Ik ben nu al vier jaar gestopt met roken en ik ben er nog altijd heel blij mee.
Wat voor mij werkte is dat ik de sigaret helemaal heb omgedacht. Hoe ik nu naar de sigaret kijk is dat het een goor en verslavend product is wat eigenlijk maar één ding doet, en dat is nog meer zin opwekken in een sigaret. Daardoor heb ik ook totaal geen behoefte om te roken, want waarom zou je beginnen met iets goors waarvan je zin krijgt om nog meer gore dingen te doen?
Het was alleen niet heel makkelijk om mijn beeld van tabak totaal te kantelen. Want ik was echt een verstokte roker.
Champix heeft mij enorm geholpen. Door dat medicijn kon ik niet meer genieten van een peuk, en proefde ik alleen nog maar de vieze asbaksmaak. Probeer dat maar twee weken vol te houden, wel de vieze dingen ervaren van roken maar niet de beloning.
Ik had wel redelijk last van bijwerkingen; ik voelde me futloos, droomde als een bezetene en ik was misselijk. Het voelde best wel zoals een pepkater. Maar goed, die ben ik ook meermaals doorgekomen dus die champix lukte ook wel.
Daarnaast heb ik een zelfhulpboek gelezen om mijn beeld van roken nog verder te doen kantelen. Dat zelfhulpboek heeft me geleerd dat ik alleen maar hoef te denken 'wat fijn dat ik niet meer hoef te roken' op het moment dat ik zin had in een sigaret. In het begin waren er nog wel van dat soort 'moeilijke momenten', dat ik gewend was om te roken en dat het nogal onwennig voelde dat ik dat opeens niet meer deed. Maar dan herhaalde ik even de gedachte 'wat fijn dat het niet meer hoeft' en dan was ik van het onwennige gevoel af. Dan voelde ik alleen nog maar blijdschap en optimisme.
Die moeilijke momenten kwamen steeds minder vaak voor. Ik denk dat het ongeveer twee weken duurde voordat ik redelijk gewend was aan mijn nieuwe systeem van niet meer roken. Na een half jaar had ik bijna geen moeilijke momenten meer.
Inmiddels is het dus meer dan vier jaar geleden dat ik heb gerookt. En ik weet eigenlijk niet meer beter. Ik kan me haast niet meer voorstellen dat ik zo'n fervent roker was. Ik weet dat het zo was, maar ik heb er zoals Rutte niet echt een 'actieve herinnering' aan. Het voelt alsof ik nu een totaal ander persoon ben die nooit zoiets zou doen.
Overigens heb ik nog wel één keer een sigaar gerookt bij oud en nieuw. Het was weer de klassieke manier hoe tabak je voor de gek houdt. Ik rationaliseerde de zin in tabak door te zeggen van 'ja ik moet toch ergens mijn vuurwerk mee aansteken', terwijl ik dondersgoed wist dat ik ook gewoon een lont kon kopen (en dat zelfs een stuk goedkoper is dan een sigaar). Wat ik eng vond aan de sigaar roken was hoe vertrouwd het voelde. Ik had toen 1,5 jaar lang niet gerookt, maar ik stond gelijk weer helemaal terug in de rokersmodus, alsof ik nooit gestopt was. Gelukkig schrok ik daar zo van dat ik nooit meer zoiets heb geprobeerd.
Pas dus op, want de ultieme valkuil van tabaksverslaving is dat je denkt dat je nu verslaving de baas bent. 'Eentje kan ik best doen', denk je dan. En dan ben je weer slaaf van de nicotine. In plaats daarvan zeg ik altijd tegen mezelf en anderen dat ik een tabaksjunk ben die daardoor nooit meer een vleugje nicotine mag binnenkrijgen. Want op dat moment word ik weer een full-blown verslaafde.
Gek genoeg was het lastigst aan stoppen met roken het blowen. Daar heb ik het meest aan moeten wennen. Het was ook behoorlijk zoeken naar een fijne manier om cannabis te roken/dampen. In het begin rookte ik pure joints, maar dat is echt zonde van de wiet en best goor. Op een gegeven moment heb ik een dure draagbare vaporizer gekocht (Davinci IQ) en dat kan ik echt ten zeerste aanraden. Heel blij met dat apparaat. Gek genoeg was het begin nogal wennen omdat je gewend bent dat je rook van een joint een soort brandend gevoel geeft in de longen. Dat gevoel ben je gaan associëren met gevoelens van genot. Dat is dan de nicotinerush die je gewend bent. Eigenlijk is dat echt gestoord, dat je brandende longen associeert met lekker. Maar dat was dus wel zo...
Het kostte dus wel een paar maanden voordat ik het vapen écht begon te waarderen. Je voelt inderdaad niks in je longen, maar dat is dus de bedoeling!!! En als cadeautje erbij is de smaak ZOVEEL beter, echt fenomenaal. Het is net alsof je een verse wietplant in één haal oplikt. Gewoon alle geuren en smaken die in de plant en in de bloemen zitten die krijg je in één keer voor de kiezen, zonder de vieze assmaak erbij! Ik zou echt nooit meer een joint met tabak willen roken.
Dat was wel het tweede lastige aspect: het sociale. Ik krijg heel vaak joints aangeboden en dan moet ik altijd zeggen 'sorry, ik kan dat niet roken want ik ben een tabaksjunk'. Het allerlastigst vind ik als mijn vrienden met zijn allen chillum gaan roken. Want dat is echt een groepsritueel. Maarja, ik wil nooit meer in de greep van nicotine komen, dus als dat de kosten zijn.. prima.
Inmiddels heb ik nóg luxere vormen van cannabis gebruiken. Ik heb een Volcano gekocht, en echt, dat apparaat is niet normaal joh. Zoveel smaak, zo'n lekkere high. Echt zijn prijs dubbel en dwars waard. Sinds ik dat apparaat heb gekocht heb ik mijn Davinci bijna niet meer gebruikt, want met de Volcano krijg je in één teug binnen waar je met de Davinci tien minuten over doet. Dus stel je voor; alle smaak die in 0,3 gram wiet zit, in één keer in je mond. Echt holy shit.
Een andere heel lekkere manier van blowen is een glazen bong (met drie percolators) en een quartz-glass banger. In dat opzetstuk van quartzglas doe ik heel lekkere hasj, het liefst olieachtige charas, en dan verhit ik het glas vanaf de buitenkant met een crème brûlée brander. Op die manier begint de hasj langzaam te bubbelen en te verdampen. Nooouuuuu, wat je dan proeft. Echt hele bloemenweides die zo door je mond komen zoeven.
Dus sinds ik niet meer rook is het blowen echt een feestje geworden. Dat had ik totaal niet verwacht en het kostte flink wat zoekwerk om de beste blowmethodes te vinden. Maar daarom geef ik het je nu maar even op een briefje
