Dit is mijn eerste report over mijn tweede ervaring. Een vrij lang report dat, als ik het zo teruglees, zeker niet nuchter is maar echt een reflectie van hoe de avond voor mij voelde. Inclusief twee afterdagen die ik ook wel als belangrijk ervaar.
Blauwe Superman
Samen met: X, Y, Z en U.
Vrijdagavond had ik een personeelsfeest in de bar waar ik werk. We hadden de middag gezellig activiteiten gedaan en gingen daarna aan het bier, vergezeld door een heerlijke BBQ. De Tent waar we werken is onwijs relaxed, heeft een mellow sfeer. We begonnen in de zaal,waar we wat dansten en lol trapten. Na wat meer drank zaten met zijn allen in de serre, die vol staat met hele relaxte banken, kaarsen en een prachtig uitzicht op het strand (die nu trouwens niet te zien was, want het was stikdonker). In elk geval een geborgen sfeer met mensen die ik afgelopen zomer in meer of mindere mate heb leren kennen. Van een ander onderdeel van de tent waren er ook een paar jongens die ik alleen van gezicht kende, allemaal leuke jongens waarbij ik me meteen wel prima voelde.
's Middags had een van mijn collega's (hier X genoemd) al het magische woord 'pillen' laten vallen, waarvan ik nog niet zeker wist of ik dat die avond wel wilde doen. Mijn eerste keer was namelijk op Melt, een onwijs bijzondere ervaring die me altijd bij zal blijven (en die ik ook zeker uit zal schrijven), en mijn tweede keer wilde ik bewaren voor Blown Away in november. Ik had X ooit tijdens een pauze op het werk over Melt verteld en hij had me stiekem een zakje pillen toegeworpen, om samen te delen met een goede vriendin van me met wie ik onze eerste pillenervaring heb gedeeld. De pillen brandden de eerste week nog net geen gat in mijn zak maar liggen nu rustig te wachten op dat Ene Feest. Afijn - ik had hem dus gezegd: nee, ik wacht tot november en dan ga ik los.
Die avond in de serre was ik dus duidelijk van gedachte veranderd toen X een blauw pilletje voor mijn neus hield. Dezelfde als ik thuis had liggen. Een paar collega's hadden al ingestemd. Hij nam een hapje en keek me vragend aan. Ik nam de pil over en deed hetzelfde, ik had er onwijze zin in en vond het kick dat we daar met een groepje collega's een verbond aan zouden gaan - want zo voelde het voor mij. Ongeveer de helft van mijn collega's deed mee en de avond werd heerlijk. Twee dames en drie heren zaten er in dit verbond. Ik het eerste meisje, X de eerste jongen, Y de tweede (ervaren gebruiker geloof ik), Z het tweede meisje (twee keer eerder) en U, een jongen van 17 die nog niet had gebruikt. Ikzelf vond dat wat aan de jonge kant, maar het was zijn eigen besluit. Ik nam mezelf voor goed op hem te letten en er gewoon voor te zorgen dat ie lekker kon genieten, zoals ook ik op Melt goed begeleid werd en bij iedere vraag die ik had meteen een geruststellend antwoord kreeg.
Mijn bezorgde-moedergevoelens leken totaal misplaatst toen hij een uurtje later een prachtige onschuld uitstraalde en niets anders deed dan puur genieten. Ik weet nog dat ik tegen hem zei: "Jaaaa", hij keek me aan, 'wat ja?" "Is genieten he?" hij knikte en ik aaide hem door zijn krullen, die onwijs zacht waren. "Lekker he, lekker space." En hij begon wat te vertellen over zijn krullen, dat die zo zacht waren, en dat het maar goed was allemaal. Ik snapte toen waarom de crew die ik op Melt had zo begaan met me was toen ik daar helemaal waus stond, het is heerlijk om iemand voor de eerste keer zo te zien genieten. Na Melt was ik bang dat ik iets voor die crew voelde wat zij niet voor mij voelden, een verbondenheid omdat zij dit met mij gedeeld hadden. Nu zie ik U precies zo - het was prachtig hem zo te zien.
