L
Lid 28715
Gast
Mijn tweede tripreport.
Ik was na mijn laatste keer van plan om een tijdje (minstens een maand ofzo) te wachten.
Mijn broer belde mij echter gisteren op met de vraag: "Jij zei toch ooit dat je echt eens paddo's/truffels wilde uitproberen?"
Ik kon het op dat moment niet over mijn hart verkrijgen om te vertellen dat ik 4 dagen geleden al een keer truffels had gedaan. Bovendien was die trip van 4 dagen geleden zo zwak dat ik niet bang was dat ik resistent geworden was en ik wilde wel eens een keertje echt goed trippen.
We gingen trippen met mijn broer, een vriend van hem (die noem ik ff "J" hier) en de vriendin van die gozer (die noem ik ff "L" hier). L was degene die niet mee zou trippen, dus we hadden een nuchter persoon mee. Mijn broer had een sterkere variant gekocht dan degene die ik vorige keer had, maar dezelfde dosis. Deze keer had ik het ook binnen 5 minuten opgegeten, in tegenstelling tot de 1,5 uur die het mij vorige keer kostte. Dat lukte omdat ik nu een geheim wapen had, yoghurt! Ik proefde er nauwelijks iets van!
Ohja, de setting hadden we ook perfect uitgekozen, een bos! Oh wacht, dat stond al in de titel, achja. :-P
Ik was naar het bos gefietst, J ook, dus we hadden onze fietsen in het bos op een strategische plek gedumpt.
We begonnen om 20:30 die dingen op te eten. Daarna gingen gewoon het bos verder in lopen op zoek naar de zon, want die ging al bijna weer onder dus we wilden nog van de laatste beetjes zon genieten. Na een half uurtje begonnen we de eerste effecten te merken. Mijn hele lichaam ging tintelen, net als de vorige keer, maar nu veel sterker. Ook mijn benen gingen tintelen op een manier alsof ze zeiden: "Dude, stop met lopen, ga zitten, ik heb geen zin in lopen."
We zochten dus gauw een bankje op en daar gingen we gewoon eens goed letten op wat we voelden. Ik had weer de ervaring dat ik de trip sterker voel als mijn aandacht er op richt. Als ik mijn aandacht niet op de trip richt dan merk ik hem ook minder. Dat is misschien zelfs wel voordelig, want dan kun je me vrij snel afleiden als de trip bad zou worden. Ik was daar echter helemaal niet bang voor, want ik had helemaal geen specifieke gedachtegang ofzo, dus die kon ook niet omslaan naar een negatieve gedachtegang. Ik was veel te gefascineerd door hoe mijn waarneming van de wereld was veranderd. En daarnaast ook nog steeds het feit dat mijn hele lichaam tintelde, alsof iemand mij constant heel zwak aan het kietelen was. Ik zat ook de hele tijd mijzelf aan te raken/soortvan te knuffelen, want dat voelde goed. Ik ben wel echt een knuffelfiguur, maar voor de rest was niemand dat die daar aanwezig was, dus viel ik hen maar niet lastig. XD
In de buurt van dat bankje was een stukje gras waar geen poep lag en dat ook niet vol stond van de brandnetels, dus ik kwam op het idee om daar even te gaan liggen en gewoon wolken gaan staren. Dat was heel leuk, want de lucht was (op een paar wolkjes na) een vrij egale kleur en dan zie je opeens hoeveel kleuren je hersenen er bij gaan verzinnen. En de paar wolkjes die er wel waren die bleven constant vervormen, en dat kwam niet alleen door de wind. :-P
1 wolkje leek op een konijn met een wortel en ik kon hem echt die wortel laten eten als ik mij een beetje concentreerde.
Af en toe kwamen mensen langs lopen die hun hond uitlieten. Mijn broer is dan altijd direct van: "Pssst, laat niet merken dat je drugs op hebt!"
Dus ik dacht, oké ik ga zo normaal mogelijk kijken, haha dat gaat nooit lukken. Dus ik schoot in de lach precies toen ze langs liepen, ik kon het echt niet helpen. :P
Ohja, als ik naar mijn eigen arm keek zag ik trouwens ook een soort bloemetjes patroon/decoratie verschijnen, en hoe langer ik keek, hoe sterker/gedetailleerder het werd.
