Kwatzakottel
Bewuste gebruiker
Niet helemaal een tripverslag, meer een empathisch meetripverslag, hopelijk is dat ook in orde.
Ik was ietwat verbolgen omdat V. 's ochtends zei dat ze LSD had gepakt en ik wil dat ze daar eerst overleg over pleegt, omdat het betekent dat ik de hele dag moet tripsitten, en dat vind ik best leuk maar het kan ook best vermoeiend zijn, en ik had eigenlijk een dag gepland om een beetje van die hittegolf bij te komen, hittegolven plegen altijd een vrij zware aanslag op mijn bestel en nu heb ik dus geen keuze.
V.is wel erg dol op LSD, ze mag het van mij maar twee keer per maand gebruiken, niet dat het nou veel kwaad zou doen als ze het vaker deed maar dan neem je de tijd niet om de ervaring te laten integreren, en bovendien moet je die receptoren ook wat rust gunnen af en toe.
Ik zie bijna letterlijk gebeuren dat ze van LSD weer helemaal een kind wordt, een hele zuivere en eenvoudige entiteit, waar ze normalerwijze een complexe en moeilijke entiteit wist worden, vooral door beschadigingen die lang wietgebruik en oude trauma's teweeg brachten.
Vandaag nam ik haar mee naar het bos, en mensenkinderen wat ging ze hard in dat bos, aanvankelijk zat ze nog een beetje in haar hoofd maar ze kwam daar al snel van los en viel van de ene verbazing in de andere. Zo zag ze bomen ook toen ze kind was, was ze helemaal vergeten.
Af en toe zie ik in een flits wat zij ziet, een soort empathisch meeliften op een trip, ik kan dat en dat is wel een gaaf vermogen. Ik had dit keer dat de rimpels op het water een soort taal waren, heel bizar, en datzelfde ging op voor bewegingen van een plant, en ik kon letterlijk een plant laten bewegen door mijn eigen hand er voor te laten bewegen op de juiste wijze.
Weer thuis aangekomen ging ze enorm hard op een stripboek van Jim Woodring dat ik van de week had aangeschaft. Tekeningen die voornamelijk op mescaline zijn gemaakt, en vaak bizar nergens op slaan op een goede manier.
Daarna hebben we nog wat liggen seksen, wat heel grappig was op die LSD, waarna V. naast me liggend allerlei entiteiten in me begon zien, een koning, een gewonde soldaat op een slagveld, ze keek maar en keek maar, en op een gegeven moment ben ik echt terug gaan kijken en dat moment zal ik niet snel vergeten, ik keek eigenlijk recht het gezicht van de LSD entiteit zelf in, en ik zou grote moeite hebben te omschrijven hoe dat eruit zag of aanvoelde. Daar kan ik denk ik beter een gedicht aan wijden, ik zal er binnenkort een poging toe wagen en dat dan ook hier posten.
L.S.,
Dododonna
Onzijnig, dat is het woord.
En dat je me kent in al je onzijnigheid.
Jij, niet van deze wereld en niet-niet van deze wereld.
Niet van mij en niet-niet van mij-mij.
Ozijzig, dat is wiewie het woord-woord.
Ik was ietwat verbolgen omdat V. 's ochtends zei dat ze LSD had gepakt en ik wil dat ze daar eerst overleg over pleegt, omdat het betekent dat ik de hele dag moet tripsitten, en dat vind ik best leuk maar het kan ook best vermoeiend zijn, en ik had eigenlijk een dag gepland om een beetje van die hittegolf bij te komen, hittegolven plegen altijd een vrij zware aanslag op mijn bestel en nu heb ik dus geen keuze.
V.is wel erg dol op LSD, ze mag het van mij maar twee keer per maand gebruiken, niet dat het nou veel kwaad zou doen als ze het vaker deed maar dan neem je de tijd niet om de ervaring te laten integreren, en bovendien moet je die receptoren ook wat rust gunnen af en toe.
Ik zie bijna letterlijk gebeuren dat ze van LSD weer helemaal een kind wordt, een hele zuivere en eenvoudige entiteit, waar ze normalerwijze een complexe en moeilijke entiteit wist worden, vooral door beschadigingen die lang wietgebruik en oude trauma's teweeg brachten.
Vandaag nam ik haar mee naar het bos, en mensenkinderen wat ging ze hard in dat bos, aanvankelijk zat ze nog een beetje in haar hoofd maar ze kwam daar al snel van los en viel van de ene verbazing in de andere. Zo zag ze bomen ook toen ze kind was, was ze helemaal vergeten.
Af en toe zie ik in een flits wat zij ziet, een soort empathisch meeliften op een trip, ik kan dat en dat is wel een gaaf vermogen. Ik had dit keer dat de rimpels op het water een soort taal waren, heel bizar, en datzelfde ging op voor bewegingen van een plant, en ik kon letterlijk een plant laten bewegen door mijn eigen hand er voor te laten bewegen op de juiste wijze.
Weer thuis aangekomen ging ze enorm hard op een stripboek van Jim Woodring dat ik van de week had aangeschaft. Tekeningen die voornamelijk op mescaline zijn gemaakt, en vaak bizar nergens op slaan op een goede manier.
Daarna hebben we nog wat liggen seksen, wat heel grappig was op die LSD, waarna V. naast me liggend allerlei entiteiten in me begon zien, een koning, een gewonde soldaat op een slagveld, ze keek maar en keek maar, en op een gegeven moment ben ik echt terug gaan kijken en dat moment zal ik niet snel vergeten, ik keek eigenlijk recht het gezicht van de LSD entiteit zelf in, en ik zou grote moeite hebben te omschrijven hoe dat eruit zag of aanvoelde. Daar kan ik denk ik beter een gedicht aan wijden, ik zal er binnenkort een poging toe wagen en dat dan ook hier posten.
L.S.,
Dododonna
Onzijnig, dat is het woord.
En dat je me kent in al je onzijnigheid.
Jij, niet van deze wereld en niet-niet van deze wereld.
Niet van mij en niet-niet van mij-mij.
Ozijzig, dat is wiewie het woord-woord.
Laatst bewerkt:
