Beste mensen, ik ben sinds een klein jaartje schizofreen, waarschijnlijk omdat ik altijd alles opkrop en speed heb gebruikt.
Via deze weg wil ik graag mijn ei kwijt kunnen dat me al lang dwars zit en jullie waarschuwen.
Ik werkte bij een bakker, ik zal geen naam noemen, waar het erg druk en hecktisch werken was.
Door de lange werkdagen en vermoeiend werk ben ik speed gaan gebruiken.
Dit kon ik op de werkvloer in grote hoeveelheden kopen voor een prikje.
Ik was ook zeker niet de enige die daar gebruikten.
In het begin ging dit allemaal prima en alles liep op rolletjes.
Tot ik op een gegeven moment dacht dat mijn collega`s over me aan het praten waren.
Ik maak fouten dacht ik maar als er een probleem is komen ze vast wel naar me toe.
Er kwam niemand maar ik bleef dit gevoel houden.
Ik vroeg er iets over aan een goede collega, of hij iets had gehoord, nee zei hij hoezo?
Ik gaf geen antwoord en wist me geen raad.
Hierdoor ben ik meer gaan snuiven en bleef last hebben van die gedachten.
Een dag later hoorde ik het ze letterlijk zeggen, ik zou ontslagen worden die dag.
Ik wachte behoorlijk gespannen af maar kreeg niets te horen.
Zo ging het een paar dagen door.
Ik zat niet meer goed in mijn vel en was mezelf niet meer.
Ik melde me een week ziek met de griep, na deze week zonder speed ging ik weer werken en ook weer snuiven.
Vijf dagen alweer zonder ook maar een minuut te slapen, toen ging het mis.
Ik kwam thuis en ging achter de computer zitten, toen hoorde ik mijn broer en zijn vriendin praten, ze zaten in het tuinhuisje en waren me aan het bespioneren.
Ik durfde niet te gaan kijken en vluchte boos naar mijn slaapkamer toe.
Nu ben ik de lul met snuiven dacht ik en besloot pas iets te zeggen als ze er zelf over begonnen.
Ik probeerde nog even te slapen voor dat mijn vader thuis kwam van het werk.
Toen hij thuis kwam en we aan het eten waren vroeg mijn vader opeens, gebruik jij drugs?
Zie je nou wel dacht ik en begon meteen over wat dat voor een manier is om zijn zoon zo te laten bespioneren.
Bespioneren zei hij waar heb je het over?
Ik zei dat ik mijn broer en zijn vriendin die middag had gehoort in de tuin en wist dat hij er zat om mij te controleren.
Hij wist nergens van zei hij.
Hoe weet je dan van die drugs vroeg ik?
Nou, dat is je broer opgevallen hij zei dat ik maar eens moest vragen.
Want hij vond dat je zoveel was afgevallen.
Je moet je verbeeld hebben dat je dat heb gehoort.
Ik had hier sterk mijn twijfels over, ik weet toch wel wat ik gehoort heb.
Mijn vader wou de speed hebben, die heb ik hem voor de helft gegeven want ik was te stom om stoppen.
Diezelfde avond was ik op mijn kamer en kwamen de stemmen weer terug.
Nu konden ze mij ook horen.
Weer waren het mijn broer & vriendin maar nu ook de buren.
De buren en mijn broer hadden camera`s op mijn kamer gehangen om mij te bespioneren zeiden ze en ik moest de rest van de speed ook weg gooien dan gingen ze pas weg.
De hele nacht in paniek gezeten, ik heb wel nog geslapen want ik was nu al 6 nachten wakker en ben gewoon omgevallen.
De volgende ochtend werd ik wakker en hoorde ze nog steeds.
Ik was hardop terug aan het praten (schelden), toen mijn vader op mijn kamer kwam.
Kom naar onderen dan praten we er over, zei hij.
Ik kom godverdomme mijn bed nog niet meer uit voor dat die camera`s weg zijn, zei ik loei kwaad tegen mijn vader.
Mijn vader keek me aan en wist niet wat hij moest, hij probeerde me te kalmeren.
Maar hij kon me niet wijs maken dat er geen camera`s hongen, dat moet zei ik.
Ik was er heilig van overtuigd dat het zo was en wilde mijn broer voor de rest van mijn leven niet meer zien of spreken.
Ook was ik boos op mijn vader en de buren waar ik overigens nog een paar keer aan de deur ben geweest voor te vragen en binnen te kijken.
Ik ben zelfs met een vriend die bij mij op bezoek was daar geweest, zo zeker was ik ervan.