Daarna gingen we verder lopen naar het volgende bankje om de buurt te verkennen. Dat meisje, L, was ondertussen haar nieuwe spullen aan het laten zien. Dat is echt een typisch girly girl, houdt ontzettend van shoppen, nieuwe kleren en sieraden kopen en dan aan iedereen vragen "Wat vind je van mijn nieuwe .... ?". Ze had toen dus een sjaal bij zich, zo'n heel dun lapje stof, maar wat wel heel groot was. Toen ik hem zag en even om deed moest ik hem gewoon hebben. Dat ding zat zó lekker. Daar heb ik dus de rest van de avond mee gelopen, ookal was het echt zo'n girly sjaal. :-P
Verder waren we op weg naar het nieuwe bankje gewoon de omgeving aan het bewonderen. Zelfs als ik niets bijzonders zag dan was het nog interessant, zal ook wel iets te maken hebben met het feit dat het jaren geleden was voordat ik voor het laatst in een bos gelopen had. :-P
We waren echt padvindertjes op avontuur, echt heel leuk. Toen we bij het volgende bankje waren was het alweer donker geworden. Ondanks dat we steeds minder van de natuur konden zien was alles nog steeds interessant. Mijn broer was ook constant op onderzoek uit, en als we soms vroegen waar die naar keek was het zo van: "Ja dat lichtje daar, wat is dat?"
Dat was dan 1 of ander huisje ver weg ofzo, niets bijzonders. Maar dan ging die verder naar andere dingen kijken en na 5 of 10 minuten riep die ineens: "Oh dat lichtje is een huisje!"
Dat was wel humor, dat die daar zo lang over deed en de conclusie ook heel interessant vond. XD
Toen we weer verder liepen ging de weg ineens golven en dat vonden we ook mega interessant. Dat was geen hallucinatie, de weg golfde echt. We gingen op de weg zitten, dat was dan onze nieuwe chillplek. De weg was geasfalteerd waardoor het warmte uitstraalde wat echt heel fijn voelde. Toen kwam L op een geweldig idee. We konden met z'n vieren in een cirkeltje/vierkantje gaan liggen op zo'n manier dat iedereen zijn hoofd op de buik van een ander kon leggen als een soort kussentje terwijl iedereen zijn eigen buik ook verleende als kussentje. Dat vond ik echt heerlijk knus gewoon. En dan gewoon sterren kijken. In het begin waren er nog maar 2 lichtjes te zien, waarvan 1 een vliegtuig was. Ik ben van de stad zo gewend dat je geen sterren ziet dat ik er helemaal niet aan dacht dat de ander een ster was. Ik was er van overtuigd dat de ander ook een vliegtuig of helikopter of iets was. Daarom was ik echt heel verbaasd dat die nooit bewoog, maar het gaf mij wel een vertrouwd gevoel, alsof die over mij uitkeek. Ik kon wel uren in die cirkel blijven liggen, maar helaas hadden mijn broer en zijn vriend J echt binnen een minuut al weer genoeg van die cirkel.
Verder liepen we weer door als een stel padvinders, af en toe ontdekten we een nieuw weggetje en die gingen we ontdekken, maar dat kwam dan weer een stuk terug uit, waren we weer terug op de golvende weg. We hadden dat zelfde rondje bijna 2 keer gelopen omdat we die weg alweer vergeten waren toen we hem weer tegen kwamen. Onze nuchtere meid wist dat gelukkig nog, anders hadden we dat zelfde rondje wel 5 keer kunnen lopen. :-P
Wonder boven wonder kwamen we opeens weer terug waar we die avond begonnen waren en waar we de fietsen gedumpt hadden. Ik vond dat echt letterlijk een wonder, want ik had de hele tijd zonder richtingsgevoel rond zitten dwalen. J zei echter dat die wel zo'n goed richtingsgevoel had dat die altijd al doelbewust zo was gelopen.
Thuis werkte de trip nog steeds een beetje na, als ik mij op de muren concentreerde kon ik ze laten golven en de bloem decoraties op mijn arm kon ik ook nog steeds laten verschijnen.
Al met al een leuke trip, al heb ik nog steeds geen hallucinaties gehad, waar ik nu wel weer enigszins op hoopte. Ik kan écht niet begrijpen waarom paddo's (die toch ongeveer even hetzelfde effect geven toch?) illegaal zijn geworden...
Het hoogtepunt van de avond naar mijn mening: de cirkel op de golvende weg.
