere mensen dat ook wel super vet en gaan dan dat boek kopen. Kan ik er een stuk of 5 miljoen van verkopen. Zou ik best nog eens rijk mee kunnen worden, zo’n boek. En dan een dure auto kopen enzo. Maarja, lekker belangrijk, volgens mij branden mijn tosti’s aan. De tosti’s zijn trouwens echt megazwaar, kan ze amper vasthouden. Ik wilde er eerst eigenlijk 4 bakken, maar ik laat het maar bij deze 2. Ze zijn trouwens wel vet lekker. Maar waar ik eigenlijk naartoe wilde toen ik begon aan deze alinea, is dat ik vanaf nu niet meer alles wil gaan opschrijven wat er omgaat in mijn hoofd. Het is te veel en te droog. Ik zit hier met ontzettend harde lachkicks terwijl ik dit aan het schrijven ben. Ik ben ook constant tegen mezelf aan het praten en mijn gedachten dwalen af. Maarja waar ik dus heenging, ik stop nu even met het tot in detail opschrijven wat ik denk, zie, ruik, hoor en voel. Ik ga het nu zo doen dat ik één keer in het half uur een stuk ga schrijven van wat ik meemaak. Gewoon fragmenten uit mijn trip dus. Ook vet. Toch?
[ 14:04 ] - Effe zwart op wit zetten dat ik het gevoel heb dat ik weer moet schrijven, ik heb weer teveel dingen bedacht en gezien. De tijd van de wereld gaat echt gewoon te traag voor woorden, fucking 4 minuten sinds ik wat geschreven heb maar in gedachten ben ik al ruim 3 uur verder ofzo. Ben echt totaal de kluts kwijt wat betreft de tijd. Maarja, wilde dus even dat gevoel opschrijven. Ik heb namelijk de drang om ALLES op te schrijven. Ik weet zelf wel wat ik meemaak, maar mensen die dit lezen natuurlijk niet. Ik wil ze eigenlijk meenemen in mijn gedachtenwereld, wat volgens mij onmogelijk is. Retemoeilijk om mijn gedachten bij het schrijven te houden ook. Ik dwaal zo snel af naar andere gedachten en andere dingen, er is gewoon te veel. Ik bedacht me net echt iets briljants wat ik ging opschrijven. Maar laat maar doen, ben het alweer vergeten. Ik lees dit stuk nog eens over en besef me dat ik eigenlijk alleen maar effe een gevoel zwart op wit wilde zetten. Inmiddels is deze alinea alweer uitgelopen tot een half boekwerk vol met onzin. Bizar eigenlijk hoe dat gaat, ik heb gewoon de behoefte om mijn ding te vertellen terwijl ik niks heb om te vertellen. Ik ben daarom blij dat ik kan schrijven, want ik trip vandaag alleen. Er is niemand om mee te praten dus alles wat ik kwijt wil, komt op het papier. Soms te veel voor woorden. Één ding is duidelijk. Ik trip ‘m echt kneiterhard. Helemaal uit m’n plaat!!!!!!!!!!!!!! WOEHOEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE. Fucking blij en alles
[ 14:14 ] - Ohja, ik ging gitaar spelen. Ik voel me vandaag een beetje John Frusciante, je weet wel, de ex-gitarist van de Red Hot Chili Peppers. Wat een baas is dat zeg, z’n gitaarskills zijn ziek. Ik speel een paar simpele melodietjes van de Peppers, het klinkt prachtig. Ik weet dat ik een matige gitarist ben maar op dit moment ben ik beter dan Jimi Hendrix. Wat er uit die gitaar komt als ik er op speel is echt te magisch. Übervet. Valt me trouwens op dat bij alles wat ik denk en zie ik veel bijvoeglijke naamwoorden gebruik. Niets is meer ‘vet’ of ‘gaaf’. Alleen nog maar ‘Supervet’ en ‘Kankergaaf’. Sorry trouwens als mensen aanstoot nemen aan dat woord. Slechte gewoonte, bedoel er verder niks mee. Eigenlijk ook weer interessant hoe mensen in zoiets kleins kunnen verschillen, een woord. De één vat het op als iets heel ergs, voor de ander is het slechts een woord. Een woord en een ziekte die niet eens aan elkaar gelinkt zijn. Gewoon een term om iets de meest waanzinnige kracht te geven, geen enkel ander woord kan het woord zo duidelijk maken. Misschien juist ook wel omdat het iets is wat bij veel mensen erg veel emoties oproept. Als de één er geen aanstoot aan zou nemen, zou het dan voor de ander nog wel zo krachtig zijn? Of moeten we dan weer op zoek naar een nieuw woord? Ik ga er nog eens rustig over denken. Had me een poos geleden voorgenomen alleen maar fragmenten uit mijn trip te omschrijven, maar zit toch weer al mijn gedachten hier zwart op wit te werken. Of nouja, al mijn gedachten… dit is nog geen half procent. :P
[ 14:27 ] - LOLOLLOLOLOLOL check dit dan, hoe fucking grappig.