Mijn vader was het zat en dwingde me om een dokter op te zoeken.
Met tegenzin ben ik gegaan en heb van de camera`s verteld.
Hij stuurde me meteen door naar het crisis center om daar te praten.
Ze zeiden dat ik me door de speed die stemmen verbeelde, dat ik moest rusten en ziek was(schizofreen).
Ik voelde me helemaal niet ziek alleen verward, en ik had uit bronnen vernomen dat speed niet lijdt tot schizofrenie.
Ik geloofde het dus niet en snoof nog een tijdje door en had enorm last van de stemmen waarvan ik mezelf al wijs heb gemaakt dat het telepathie is.
Ik bleef complete verhalen horen, mijn hele levens loop alles wat slecht aan me is elke rare beweging elke rare gedachten kreeg ik te horen.
De woorden werden me uit de mond gehaalt en ik kon geen kant meer op.
Maar ik bleef erbij, het was niet die klote speed en het was geen schizofrenie.
Mijn hele leven leek wel een grote grap te zijn en alles wat ik van mezelf dacht bleek niet meer dan een leugen te zijn.
Een beroerde week of twee later was ik op bezoek bij die vriend waar ik ook mee bij de buren was geweest.
Hij had in de gaten dat ik nog snoof en vroeg erna.
Ik begon te huilen en gaf toe, hij gooide de laatste speed die ik had in de wc.
Ik heb sinds die dag nog 1 keer gesnoven.
We zijn nu ongeveer 7 a 8 maanden verder maar de stemmen zijn er nog steeds en zullen ook nog wel even blijven.
Mijn leven lijkt voorbij, ik ben depressief en soms zelfs een betje suïcidaal.
Ik heb mijn familie en buren ervan beschuldigt mij te bespioneren met camera`s.
Ik heb bijna mijn enige goede vriend verloren.
Het is zeker geen pretje om hier bij bijna elke gedachten aan te moeten denken en ik hoop er ooit op een dag nog helemaal vanaf te komen.
Ik heb mijn leven te danken aan mijn vader en een vriend die ik hier bijde erg dankbaar.
Ik hoop ook dat ze dat weten.
Mocht je ooit in de verleiding komen om speed te gaan gebruiken, kijk dan uit want voor je het weet is het te laat en gaat het je net zo af als mij
Drugs maakt meer kapot dan je lief is.
Shivago
Via deze weg wil ik graag mijn ei kwijt kunnen dat me al lang dwars zit en jullie waarschuwen.
Ik werkte bij een bakker, ik zal geen naam noemen, waar het erg druk en hecktisch werken was.
Door de lange werkdagen en vermoeiend werk ben ik speed gaan gebruiken.
Dit kon ik op de werkvloer in grote hoeveelheden kopen voor een prikje.
Ik was ook zeker niet de enige die daar gebruikten.
In het begin ging dit allemaal prima en alles liep op rolletjes.
Tot ik op een gegeven moment dacht dat mijn collega`s over me aan het praten waren.
Ik maak fouten dacht ik maar als er een probleem is komen ze vast wel naar me toe.
Er kwam niemand maar ik bleef dit gevoel houden.
Ik vroeg er iets over aan een goede collega, of hij iets had gehoord, nee zei hij hoezo?
Ik gaf geen antwoord en wist me geen raad.
Hierdoor ben ik meer gaan snuiven en bleef last hebben van die gedachten.
Een dag later hoorde ik het ze letterlijk zeggen, ik zou ontslagen worden die dag.
Ik wachte behoorlijk gespannen af maar kreeg niets te horen.
Zo ging het een paar dagen door.
Ik zat niet meer goed in mijn vel en was mezelf niet meer.
Ik melde me een week ziek met de griep, na deze week zonder speed ging ik weer werken en ook weer snuiven.
Vijf dagen alweer zonder ook maar een minuut te slapen, toen ging het mis.
Ik kwam thuis en ging achter de computer zitten, toen hoorde ik mijn broer en zijn vriendin praten, ze zaten in het tuinhuisje en waren me aan het bespioneren.
Ik durfde niet te gaan kijken en vluchte boos naar mijn slaapkamer toe.
Nu ben ik de lul met snuiven dacht ik en besloot pas iets te zeggen als ze er zelf over begonnen.
Ik probeerde nog even te slapen voor dat mijn vader thuis kwam van het werk.
Toen hij thuis kwam en we aan het eten waren vroeg mijn vader opeens, gebruik jij drugs?
Zie je nou wel dacht ik en begon meteen over wat dat voor een manier is om zijn zoon zo te laten bespioneren.
