Gisteren was het weer eens zover dat ik en een vriend van me (D.) truffels gingen eten. Deze keer was mijn 'kleine' broertje R. er ook bij, die wilde het ook eindelijk eens proberen. Na al een paar keer een discussie gehad te hebben over hoe we ze het beste in konden nemen hebben we beiden onze eigen manier geprobeerd. Ik pak ze altijd fijngemalen in een thee met zoet smaakje op nuchtere maag. D. zweert bij een champigonnensoepje met daarin de truffels 
. Hij zegt dat hij liever niet helemaal nuchter is wanneer ie truffels doet maar dat het net zo heftig werkt alleen iets langzamer. Ik had alleen 1 bakje van 15g en D. en R. deelde een bakje van 15g.
Na de verorbering van de stones rond 15.00 nog even snel alles in gereedheid gebracht om lekker weg te kunnen dromen. Ik begon al snel duidelijk veranderingen waar te nemen en heb nog nooit zo snel een merkbaar effect gehad. Ik denk dat ik een kwartier na inname al goed en wel bezig was. Het tv-programma dat opstond (pokemon) liet ik al snel voor wat het was en begon me op het witte plafond te richten. Daar begon de boel al snel te golven en ik kreeg het alweer lekker warm en voelde de lichte misselijkheid die ik altijd heb (ze blijven gewoon vies om naar binnen te krijgen) langzaam wegebben.
D. en R. zaten nog rustig voor de tv en hadden duidelijk nog niet echt veel merkbaar effect. Op een gegeven moment vroeg ik of het geluid van de tv iets zachter mocht en of er een cd met new-age muziek op mocht. A. , de vriendin van D. was er ook bij als sitter wat achteraf wel fijn was. De muziek begon heel lekker rustig met golvend water en vogelgeluiden. Een kwartier of drie na inname begon de muziek steeds heftiger te worden en D. en R. waren duidelijk ook al in dromenland. De muziek werd heftiger en heftiger en mijn gehoor en zicht begonnen duidelijk in elkaar over te lopen.
Een schilderij van een vrouw met viool aan de muur speelde en speelde en een golf van kleur en geluid kwam vanuit het schilderij zo de kamer in gevlogen. Nadat de muziek een 2e maal heel heftig werd kon R. die bezig was aan zijn eerste trip het allemaal niet zo goed meer verwerken en begon steeds onrustiger te worden.
Toen hebben we de muziek maar afgezet en werd besloten een film op te zetten. Vanaf het begin heb ik mijn best gedaan om de film te volgen maar de beelden en geluiden waren zo intens dat dit niet echt meer lukte. R. dacht ondertussen dat het bij ons al uit was gewerkt omdat we zo rustig naar de tv konden kijken en hij begon alweer onrustig te worden. Af en toe keken we naar hem en dan schudde hij dat hij zich niet echt prettig voelde. We wisten allebei dat je op dat moment niet zo veel kan doen, dus we hebben wat te drinken voor hem ingeschonken. Toen wilde hij op een gegeven moment weg en is hij boven op zijn kamer met een muziekje op bed gaan liggen. Maar hij heeft zich alleen maar proberen te verzetten en durfde zich niet over te geven aan de truffels.
Na een 15-20 min hoorde we opeens de deur en zijn we snel gaan kijken. A. is naar buiten gegaan en trof R. verward buiten voor de deur aan. Eenmaal weer binnen was hij niet meer rustig te krijgen en heeft hij alleen maar heel veel gedronken. Hij wilde constant naar buiten en rondjes lopen. Dit heeft hij daarna ook met de nuchtere A. een aantal keer gedaan. D. en ik waren ons ondertussen kostelijk aan het vermaken met de film, Nacho Libre. Sowieso al lachen, maar met shots van 1 a 2 sec die een eeuwigheid lijken te duren is dat echt geweldig.
Daarna nog met D. een gesprek van ongeveer 5 min gehouden waarbij we beiden over een heel ander onderwerp aan het praten waren. Ik heb in tijden niet zo gelachen toen we er ons eindelijk van bewust werden .
Rond een uurtje of half zes was het grootste gedeelte van de visuele trip afgelopen. Daarna nog even lekker bijgekomen en wat gegeten om weer even terug op aarde te komen. R. was ondertussen na zeker 2u druk rondlopen ook weer iets rustiger geworden. Na afloop even alle gebeurtenissen besproken en R. bleek wel degelijk een goede trip te hebben gehad maar de gedachten in zijn hoofd gingen zo verschrkkelijk snel dat hij begon te panieken wat over ging in verwarring en zo resulteerde in een lichte bad trip. Ook de combinatie met de heftige waarnemingen en indrukwekkende muziek waren hem iets teveel van het goede.