Eigenlijk voel ik me nu ook een beetje zo, helemaal ondersteboven binnenstebuiten, maar wel op een super fijne manier. Vervang drunk door trippin’ en het plaatje klopt. YES! IK BEN EEN FLAMINGO! <3
[ 14:33 ] - Ik had nu ook huiswerk kunnen maken. LOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOL.
[ 14 : 47 ] - In diepe filosofische staten. Ga het niet eens opschrijven, ik kan mezelf niet eens bijhouden. Laat staan jullie. Ik kan niet geloven hoeveel ik al geschreven heb als ik zo naar boven scroll. Terwijl ik volgens mij echt nog helemaal geen reet verteld heb ofzo. Teeeering……… Het boeit waarschijnlijk toch niemand een reet. Fuck it, ik ga lekker naar buiten.
[15 : 04 ] - Ik wilde naar buiten gaan maar ben nog steeds binnen. Komt denk ik omdat ik in de spiegel ging kijken. We kennen de verhalen over spiegels wel, het was ook best griezelig. Ik keek mezelf goed in de ogen, mijn pupillen waren echt moeilijk groot, onvoorstelbaar. Mijn neus was eigenlijk ook wel groot, maar tegelijkertijd weet ik dat dat in het echt niet zo is. Mijn gezicht begon zich te vervormen, ik ging steeds dichter naar de spiegel toe, ik werd er letterlijk ingezogen, echt extreem bizar!! Ik rukte mij eerst los maar besloot het weer opnieuw te proberen, ik was nu eigenlijk toch wel benieuwd wat er in die spiegel te beleven was. Op een gegeven moment leek het alsof ik niet meer in een spiegel keek, maar gewoon een ander persoon zag staan. Toen bedacht ik me dat ik die persoon zelf was. Het voelde alsof ik uit mijn eigen lichaam ging en mijzelf stond te bekijken. Mijn ziel en lichaam waren gesplitst. Ik was de ziel. Mijn lichaam stond daar. Het meest bizarre gevoel dat ik ooit in een trip beleefd heb denk ik... echt extreem… een beetje eng maar tegelijkertijd ook mega vet! En toen was ik het zat. Ik rukte me los uit de spiegel en liep naar de woonkamer waar de hond aan zijn ballen lag te likken. Heb er volgens mij wel een kwartier om plat gelegen, zoals om wel meer dingen vandaag. Toen ging ik naar boven en ging ik dit avontuur even opschrijven Ik ga nu alsnog naar buiten, even tot rust komen en genieten van de wereld. Damn dat was heftig!