Bespioneren zei hij waar heb je het over?
Ik zei dat ik mijn broer en zijn vriendin die middag had gehoort in de tuin en wist dat hij er zat om mij te controleren.
Hij wist nergens van zei hij.
Hoe weet je dan van die drugs vroeg ik?
Nou, dat is je broer opgevallen hij zei dat ik maar eens moest vragen.
Want hij vond dat je zoveel was afgevallen.
Je moet je verbeeld hebben dat je dat heb gehoort.
Ik had hier sterk mijn twijfels over, ik weet toch wel wat ik gehoort heb.
Mijn vader wou de speed hebben, die heb ik hem voor de helft gegeven want ik was te stom om stoppen.
Diezelfde avond was ik op mijn kamer en kwamen de stemmen weer terug.
Nu konden ze mij ook horen.
Weer waren het mijn broer & vriendin maar nu ook de buren.
De buren en mijn broer hadden camera`s op mijn kamer gehangen om mij te bespioneren zeiden ze en ik moest de rest van de speed ook weg gooien dan gingen ze pas weg.
De hele nacht in paniek gezeten, ik heb wel nog geslapen want ik was nu al 6 nachten wakker en ben gewoon omgevallen.
De volgende ochtend werd ik wakker en hoorde ze nog steeds.
Ik was hardop terug aan het praten (schelden), toen mijn vader op mijn kamer kwam.
Kom naar onderen dan praten we er over, zei hij.
Ik kom godverdomme mijn bed nog niet meer uit voor dat die camera`s weg zijn, zei ik loei kwaad tegen mijn vader.
Mijn vader keek me aan en wist niet wat hij moest, hij probeerde me te kalmeren.
Maar hij kon me niet wijs maken dat er geen camera`s hongen, dat moet zei ik.
Ik was er heilig van overtuigd dat het zo was en wilde mijn broer voor de rest van mijn leven niet meer zien of spreken.
Ook was ik boos op mijn vader en de buren waar ik overigens nog een paar keer aan de deur ben geweest voor te vragen en binnen te kijken.
Ik ben zelfs met een vriend die bij mij op bezoek was daar geweest, zo zeker was ik ervan.
Mijn vader was het zat en dwingde me om een dokter op te zoeken.
Met tegenzin ben ik gegaan en heb van de camera`s verteld.
Hij stuurde me meteen door naar het crisis center om daar te praten.
Ze zeiden dat ik me door de speed die stemmen verbeelde, dat ik moest rusten en ziek was(schizofreen).
Ik voelde me helemaal niet ziek alleen verward, en ik had uit bronnen vernomen dat speed niet lijdt tot schizofrenie.
Ik geloofde het dus niet en snoof nog een tijdje door en had enorm last van de stemmen waarvan ik mezelf al wijs heb gemaakt dat het telepathie is.
Ik bleef complete verhalen horen, mijn hele levens loop alles wat slecht aan me is elke rare beweging elke rare gedachten kreeg ik te horen.
De woorden werden me uit de mond gehaalt en ik kon geen kant meer op.
Maar ik bleef erbij, het was niet die klote speed en het was geen schizofrenie.
Mijn hele leven leek wel een grote grap te zijn en alles wat ik van mezelf dacht bleek niet meer dan een leugen te zijn.
Een beroerde week of twee later was ik op bezoek bij die vriend waar ik ook mee bij de buren was geweest.
Hij had in de gaten dat ik nog snoof en vroeg erna.
Ik begon te huilen en gaf toe, hij gooide de laatste speed die ik had in de wc.
Ik heb sinds die dag nog 1 keer gesnoven.
We zijn nu ongeveer 7 a 8 maanden verder maar de stemmen zijn er nog steeds en zullen ook nog wel even blijven.
Mijn leven lijkt voorbij, ik ben depressief en soms zelfs een betje suïcidaal.
Ik heb mijn familie en buren ervan beschuldigt mij te bespioneren met camera`s.
Ik heb bijna mijn enige goede vriend verloren.
Het is zeker geen pretje om hier bij bijna elke gedachten aan te moeten denken en ik hoop er ooit op een dag nog helemaal vanaf te komen.
Ik heb mijn leven te danken aan mijn vader en een vriend die ik hier bijde erg dankbaar.
Ik hoop ook dat ze dat weten.
Mocht je ooit in de verleiding komen om speed te gaan gebruiken, kijk dan uit want voor je het weet is het te laat en gaat het je net zo af als mij
Drugs maakt meer kapot dan je lief is.
Shivago
