- Locatie: bos, huis, stad
- Trippers: 3
- Sitters: variabel
Gisteren, mijn eerste keer LSD… Prachtig.
S’ochtends 10 uur word ik wakker, het is de dag dat ik Lucy voor het eerst zal zoenen!
Ik check m’n gezondheid om te zien of het wel verstandig is om het vandaag te doen; ik kom erachter dat ik een beetje verkouden ben maar ik besluit dat dat geen probleem is.
Het is een prachtige dag voor LSD in de buitenlucht besluit ik, zonnig, niet te koud en overal al prachtige herfstkleuren. Ik stap op mijn fiets op weg naar een van mijn twee trippartners, we spreken nog even wat door voordat mijn derde vriend aankomt en we naar de supermarkt fietsen om wat eten en drinken te halen.
In de supermarkt halen we allemaal een peer, heel veel snoep, wat sinaasappelsap e.d.
Dan gaan we op weg naar de tripplek die we uitgekozen hebben, het is er niet heel erg druk en er komen slechts weinig mensen.
Als het half 2 is nemen we ons eerste kwartje van de maya’s. We beginnen veilig, wie weet hoe we er op reageren! We gaan even de buurt nog verkennen waar we trippen, rustig sabbelend op de maya lopen we door het bos. En, geluk als we hebben vinden we zomaar een bank die droog en schoon is. We nemen hem mee terug naar het ‘kamp’.
We zijn ondertussen een anderhalf uur verder en hoewel er wel wat aan de gang is besluiten we dat het nog lang niet ‘hard’ genoeg gaat. Een halfje leggen we op onze tongen en beginnen te genieten van de psychedelische stof die het lichaam binnentreedt.
Na een goed uur begint de trip pas echt hard! Ik besluit een stukje te gaan lopen met de ipod van een vriend, het nummer “Sober” van Tool staat op repeat (ik begreep niet hoe ik de ipod daar vanaf moest halen).
Het is een metal nummer dat ik heel erg mooi vind en na een tijdje luisteren ga ik steeds meer op in de muziek, ik word er vrij agresief van. Ondertussen blijf ik maar lopen en lopen, ik kijk naar mijn benen en besluit: waarom zou ik stoppen?
Tot het einde van het bos loop ik door, op weg kom ik twee meisjes tegen die heel artistiek foto’s aan het maken zijn van elkaar in gekke poses. Ik groet hen en maak een klein babbeltje met ze, toch besluit ik om weer verder te lopen.
Mijn gedachten razen door m’n hoofd, ik heb mijn peer in m’n hand. De peer was zeer lekker, het sap was echt fantastisch, maar in mijn agressie knijp ik de peer fijn en smijt hem zo hard als ik kan weg, ik slaak een dierlijke kreet van onmacht om te begrijpen wat ik voel. Om dit op te lossen laat ik al mijn kracht uit door te gooien met grote boomstronken, het voelde heerlijk, al die kracht die door mijn lichaam vloeide.
Op de terugweg terug naar mijn medetrippers kom ik langs een hutje met wat graffiti erop, het barst als het ware open in mijn ogen. Hoewel ik hierdoor gefacineerd ben besluit ik toch door te lopen naar m’n maten.
Eenmaal terug zie ik hen zitten, ze zijn ook al lekker bezig. Ik begin te praten en helaas wordt de ipod van me weggevorderd door z’n rechtmatige eigenaar die nu ook muziek wilde luisteren in zijn trip. We babbelen maar door en door, ik probeer te beschrijven wat ik voel maar het lukt niet. Uit pure onmacht begin ik te stampen en te doen. Dit houdt even aan, dan nemen de gedachten weer over.
Ik denk nog: hoe kan het toch zijn dat zo iets kleins zoiets fantastisch en groots kan veroorzaken.
Als ik eenmaal op de bank zit gaan we pas echt hard, allebei m’n vrienden huilen gewoon van geluk, ik werd zelf ook zeer emotioneel maar het huilen lukte niet/wilde ik niet. Waarschijnlijk omdat ik toch te veel geremd werd door het idee dat ik in een groep zat.
Wel werd ik zeer emotioneel en supergelukkig toen ik een opera achtig nummer hoorde, god wat was dit prachtig!
Op dat moment keek ik omhoog in de lucht en dacht ik: ik heb god gezien! Dit is vrij vreemd aangezien ik een atheïst ben :P
Ik blijf op de bank zitten en een uurtje nadat ik het laatste kwartje van m’n zegel heb genomen werd ik echt vaag! Ik zat daar op de bank en ik kon als het ware op mezelf inkijken, ik had het idee dat dit niet mijn lichaam was. Als het ware alsof mijn ziel naar buiten kwam en ik vanuit mijn ziel zag.