34ueowif
[ ] Ik merk gedurende mijn trip dat ik steeds minder visuals heb en steeds meer filosofisch begin te worden. Waar ik me in het begin nog druk maakte over een regenboog op de muur of het feit dat ik mijn sokken aan zou houden of uit zou trekken, denk ik nu diep na over… kut. Vergeten. Omdat ik aan het schrijven ben denk ik. Eigenlijk werkt dat schrijven niet zo goed met trippen. Of misschien ook wel. Eigenlijk weet ik dat pas achteraf als ik het ga lezen. Denk ik. We zullen wel zien. Laat ook maar, effe terug m’n trip in. Geen zin om te schrijven nu. Ik zet de drang om alles op papier te zetten van mij af en ga weer lekker muziek luisteren. Funkadelic fuck yeah.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Dit stuk van mijn trip boeit niemand iets. Ik zet het toch op papier, gewoon voor de zekerheid. Maar weet eigenlijk al dat het niet uitmaakt. We zijn immers allemaal maar een pop op deze wereld in handen van degenen die slim genoeg zijn om gebruik te maken van zij die net niet slim genoeg zijn dit te kunnen beseffen en als kuddedieren de horde volgen die mak het dammetje over springen. Wel een vette oneliner. Snap ‘m zelf niet eens. Eigenlijk is elke zin in dit hele report wel een keiharde oneliner. Oneliners for the win! Zelfs als ik deze oneliner pak, die nergens over gaat, is het toch een vette oneliner, juist omdat hij nergens over gaat. Pak een willekeurige zin uit deze hele tekst, quote hem, en het is briljant; succes gegarandeerd.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hé, ben ik weer. Ik zit nu in het einde van mijn trip en ik ben tot een conclusie gekomen: het is me niet gelukt. Ik zag het in het begin van mijn trip als mijn missie om mijn hele trip op papier te zetten. Een waanzinnig vet idee maar het is niet gelukt. Hoe dan ook, mijn trip is/was megavet. Bovenstaande fragmenten zijn hilarisch als ik ze teruglees, maar het is eigenlijk nog geen duizendste van wat ik allemaal beleefd en bedacht heb. Eigenlijk als ik het zo lees, slaat het nergens op en was het nog niet eens een miljoenste. Ik dacht dat ik een serieus verhaal aan het schrijven was maar het zijn gewoon domme stukjes uit m’n gedachten. Ze klonken onwijs boeiend, maar nu ik het lees denk ik ‘mwah’.. er ontbreekt dan ook gewoon super veel. In het begin wilde ik alles op papier zetten, later boeide me het echt geen flikker meer en ben ik gestopt met schrijven. Ik was de tijd ook een beetje kwijt, vandaar dat ik op een gegeven moment de tijdsaanduidingen niet meer genoemd heb. Alles wat je hierboven kunt lezen gebeurde in de eerste 2 uur van mijn trip, die ongeveer 4,5 uur geduurd heeft. Ik had het gevoel dat het eigenlijk toch niemand een reet kon schelen wat ik schreef dus kapte ik er mee. Maar achteraf ben ik ontzettend blij met de fragmenten die ik nog wel op papier gezet heb, het geeft me materiaal om over na te denken en om te lachen. Hoe dan ook, het was een WAANZINNIGE TRIP. Ik heb er wel van geleerd dat je een trip niet kunt sturen, want waar mijn trip in eerste instantie draaide om het schrijven van een report, wat me voor geen meter gelukt is maar daardoor toch ook weer wel, ben ik uiteindelijk van het report afgestapt en heb ik andere shit gedaan. Ik merk dat ik nog steeds een beetje wazig aan het doen ben. Laat ook maar. Ik kap ermee. Ik snap er helemaal niks meer van. De truffels zijn wel uitgewerkt maar toch ook weer niet. Een soort ‘nagolven’ die nog over me heen komen. Dat ik even denk dat het over is, maar dat blijkt toch weer niet zo te zijn. Die golven worden wel steeds minder erg. Het is duidelijk aan het uitwerken. Maarja lekker belangrijk. Hopelijk kunnen jullie genieten van wat ik geschreven heb. Ik ga dit bericht nu op internet pleuren en dan een lekker jointje roken. Bekijk het maar. Al dat geouwehoer. Laters!
Hallo mensen! Ik ben nog niet zo lang te vinden op dit forum maar vind de tripreports hier altijd wel erg tof. Wat mij opviel is dat zulke een report eigenlijk altijd een omschrijving achteraf is van wat iemand in zo’n trip beleefd heeft, logisch. Ik heb daarom besloten om er zelf ook eentje te schrijven over mijn trip op truffels, maar doe dit TIJDENS mijn trip in plaats van achteraf. Het is vast al wel eens eerder gedaan maar ik ben ook erg benieuwd of dit andere resultaten oplevert als ik het achteraf teruglees. Ik ga het gewoon proberen, de truffelthee staat al klaar (van eten word ik te misselijk..).