Volgende keer LSD denk ik. :-P
Ik was na mijn laatste keer van plan om een tijdje (minstens een maand ofzo) te wachten.
Mijn broer belde mij echter gisteren op met de vraag: "Jij zei toch ooit dat je echt eens paddo's/truffels wilde uitproberen?"
Ik kon het op dat moment niet over mijn hart verkrijgen om te vertellen dat ik 4 dagen geleden al een keer truffels had gedaan. Bovendien was die trip van 4 dagen geleden zo zwak dat ik niet bang was dat ik resistent geworden was en ik wilde wel eens een keertje echt goed trippen.
We gingen trippen met mijn broer, een vriend van hem (die noem ik ff "J" hier) en de vriendin van die gozer (die noem ik ff "L" hier). L was degene die niet mee zou trippen, dus we hadden een nuchter persoon mee. Mijn broer had een sterkere variant gekocht dan degene die ik vorige keer had, maar dezelfde dosis. Deze keer had ik het ook binnen 5 minuten opgegeten, in tegenstelling tot de 1,5 uur die het mij vorige keer kostte. Dat lukte omdat ik nu een geheim wapen had, yoghurt! Ik proefde er nauwelijks iets van!
Ohja, de setting hadden we ook perfect uitgekozen, een bos! Oh wacht, dat stond al in de titel, achja. :-P
Ik was naar het bos gefietst, J ook, dus we hadden onze fietsen in het bos op een strategische plek gedumpt.
We begonnen om 20:30 die dingen op te eten. Daarna gingen gewoon het bos verder in lopen op zoek naar de zon, want die ging al bijna weer onder dus we wilden nog van de laatste beetjes zon genieten. Na een half uurtje begonnen we de eerste effecten te merken. Mijn hele lichaam ging tintelen, net als de vorige keer, maar nu veel sterker. Ook mijn benen gingen tintelen op een manier alsof ze zeiden: "Dude, stop met lopen, ga zitten, ik heb geen zin in lopen."
We zochten dus gauw een bankje op en daar gingen we gewoon eens goed letten op wat we voelden. Ik had weer de ervaring dat ik de trip sterker voel als mijn aandacht er op richt. Als ik mijn aandacht niet op de trip richt dan merk ik hem ook minder. Dat is misschien zelfs wel voordelig, want dan kun je me vrij snel afleiden als de trip bad zou worden. Ik was daar echter helemaal niet bang voor, want ik had helemaal geen specifieke gedachtegang ofzo, dus die kon ook niet omslaan naar een negatieve gedachtegang. Ik was veel te gefascineerd door hoe mijn waarneming van de wereld was veranderd. En daarnaast ook nog steeds het feit dat mijn hele lichaam tintelde, alsof iemand mij constant heel zwak aan het kietelen was. Ik zat ook de hele tijd mijzelf aan te raken/soortvan te knuffelen, want dat voelde goed. Ik ben wel echt een knuffelfiguur, maar voor de rest was niemand dat die daar aanwezig was, dus viel ik hen maar niet lastig. XD
In de buurt van dat bankje was een stukje gras waar geen poep lag en dat ook niet vol stond van de brandnetels, dus ik kwam op het idee om daar even te gaan liggen en gewoon wolken gaan staren. Dat was heel leuk, want de lucht was (op een paar wolkjes na) een vrij egale kleur en dan zie je opeens hoeveel kleuren je hersenen er bij gaan verzinnen. En de paar wolkjes die er wel waren die bleven constant vervormen, en dat kwam niet alleen door de wind. :-P
1 wolkje leek op een konijn met een wortel en ik kon hem echt die wortel laten eten als ik mij een beetje concentreerde.
Af en toe kwamen mensen langs lopen die hun hond uitlieten. Mijn broer is dan altijd direct van: "Pssst, laat niet merken dat je drugs op hebt!"
Dus ik dacht, oké ik ga zo normaal mogelijk kijken, haha dat gaat nooit lukken. Dus ik schoot in de lach precies toen ze langs liepen, ik kon het echt niet helpen. :P
Ohja, als ik naar mijn eigen arm keek zag ik trouwens ook een soort bloemetjes patroon/decoratie verschijnen, en hoe langer ik keek, hoe sterker/gedetailleerder het werd.
