De meest bizarre drug die ik tot nu toe heb gebruikt is salvia. Deze drug heeft me echt versteld doen staan.
Ik had geen hooggespannen verwachtingen van salvia. Ik had al gelezen dat het de eerste paar keer soms niet goed werkt, en ik was sitter toen mijn vriend salvia gebruikte en het was toen niet zo heel heftig terwijl hij wel veel had genomen. Ik wilde dan ook maar een klein beetje nemen, gewoon, om eraan te ‘wennen’, en voor de omgekeerde tolerantie. Pas in het weekend wilde ik er dan echt voor gaan.
Ik vulde het pijpje met ongeveer 0,1 of 0,2 gram van een 20x extract wat ik online had besteld. Ik ben nog vrij nieuw met roken en kan nog niet zo veel lucht inhaleren. Ik stak de pijp aan met een stormaansteker, inhaleerde zoveel lucht als ik kon (zal niet erg veel zijn geweest) en hield het vast in m’n longen. De lucht viel me erg mee, het was niet zo scherp, de smaak was niet vies, en ik kon het goed binnenhouden. Ik verwachtte nog niks, en toen, na al ongeveer 15 seconden, viel er ineens een waas over me heen, gevolgd door nog een, heftigere, tweede waas die weer over die andere waas heen viel. Alsof ik uit mijn lichaam trad en zo een andere, doorzichtige, dimensie binnenstapte. Mijn hand voelde ik ijskoud worden. In mijn hoofd was het alsof de kleuren ineens grijs en koud werden, hoewel ik niet visueel hallucineerde. Ineens was ik mentaal ergens anders, ik stapte zo in een andere dimensie en dat na 15 seconden! Een moment later (ik was de rook nog steeds aan het inhouden) zag ik mijn vriend weer en snapte ik weer even wat ik aan het doen was. Ik dacht dat wat er was gebeurd helemaal niet kon, ik was immers net begonnen met inhaleren, dus ik had het me maar ingebeeld! Dat dacht ik een fractie van een seconde en toen was ik weer weg. Ik was in die andere dimensie, maar links onderin zag ik ook de echte wereld af en toe even. Mijn vriend kwam ineens heel vijandig over. Hij was gewoon met zijn telefoon bezig en lette niet op mij, wat ik fijn vond, maar toch leek hij heel dominant en dwingend, alsof hij in mijn hoofd zat. Het voelde alsof ik tussen twee machten inzat: mijn vriend, waarbij ik het vreemde idee kreeg dat ik naar zijn idee alles verkeerd deed op dat moment, en die macht van die andere wereld, die me vertelde dat ik helemaal niet in de wereld van mijn vriend mocht zijn. Feitelijk was mijn vriend allesbehalve vijandelijk en deed hij helemaal niets verkeerd.
Het volgende moment was ik compleet de weg kwijt. Ik wist niet meer waar ik was, wat ik aan het doen was, en waarom ik rook aan het inhouden was. Ik liet daarom maar los. Ik bleef voorover zitten en voelde een soort luchtstroom die me mee naar achteren wilde nemen. Mijn hoofd voelde zwaar en er werd aan getrokken. Ik bleef nog even zo zitten omdat ik niet besefte wat er gebeurde. Mijn benen begonnen hard te trillen en m’n vriend vroeg of alles goed ging. Eerst had ik niet door dat hij tegen me praatte, maar enkele ogenblikken later wist ik toch ‘ja’ te zeggen. Zo bleef ik een tijdje voor driekwart in die nieuwe dimensie hangen, en voor een kwart in de echte wereld. Dit alles, vanaf het inhaleren, duurde in werkelijkheid maar een minuut of twee! Mijn vriend vroeg of ik nog een hit wilde maar ik snapte niet wat hij daarmee bedoelde. Ik ging tegen de leuning van de bank zitten en voelde hoe ik achterover werd geduwd door de lucht. Er bleven maar luchtstromen naar achteren gaan en ik had geen andere keus dan meegaan, ik werd met de stroming meegeduwd. Ik voelde er helemaal niks bij: het moest gewoon zo gaan. Er was geen ‘ik’ meer, ik was gewoon onderdeel van de luchtstroom en die luchtstroom werd gedomineerd door een zeer krachtige hogere macht. Die macht kwam vrij koud en donker over, en vooral heel sterk. Maar ook fascinerend. Ik moest wel mee in die wereld en gevoel hoorde niet thuis in die wereld. Alles wat menselijk was hoorde er trouwens niet, ik was dan ook geen mens meer. Ook het concept ‘tijd’ bestond er niet, er was alleen ‘nu’. Het ene moment leefde ik enkel in die wereld en had ik geen idee wat me overkwam, kon ook niet nadenken want in die wereld was ik niemand, en het andere moment had ik dat besef wel weer even en hing ik een beetje tussen die twee werelden in. Ik heb niet visueel gehallucineerd maar voelde gewoon dat ik in een andere wereld was, ik was onderdeel van iets veel groters, iets veel sterkers dan ik, een soort God die je klakkeloos mee laat gaan in de stroom. Toen ik wel weer even in de echte wereld was besefte ik ineens dat ik graag 2 hits achter elkaar had willen nemen. Ik pakte daarom nog een keer de waterpijp en inhaleerde nog een keer nadat mijn vriend er nog wat nieuwe salvia had bijgedaan, hoewel het inhaleren wel lastig ging omdat ik de draad nog steeds een beetje kwijt was. Hetzelfde effect als eerst volgde maar dan iets minder heftig: na een seconde of 15 viel er weer een waas over me heen en ging ik weer verder waar ik in die andere wereld gebleven was. Op een gegeven moment hoorde ik ook de wasmachine heel hard draaien. Mijn vriend vertelde later dat de wasmachine helemaal niet aan stond.