Ik had nog een portie Atlantis truffels over had van een trip die ik bijna drie weken terug met twee vrienden gemaakt heb. Omdat één van hun het nog niet eerder gedaan had, besloten we toen niet alle 3 de porties te nemen die we gekocht hadden, maar slechts twee met drie personen. Vandaar dat ik nog een doosje in de koelkast had staan van 15 gram. Toen ik de tripreports aan het lezen was kwam ik dus op het idee om zelf een report tijdens een trip te schrijven. Ik trip vandaag dus een keertje alleen. Normaal doe ik zoiets altijd liever met vrienden, maar dat komt het schrijven van zo’n report tijdens de trip denk ik niet ten goede. Bovendien leek het me ook wel eens leuk om zoiets te doen wanneer ik alleen ben. Ik heb al vaker truffels gedaan dus ik weet waar ik aan toe ben. Het wordt een fundag voor mezelf!
De trip
[ 12:30 ] - De thee is gezet. Een beetje honing toevoegen voor de smaak en drinken maar. Ik drink het rustig, de ervaring leerde mij dat ik dan minder misselijk wordt. Ik heb een redelijk zwakke maag dus ik moet voorzichtig zijn met dit soort fratsen.
[ 13:00 ] – MUZIEKTIP - Ik heb een kwartier over de thee gedaan. Ik voel me inmiddels een beetje misselijk worden, zoals gewoonlijk. Ik weet dat dit meestal na een halfuurtje wel over gaat, dus ik ga even rustig op bed liggen en wacht tot ik me wat beter voel. Ik zet vast een rustig muziekje aan om me lekker te kunnen ontspannen. Ik zet een afspeellijstje op van ‘Twinkle Twinkle Little Rockstar’, die ik een poosje terug gevonden heb op Spotify. Bekende nummers omgetoverd tot zogenaamde lullaby’s. Als je het nuchter hoort denk je waarschijnlijk WTF?! Maar wanneer ik trip vind ik deze muziek echt zwaar relaxed. Ultimate relaxation!! Mijn favoriet is Nothing Else Matters, maar aangezien ik deze op Youtube niet kan vinden geef ik hier Lady Gaga’s Alejandro als voorbeeld. Het grappige is dat zelfs een liedje van Lady Gaga, waar ik normaal de grootste schijthekel aan heb, kan veranderen in een sprookje: http://www.youtube.com/watch?v=hGZF6YIamf4
[ 13:10 ] - Fucking warm! Ik doe m’n trui uit. Tering. Weet niet waarom, maar ik heb ook zin om mijn sokken uit te doen. Dus dat doe ik gewoon.
[ 13:40 ] - Holy shit!
De truffels slaan in als een bom. Inmiddels ben ik behoorlijk aan het trippen! Ik weet niet zo goed wat ik moet schrijven. Ik heb het gevoel dat ik 3 uur verder ben en ontiegelijk veel heb meegemaakt, maar als ik dan bedenk wat ik moet schrijven kom ik eigenlijk niet verder dan dat ik op bed gelegen heb en naar m’n plafond aan het staren was. Mijn plafond leeft. Ik heb allemaal bobbeltjes er op zitten (ook als ik niet trip :P ) en die beginnen als het ware te dansen over mijn plafond. Ze bewegen, het valt me op dat ze bewegen op de maat van de bass van de muziek (ik luister nog steeds dezelfde muziek). Mijn plafond is blij. En blauw. Ik heb een blauwe kamer, want mijn gordijnen zijn blauw en mijn dekens en kussen op mijn bed. Ook de verfranden zijn blauw, mijn verwarming is blauw geverfd en mijn behang heeft een lichtblauw tintje. Maar nu krijgt echt ALLES in mijn kamer een blauw gloeiende tint over zich heen. Best wel vet eigenlijk. Drie keer raden wat mijn lievelingskleur is.[ 13:45 ] - WOEHOEE, een regenboog op de muur! Ik kan het niet aanraken, maar het beweegt langzaam over mijn muur heen. Hij is ook niet echt mooi rond, er zitten rare bochten in. Best leuk om naar te kijken. Er gebeurt teveel in mijn kamer om op te noemen, het beweegt allemaal en het danst. Ik voel me ook een beetje gedesoriënteerd. Ik lag net heel comfortabel op mijn rug overdwars op het bed met mijn hoofd over de rand naar beneden, ondersteboven dus. Maar ik had het gevoel dat ik gewoon rechtop zat. Of op mijn zij ofzo, weet ik veel. Ik weet niet meer zo goed wat noord en wat zuid is, wat rechtop en ondersteboven is. Eigenlijk boeit dat me ook helemaal niks. Tot nu toe het enige minpuntje aan de trip: ik heb honger. Ik ga een tosti bakken, lekker man!