Daarna gingen we verder lopen naar het volgende bankje om de buurt te verkennen. Dat meisje, L, was ondertussen haar nieuwe spullen aan het laten zien. Dat is echt een typisch girly girl, houdt ontzettend van shoppen, nieuwe kleren en sieraden kopen en dan aan iedereen vragen "Wat vind je van mijn nieuwe .... ?". Ze had toen dus een sjaal bij zich, zo'n heel dun lapje stof, maar wat wel heel groot was. Toen ik hem zag en even om deed moest ik hem gewoon hebben. Dat ding zat zó lekker. Daar heb ik dus de rest van de avond mee gelopen, ookal was het echt zo'n girly sjaal. :-P
Verder waren we op weg naar het nieuwe bankje gewoon de omgeving aan het bewonderen. Zelfs als ik niets bijzonders zag dan was het nog interessant, zal ook wel iets te maken hebben met het feit dat het jaren geleden was voordat ik voor het laatst in een bos gelopen had. :-P
We waren echt padvindertjes op avontuur, echt heel leuk. Toen we bij het volgende bankje waren was het alweer donker geworden. Ondanks dat we steeds minder van de natuur konden zien was alles nog steeds interessant. Mijn broer was ook constant op onderzoek uit, en als we soms vroegen waar die naar keek was het zo van: "Ja dat lichtje daar, wat is dat?"
Dat was dan 1 of ander huisje ver weg ofzo, niets bijzonders. Maar dan ging die verder naar andere dingen kijken en na 5 of 10 minuten riep die ineens: "Oh dat lichtje is een huisje!
"Dat was wel humor, dat die daar zo lang over deed en de conclusie ook heel interessant vond. XD
Toen we weer verder liepen ging de weg ineens golven en dat vonden we ook mega interessant. Dat was geen hallucinatie, de weg golfde echt. We gingen op de weg zitten, dat was dan onze nieuwe chillplek. De weg was geasfalteerd waardoor het warmte uitstraalde wat echt heel fijn voelde. Toen kwam L op een geweldig idee. We konden met z'n vieren in een cirkeltje/vierkantje gaan liggen op zo'n manier dat iedereen zijn hoofd op de buik van een ander kon leggen als een soort kussentje terwijl iedereen zijn eigen buik ook verleende als kussentje. Dat vond ik echt heerlijk knus gewoon. En dan gewoon sterren kijken. In het begin waren er nog maar 2 lichtjes te zien, waarvan 1 een vliegtuig was. Ik ben van de stad zo gewend dat je geen sterren ziet dat ik er helemaal niet aan dacht dat de ander een ster was. Ik was er van overtuigd dat de ander ook een vliegtuig of helikopter of iets was. Daarom was ik echt heel verbaasd dat die nooit bewoog, maar het gaf mij wel een vertrouwd gevoel, alsof die over mij uitkeek. Ik kon wel uren in die cirkel blijven liggen, maar helaas hadden mijn broer en zijn vriend J echt binnen een minuut al weer genoeg van die cirkel.
Verder liepen we weer door als een stel padvinders, af en toe ontdekten we een nieuw weggetje en die gingen we ontdekken, maar dat kwam dan weer een stuk terug uit, waren we weer terug op de golvende weg. We hadden dat zelfde rondje bijna 2 keer gelopen omdat we die weg alweer vergeten waren toen we hem weer tegen kwamen. Onze nuchtere meid wist dat gelukkig nog, anders hadden we dat zelfde rondje wel 5 keer kunnen lopen. :-P
Wonder boven wonder kwamen we opeens weer terug waar we die avond begonnen waren en waar we de fietsen gedumpt hadden. Ik vond dat echt letterlijk een wonder, want ik had de hele tijd zonder richtingsgevoel rond zitten dwalen. J zei echter dat die wel zo'n goed richtingsgevoel had dat die altijd al doelbewust zo was gelopen.
Thuis werkte de trip nog steeds een beetje na, als ik mij op de muren concentreerde kon ik ze laten golven en de bloem decoraties op mijn arm kon ik ook nog steeds laten verschijnen.
Al met al een leuke trip, al heb ik nog steeds geen hallucinaties gehad, waar ik nu wel weer enigszins op hoopte. Ik kan écht niet begrijpen waarom paddo's (die toch ongeveer even hetzelfde effect geven toch?) illegaal zijn geworden...
Het hoogtepunt van de avond naar mijn mening: de cirkel op de golvende weg.
Volgende keer LSD denk ik. :-P