De avond ging de hele tijd zo door. Een knuffel hier, door de haren van de jongens zitten (want kort haar voelt zo lekker), een nekmassage krijgen van Y (wauw! denk ik, ik kan het me niet goed herinneren want ik denk dat de alcohol daar roet in het eten heeft gegooid, maar het was héérlijk). Een van de jongens gaf me een compliment, die vond mijn sproetjes zo schattig, en ik dacht op dat moment: dat is de liefste manier waarop iemand dat ooit over mijn sproeten heeft gezegd. Ik wilde hem knuffelen, maar hij had alleen maar gedronken, en tja, ja, dan wou die dat misschien wel niet. (Eigen onzekerheid?) Ik bedankte hem en deed een dansje.
De avond was eigenlijk een blur van fijne gevoelens, wazigheid en warmte. Pas toen X, Y en ik met zijn drieën in de serre waren overgebleven (ik heb van maar één collega echt gemerkt dat ze weg was gegaan, de anderen heb ik niet weg zien gaan), kwam ik weer op aarde en gingen twijfels een rol spelen. De zon kwam op denk ik, en de benen van X lagen bij me op schoot. Ik wilde me naast hem neer leggen, tegen hem aan slapen, de warmte voelen die er de hele avond was geweest terwijl het nu langzaam kouder werd, maar was bang dat hij me weg zou sturen. Ik stond op en ging op een andere bank liggen, tussen X en Y in, bleef even zitten en voelde me vrij leeg en alleen. Ik besloot dat wat ik voelde vermoeidheid was en ging liggen. Vrij snel was ik weg. Een paar uur later werd ik wakker op en waren de anderen weg. Ik liep naar zolder waar wat matrassen lagen en vond daar X en U en ging ook daar nog even slapen.
De after (zaterdag)
Die ochtend voelde ik me nog oke. Eten had ik geen zin in (al had X gezegd dat hij na deze pil altijd gewoon kon eten), koffie was te heftig, thee was wel heerlijk en het zonnetje op mijn gezicht was ook prima. Die middag had ik echter een uitje met mijn familie. De fietstocht naar huis was een hel. Soms had ik het idee dat ik moest overgeven, maar met de gedachte dat mijn maag toch leeg was negeerde ik dat gevoel en bleef ik doorfietsen. Thuis aangekomen stond mijn familie in de startblokken om te gaan. Zij wisten van mijn feestje en stonden me dan ook erg uit te lachen toen ze zagen wat voor kater ik had. Ik moest echt wat eten, zei ik, mam warmde soep op terwijl ik douchte en ik nam de soep mee in de auto. Na drie slokken vond ik het genoeg. Op de tentoonstelling waar we waren kon ik het niet meer aan, ben ik naar de wc gegaan en stak een vinger in mijn keel. Daarna voelde ik me echt een stuk beter, maar ik wist een ding: hoe ik me op dit moment voelde was deze avond NIET waard. Ik had hiervan geleerd, het was een dom ding om te doen, drank en pillen moet je niet willen, was mijn mantra die dag.
De after (maandag)
Vandaag kijk ik met een vaag heimweegevoel terug op die avond. Waar Melt kraakhelder in mijn verbeelding stond was deze avond een blur, maar een warme, fijne blur waarin ik me dichterbij mijn collega's voelde staan. De afstand die ik echter voelde toen ik tussen twee jongens in zat en niet kon slapen doet me echter pijn. Had ik het alleen bij alcohol moeten houden of alleen bij pillen? Wat als ik meer dan dat kwartje had gehad? Ik zit met een gevoel dat nergens op slaat, ik mis die jongens en ik wil ze beter leren kennen, maar die grens is na die nacht in ene te groot. Het seizoen bij die tent is afgelopen, dit was de afsluiter. Zou ik ze over een jaar weer zien? Ik kijk uit naar over een dag weer helder kunnen nadenken, me weer kiplekker en opgewekt voelen. Terugblikkend op de eerste keer was dit een light-versie daarvan, vager, maar veel minder heftig. De drang om weer te gebruiken is gelukkig ook veel minder aanwezig dan na Melt, toen ik echt stond te springen en alleen maar dacht "wauw, wauw, wauw, ik wil weeeer!" Nu kijk ik gewoon wel uit naar dat feest in november.