[ 13:54 ] - Er gaat echt veel te veel om in mijn hoofd. Als ik alles moet opschrijven wat er in me opkomt krijg ik een boek van 90.000 pagina’s. Wat wel een heel vet boek zou zijn, want alles wat er nu gebeurt is vet. Misschien vinden andere mensen dat ook wel super vet en gaan dan dat boek kopen. Kan ik er een stuk of 5 miljoen van verkopen. Zou ik best nog eens rijk mee kunnen worden, zo’n boek. En dan een dure auto kopen enzo. Maarja, lekker belangrijk, volgens mij branden mijn tosti’s aan. De tosti’s zijn trouwens echt megazwaar, kan ze amper vasthouden. Ik wilde er eerst eigenlijk 4 bakken, maar ik laat het maar bij deze 2. Ze zijn trouwens wel vet lekker. Maar waar ik eigenlijk naartoe wilde toen ik begon aan deze alinea, is dat ik vanaf nu niet meer alles wil gaan opschrijven wat er omgaat in mijn hoofd. Het is te veel en te droog. Ik zit hier met ontzettend harde lachkicks terwijl ik dit aan het schrijven ben. Ik ben ook constant tegen mezelf aan het praten en mijn gedachten dwalen af. Maarja waar ik dus heenging, ik stop nu even met het tot in detail opschrijven wat ik denk, zie, ruik, hoor en voel. Ik ga het nu zo doen dat ik één keer in het half uur een stuk ga schrijven van wat ik meemaak. Gewoon fragmenten uit mijn trip dus. Ook vet. Toch?
[ 14:04 ] - Effe zwart op wit zetten dat ik het gevoel heb dat ik weer moet schrijven, ik heb weer teveel dingen bedacht en gezien. De tijd van de wereld gaat echt gewoon te traag voor woorden, fucking 4 minuten sinds ik wat geschreven heb maar in gedachten ben ik al ruim 3 uur verder ofzo. Ben echt totaal de kluts kwijt wat betreft de tijd. Maarja, wilde dus even dat gevoel opschrijven. Ik heb namelijk de drang om ALLES op te schrijven. Ik weet zelf wel wat ik meemaak, maar mensen die dit lezen natuurlijk niet. Ik wil ze eigenlijk meenemen in mijn gedachtenwereld, wat volgens mij onmogelijk is. Retemoeilijk om mijn gedachten bij het schrijven te houden ook. Ik dwaal zo snel af naar andere gedachten en andere dingen, er is gewoon te veel. Ik bedacht me net echt iets briljants wat ik ging opschrijven. Maar laat maar doen, ben het alweer vergeten. Ik lees dit stuk nog eens over en besef me dat ik eigenlijk alleen maar effe een gevoel zwart op wit wilde zetten. Inmiddels is deze alinea alweer uitgelopen tot een half boekwerk vol met onzin. Bizar eigenlijk hoe dat gaat, ik heb gewoon de behoefte om mijn ding te vertellen terwijl ik niks heb om te vertellen. Ik ben daarom blij dat ik kan schrijven, want ik trip vandaag alleen. Er is niemand om mee te praten dus alles wat ik kwijt wil, komt op het papier. Soms te veel voor woorden. Één ding is duidelijk. Ik trip ‘m echt kneiterhard. Helemaal uit m’n plaat!!!!!!!!!!!!!! WOEHOEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE. Fucking blij en alles
[ 14:14 ] - Ohja, ik ging gitaar spelen. Ik voel me vandaag een beetje John Frusciante, je weet wel, de ex-gitarist van de Red Hot Chili Peppers. Wat een baas is dat zeg, z’n gitaarskills zijn ziek. Ik speel een paar simpele melodietjes van de Peppers, het klinkt prachtig. Ik weet dat ik een matige gitarist ben maar op dit moment ben ik beter dan Jimi Hendrix. Wat er uit die gitaar komt als ik er op speel is echt te magisch. Übervet. Valt me trouwens op dat bij alles wat ik denk en zie ik veel bijvoeglijke naamwoorden gebruik. Niets is meer ‘vet’ of ‘gaaf’. Alleen nog maar ‘Supervet’ en ‘Kankergaaf’. Sorry trouwens als mensen aanstoot nemen aan dat