Zo, weer terug op aarde! Zal ff een kort verslagje maken.
Soort: Equadoriaanse (Cubensis ofzo?), Lichaamsgewicht: 105 kilo, Datum: 1-8-2005
Na een redelijk goede voorbereiding met weinig eten en goede rust (nou jah, gewoon avonden ervoor relaxt jointjes roken en niks doen), was het gisteravond (maandag) dus maar eens tijd om weer is lekker te gaan trippen, zoals we dat met 3/4 kameraden één a twee keer in het jaar doen. Bij 1 kameraad van me konden we fijn zitten, gezien zn ouders een heel relaxte grote tuin met veel begroeiing e.d. hadden, plus een locatie in het prachtige buitengebied van Twente met wat bossen enzo en die ouders niet thuis waren. Om ong. 8 uur hebben we van de eerste 2 porties maar ff een thee'tje gezet en alles naar binnen gewerkt met z'n drieen. Gelijk werden we weer herinnerd aan de brakke smaak van die vieze slijmgevallen, maar goed dat is even door de zure paddo heenbijten.
Om gevaarlijke situatie's te voorkomen besloten we gelijk de laatste portie maar te gaan koken en ondergetekende vond het nodig om een deel rauw op te eten. Na een half uurtje begonnen we licht te trippen en de visualisatie's waren een feit. Weinig kleurtjes, maar vooral veel vervormingen en dan is zo'n tuin echt magisch, vooral als er ook nog kleine vijvertjes met kikkers e.d. zijn. Lekker een beetje rondlopen was het toen en wazig lullen, door wat bosjes heen gekropen en proberen te praten tegen bomen, alleen kreeg ik weinig antwoord. Zo'n tuin is dan echt magisch! Langzaam begon het wat te schemeren en ik kreeg even een wat slechte periode over alles wat nog gedaan moest worden e.d.
Gelukkig zag ik toen ineens iets waardoor ik me weer helemaal goed voelde, alle bewegingen kregen een soort van vertraging/meteorenstaart achter zich aan. Bijv. als ik van links naar rechts zwaaide hing er achter mijn hand een spoor van mijn eigen hand die dus steeds vager werd naarmate die staart ook langer wordt. Daar heb ik me een tijdje mee bezig gehouden en toen was het tijd voor contact met de buitenwereld, er waren nog 2 maten bij die alleen een beetje blowden, dus dat bood ook niet echt veel vertier. Nee, de telefoon die bracht uitkomst. Gelukkig wist ik iemand die ik kon bellen zonder dat het al te veel schade zou veroorzaken en waarmee ik ook regelmatig wat gebruik. En ja hoor, die gast was ook van de wereld, iets minder wazig dan ons, maar toch hij begreep het.
Na een tijdje oeverloos gelul kwam een tripmaat ineens met een namaak eendje wat kwak-geluidjes maakt op de proppen zetten. Lachen, kwak kwak kwak. Bleek de degene die ik opbelde heel saai ook precies zo'n zelfde eendje te hebben. Ik had het niet meer, de wereld klopte. De cirkel was rond. We hebben tegelijkertijd de eend proberen te leren vliegen, wat begrijpelijk genoeg niet echt ging. Daarna zijn we naar binnen gegaan om de andere tripmaat te gaan helpen bij het TV-kijken, waar hij al de hele avond mee bezig was. Documentaires over zelfstandige lilliputters zijn dan niet echt aan te raden, dus werd er al snel een pornofilm opgezet. Deze werd uitgebreid geanalyseerd en we kwamen tot de conclusie dat dit niet echt was wat we wilden zien. Toen zijn we buiten nog maar een paar jointjes gaan roken (ging prima samen, volgens mij heeft het bij mij de trip alleen nog maar verlengd). De telefoon lag ook nog buiten bij de joints, dus dat was weer aantrekkelijk om daar mee te gaan spelen. Zodoende kreeg iedereen met als eerste letter een S in mijn telefoonboek een sms'je met 'Hallo'. Ik was goed op dreef, dus kreeg iedereen met als beginletter een H ook een sms.
De energie kwam ook wat terug, alleen was de tuin wel heel donker geworden. Dus om toch maar op avontuur gegaan zijn we maar Apocalypse Now gaan kijken en het werd me helemaal duidelijk waarom die film zo geweldig is. Prachtig, die ultieme wreedheid en zouteloosheid tegelijk. Na een tijdje kon ik het echter niet meer bolwerken en ben ik op de bank in slaap gevallen, na een uurtje werd ik weer wakker gemaakt om mee naar huis te gaan. Dit was een ware helletocht, gezien het brak koud was en de fietstocht zeer lang duurde. Ik heb het echter overleefd en bij thuiskomst nog maar een jointje gerookt. Dat was het einde en ik ging naar mn nest om te rotten.
Al met al weer een magisch reisje, veel beleefd en vooral veel lol gehad. De wereld klopte en dat is soms wel fijn om ff te duidelijk te zien!
(Ja, blijft lastig om het kort te houden
)
