personen: B en R
tripmiddel: Philosopher Stones (truffels)
We hadden 3 dagen van tevoren al uitgekeken naar deze Magische zaterdagmorgen. Om 12 uur zijn we onze truffels gaan halen. De Pret kon beginnen. We zijn naar een bosrand vlak bij Weert gelopen en zijn in een weiland gaan zitten met onze truffels en wat te eten en te drinken. Om kwart na 12 hebben we de truffels naar binnen gewerkt.
Na ongeveer 25 minuutjes, toen we een gesprek hadden over onze vakantie zei B tegen mij: Eej... wat is die boom daarachter raar aan het doen. Toen ik naar die boom keek zag ik dat het schors een klein beetje aan het vervormen was (de pret was begonnen). Na een tijdje naar de boom te hebben gekeken vond ik het tijd op van de grond op te staan. Toen ik stond was ik in een keer in een andere wereld. Alle bloemen die aan de zijkant stonden, leken net alsof ze door mijn kleine nichtje van 3 jaar waren getekent, het zag er zo nep uit, maar tegelijkertijd ook zoo egt.
Nadat ik een tijdje had rondgerend in het weiland en in elk stukje grond een nieuw avondtuur vond. Besloot ik maar weer eens te gaan liggen.
Ik ging me vol verwachting concentreren op de wolken, maar helaas zag ik daar niets in. Toen ik achter me keek (waar een boederij stond), was het net alsof iemand een gigantisch groot schilderij voor me had gezet.
Het was net alsof ik 10 meter voor me uit keek en dat daar de wereld ipv verder door liep, omhoog ging. Het zag een beetje aquarel en comper 3D achtig uit, egt fasinerend gewoon. Ik heb hier zeker een kwartier naar liggen kijken.
Na een tijdje alleen meer met mun eigen belevingen bezig te zijn geweest, ging ik eens kijken wat B was aant doen. Hij was met stenen aant gooien. Steeds wanneer een steen door de lucht vloog, zag ik hem nog 5 keer erachteraan vliegen, het was net alsof iemand heel snel 5 stenen achter elkaar aan gooide met precies dezelfde snelheid en richting.
Naa nog een tijdje ongelofelijk mooi getript te hebben, besloten we met een omweg terug naar huis te gaan.
Toen we op de weg aankwamen kwam er net een auto aan rijden. Het was een oude Opel Kadet (zwart). Maar deeze auto was zoo ongeloofelijk mooi glazend en airodynamisch dat ik versteld stond. Zoon mooie auto had ik nog nooit gezien. Er zat geen stofje, pluisje, krasje of deukje in. Helmaal strak en glanzend (terwijl de weg niet eens verhard was, en er een behoorlijke stofwolk achteraan kwam).
Nadat we een tijdje gelopen hadden, en onderweg nog wat mooie vervormingen hadden gezien, was het hoogtepunt van de trip voorbij. Alles zag er een beetje raar uit. De kleuren waren nog wat intenser dan normaal en de stoeptegels hadden nog nooit een blauwe glans gehad.
Toen thuis aangekomen waren, hebben we wat te drinken gepakt, en nog wat TV gekeken, en even geevalueerd over de trip.
Kortom: Het was een leuke en fasineerende ervaring. En zeker de moeite waard om nog eens te doen.
Groetjes: Goblin
tripmiddel: Philosopher Stones (truffels)
We hadden 3 dagen van tevoren al uitgekeken naar deze Magische zaterdagmorgen. Om 12 uur zijn we onze truffels gaan halen. De Pret kon beginnen. We zijn naar een bosrand vlak bij Weert gelopen en zijn in een weiland gaan zitten met onze truffels en wat te eten en te drinken. Om kwart na 12 hebben we de truffels naar binnen gewerkt.
Na ongeveer 25 minuutjes, toen we een gesprek hadden over onze vakantie zei B tegen mij: Eej... wat is die boom daarachter raar aan het doen. Toen ik naar die boom keek zag ik dat het schors een klein beetje aan het vervormen was (de pret was begonnen). Na een tijdje naar de boom te hebben gekeken vond ik het tijd op van de grond op te staan. Toen ik stond was ik in een keer in een andere wereld. Alle bloemen die aan de zijkant stonden, leken net alsof ze door mijn kleine nichtje van 3 jaar waren getekent, het zag er zo nep uit, maar tegelijkertijd ook zoo egt.
Nadat ik een tijdje had rondgerend in het weiland en in elk stukje grond een nieuw avondtuur vond. Besloot ik maar weer eens te gaan liggen.
Ik ging me vol verwachting concentreren op de wolken, maar helaas zag ik daar niets in. Toen ik achter me keek (waar een boederij stond), was het net alsof iemand een gigantisch groot schilderij voor me had gezet.
Het was net alsof ik 10 meter voor me uit keek en dat daar de wereld ipv verder door liep, omhoog ging. Het zag een beetje aquarel en comper 3D achtig uit, egt fasinerend gewoon. Ik heb hier zeker een kwartier naar liggen kijken.
Na een tijdje alleen meer met mun eigen belevingen bezig te zijn geweest, ging ik eens kijken wat B was aant doen. Hij was met stenen aant gooien. Steeds wanneer een steen door de lucht vloog, zag ik hem nog 5 keer erachteraan vliegen, het was net alsof iemand heel snel 5 stenen achter elkaar aan gooide met precies dezelfde snelheid en richting.
Naa nog een tijdje ongelofelijk mooi getript te hebben, besloten we met een omweg terug naar huis te gaan.
Toen we op de weg aankwamen kwam er net een auto aan rijden. Het was een oude Opel Kadet (zwart). Maar deeze auto was zoo ongeloofelijk mooi glazend en airodynamisch dat ik versteld stond. Zoon mooie auto had ik nog nooit gezien. Er zat geen stofje, pluisje, krasje of deukje in. Helmaal strak en glanzend (terwijl de weg niet eens verhard was, en er een behoorlijke stofwolk achteraan kwam).
Nadat we een tijdje gelopen hadden, en onderweg nog wat mooie vervormingen hadden gezien, was het hoogtepunt van de trip voorbij. Alles zag er een beetje raar uit. De kleuren waren nog wat intenser dan normaal en de stoeptegels hadden nog nooit een blauwe glans gehad.
Toen thuis aangekomen waren, hebben we wat te drinken gepakt, en nog wat TV gekeken, en even geevalueerd over de trip.
Kortom: Het was een leuke en fasineerende ervaring. En zeker de moeite waard om nog eens te doen.
Groetjes: Goblin