Rond half acht besloten we uit het bos weg te gaan, het werd nogal donker, op dat moment begonnen mijn visuals pas eigenlijk. Het viel me op dat mijn beeld onscherp werd, ook zag ik maya patronen in de lucht. Alles bewoog en zo snel als we op de weg waren ging het pas echt hard. De auto’s werden langer, de hele wereld bewoog en hoewel ik nog wel controle had was het me al snel duidelijk dat het nogal onveilig was voor mij om op een grote weg te fietsen op deze manier.
Na een lange tijd gefietst te hebben door de stad en vele pogingen tot plannen maken besloten we om maar op de kamer van een van ons te gaan zitten. Toen we daar eenmaal waren merkte ik pas hoe moe ik eigenlijk was, ik ging op z’n bed liggen en keek de kamer rond, de deur werd zeer klein en ook de tv kon niet stil staan.
We hebben toen een lange filosofische discussie gehad over de mensheid naar aanleiding van de film “Congo”.
Toen het half 11 was gingen we uit elkaar, ik ging toen naar een andere vriend die eerder die dag ook al langs was geweest in het bos, even aapjes kijken zeg maar :P
Daar op zijn kamer werd de trip al minder, hoewel het nog wel duidelijk was dat ik er in zat kon ik me wel normaal gedragen als ik dat wilde.
Een uur later kwam een van m’n tripmaten weer terug om uit te gaan, hij was even thuis wezen douchen en was nu klaar om de stad in te gaan. Rond half 12 vertrokken we naar de stad, wij waren allebei nog in Lucy’s greep. I was loving it!
Eenmaal in de stad wilden we gaan blowen, maar de vriend die de joints mee zou nemen was met z’n vriendin dus dat ging niet. We hebben maar even gezeten, m’n tripmaat vond het eigenlijk wel welletjes geweest en hij zei dat hij wilde dat het ophield. Hij bleef er maar over nadenken dat het zo lang doorging, gelukkig wist ik hem wat af te leiden en ging hij niet bad in de laatste twee uurtjes ongeveer!
We hebben toen nog een paar pilsjes gedronken in een cafe en zijn naar huis gegaan, om 3 uur lag ik in m’n bed te woelen, rond half 4 sliep ik.
Het was een fantastische ervaring al met al. Ik heb lang niet alles kunnen verwoorden wat ik meegemaakt heb, misschien zal ik nog updates maken later deze week als me iets te binnen schiet!
Ik hoop dat jullie ervan genoten hebben van het report en dat het niet te lang was.
PS: Ik heb mijn tripreport Sober genoemt omdat ik praktisch de hele trip dit nummer in mijn hoofd heb gehad.
- Trippers: 3
- Sitters: variabel
Gisteren, mijn eerste keer LSD… Prachtig.
S’ochtends 10 uur word ik wakker, het is de dag dat ik Lucy voor het eerst zal zoenen!
Ik check m’n gezondheid om te zien of het wel verstandig is om het vandaag te doen; ik kom erachter dat ik een beetje verkouden ben maar ik besluit dat dat geen probleem is.
Het is een prachtige dag voor LSD in de buitenlucht besluit ik, zonnig, niet te koud en overal al prachtige herfstkleuren. Ik stap op mijn fiets op weg naar een van mijn twee trippartners, we spreken nog even wat door voordat mijn derde vriend aankomt en we naar de supermarkt fietsen om wat eten en drinken te halen.
In de supermarkt halen we allemaal een peer, heel veel snoep, wat sinaasappelsap e.d.
Dan gaan we op weg naar de tripplek die we uitgekozen hebben, het is er niet heel erg druk en er komen slechts weinig mensen.
Als het half 2 is nemen we ons eerste kwartje van de maya’s. We beginnen veilig, wie weet hoe we er op reageren! We gaan even de buurt nog verkennen waar we trippen, rustig sabbelend op de maya lopen we door het bos. En, geluk als we hebben vinden we zomaar een bank die droog en schoon is. We nemen hem mee terug naar het ‘kamp’.
We zijn ondertussen een anderhalf uur verder en hoewel er wel wat aan de gang is besluiten we dat het nog lang niet ‘hard’ genoeg gaat. Een halfje leggen we op onze tongen en beginnen te genieten van de psychedelische stof die het lichaam binnentreedt.
Na een goed uur begint de trip pas echt hard! Ik besluit een stukje te gaan lopen met de ipod van een vriend, het nummer “Sober” van Tool staat op repeat (ik begreep niet hoe ik de ipod daar vanaf moest halen).
Het is een metal nummer dat ik heel erg mooi vind en na een tijdje luisteren ga ik steeds meer op in de muziek, ik word er vrij agresief van. Ondertussen blijf ik maar lopen en lopen, ik kijk naar mijn benen en besluit: waarom zou ik stoppen?
Tot het einde van het bos loop ik door, op weg kom ik twee meisjes tegen die heel artistiek foto’s aan het maken zijn van elkaar in gekke poses. Ik groet hen en maak een klein babbeltje met ze, toch besluit ik om weer verder te lopen.