Al met al heb ik me weer een prima dagje vermaakt met deze prachtige stones! Al sinds tijden niet meer zo;n visueel spektakel meegemaakt. En R.? Als die zijn gedachte weer een beetje op orde heeft en wat meer verhalen heeft gehoord zal hij het vast nog een keertje willen proberen, en wij zullen hem daarbij natuurlijk zo mogelijk proberen te helpen was het maar omdat het gewoon zo mooi kàn zijn!!
. Hij zegt dat hij liever niet helemaal nuchter is wanneer ie truffels doet maar dat het net zo heftig werkt alleen iets langzamer. Ik had alleen 1 bakje van 15g en D. en R. deelde een bakje van 15g.Na de verorbering van de stones rond 15.00 nog even snel alles in gereedheid gebracht om lekker weg te kunnen dromen. Ik begon al snel duidelijk veranderingen waar te nemen en heb nog nooit zo snel een merkbaar effect gehad. Ik denk dat ik een kwartier na inname al goed en wel bezig was. Het tv-programma dat opstond (pokemon
) liet ik al snel voor wat het was en begon me op het witte plafond te richten. Daar begon de boel al snel te golven en ik kreeg het alweer lekker warm en voelde de lichte misselijkheid die ik altijd heb (ze blijven gewoon vies om naar binnen te krijgen) langzaam wegebben. D. en R. zaten nog rustig voor de tv en hadden duidelijk nog niet echt veel merkbaar effect. Op een gegeven moment vroeg ik of het geluid van de tv iets zachter mocht en of er een cd met new-age muziek op mocht. A. , de vriendin van D. was er ook bij als sitter wat achteraf wel fijn was. De muziek begon heel lekker rustig met golvend water en vogelgeluiden. Een kwartier of drie na inname begon de muziek steeds heftiger te worden en D. en R. waren duidelijk ook al in dromenland. De muziek werd heftiger en heftiger en mijn gehoor en zicht begonnen duidelijk in elkaar over te lopen.
Een schilderij van een vrouw met viool aan de muur speelde en speelde en een golf van kleur en geluid kwam vanuit het schilderij zo de kamer in gevlogen. Nadat de muziek een 2e maal heel heftig werd kon R. die bezig was aan zijn eerste trip het allemaal niet zo goed meer verwerken en begon steeds onrustiger te worden.
Toen hebben we de muziek maar afgezet en werd besloten een film op te zetten. Vanaf het begin heb ik mijn best gedaan om de film te volgen maar de beelden en geluiden waren zo intens dat dit niet echt meer lukte. R. dacht ondertussen dat het bij ons al uit was gewerkt omdat we zo rustig naar de tv konden kijken en hij begon alweer onrustig te worden. Af en toe keken we naar hem en dan schudde hij dat hij zich niet echt prettig voelde. We wisten allebei dat je op dat moment niet zo veel kan doen, dus we hebben wat te drinken voor hem ingeschonken. Toen wilde hij op een gegeven moment weg en is hij boven op zijn kamer met een muziekje op bed gaan liggen. Maar hij heeft zich alleen maar proberen te verzetten en durfde zich niet over te geven aan de truffels.
Na een 15-20 min hoorde we opeens de deur en zijn we snel gaan kijken. A. is naar buiten gegaan en trof R. verward buiten voor de deur aan. Eenmaal weer binnen was hij niet meer rustig te krijgen en heeft hij alleen maar heel veel gedronken. Hij wilde constant naar buiten en rondjes lopen. Dit heeft hij daarna ook met de nuchtere A. een aantal keer gedaan. D. en ik waren ons ondertussen kostelijk aan het vermaken met de film, Nacho Libre. Sowieso al lachen, maar met shots van 1 a 2 sec die een eeuwigheid lijken te duren is dat echt geweldig.
Daarna nog met D. een gesprek van ongeveer 5 min gehouden waarbij we beiden over een heel ander onderwerp aan het praten waren. Ik heb in tijden niet zo gelachen toen we er ons eindelijk van bewust werden
. Rond een uurtje of half zes was het grootste gedeelte van de visuele trip afgelopen. Daarna nog even lekker bijgekomen en wat gegeten om weer even terug op aarde te komen. R. was ondertussen na zeker 2u druk rondlopen ook weer iets rustiger geworden. Na afloop even alle gebeurtenissen besproken en R. bleek wel degelijk een goede trip te hebben gehad maar de gedachten in zijn hoofd gingen zo verschrkkelijk snel dat hij begon te panieken wat over ging in verwarring en zo resulteerde in een lichte bad trip. Ook de combinatie met de heftige waarnemingen en indrukwekkende muziek waren hem iets teveel van het goede.
Al met al heb ik me weer een prima dagje vermaakt met deze prachtige stones! Al sinds tijden niet meer zo;n visueel spektakel meegemaakt. En R.? Als die zijn gedachte weer een beetje op orde heeft en wat meer verhalen heeft gehoord zal hij het vast nog een keertje willen proberen, en wij zullen hem daarbij natuurlijk zo mogelijk proberen te helpen was het maar omdat het gewoon zo mooi kàn zijn!!