woord. Slechte gewoonte, bedoel er verder niks mee. Eigenlijk ook weer interessant hoe mensen in zoiets kleins kunnen verschillen, een woord. De één vat het op als iets heel ergs, voor de ander is het slechts een woord. Een woord en een ziekte die niet eens aan elkaar gelinkt zijn. Gewoon een term om iets de meest waanzinnige kracht te geven, geen enkel ander woord kan het woord zo duidelijk maken. Misschien juist ook wel omdat het iets is wat bij veel mensen erg veel emoties oproept. Als de één er geen aanstoot aan zou nemen, zou het dan voor de ander nog wel zo krachtig zijn? Of moeten we dan weer op zoek naar een nieuw woord? Ik ga er nog eens rustig over denken. Had me een poos geleden voorgenomen alleen maar fragmenten uit mijn trip te omschrijven, maar zit toch weer al mijn gedachten hier zwart op wit te werken. Of nouja, al mijn gedachten… dit is nog geen half procent. :P
[ 14:27 ] - LOLOLLOLOLOLOL check dit dan, hoe fucking grappig.
Eigenlijk voel ik me nu ook een beetje zo, helemaal ondersteboven binnenstebuiten, maar wel op een super fijne manier. Vervang drunk door trippin’ en het plaatje klopt. YES! IK BEN EEN FLAMINGO! <3
[ 14:33 ] - Ik had nu ook huiswerk kunnen maken. LOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOL.
[ 14 : 47 ] - In diepe filosofische staten. Ga het niet eens opschrijven, ik kan mezelf niet eens bijhouden. Laat staan jullie. Ik kan niet geloven hoeveel ik al geschreven heb als ik zo naar boven scroll. Terwijl ik volgens mij echt nog helemaal geen reet verteld heb ofzo. Teeeering……… Het boeit waarschijnlijk toch niemand een reet. Fuck it, ik ga lekker naar buiten.
[15 : 04 ] - Ik wilde naar buiten gaan maar ben nog steeds binnen. Komt denk ik omdat ik in de spiegel ging kijken. We kennen de verhalen over spiegels wel, het was ook best griezelig. Ik keek mezelf goed in de ogen, mijn pupillen waren echt moeilijk groot, onvoorstelbaar. Mijn neus was eigenlijk ook wel groot, maar tegelijkertijd weet ik dat dat in het echt niet zo is. Mijn gezicht begon zich te vervormen, ik ging steeds dichter naar de spiegel toe, ik werd er letterlijk ingezogen, echt extreem bizar!! Ik rukte mij eerst los maar besloot het weer opnieuw te proberen, ik was nu eigenlijk toch wel benieuwd wat er in die spiegel te beleven was. Op een gegeven moment leek het alsof ik niet meer in een spiegel keek, maar gewoon een ander persoon zag staan. Toen bedacht ik me dat ik die persoon zelf was. Het voelde alsof ik uit mijn eigen lichaam ging en mijzelf stond te bekijken. Mijn ziel en lichaam waren gesplitst. Ik was de ziel. Mijn lichaam stond daar. Het meest bizarre gevoel dat ik ooit in een trip beleefd heb denk ik... echt extreem… een beetje eng maar tegelijkertijd ook mega vet! En toen was ik het zat. Ik rukte me los uit de spiegel en liep naar de woonkamer waar de hond aan zijn ballen lag te likken. Heb er volgens mij wel een kwartier om plat gelegen, zoals om wel meer dingen vandaag. Toen ging ik naar boven en ging ik dit avontuur even opschrijven
Ik ga nu alsnog naar buiten, even tot rust komen en genieten van de wereld. Damn dat was heftig!34ueowif