Mijn gedachten razen door m’n hoofd, ik heb mijn peer in m’n hand. De peer was zeer lekker, het sap was echt fantastisch, maar in mijn agressie knijp ik de peer fijn en smijt hem zo hard als ik kan weg, ik slaak een dierlijke kreet van onmacht om te begrijpen wat ik voel. Om dit op te lossen laat ik al mijn kracht uit door te gooien met grote boomstronken, het voelde heerlijk, al die kracht die door mijn lichaam vloeide.
Op de terugweg terug naar mijn medetrippers kom ik langs een hutje met wat graffiti erop, het barst als het ware open in mijn ogen. Hoewel ik hierdoor gefacineerd ben besluit ik toch door te lopen naar m’n maten.
Eenmaal terug zie ik hen zitten, ze zijn ook al lekker bezig. Ik begin te praten en helaas wordt de ipod van me weggevorderd door z’n rechtmatige eigenaar die nu ook muziek wilde luisteren in zijn trip. We babbelen maar door en door, ik probeer te beschrijven wat ik voel maar het lukt niet. Uit pure onmacht begin ik te stampen en te doen. Dit houdt even aan, dan nemen de gedachten weer over.
Ik denk nog: hoe kan het toch zijn dat zo iets kleins zoiets fantastisch en groots kan veroorzaken.
Als ik eenmaal op de bank zit gaan we pas echt hard, allebei m’n vrienden huilen gewoon van geluk, ik werd zelf ook zeer emotioneel maar het huilen lukte niet/wilde ik niet. Waarschijnlijk omdat ik toch te veel geremd werd door het idee dat ik in een groep zat.
Wel werd ik zeer emotioneel en supergelukkig toen ik een opera achtig nummer hoorde, god wat was dit prachtig!
Op dat moment keek ik omhoog in de lucht en dacht ik: ik heb god gezien! Dit is vrij vreemd aangezien ik een atheïst ben :P
Ik blijf op de bank zitten en een uurtje nadat ik het laatste kwartje van m’n zegel heb genomen werd ik echt vaag! Ik zat daar op de bank en ik kon als het ware op mezelf inkijken, ik had het idee dat dit niet mijn lichaam was. Als het ware alsof mijn ziel naar buiten kwam en ik vanuit mijn ziel zag.
Rond half acht besloten we uit het bos weg te gaan, het werd nogal donker, op dat moment begonnen mijn visuals pas eigenlijk. Het viel me op dat mijn beeld onscherp werd, ook zag ik maya patronen in de lucht. Alles bewoog en zo snel als we op de weg waren ging het pas echt hard. De auto’s werden langer, de hele wereld bewoog en hoewel ik nog wel controle had was het me al snel duidelijk dat het nogal onveilig was voor mij om op een grote weg te fietsen op deze manier.
Na een lange tijd gefietst te hebben door de stad en vele pogingen tot plannen maken besloten we om maar op de kamer van een van ons te gaan zitten. Toen we daar eenmaal waren merkte ik pas hoe moe ik eigenlijk was, ik ging op z’n bed liggen en keek de kamer rond, de deur werd zeer klein en ook de tv kon niet stil staan.
We hebben toen een lange filosofische discussie gehad over de mensheid naar aanleiding van de film “Congo”.
Toen het half 11 was gingen we uit elkaar, ik ging toen naar een andere vriend die eerder die dag ook al langs was geweest in het bos, even aapjes kijken zeg maar :P
Daar op zijn kamer werd de trip al minder, hoewel het nog wel duidelijk was dat ik er in zat kon ik me wel normaal gedragen als ik dat wilde.
Een uur later kwam een van m’n tripmaten weer terug om uit te gaan, hij was even thuis wezen douchen en was nu klaar om de stad in te gaan. Rond half 12 vertrokken we naar de stad, wij waren allebei nog in Lucy’s greep. I was loving it!
Eenmaal in de stad wilden we gaan blowen, maar de vriend die de joints mee zou nemen was met z’n vriendin dus dat ging niet. We hebben maar even gezeten, m’n tripmaat vond het eigenlijk wel welletjes geweest en hij zei dat hij wilde dat het ophield. Hij bleef er maar over nadenken dat het zo lang doorging, gelukkig wist ik hem wat af te leiden en ging hij niet bad in de laatste twee uurtjes ongeveer!
We hebben toen nog een paar pilsjes gedronken in een cafe en zijn naar huis gegaan, om 3 uur lag ik in m’n bed te woelen, rond half 4 sliep ik.
Het was een fantastische ervaring al met al. Ik heb lang niet alles kunnen verwoorden wat ik meegemaakt heb, misschien zal ik nog updates maken later deze week als me iets te binnen schiet!
Ik hoop dat jullie ervan genoten hebben van het report en dat het niet te lang was.
PS: Ik heb mijn tripreport Sober genoemt omdat ik praktisch de hele trip dit nummer in mijn hoofd heb gehad.
Goed geplande trip ook, in de bossen is het nu echt vet mooi 