Tot die tijd wil ik er met mijn klauwen vanaf blijven.
Blauwe Superman
Samen met: X, Y, Z en U.
Vrijdagavond had ik een personeelsfeest in de bar waar ik werk. We hadden de middag gezellig activiteiten gedaan en gingen daarna aan het bier, vergezeld door een heerlijke BBQ. De Tent waar we werken is onwijs relaxed, heeft een mellow sfeer. We begonnen in de zaal,waar we wat dansten en lol trapten. Na wat meer drank zaten met zijn allen in de serre, die vol staat met hele relaxte banken, kaarsen en een prachtig uitzicht op het strand (die nu trouwens niet te zien was, want het was stikdonker). In elk geval een geborgen sfeer met mensen die ik afgelopen zomer in meer of mindere mate heb leren kennen. Van een ander onderdeel van de tent waren er ook een paar jongens die ik alleen van gezicht kende, allemaal leuke jongens waarbij ik me meteen wel prima voelde.
's Middags had een van mijn collega's (hier X genoemd) al het magische woord 'pillen' laten vallen, waarvan ik nog niet zeker wist of ik dat die avond wel wilde doen. Mijn eerste keer was namelijk op Melt, een onwijs bijzondere ervaring die me altijd bij zal blijven (en die ik ook zeker uit zal schrijven), en mijn tweede keer wilde ik bewaren voor Blown Away in november. Ik had X ooit tijdens een pauze op het werk over Melt verteld en hij had me stiekem een zakje pillen toegeworpen, om samen te delen met een goede vriendin van me met wie ik onze eerste pillenervaring heb gedeeld. De pillen brandden de eerste week nog net geen gat in mijn zak maar liggen nu rustig te wachten op dat Ene Feest. Afijn - ik had hem dus gezegd: nee, ik wacht tot november en dan ga ik los.
Die avond in de serre was ik dus duidelijk van gedachte veranderd toen X een blauw pilletje voor mijn neus hield. Dezelfde als ik thuis had liggen. Een paar collega's hadden al ingestemd. Hij nam een hapje en keek me vragend aan. Ik nam de pil over en deed hetzelfde, ik had er onwijze zin in en vond het kick dat we daar met een groepje collega's een verbond aan zouden gaan - want zo voelde het voor mij. Ongeveer de helft van mijn collega's deed mee en de avond werd heerlijk. Twee dames en drie heren zaten er in dit verbond. Ik het eerste meisje, X de eerste jongen, Y de tweede (ervaren gebruiker geloof ik), Z het tweede meisje (twee keer eerder) en U, een jongen van 17 die nog niet had gebruikt. Ikzelf vond dat wat aan de jonge kant, maar het was zijn eigen besluit. Ik nam mezelf voor goed op hem te letten en er gewoon voor te zorgen dat ie lekker kon genieten, zoals ook ik op Melt goed begeleid werd en bij iedere vraag die ik had meteen een geruststellend antwoord kreeg.
Mijn bezorgde-moedergevoelens leken totaal misplaatst toen hij een uurtje later een prachtige onschuld uitstraalde en niets anders deed dan puur genieten. Ik weet nog dat ik tegen hem zei: "Jaaaa", hij keek me aan, 'wat ja?" "Is genieten he?" hij knikte en ik aaide hem door zijn krullen, die onwijs zacht waren. "Lekker he, lekker space." En hij begon wat te vertellen over zijn krullen, dat die zo zacht waren, en dat het maar goed was allemaal. Ik snapte toen waarom de crew die ik op Melt had zo begaan met me was toen ik daar helemaal waus stond, het is heerlijk om iemand voor de eerste keer zo te zien genieten. Na Melt was ik bang dat ik iets voor die crew voelde wat zij niet voor mij voelden, een verbondenheid omdat zij dit met mij gedeeld hadden. Nu zie ik U precies zo - het was prachtig hem zo te zien.