[ ] Ik merk gedurende mijn trip dat ik steeds minder visuals heb en steeds meer filosofisch begin te worden. Waar ik me in het begin nog druk maakte over een regenboog op de muur of het feit dat ik mijn sokken aan zou houden of uit zou trekken, denk ik nu diep na over… kut. Vergeten. Omdat ik aan het schrijven ben denk ik. Eigenlijk werkt dat schrijven niet zo goed met trippen. Of misschien ook wel. Eigenlijk weet ik dat pas achteraf als ik het ga lezen. Denk ik. We zullen wel zien. Laat ook maar, effe terug m’n trip in. Geen zin om te schrijven nu. Ik zet de drang om alles op papier te zetten van mij af en ga weer lekker muziek luisteren. Funkadelic fuck yeah.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Dit stuk van mijn trip boeit niemand iets. Ik zet het toch op papier, gewoon voor de zekerheid. Maar weet eigenlijk al dat het niet uitmaakt. We zijn immers allemaal maar een pop op deze wereld in handen van degenen die slim genoeg zijn om gebruik te maken van zij die net niet slim genoeg zijn dit te kunnen beseffen en als kuddedieren de horde volgen die mak het dammetje over springen. Wel een vette oneliner. Snap ‘m zelf niet eens. Eigenlijk is elke zin in dit hele report wel een keiharde oneliner. Oneliners for the win! Zelfs als ik deze oneliner pak, die nergens over gaat, is het toch een vette oneliner, juist omdat hij nergens over gaat. Pak een willekeurige zin uit deze hele tekst, quote hem, en het is briljant; succes gegarandeerd.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hé, ben ik weer. Ik zit nu in het einde van mijn trip en ik ben tot een conclusie gekomen: het is me niet gelukt. Ik zag het in het begin van mijn trip als mijn missie om mijn hele trip op papier te zetten. Een waanzinnig vet idee maar het is niet gelukt. Hoe dan ook, mijn trip is/was megavet. Bovenstaande fragmenten zijn hilarisch als ik ze teruglees, maar het is eigenlijk nog geen duizendste van wat ik allemaal beleefd en bedacht heb. Eigenlijk als ik het zo lees, slaat het nergens op en was het nog niet eens een miljoenste. Ik dacht dat ik een serieus verhaal aan het schrijven was maar het zijn gewoon domme stukjes uit m’n gedachten. Ze klonken onwijs boeiend, maar nu ik het lees denk ik ‘mwah’.. er ontbreekt dan ook gewoon super veel. In het begin wilde ik alles op papier zetten, later boeide me het echt geen flikker meer en ben ik gestopt met schrijven. Ik was de tijd ook een beetje kwijt, vandaar dat ik op een gegeven moment de tijdsaanduidingen niet meer genoemd heb. Alles wat je hierboven kunt lezen gebeurde in de eerste 2 uur van mijn trip, die ongeveer 4,5 uur geduurd heeft. Ik had het gevoel dat het eigenlijk toch niemand een reet kon schelen wat ik schreef dus kapte ik er mee. Maar achteraf ben ik ontzettend blij met de fragmenten die ik nog wel op papier gezet heb, het geeft me materiaal om over na te denken en om te lachen. Hoe dan ook, het was een WAANZINNIGE TRIP. Ik heb er wel van geleerd dat je een trip niet kunt sturen, want waar mijn trip in eerste instantie draaide om het schrijven van een report, wat me voor geen meter gelukt is maar daardoor toch ook weer wel, ben ik uiteindelijk van het report afgestapt en heb ik andere shit gedaan. Ik merk dat ik nog steeds een beetje wazig aan het doen ben. Laat ook maar. Ik kap ermee. Ik snap er helemaal niks meer van. De truffels zijn wel uitgewerkt maar toch ook weer niet. Een soort ‘nagolven’ die nog over me heen komen. Dat ik even denk dat het over is, maar dat blijkt toch weer niet zo te zijn. Die golven worden wel steeds minder erg. Het is duidelijk aan het uitwerken. Maarja lekker belangrijk. Hopelijk kunnen jullie genieten van wat ik geschreven heb. Ik ga dit bericht nu op internet pleuren en dan een lekker jointje roken. Bekijk het maar. Al dat geouwehoer. Laters!