Al met al zal dit in totaal maar zo’n 5 tot 10 minuten hebben geduurd. Ik bleef meegaan in de stroming, maar kreeg ook veel vaker flarden waarin ik weer grip op de echte wereld kreeg. Ik begreep weer dat ik aan het trippen was en was langzaam terug aan het komen, hoewel ik soms ineens toch weer even in die andere wereld was. Ik was af en toe ook in staat wat te vertellen en dan vertelde ik wat er gebeurde, hoewel ik me afvraag hoe duidelijk ik ben geweest. Mijn vriend zei dat hij even naar de computer moest en liep weg. Ik voelde toen weer een ontzettende vijandigheid. Ik kon me toen niet meer focussen op de trip en was in de war omdat ik wist dat mijn vriend niet blijvend bij de computer zou zijn, maar ik wist niet wanneer hij terug zou zijn, en had het idee dat ik dus constant daaraan moest blijven denken en niet rustig mee kon gaan in (de nasleep van) de trip. Na een paar minuten kwam hij terug en ik zei hem dat ik wilde dat hij een keuze maakte wat betreft wat hij ging doen: of hier bij me zitten, of naar de computer. Hij bleef even zitten maar liep even later toch weer weg. Dit maakte de nasleep van de trip erg naar, hoewel ik ook wel met fascinatie nadacht over wat er allemaal gebeurde. Waarom ik het zo vervelend vond dat hij twee keer even wegliep weet ik eigenlijk niet, het was niet dat ik niet alleen wilde zijn, maar het was denk ik eerder te druk voor mij dat hij wegliep, teveel prikkels. Op dat moment voelde ik dat het zweet van mijn handen droop, terwijl ik helemaal aan het begin juist ijskoude handen had gekregen.
Mijn vriend vroeg of hij zou koken en of ik mijn vaste tv serie nog wilde zien, die was al bezig. Ik besloot dat ik de tv al wel aan wilde, maar wel op pauze, zodat ik later het laatste deel nog kon kijken. Het was op dat moment reclame, en de tv stond op pauze bij een reclame met witte achtergrond en een soort ‘stengels’ op de voorgrond. Dat leek voor mij net een plant, en toen bleek dat ‘zij’ ook in de witte achtergrond zaten en me naar zich toetrokken! Diezelfde stroming, diezelfde wereld, zat verborgen in die reclame. Ik had gelijk door dat het niet ‘echt’ was, maar was wel gefascineerd hoe ik zowat dat witte vlak ingetrokken werd terwijl ik toch al aan het afkoelen was. Ik zou er bijna paranoïde van worden: alsof onze wereld niet de echte is, alsof onze wereld maar een illusie is. We doen maar alsof, de echte wereld is heel anders, onze wereld is zo nietig en nep. En die echte wereld is verborgen op plekken zonder dat mensen het weten! Zoals in die reclame. De meeste tijd was ik weer helemaal terug op aarde, maar af en toe waren er zulk soort korte kleine terugvallen. Zo hoorde ik ook een geluid waarvan ik zeker weet dat het niet echt is, een kort geluid wat ik nog nooit eerder had gehoord. Alsof er een grote druppel in een groot glas water viel, maar dan nog met een elektronische sound eronder. Toen mijn vriend even wegliep uit de keuken hoorde ik het eten hard knetteren. Ik zat er met mijn rug naar toe en had het idee dat mijn achterhoofd bijna in de fik zou gaan vanwege dat geknetter. Ik ging dus gauw naar de keuken om met het eten bezig te gaan, maar was nogal verward. M’n vriend kwam weer terug en ik was flink overstuur dat hij dat eten daar zo had laten staan en weer was weggegaan. Hij stuurde me weer terug naar de bank en daar ging het weer goed. Daarna heb ik alleen maar zitten nagenieten van die verbazingwekkende trip. Na ongeveer een uur was ik weer helemaal helder.