De avond ging de hele tijd zo door. Een knuffel hier, door de haren van de jongens zitten (want kort haar voelt zo lekker), een nekmassage krijgen van Y (wauw! denk ik, ik kan het me niet goed herinneren want ik denk dat de alcohol daar roet in het eten heeft gegooid, maar het was héérlijk). Een van de jongens gaf me een compliment, die vond mijn sproetjes zo schattig, en ik dacht op dat moment: dat is de liefste manier waarop iemand dat ooit over mijn sproeten heeft gezegd. Ik wilde hem knuffelen, maar hij had alleen maar gedronken, en tja, ja, dan wou die dat misschien wel niet. (Eigen onzekerheid?) Ik bedankte hem en deed een dansje.
De avond was eigenlijk een blur van fijne gevoelens, wazigheid en warmte. Pas toen X, Y en ik met zijn drieën in de serre waren overgebleven (ik heb van maar één collega echt gemerkt dat ze weg was gegaan, de anderen heb ik niet weg zien gaan), kwam ik weer op aarde en gingen twijfels een rol spelen. De zon kwam op denk ik, en de benen van X lagen bij me op schoot. Ik wilde me naast hem neer leggen, tegen hem aan slapen, de warmte voelen die er de hele avond was geweest terwijl het nu langzaam kouder werd, maar was bang dat hij me weg zou sturen. Ik stond op en ging op een andere bank liggen, tussen X en Y in, bleef even zitten en voelde me vrij leeg en alleen. Ik besloot dat wat ik voelde vermoeidheid was en ging liggen. Vrij snel was ik weg. Een paar uur later werd ik wakker op en waren de anderen weg. Ik liep naar zolder waar wat matrassen lagen en vond daar X en U en ging ook daar nog even slapen.
De after (zaterdag)
Die ochtend voelde ik me nog oke. Eten had ik geen zin in (al had X gezegd dat hij na deze pil altijd gewoon kon eten), koffie was te heftig, thee was wel heerlijk en het zonnetje op mijn gezicht was ook prima. Die middag had ik echter een uitje met mijn familie. De fietstocht naar huis was een hel. Soms had ik het idee dat ik moest overgeven, maar met de gedachte dat mijn maag toch leeg was negeerde ik dat gevoel en bleef ik doorfietsen. Thuis aangekomen stond mijn familie in de startblokken om te gaan. Zij wisten van mijn feestje en stonden me dan ook erg uit te lachen toen ze zagen wat voor kater ik had. Ik moest echt wat eten, zei ik, mam warmde soep op terwijl ik douchte en ik nam de soep mee in de auto. Na drie slokken vond ik het genoeg. Op de tentoonstelling waar we waren kon ik het niet meer aan, ben ik naar de wc gegaan en stak een vinger in mijn keel. Daarna voelde ik me echt een stuk beter, maar ik wist een ding: hoe ik me op dit moment voelde was deze avond NIET waard. Ik had hiervan geleerd, het was een dom ding om te doen, drank en pillen moet je niet willen, was mijn mantra die dag.
De after (maandag)
Vandaag kijk ik met een vaag heimweegevoel terug op die avond. Waar Melt kraakhelder in mijn verbeelding stond was deze avond een blur, maar een warme, fijne blur waarin ik me dichterbij mijn collega's voelde staan. De afstand die ik echter voelde toen ik tussen twee jongens in zat en niet kon slapen doet me echter pijn. Had ik het alleen bij alcohol moeten houden of alleen bij pillen? Wat als ik meer dan dat kwartje had gehad? Ik zit met een gevoel dat nergens op slaat, ik mis die jongens en ik wil ze beter leren kennen, maar die grens is na die nacht in ene te groot. Het seizoen bij die tent is afgelopen, dit was de afsluiter. Zou ik ze over een jaar weer zien? Ik kijk uit naar over een dag weer helder kunnen nadenken, me weer kiplekker en opgewekt voelen. Terugblikkend op de eerste keer was dit een light-versie daarvan, vager, maar veel minder heftig. De drang om weer te gebruiken is gelukkig ook veel minder aanwezig dan na Melt, toen ik echt stond te springen en alleen maar dacht "wauw, wauw, wauw, ik wil weeeer!" Nu kijk ik gewoon wel uit naar dat feest in november.
Tot die tijd wil ik er met mijn klauwen vanaf blijven.