Mijn vriend heeft daarna ook nog salvia gebruikt. Hij moet zeker het dubbele van wat ik heb gebruikt binnen hebben gekregen. Een minuut of vijf zag hij er verward en gedesoriënteerd uit, bewoog wat raar en was onbereikbaar. Na die vijf minuten was hij ineens super helder, alsof hij een adrenaline stoot kreeg, maar hij kon zich niks meer herinneren van de trip en had naar zijn idee net pas de waterpijp neergezet na 1 hit, terwijl hij er 2 had genomen. Een dag later en twee dagen later heeft hij het nog een keer geprobeerd, met nog steeds een flinke hoeveelheid, maar toen gebeurde er gewoon helemaal niks (iemand enig idee hoe dit kan?). Vind het erg vreemd vooral omdat ik van zo'n klein beetje als een trein ging en bij hem gebeurt er met een hogere dosis gewoon helemaal niks.
Salvia is voor mij zeker voor herhaling vatbaar. Ik had het graag nog iets heftiger gehad, omdat ik nu switchte tussen twee werelden en die andere wereld de eerste halve minuut vrij sterk was, maar daarna al gauw afzwakte. Ik lees ook veel over nieuwe visuele werelden, patronen etc, en daar ben ik ook wel heel benieuwd naar. Ik vond het vooral bizar dat ik na die eerste 15 seconden de wereld direct verliet en zo een andere dimensie binnenstapte. Alsof mijn geest vanuit mijn lichaam omhoog, uit mijn lichaam zweefde. Dat je wereld gewoon direct kan verdwijnen door een beetje rook van een plant te inhaleren! Het is grappig en jammer tegelijkertijd dat ik niet meer snapte wat ik aan het doen was, waardoor ik die tweede hit niet gelijk meer kon nemen. De volgende keer wil ik dit wel proberen.
Ik had geen hooggespannen verwachtingen van salvia. Ik had al gelezen dat het de eerste paar keer soms niet goed werkt, en ik was sitter toen mijn vriend salvia gebruikte en het was toen niet zo heel heftig terwijl hij wel veel had genomen. Ik wilde dan ook maar een klein beetje nemen, gewoon, om eraan te ‘wennen’, en voor de omgekeerde tolerantie. Pas in het weekend wilde ik er dan echt voor gaan.
Ik vulde het pijpje met ongeveer 0,1 of 0,2 gram van een 20x extract wat ik online had besteld. Ik ben nog vrij nieuw met roken en kan nog niet zo veel lucht inhaleren. Ik stak de pijp aan met een stormaansteker, inhaleerde zoveel lucht als ik kon (zal niet erg veel zijn geweest) en hield het vast in m’n longen. De lucht viel me erg mee, het was niet zo scherp, de smaak was niet vies, en ik kon het goed binnenhouden. Ik verwachtte nog niks, en toen, na al ongeveer 15 seconden, viel er ineens een waas over me heen, gevolgd door nog een, heftigere, tweede waas die weer over die andere waas heen viel. Alsof ik uit mijn lichaam trad en zo een andere, doorzichtige, dimensie binnenstapte. Mijn hand voelde ik ijskoud worden. In mijn hoofd was het alsof de kleuren ineens grijs en koud werden, hoewel ik niet visueel hallucineerde. Ineens was ik mentaal ergens anders, ik stapte zo in een andere dimensie en dat na 15 seconden! Een moment later (ik was de rook nog steeds aan het inhouden) zag ik mijn vriend weer en snapte ik weer even wat ik aan het doen was. Ik dacht dat wat er was gebeurd helemaal niet kon, ik was immers net begonnen met inhaleren, dus ik had het me maar ingebeeld! Dat dacht ik een fractie van een seconde en toen was ik weer weg. Ik was in die andere dimensie, maar links onderin zag ik ook de echte wereld af en toe even. Mijn vriend kwam ineens heel vijandig over. Hij was gewoon met zijn telefoon bezig en lette niet op mij, wat ik fijn vond, maar toch leek hij heel dominant en dwingend, alsof hij in mijn hoofd zat. Het voelde alsof ik tussen twee machten inzat: mijn vriend, waarbij ik het vreemde idee kreeg dat ik naar zijn idee alles verkeerd deed op dat moment, en die macht van die andere wereld, die me vertelde dat ik helemaal niet in de wereld van mijn vriend mocht zijn. Feitelijk was mijn vriend allesbehalve vijandelijk en deed hij helemaal niets verkeerd.
Het volgende moment was ik compleet de weg kwijt. Ik wist niet meer waar ik was, wat ik aan het doen was, en waarom ik rook aan het inhouden was. Ik liet daarom maar los. Ik bleef voorover zitten en voelde een soort luchtstroom die me mee naar achteren wilde nemen. Mijn hoofd voelde zwaar en er werd aan getrokken. Ik bleef nog even zo zitten omdat ik niet besefte wat er gebeurde. Mijn benen begonnen hard te trillen en m’n vriend vroeg of alles goed ging. Eerst had ik niet door dat hij tegen me praatte, maar enkele ogenblikken later wist ik toch ‘ja’ te zeggen. Zo bleef ik een tijdje voor driekwart in die nieuwe dimensie hangen, en voor een kwart in de echte wereld. Dit alles, vanaf het inhaleren, duurde in werkelijkheid maar een minuut of twee! Mijn vriend vroeg of ik nog een hit wilde maar ik snapte niet wat hij daarmee bedoelde. Ik ging tegen de leuning van de bank zitten en voelde hoe ik achterover werd geduwd door de lucht. Er bleven maar luchtstromen naar achteren gaan en ik had geen andere keus dan meegaan, ik werd met de stroming meegeduwd. Ik voelde er helemaal niks bij: het moest gewoon zo gaan. Er was geen ‘ik’ meer, ik was gewoon onderdeel van de luchtstroom en die luchtstroom werd gedomineerd door een zeer krachtige hogere macht. Die macht kwam vrij koud en donker over, en vooral heel sterk. Maar ook fascinerend. Ik moest wel mee in die wereld en gevoel hoorde niet thuis in die wereld. Alles wat menselijk was hoorde er trouwens niet, ik was dan ook geen mens meer. Ook het concept ‘tijd’ bestond er niet, er was alleen ‘nu’. Het ene moment leefde ik enkel in die wereld en had ik geen idee wat me overkwam, kon ook niet nadenken want in die wereld was ik niemand, en het andere moment had ik dat besef wel weer even en hing ik een beetje tussen die twee werelden in. Ik heb niet visueel gehallucineerd maar voelde gewoon dat ik in een andere wereld was, ik was onderdeel van iets veel groters, iets veel sterkers dan ik, een soort God die je klakkeloos mee laat gaan in de stroom. Toen ik wel weer even in de echte wereld was besefte ik ineens dat ik graag 2 hits achter elkaar had willen nemen. Ik pakte daarom nog een keer de waterpijp en inhaleerde nog een keer nadat mijn vriend er nog wat nieuwe salvia had bijgedaan, hoewel het inhaleren wel lastig ging omdat ik de draad nog steeds een beetje kwijt was. Hetzelfde effect als eerst volgde maar dan iets minder heftig: na een seconde of 15 viel er weer een waas over me heen en ging ik weer verder waar ik in die andere wereld gebleven was. Op een gegeven moment hoorde ik ook de wasmachine heel hard draaien. Mijn vriend vertelde later dat de wasmachine helemaal niet aan stond.
Al met al zal dit in totaal maar zo’n 5 tot 10 minuten hebben geduurd. Ik bleef meegaan in de stroming, maar kreeg ook veel vaker flarden waarin ik weer grip op de echte wereld kreeg. Ik begreep weer dat ik aan het trippen was en was langzaam terug aan het komen, hoewel ik soms ineens toch weer even in die andere wereld was. Ik was af en toe ook in staat wat te vertellen en dan vertelde ik wat er gebeurde, hoewel ik me afvraag hoe duidelijk ik ben geweest. Mijn vriend zei dat hij even naar de computer moest en liep weg. Ik voelde toen weer een ontzettende vijandigheid. Ik kon me toen niet meer focussen op de trip en was in de war omdat ik wist dat mijn vriend niet blijvend bij de computer zou zijn, maar ik wist niet wanneer hij terug zou zijn, en had het idee dat ik dus constant daaraan moest blijven denken en niet rustig mee kon gaan in (de nasleep van) de trip. Na een paar minuten kwam hij terug en ik zei hem dat ik wilde dat hij een keuze maakte wat betreft wat hij ging doen: of hier bij me zitten, of naar de computer. Hij bleef even zitten maar liep even later toch weer weg. Dit maakte de nasleep van de trip erg naar, hoewel ik ook wel met fascinatie nadacht over wat er allemaal gebeurde. Waarom ik het zo vervelend vond dat hij twee keer even wegliep weet ik eigenlijk niet, het was niet dat ik niet alleen wilde zijn, maar het was denk ik eerder te druk voor mij dat hij wegliep, teveel prikkels. Op dat moment voelde ik dat het zweet van mijn handen droop, terwijl ik helemaal aan het begin juist ijskoude handen had gekregen.
Mijn vriend vroeg of hij zou koken en of ik mijn vaste tv serie nog wilde zien, die was al bezig. Ik besloot dat ik de tv al wel aan wilde, maar wel op pauze, zodat ik later het laatste deel nog kon kijken. Het was op dat moment reclame, en de tv stond op pauze bij een reclame met witte achtergrond en een soort ‘stengels’ op de voorgrond. Dat leek voor mij net een plant, en toen bleek dat ‘zij’ ook in de witte achtergrond zaten en me naar zich toetrokken! Diezelfde stroming, diezelfde wereld, zat verborgen in die reclame. Ik had gelijk door dat het niet ‘echt’ was, maar was wel gefascineerd hoe ik zowat dat witte vlak ingetrokken werd terwijl ik toch al aan het afkoelen was. Ik zou er bijna paranoïde van worden: alsof onze wereld niet de echte is, alsof onze wereld maar een illusie is. We doen maar alsof, de echte wereld is heel anders, onze wereld is zo nietig en nep. En die echte wereld is verborgen op plekken zonder dat mensen het weten! Zoals in die reclame. De meeste tijd was ik weer helemaal terug op aarde, maar af en toe waren er zulk soort korte kleine terugvallen. Zo hoorde ik ook een geluid waarvan ik zeker weet dat het niet echt is, een kort geluid wat ik nog nooit eerder had gehoord. Alsof er een grote druppel in een groot glas water viel, maar dan nog met een elektronische sound eronder. Toen mijn vriend even wegliep uit de keuken hoorde ik het eten hard knetteren. Ik zat er met mijn rug naar toe en had het idee dat mijn achterhoofd bijna in de fik zou gaan vanwege dat geknetter. Ik ging dus gauw naar de keuken om met het eten bezig te gaan, maar was nogal verward. M’n vriend kwam weer terug en ik was flink overstuur dat hij dat eten daar zo had laten staan en weer was weggegaan. Hij stuurde me weer terug naar de bank en daar ging het weer goed. Daarna heb ik alleen maar zitten nagenieten van die verbazingwekkende trip. Na ongeveer een uur was ik weer helemaal helder.
Mijn vriend heeft daarna ook nog salvia gebruikt. Hij moet zeker het dubbele van wat ik heb gebruikt binnen hebben gekregen. Een minuut of vijf zag hij er verward en gedesoriënteerd uit, bewoog wat raar en was onbereikbaar. Na die vijf minuten was hij ineens super helder, alsof hij een adrenaline stoot kreeg, maar hij kon zich niks meer herinneren van de trip en had naar zijn idee net pas de waterpijp neergezet na 1 hit, terwijl hij er 2 had genomen. Een dag later en twee dagen later heeft hij het nog een keer geprobeerd, met nog steeds een flinke hoeveelheid, maar toen gebeurde er gewoon helemaal niks (iemand enig idee hoe dit kan?). Vind het erg vreemd vooral omdat ik van zo'n klein beetje als een trein ging en bij hem gebeurt er met een hogere dosis gewoon helemaal niks.
Salvia is voor mij zeker voor herhaling vatbaar. Ik had het graag nog iets heftiger gehad, omdat ik nu switchte tussen twee werelden en die andere wereld de eerste halve minuut vrij sterk was, maar daarna al gauw afzwakte. Ik lees ook veel over nieuwe visuele werelden, patronen etc, en daar ben ik ook wel heel benieuwd naar. Ik vond het vooral bizar dat ik na die eerste 15 seconden de wereld direct verliet en zo een andere dimensie binnenstapte. Alsof mijn geest vanuit mijn lichaam omhoog, uit mijn lichaam zweefde. Dat je wereld gewoon direct kan verdwijnen door een beetje rook van een plant te inhaleren! Het is grappig en jammer tegelijkertijd dat ik niet meer snapte wat ik aan het doen was, waardoor ik die tweede hit niet gelijk meer kon nemen. De volgende keer wil ik dit wel proberen.
